Perfect Area : พลิกดินไต่สวรรค์

ยามเซิน (申 15:00 น.)บัดนี้โรงเลี้ยงแห่งตระกูลหยาง หลงเหลืออยู่แค่หยางไคเพียงผู้เดียว ที่กำลังจัดการกับข้าวปลาอาหารสำหรับมื้อกลางวันจนหมดจด จากนั้นจึงกลับไปลงแปลงผักไปเพื่อรดน้ำและทำการกำจัดวัชพืช ก่อนจะมืดค่ำจนไม่อาจมองเห็นต้นหญ้าเล็ก ๆ ได้ถนัดพอตะวันลับขอบฟ้าก็ได้เวลาอาหารเย็น พร้อมกับกิจกรรมรับน้องตามประเพณีของที่นี่ หยางไคยังจดจำได้ดี นับจากวันที่พ่อบ้านหยางเฉิง(杨晟) ได้เดินทางออกตระเวนไปตามหมู่บ้านต่าง ๆ เพื่อคัดเลือกเด็กหนุ่มและเด็กสาวเพื่อเข้ามาเป็นแรงงานของตระกูล ซึ่งโชคดีที่เขามีพรสวรรค์ในการเพาะปลูกพืชพรรณธัญญาหาร กอปรกับหน้าตาที่คมคายอยู่มิใช่น้อย จึงทำให้พ่อบ้านเฉิงได้มองข้ามหน่วยก้านที่ชนชั้นแรงงานสมควรจะครอบครองไปเสียสนิท โดยเสนอเงิน 5 ตำลึงให้กับยายชราของตน เพื่อแลกกับการนำตัวเด็กหนุ่มให้เข้ามาสู่ตระกูลของตนแต่เมื่อถึงที่นี่ในสัปดาห์แรก พ่อบ้านเฉิงก็เริ่มรู้สึกเสียดายเงินเพียง 5 ตำลึงที่จ่ายไป เนื่องด้วยผลลัพธ์จากการรับน้องนั้น ชี้ชัดถึงคุณค่าอันแท้จริงของเด็กหนุ่มได้เป็นอย่างดีแล้ว "อันที่จริงแล้วเด็กบ้านนอกผู้หนึ่ง มิรู้หนังสือก็ย่อมถือเป็นเรื่องธรรมดา แต่หยางไคผู้นี้ แม้จะเข้ารับน้องฝึกอ่านฝึกเขียนอยู่นานนับเดือนแล้วไซร้ อย่าว่าแต่เขียนเพียงให้อ่านท่องจำชื่อผู้กล้าของตระกูลเพียง 108 ท่าน กลับไม่อาจทำได้สำเร็จ" ผู้อาวุโสอีกคนได้ฟังเช่นนั้น จึงเริ่มกล่าวเสริมขึ้นมาอีกว่า"การบุ๋นนั้นไม่เท่าไหร่แต่การบู๊ย่ำแย่กว่านั้น จากการรับน้องย่อมประเมินพลังกายหยางไคได้ต่ำต้อยกว่าเด็ก 9 ขวบ ส่วนพลังวัตรนั้นก็ยิ่งไม่อาจเห็นกระแสจากพลังภายในเลยสักนิดเดียว" เมื่อเวลาล่วงผ่านนานกว่า 2 เดือน ทุกสิ่งอย่างก็ยิ่งชัดเจนขึ้นไปอีกว่า ถ้าตระกูลจะมอบหมายให้เด็กหนุ่มผู้นี้เป็นเพียงผู้ช่วยแรงงานปลูกผัก ก็ยังไม่คุ้มค่าแรง 1 ตำลึง พร้อมข้าวปลาอาหาร วมทั้งพื้นที่อยู่อาศัย เช่นนั้นแล้วเมื่อครบ 3 เดือน หยางไคย่อมต้องถูกขับไล่จากตระกูลไป เพื่อกลับคืนสู่บ้านนอกอย่างที่มันควรจะเป็น ยามซวี (戌 : 19:00 – 21:00)น้องใหม่รับประทานอาหาร พร้อมกิจกรรมสันทนาการ มันคือช่วงเวลากินและช่วงเวลาเล่นสนุกของทุกคน ไม่เว้นแม้แต่หยางไคซึ่งก็มิได้มีการละเล่นใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นการดนตรี ร้องเพลง เต้นรำ หรือการเล่นต่อโคลงกลอน แต่ก็ยังมีความสุขได้ตามอัตภาพเท่าที่พึงมี เพราะเขามักนั่งในมุมมืด ๆ เพื่อแอบมองดูสาวใช้คนหนึ่งอยู่เสมอ นางช่างน่ารักอ่อนหวาน การพูดการจาก็สุภาพ ทั้งเสียงร้องก็ไพเราะจับใจ เพียงแค่ได้ยินได้ฟังหนุ่มน้อยผู้นี้หลงใหลจนหัวปักหัวปำแล้วเก็บไปฝันอยู่ทั้งคืน~ 'แต่เดือนหน้า ข้าก็จำเป็นต้องไปแล้ว' แม้ไม่อยากจะถูกขับไล่ แต่วาสนาของเขาก็คงมีได้เพียงเท่านี้จริง ๆ ยามห้าย (亥 : 21:00 – 23:00)ในยามนี้นอกจากตระกูลจะส่งบัณฑิตผู้เชี่ยวชาญด้านอักษรศาสตร์มาสอนหนังสือ และการฝึกหัดการอ่านการเขียนแล้ว ในเดือนที่ 2 ย่อมมีเรื่องวิชาการ การเมืองและประวัติศาสตร์ ด้วยบางตำแหน่งจำเป็นต้องการวิชาบุ๋น ได้แก่ผู้ช่วยงานอักษร พนักงานหอคัมภีร์ หรือแม้แต่สาวใช้ หรือนักบู๊ก็ย่อมมีความจำเป็นในการศึกษาเรียนรู้ด้านวิชาการแต่สำหรับหยางไคผู้ซึ่งอ่านเขียนหนังสือได้เพียงร้อยกว่าตัวแทบจะมิได้รับประโยชน์อันใดนัก แม้เด็กหนุ่มจะพยายามอย่างหนัก แต่ดูเหมือนสมองของเขาจะรับไปได้ไม่มาก ทั้งยังเรียนรู้ได้ช้ากว่าที่ควรจะเป็น ยามจื่อ (子 : 23:00 – 01:00)ในยามนี้ปรมาจารย์ด้านการต่อสู้จะปูพื้นฐานด้านการยุทธ์ตั้งแต่ต้น จนถึงศิลปะการต่อสู้ระดับกลาง เพื่ออย่างน้อย ๆ คนของตระกูลขุนศึกจะมีวิชาบู๊ไว้ป้องกันตัว และหากคนงานผู้ใดมีแววในการบ่มเพาะอันโดดเด่น บ่าวใช้เหล่านี้ย่อมมีโอกาสบรรจุในตำแหน่งนักสู้ หรือหน่วยคุ้มภัยของคนสำคัญในตระกูลได้ไม่ยากแต่สำหรับหยางไคผู้มีเรี่ยวแรงไม่ต่างกับเด็ก 9 ขวบ ย่อมไม่ได้ประโยชน์อันใดในเรื่องนี้เลย แม้เขาเลือกใช้เคล็ดวิชาลมปราณระดับต่ำที่สุด เพื่อใช้ในการบ่มเพาะวรยุทธ์ก็ตาม เคล็ดลมปราณนั้นถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผู้ฝึกตน เพราะมันคือโครงสร้างพื้นฐานที่สุดของการฝึกวรยุทธ์ มันคือขุมพลังที่สามารถนำไปใช้ในทุกสิ่ง การเคลื่อนไหว การโจมตี การป้องกัน หรือแม้แต่การทำงานและกิจการทั่วไปในชีวิตประจำวันไม่เว้นแม้แต่การหายใจ !! พลังลมปราณที่นับเป็นส่วนที่มีความสำคัญที่สุดนี้เอง ย่อมเป็นสิ่งชี้ชะตาถึงความก้าวหน้าหรือตกต่ำของผู้คน ด้วยวรยุทธ์ทั้งหลายย่อมตั้งอยู่บนพื้นฐานของพลังลมปราณอีกชั้น มันจึงเป็นไปไม่ได้หากชาวยุทธ์จะเปลี่ยนโครงสร้างพื้นฐานนี้ในอนาคตข้างหน้า ยกเว้นเพียงแค่การทำลายมันทิ้งทั้งหมด แล้วบ่มเพาะขึ้นมาใหม่ !แต่หากใครคิดอุตริเช่นนั้ ก็ต้องรับความเสี่ยงกับสภาวะ 'ธาตุไฟแตก' อันนำไปสู่การบาดเจ็บสาหัส หรือแม้กระทั่งการเสียชีวิตแม้จะไม่เต็มใจก็ตามที ดังนั้นการเลือกฝึกเคล็ดวิชาพลังลมปราณ จึงมีความสำคัญเป็นอันดับหนึ่งของการบ่มเพาะสำหรับเหล่าผู้ฝึกตน คนงานแต่ละคนจึงพยายามเลือกเคล็ดวิชาลมปราณขั้นสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ สำหรับชนชั้นบ่าวไพร่เหล่านี้ ตระกูลหยางย่อมไม่อาจทุ่มเทให้มากเกินจำเป็นนัก ทั้งอาจจะเกิดปัญหาในการควบคุมพวกเขาในอนาคตจึงจัดเตรียมเคล็ดวิชาไว้เพียง 3 ระดับเท่านั้นระดับที่ 1 เคล็ดวิชาลมปราณอาชา การันตีความสำเร็จในการทะลวงขั้น [พลังบ่มเพาะ] และ [พลังตั้งต้น] ได้อย่างแน่นอน บางรายอาจจะทะลวงได้ถึงขั้น [พลังก่อกำเนิด] แต่ตามประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา ก็ยังไม่เคยมีใครทะลวงถึงขั้น [พลังก่อร่าง] ได้เลยแม้แต่ผู้เดียว ระดับที่ 2 เคล็ดวิชาลมปราณพยัคฆ์ การันตีความสำเร็จในการทะลวงขั้น [พลังบ่มเพาะ] [พลังตั้งต้น] และ [พลังก่อกำเนิด] ได้อย่างแน่นอน บางรายอาจจะทะลวงได้ถึงขั้น [พลังก่อกาย] ย่อมขึ้นอยู่กับสติปัญญา รวมทั้งการชี้แนะจากผู้อาวุโสขั้นสูง ระดับที่ 3 เคล็ดวิชาลมปราณกิเลน การันตีความสำเร็จในการทะลวงขั้น [พลังบ่มเพาะ] [พลังตั้งต้น] [พลังก่อกำเนิด] และ [พลังก่อกาย] ได้อย่างแน่นอน บางรายอาจจะทะลวงได้ถึงขั้น [พลังก่อจิต] แต่จะต้องใช้ยาวิเศษ พร้อมกับการชี้แนะจากผู้อาวุโสระดับเทวะ
error loaded

พลังลมปราณเคลื่อนที่ผ่านจักระทั้งเจ็ด ซึ่งแน่นอนว่าหยางไครวมทั้งทุกคนที่เหลือ ย่อมจะเลือกฝึกเคล็ดวิชาลมปราณกิเลนก่อนเคล็ดวิชาลมปราณอื่น แต่ก็มีผู้สำเร็จแค่เพียง 3 คน เท่านั้น ส่วนที่เหลือย่อมพยายามอย่างหนักในการฝึกลมปราณพยัคฆ์ แต่สำเร็จได้เพียง 36 คน และสุดท้ายย่อมจำเป็นจะต้องฝึกลมปราณอาชาจนสำเร็จไปทั้ง 60 คน

มันจึงเหลือแค่หยางไคเพียงผู้เดียว ที่ไม่สามารถสำเร็จวิชาลมปราณใด ๆ เลย แม้แต่เพียงชนิดเดียว !!