บรรดาช่างพากันแบ่งงาน ส่วนหนึ่งเช็คของตามหน้าที่ อีกส่วนสวมนอมอลสูทออกมาดูลักซ์ซาร์คที่เกาะติดไว้ใต้ยานซิกนัสเพราะเอาเข้าเกตไม่ได้
แต่พวกที่เช็คของชุดอะไหล่และหุ่นที่เอามานั้นล้วนอยากพากันออกไปดูลักซ์ซาร์ค
“กัปตันคะดูขนาดของมันสิ” ...พ.จ.ท.โซอี้ตกใจกับขนาดของลักซ์ซาร์ค
ทางด้านโรงเก็บ
เอคิจิ จิมมี่ และพวกช่างพากันเข้ามาทักทายแมกซ์และเคท
“ได้ข่าวว่าเธอไปเจิมฐานทัพศัตรูแล้วนี่ เล่นซะเละเลยนะ” ... เคทลูบหัวอิงฟ้า
“ฮี่ๆ รอบหน้ามีลักซ์ซาร์คและจี•วาสเชอร์ ตัวอื่นๆ ไปด้วย รับรองจัดหนักกว่านี้อีกค่ะ” ... อิงฟ้ายิ้มตอบ
“เหนื่อยหน่อยนะ แมกซ์” ... พ.ต.บนชูลอยตัวมาหา
“ครับ ...แต่ทางนี้เองก็ไม่ได้สบายกว่ากันไม่ใช่เหรอครับ” ... แมกซ์ยิ้มทัก
“นายรับมือของใหญ่แบบนี้ได้นี่ ไม่ธรรมดานะ” ... พ.ต.บนชู ชมออกมา
“ของคุณครับ”
“เอ๋?”
“ผมน่ะ มียูนิตของผมแล้ว ลักซ์ซาร์ค ตัวนี้ของคุณครับ ถ้าคุณขับจะดึงศักยภาพของมันออกมาได้ทั้งหมด จะลองหน่อยมั้ยครับ”
“ฉันเนี่ยนะ..? นายเอามันมา ทำไมไม่ขับเองล่ะ?”
“ผมถนัดไทป์วาสเชอร์•บาฮามุทแพคแล้วล่ะครับเจ้านี่น่ะ คุณขับมันได้ดีแน่ ลองดูนะครับ”
พ.ต.บนชูมองอกไป
“ไหนมาลองซิ”
......
เช็คระบบต่างๆ เสร็จ ช่างพากันลอยตัวแล้วกดใช้เวอเนียร์ที่เอวและหลังบนชุดนอมอลสูท ลอยเข้าประตูช่างกลับเข้ายานไป
“พร้อมมั้ยจ้ะ? ผู้พัน” ...เคทติดต่อมาจากโรงเก็บ
“ค่ะ ... จะออกตัวแล้ว..ทุกคนออกจากพื้นที่กันหมดแล้วใช่มั้ย?” ... พ.ต.บนชูถาม
“เคลียร์! ไม่เหลือใครแล้ว ทุกคนอยู่ในยานหมดแล้ว”... ร.ต.นิยมรายงาน
“ผู้พัน อย่าฝืนนะคะ ถ้าเห็นว่าไม่ไหวให้กลับมาเลย อย่าลืมว่านี่คือปฏิบัติการทดสอบ ไม่ใช่การหักหาญทำลายเป้าหมายจริงจัง” ... พ.อ.จูลลี่ย้ำ
“ค่ะ ผู้การ..” ... พ.ต.บนชูรับคำ
“พวกนายล่ะพร้อมมั้ย?” ... พ.ต.บนชู ถามพวกแมกซ์
“พร้มอครับ” ...แมกซ์เซทหุ่นของตัวเองแล้ว
“พร้อม...มั้ง..ครับ” ... เอคิจิก็เซทหุ่นตัวเองแล้ว
“ผมยังออกไม่ได้ครับ ขอเซทท่อกำเนิดพลังงานของบาฮามุทแพคกับไรเฟิลสไนเปอร์ก่อน”... จิมมี่ของทำงานกับช่างอีกสักพัก
“งั้นนายสองคนตามมา” ... พ.ต.บนชูสั่ง
“รับทราบ” ... แมกซ์และเอคิจิรับคำ
“คาตาพัลท์พร้อม เกตพร้อมรันเวย์พร้อม ซิสเต็มออกกรีน เชิญออกตัวค่ะ” ... จ.อ.เอมี่รายงาน
“ลักซ์ซาร์ค .. บนชู คิดแมน ไปล่ะ!!”
ซูม.ม.ม..มมมมมมมมมมมมมม.ม.ม.ม
“แมกซ์ เบอร์นาร์ด .. จี•วาสเชอร์บาฮามุทแพค ไปล่ะครับ!”
ฟวิ้วว.ว.ว.ว.วว.ว.ว.
“โซอี้ ... ไปก่อนนะจ้ะ” ...เอจิคิขึ้นจอภาพตัวเองมาที่หอบังคับการ
“จิ๊ส์..ไอ้บ้า!! จะไปก็ไป ไปเลยไป! ... อายเค้า!!” ... พ.จ.ท.โซอี้อายคนบนหอบังคับการ
ทุกคนพากันหัวเราะ
“เอคิจิ ลอนโด .. จี•วาสเชอร์ บาฮามุทแพคไปล่ะครับ”
ฟวิ้วว.ว.ว.ว.วว.ว.ว.
จี•วาสเชอร์ สีเทาอ่อนติดตั้งบาฮามุทแพค มีแมกซ์เป็นไพลอต
จี•วาสเชอร์ สีน้ำตาลแบบวาสเชอร์ปกติติดตั้งบาฮามุทแพค มีเอคิจิเป็นไพลอต
จี•วาสเชอร์ สีน้ำตาลแบบวาสเชอร์ปกติติดตั้งบาฮามุทแพค ที่กำลังต่อสายพลังานบีมไสเปอร์ไรเฟิล มีจมมี่เป็นไพลอต
จี•วาสเชอร์ สีขาวล้วนติดตั้งบาฮามุทแพค สำหรับ พ.ต.บนชูแต่ยังอยู่ในคอนเทนเนอร์
“จี•วาสเชอร์ ทั้ง 3 เครื่องนี้กำลังขับเท่ากับยูนิตของคุณบนชูแต่เกราะใช้เกอร์ลาแมนเทียมแบบคุณภาพอ่อนลงมากว่าของเกิร์ลไทป์แท้ๆ นะแต่ก็เพียงพอที่จะทนกระสุนและเครื่องยิงลูกระเบิดหรือพวกไมโครมิสไซล์ได้ อ้อ..บาฮามุทแพคมีไมโครมิสไซล์เพิ่มมานะ แต่บรรจุได้ไม่มาก ใช้ระวังหน้อย” ... แมกซ์แจ้งพรรคพวก
“รับทราบเพื่อน” ... เอคิจิ รับคำ
“หนุ่มๆ เจอกองยานขนาดใหญ่ข้างหน้า น่าจะเป็นกองยานย่อยผสมที่มี4-5 กองยานรวมกัน ฉันจะทดสอบลักซ์ซาร์คพวกนายจะตามเข้าไปลุยหรือคอยคุ้มกันสนับสนุนฉันรอบนอก ก็ตามใจ เลือกเอา” ... พ.ต.บนชูถาม
“ลุยด้วยครับ” ... เอคิจิ เสนอตัว
“เอ๋...นายเนี่ยนะออกตัวขอลุย เกิดอะไรขึ้นระหว่างที่ฉันไม่อยู่รึเปล่า” ...แมกซ์ แปลกใจในเพื่อน
“ไอ้หมอนี่มันได้แฟนน่ะ ....ไม่เห็นตอนมันทักโซอี้ก่อนออกตัวเหรอ” ... พ.ต.บนชู ยิ้มเล่าให้ฟัง
“โว้วว..ไอ้เสือร้าย” ...แมกซ์แซวเพื่อน
“ไม่เท่าเอ็งหรอกเว้ย ข้ารู้หมดนะ ว่าเอ็งได้ใครมั่ง” ...เอคิจิยิ้มตอบสวนกลับ
“เอ่อ ..ฮ่ะๆ..” ...แมกซ์หัวเราะแห้งๆ
“พอๆ เลิกคุย เราจะลุยแล้ว” ...พ.ต.บนชูรีบตัดบท เพราะพูดมาขนาดนี้เอคิจิต้องรู้อะไรระหว่างเธอกับแมกซ์แล้วแน่ๆ ....
.....................
กองยานของโคราเชียได้รับสัญญาณเตือนว่ามีข้าศึกเข้าระยะของกองยานมา ทั้งหมดเตรียมกำลังรบ เข้าประจำที่ ไพลอตรีบขึ้นหุ่น
“กัปตันครับ เราจับสัญญาณได้ 3เครื่อง หุ่นรบ 2ตัวความเร็วสูง...และ....เอ่อ....”
“เอ่อ..อ่า...อะไร? รายงานมา”
“ขนาดของมัน.....”
บีบ
สัญญาณภาพแสดงผลบนจอของยานแต่ละลำ และส่งที่หุ่นรบทุกเครื่อง
“ตัวบ้าอะไรวะนั่น!”
นั่นคือที่ทุกคนที่เห็นภาพอุทานออกมา
ฟวิ้ววววซูม.ม.ม.ม.มมมมมมมมมมมมมมมม.ม.ม.ม.ม.ม
ลำแสงลูกใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัว 2ลูกยิงออกมา
ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆ
ยานรบชั้นรามาลระเบิดไม่มีชิ้นดีทีเดียว 2 ลำ ซองมิน อีก 1 ลำ และยานซีรุส อีก 1 ลำก็ระเบิด
“พลังบ้าอะไรเนี่ย....” ... พ.ต.บนชูเลียริมฝีปาก ดีดนิ้วเข้าทัชสกรีนหน้าจอฟังชั่นแล้วเหยียบคันเร่ง
ซูม.ม.ม..มมมมมมมมมมมมมม.ม.ม.ม
เวอเนียร์และไฮเปอร์บูสเตอร์ที่มีพลังมหาศาลของลักซ์ซาร์คทำงาน ในอวกาศที่ไม่มีแรงเสียดทานอะไรต้าน ทำให้วัตถุที่มีทรงไม่ลู่ลมแหวกอากาศนี้บินได้ไม่มีอุปสรรค พริบตาบินเข้ามาในระยะใกล้กองยาน
ยานแต่ละลำระดมยิงบีมแคนนอนใส่
แม้จะมีบีมบาเรียที่สลายอานุภาคบีมได้ แต่เธอไม่ยอมได้ชื่อว่าโดนยิงเข้าเป้า ลักซ์ซาร์คบินเอี้ยวควงหลบห่าลำแสงบีมพร้อมยิงตอบโต้ด้วยบีมพาทิเคิลด้านข้าง
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว
ตูมๆๆๆๆๆ
ทั้งยานระบบและหุ่นรบโดนบีมที่ปากกระบอกใหญ่เท่าคอกพิทหุ่นรบปกติยิงตัวยานระเบิดเสียหายหลายจุดในแต่ละลำจนไม่สามารถรบได้ต่อ ส่วนหุ่นรบพยามบินหลบกันจ้าละหวั่น โล่ที่ตั้งไม่มีผลเพราะบีมลำแสงขนาดนี้เจาะละลายโล่ไปพร้อมตัวหุ่น
ที่พอหลบได้ก็มีหุ่นที่มีพลังความเร็วและมีท่อพลังงานเสริมที่มีทรัสเตอร์ช่วยในการหลบหลีก
แป๊บเดียวบีนทะลวงมาในแนวกลางข้าศึก แล้วยิงบีมพาทิเคิลด้านข้างใส่ยานลำอื่นๆรอบตัว
ยานรบที่หันปากกระบอกใส่ลักซ์ซาร์คระดมยิงเข้ามา
“ชิ ระยะนี้ในดงศัตรู คงต้องยอมให้มันยิง” ... พ.ต.บนชู บ่นออกมา
ว~ฟี้~~~~ ว~ฟี้~~~~ ว~ฟี้~~~~ .....
บีมแคนนอนของยานยิงมาโดนบีมบาเรียสลายทิ้งหมดจนเป็นแค่ละอองแสงที่มีความร้อน
แม้แต่บีมกันของ ดัสเทลMKII ที่ส่งมาประจำให้ยานชั้นซีรุสแต่ละลำก็สลาย
“บีม...ทำอะไรมันไม่ได้!!”
ทหารโคราเชียตกตะลึง แต่พวกเขายังไงก็เป้นทหาร เป็นนักรบ บีมทำอะไรไม่ได้รีบยิงกระสุนบาซูก้าหรือมิสไซล์จากยานถล่ม
บาซูก้านัดแรกๆ ยิงมาไม่ระคายผิวลักซ์ซาร์คแม้บางนัดจะเล้งยิงในจุดที่น่าจะบอบบางของหุ่นแล้วก็ตาม แต่นัดที่ตามมาไม่ได้กินรวมทั้งมิสไซล์
ซูม.ม.ม..มมมมมมมมมมมมมม.ม.ม.ม
ลักซ์ซาร์คบินวกหลบตีวงออก กางบีมลำแสงดาบออกจากอาวุธที่ข้างแขน มันคือลาร์จบีมซอร์ดจากนั้นบินไปฟันหอบังคับการยานรามาลอีกลำระเบิด
บึ้ม
“มันจะมากไปแล้ว” ...เอสไพลอตนายทหารคนหนึ่งขับดัสเทลมาร์คทูว์เข้ามาประชิดแล้วชักดาบความร้อนพลังงานสูงออกมาจากโล่แล้วง้างฟัน
ฟิ้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ลำแสงยิงระยะสั้นสาดกระจายออกมาจากที่อกทั้ง2 ข้างจำนวนมากหลายสาย ขับดัสเทลมาร์คทูว์แหลกหายไม่มีชิ้นดีให้เห็นและสำแสงนั้นยิงเลยสาดไปโดนหุ่นตัวอื่นๆ อีกมาก แม้แต่มิวนิทีที่เกราะหน้าก็ระเบิดไปหลายเครื่อง บางเครื่องอยู่ห่างหน่อยแถมยังตั้งโล่บังคอกพิท เลยรอดตายมาได้ แต่หัว แขนขาพังหมดสภาพ
จากนั้นหันหัวไปยังยานซองมินอีกลำแล้วสาดปืนกลวัลคันบนหัว กระสุนขนาดใหญ่เท่าปืนกลของยานรบ แต่หันสาดยิงได้ทำเอายานซองมินพรุนจนหมดสภาพสู้รบ
“ที่เหลือให้พวกนาย อย่าฆ่าหมดล่ะ ละเว้นยานกู้ภัยให้พวกมันด้วย”... พ.ต.บนชูสั่ง
“เรื่องนั้นทราบอยู่หรอกครับ แต่คุณจะทำอะไรต่อ?” ... เอคิจิถาม
“ทดสอบแล้ว ฉันจะไปเยี่ยมฐานทัพเลเยอร์พอยท์ของพวกมัน”... บนชู ขับลักซ์ซาร์คบินหลบเศษซากยานของโคราเชียออกนอกวงของกองยาน
“มันไปทางเลเยอร์พอยท์ ถ้ามันไปที่นั่นได้เกิดความเสียหายหนักแน่พวกเราสกัดไว้” ... ผบ.กองยานรีบสั่งการ
ฟิ้ว วูมมม ซู่ววว ตูม บึ้มๆๆๆ
เสียงการรบเกิดขึ้นอีก
พวกเขาลืมหุ่นที่มีความเร็วสูงอีก 2เครื่อง
“หน้าตาเป็นผู้หญิง เจ้าตัวสีแดง เอ้ย สีฟ้าที่เขาลือกัน!!”
“ไม่ใช่ มันคนละแบบกัน อย่าไปกลัว”
แมกซ์และเอคิจิขับจี•วาสเชอร์บาฮามุทแพค บินหลบการโจมตีได้อย่างสวยงาม แล้วยิงบีรมแคนนอนบนหัวมังกรทำลายปืนและช่องยิงมิสไซล์ของยานรบ
พลังขับเคลื่อนที่สูงของแพคบาฮามุทนี้ยิ่งได้เตาพลังงานของจี•วาสเชอร์ ยิ่งทำให้มีประสิทธิภาพดีขึ้นมาก จากนั้นชักบีมพิสทอลยิงศัตรูกันอย่างแม่นยำจนสอบหุ่นฝั่งศัตรูไปหลายตัว
“อ๊าค...พวกมันเก่งมาก ร..หรือว่าพวกมันคือ...หน่วยซินัสที่ล่ำลือกัน!?”
ไพลอตมิวนิทีโวยวายจบ จี•วาสเชอร์ บาฮามุทแพคสีน้ำตาลบินมาถึงข้างหน้า
“เหวอ!!” ...ทหารที่หวาดกลัวได้แต่ละมือจากคันบังคับ ยกมืออัง ป้องหน้าตัวเอง
สำแสงวาบมาจากด้านล่าง เผาไหม้สลายทั้งคนทั้งคอกพิท
จี•วาสเชอร์ บาฮามุทแพคสีน้ำตาลฟันดาบบีมซอร์ดลากจากหว่างขาฟันมาถึงคอกพิทแล้วเลยขึ้นไปบนหัวจนขาดครึ่ง 2 ซีก จากนั้นจากนั้นยกขา 2 ข้างถีบซีกหุ่นทั้งสองซีกไปทางทูฟอีก 2 ตัว แล้วยิงบีมพิสทอลใส่
บึ้ม บึ้ม
ซีกหุ่นมิวนิทีกับทูฟอีก 2เครื่องระเบิด
“ตั้งแต่มีแฟนนี่ ฟิตปึ๋งปั๋งเชียวนะไอ้เพื่อนยาก” ... แมกซ์ชม
“เออ ใครจะยอมแพ้เอ็งล่ะวะ ล่อไปกี่คนนี่ไปเอาหุ่นนี่ เอาคุณเคทกับยัยหนูอิงฟ้าด้วยมั้ย...” ... เอคิจิแซซสวน
“.......” ... แมกซ์เงียบ
“เฮ้ย!! ... จริงดิ!? นี่แซวเอาขำ เอ็ง ล่อทีเดียว 2คนในภารกิจเดียวเลยเหรอ?!” ... เอคิจิตกใจ
“อย่าเอาไปเล่าให้ใครฟังนะเว้ย” ...แมกซ์ ขอเพื่อน
“หนอย ... ข้าได้แค่คุณเกรซกับคุณโซอี้เอง” ... เอคิจิ อิจฉา
“เฮ้ย...เอ็งก็ใช่ย่อย เล่นสาวแกร่งแบบคุณเกรซได้” ... แมกซ์ ชม
“เออ ..แต่เอ็งล่อลูกพี่ของคุณเกรซอย่างคุณบนชูได้ ... จริงๆ ข้าเล็งไว้นะเว้ย แต่เอาเหอะ...ข้าได้ 2 คนนี้ก็พอใจแล้ว” ...เอคิจิพูดไปสู้ไป
[มันยังไม่รู้ว่าเราเอากับคุณเพนนีอีกนับครั้งไม่ได้ ถ้ารู้อีก แม่งอิจฉาเราตายเลย พูดไม่ได้แฮะ] ... แมกซ์รำพึงในใจ
“ว่าแต่หุ่นใหม่นี่ ปฏิกิริยาตอบสนองดีชิปเป๋งเลยว่ะ แต่นิดเดียวหุ่นตอบสนองตามได้ทัน แถมล็อคเป้าไวกว่าของเดิมๆ เยอะ เราว่าเราฝึกเล็งเองไวกว่าระบบล็อคออนแล้วนะ”... เอคิจิชมหุ่นใหม่
“การตอบสนองนี้เอาข้อมูลการขับของพวกเราทุกคนไปประเมินผลแล้วปรับแต่งใส่ให้มาน่ะ ปฏิกิริยาเฉียบคมกว่าจี•วาสเชอร์ตัวสีขาวที่คาดหัวสีน้ำเงินตัวเก่าของคุณบนชูอีกนะ ส่วนการล็อคเป้าเองก็เช่นกัน ใช้ข้อมูงของพวกเราคุกคนในทีมไปปรับใส่” ...แมกซ์บอก
“เรามาไกลขนาดนี้แล้วเหรอวะ รู้ตัวอีกที เราขับจนหุ่นรุ่นเดิมตามพวกเราไม่ทันแล้ว” ... เอคิจิ พูดจริงจังขึ้นมา
“เออ...ก็ตามนั้นส่วนเจ้าจิมมี่ ทีแรกจะไม่เอาแพคบาฮามุท แต่พอให้เหตุผลไปว่า สไนเปอร์ที่ย้ายจุดยิงไม่ได้ ก็แค่เป้านิ่งรอเค้ามาสอย มันเลยยอมรับ เพราศึกต่อจากนี้ เราจะบุกถล่มจริงจัง คงไม่มีใครร่นถอยมาคุ้มกันยานและตัวมันได้แบบที่เคยทำมา มันเลยยอม” ... แมกซ์เสริม
พวกเขาคุยกันเสร็จ รู้ตัวอีกที ศัตรูยิงพลูยอมแพ้ เพราะไม่อาจทนให้พวกเขาทำลายหุ่นและยานรบไปได้มากกว่านี้แล้ว
ศัตรูที่ยอมแพ้ไม่มีเหตุผลที่จะทำลายต่อ พวกเขาบินตามพ.ต.บนชูไป
“ดูพลังงานด้วยนะ นี่จี•วาสเชอร์นะไม่ใช่หุ่นเกิร์ลไทป์” ... แมกซ์ย้ำเตือน
“เออๆ จะระวัง” ... เอคิจิรับคำ
......
เศษซากลอยเกลือนอวกาศ
กองยานรบย่อยรอบนอกก่อนเข้าเขตฐานเลเยอร์พอยท์โดนทำลายหมดสิ้น
เธอลอยลักซ์ซาร์คเพื่อทำการพักร่างกาย ตระเตรียมจะไปถล่มตัดกำลังเลเยอร์พอยท์
พ.ต.บนชู คิดแมน ถอดหมวกออก แล้วหยิบกระบอกน้ำข้างเบาะมาดูด
[ขับไอ้นี่นี่มัน...ร่างกายกับระบบประสาทรับภาระเยอะชิปหาย มิน่าไอ้เจ้าแมกซ์ยกให้เราขับ กลับไปต้อง...ลงโทษ...อุ๊ย...วั๊ย...คิดไรวะเรา...ฮิๆๆๆ] ...พ.ต.บนชูกำลังนึกถึงบทลงโทษที่แสนลามกที่จะให้แมกซ์ทำให้แล้วขนลุกจนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
…..
ยานซิกนัส
พ.อ.จูลลี่กำลังคิดถึงแมกซ์ แต่ติดหน้าที่กัปตันที่ต้องสั่งการตอนบำรุงจัดสรรยุทโธปกรณ์ที่แมกซ์เอามาเลยลงไปต้อนรับเองไม่ได้
คราวนี้จะไม่มีเหนียมอาย เธอตั้งใจให้แมกซ์มานอนที่ห้องหลังจากนี้ ไม่เสียระบบการปกครองเพราะแมกซ์ไม่ใช่ทหาร แน่นอนว่าจูลลี่ย้ายของส่วนใหญ่ของแมกซ์มาไว้ที่ห้องแล้ว แต่เธออดเป็นห่วงแมกซ์ไม่ได้ ก่อนนี้ไม่มีความรักมาเกี่ยวปน เธอห่วงแมกซ์พอๆ กับไพลอตคนอื่น แต่ตอนนี้เอห่วงแมกซ์มากเป็นพิเสษห่วงจนกระวนกระวายใจ
มีความรักระหว่างรบมันก็ทรมานแบบนี้แหล่ะ
...........
ยานขนส่งคอนเทนเนอร์ของบริษัท Voll industry (ฟอยล์ อินดัสทรี่)
“แย่แล้วครับ พบศัญญาณหุ่นรบของโคราเชีย”
“อื้ม”
“ทุกคนทำตามท มันสั่ง เราไม่มีอาวุธและหุ่นรบคุมกัน”
“ครับๆ อ่า..ส่วนแบ่งๆ”
ยานโดนล้อมไปด้วย ดัสเทลมาร์คทูว์ 2 เครื่องในนั้นเครื่องหนึ่งเป็นสีดำ และอูล์ฟาฮ์ กับ เอาโรส
ส่วนโทบิ•โอโรจิเอาดาบจ่อคอกพิทที่หัวยานกระสวย
โหลดของเสร็จแล้ว
“เอาล่ะ พวกเรากลับล่ะนะ”
เจ้าหน้าที่ของฟอยล์พูดจบ พ.อ.โลแกนร.อ.เรน และ ร.ท.ศรไกรลั่นไกยิงทุกคนในยานขนส่ง
“เราได้ของแล้ว” ...พ.อ.โลแกนพูดในสายสนทนาสายหนึ่ง
คู่สายตอบกลับมา
“เก็บคนของผมหมดแล้วใช่มั้ย? จะเหลือพยานไม่ได้”
“ไม่เหลือสักคน ถึงเหลือซ่อนยานเราก็ต้องระเบิดยานทิ้ง”
“ดี โอนเงินมา จะปลดสลักระเบิดให้”
“ได้”
บีบ
เงินเข้า
รหัสปลดสลักระเบิดคอนเทนเนอร์ส่งมา
ฟี้ว...ว....
ระเบิดโดนปลดดีดตัวออกตู้คอนเทนเนอร์เปิด
การสนทนาทั้งหมดถูกลบทิ้ง
“นี่เหรอคะ เกิร์ลไทป์” ...ร.อ.เรนถาม
“อืม...นี่ล่ะ ... อวาเรียสโอเวอร์บูสต์ หุ่นที่ฉันจะใช้ต่อกรกับเจมินี ดราก้อนอาร์ค”