ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

เล่มที่ 10 บทที่ 277 กวนน้ำให้ขุ่น!

        ใกล้รอยแยกมิติระดับ 5 ดาว

        สีหน้าของจักรพรรดิคนหนึ่งเปลี่ยนไปทันทีเขาเพิ่งได้รับข่าวจากผู้ฝึกยุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์

        “มีเผ่ามังกรอยู่จริงๆและยังเป็นเผ่ามังกรที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ด้วย มันควรจะเป็นหนึ่งในยอดฝีมือระดับเทพของเผ่ามังกร!”

        ระดับจักรพรรดิคนนั้นกล่าว

        “แล้วผู้ฝึกยุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์ของเราล่ะ?”

        จักรพรรดิคนอื่นๆ รีบถาม

        จากนั้นจักรพรรดิคนนั้นก็นำแผ่นป้ายวิญญาณออกมามันเป็นแผ่นป้ายวิญญาณที่ใช้ควบคุมผู้ฝึกยุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์คนนั้น แต่ตอนนี้แผ่นป้ายวิญญาณนี้กลับแตกออกแล้ว

        “เขาตายแล้ว!”

        แผ่นป้ายวิญญาณแตกเช่นนี้หมายความว่าเจ้าของแผ่นป้ายนี้ได้ตายไปแล้ว

        “ไม่ดีแล้วรีบกลับกันเถอะ!”

        จักรพรรดิโพธิสัตว์รีบกล่าว

        ระดับจักรพรรดิอื่นๆ เองก็ตระหนักถึงวิกฤตินี้เช่นกันหากเผ่ามังกรระดับเทพมาที่นี่ พวกเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้หลบหนี

        วู๊ซซซ!!!

        เมื่อจักรพรรดิทุกคนผ่านรอยแยกกลับมาถึงโลกได้พวกเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

        ตอนนี้ข่าวได้รับการยืนยันแล้วว่ามีเผ่ามังกรมาจากโลกของสัตว์อสูรนี้จริงๆ

        ซึ่งนี่ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับพวกเขา!

        “จักรพรรดิหมื่นสวรรค์พวกเราต้องกลับไปแล้ว หากมีอะไรเกิดขึ้นกับฐานจงไห่ โปรดแจ้งให้เราทราบโดยเร็ว”

        จักรพรรดิโพธิสัตว์กล่าวกับเย่เทียน

        “แน่นอน!”

        เย่เทียนพยักหน้า

        จากนั้นระดับจักรพรรดิของกองกำลังภายนอกก็เปิดใช้งานแหวนเซียนปฐพีและกลับไปยังโลกเซียนปฐพีทันที

        เมื่อเย่เทียนเห็นว่าระดับจักรพรรดิทั้งหมดจากไปเขาก็พึมพำกับตัวเอง “ดูเหมือนว่ากองกำลังภายนอกเหล่านี้จะกังวลเรื่องนี้มากกว่าที่เราคิด!”

        จากนั้นเขาก็หันหลังและจากไปมุ่งหน้ากลับไปหาหลงเฟิง

        เมื่อมาถึง

        เขาปลดเปลื้องทักษะการสะกดจิตออก

        เมื่อหลุดจากการสะกดจิต จิตสำนึกของหลงเฟิงก็กลับมาเป็นปกติมันค่อยๆ เปิดตาขึ้นและมองไปที่เย่เทียน

        “เมื่อกี้...เจ้าใช้พรสวรรค์สะกดจิตกับข้าอย่างนั้นเหรอ?”

        หลงเฟิงกล่าวด้วยความหวาดกลัว

        “ถูกแล้ว!”

        เย่เทียนพยักหน้า

        “เจ้าถามอะไรข้าไป?”หลงเฟิงกล่าวอีกครั้ง

        “ฉันถามทุกอย่าง!”

        เย่เทียนยิ้มบางๆ

        “...”

        หลงเฟิงหวาดกลัวอย่างแท้จริงแล้วตอนนี้หากว่ามันเปิดเผยเรื่องเผ่ามังกรออกมาแล้วล่ะก็ หลังจากกลับไป มันต้องจบสิ้นอย่างแน่นอนท่านหลงเถิงและหลงอ้าวคงจะลงโทษมันอย่างหนัก!

        “แกอยากตายหรือไม่”

        ทันใดนั้นเย่เทียนก็เอ่ยถาม

        “ไม่...ข้าไม่อยากตาย!”

        หลงเฟิงตอบอย่างตรงไปตรงมา

        มันจะอยากตายได้อย่างไร? มันเป็นผู้มีพรสวรรค์ทางสายเลือดระดับตะวันเป็นเผ่ามังกรสายเลือดบริสุทธิ์ ในอนาคตมันจะสามารถบรรลุถึงระดับเทพได้ และมันยังสามารถกลายเป็นยอดฝีมือระดับเทพที่ทรงอำนาจอย่างหลงเถิงและหลงอ้าวได้

        อย่างไรก็ตามเผ่าพันธุ์มังกรใช้เวลาค่อนข้างนานในการเติบโตดังนั้นการจะบรรลุไปถึงระดับเทพได้นั้นจึงต้องใช้เวลาเช่นกัน

        แต่ไม่ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงอย่างไรมันก็มีพรสวรรค์ทางสายเลือดระดับตะวัน แน่นอนว่าในอนาคตมันถูกลิขิตให้กลายเป็นระดับเทพได้อย่างแน่นอน

        เมื่อมันกลายเป็นระดับเทพชีวิตของมันจะยืนยาวยิ่งขึ้น แน่นอนว่ามันไม่อยากมาตายง่ายๆ เช่นนี้!

        “หากแกไม่อยากตายเช่นนั้นก็ง่ายมาก แกต้องสัญญากับฉันว่าห้ามฆ่ามนุษย์เด็ดขาด และแกจะต้องเกลี้ยกล่อมเผ่ามังกรไม่ให้ฆ่ามนุษย์สำหรับเรื่องที่เผ่ามังกรของแกจะบุกโลก อย่าคิดว่าจะทำได้ง่ายๆ โลกใบนี้ถูกควบคุมโดยกองกำลังมนุษย์จากภายนอกแล้วพวกเขาวางแผนมาอย่างยาวนาน บางทีพวกเขาอาจจะมีแผนลับที่จะทำอะไรบางอย่าง แกคิดว่าพวกเขาจะอนุญาตให้เผ่ามังกรของแกทำลายแผนการของพวกเขาง่ายๆอย่างนั้นหรือ? อย่าคิดว่าพวกแกมีระดับเทพแล้วจะทำอะไรก็ได้ อีกอย่างระดับเทพไม่สามารถเข้าสู่โลกได้อาศัยเพียงความแข็งแกร่งของแกก็ไม่มีทางที่จะยึดโลกนี้ได้แน่ๆ”

        เย่เทียนพูดประชด

        “อะไรนะ โลกถูกควบคุมโดยกองกำลังภายนอกและยังวางแผนลับไว้อีกด้วย?”

        หลงเฟิงเบิกตากว้างราวกับรู้สึกว่าตนเองได้ค้นพบความลับที่ยิ่งใหญ่เข้าให้แล้วแต่มันก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรมากกว่านี้ เพราะมันกลัวว่าเย่เทียนจะกลับคำและฆ่ามัน

        อย่างไรก็ตาม สิ่งที่มันไม่รู้คือเย่เทียนจงใจพูดแบบนี้ออกไปเขาตั้งใจกวนน้ำในไหนี้ให้ยุ่งเหยิงยิ่งขึ้น ด้วยวิธีนี้ ชาวประมงอย่างเขาก็จะได้กำไร

        เย่เทียนยังพูดออกไปอีกหลายอย่างซึ่งหลงเฟิงก็ตั้งใจฟังและพยักหน้าไม่หยุด

        “เปลี่ยนร่างเป็นอสูรมังกรแล้วตามฉันมา!”

        เย่เทียนออกคำสั่ง

        หลงเฟิงไม่กล้าลังเล มันรีบเปลี่ยนร่างเป็นอสูรมังกรและเดินตามหลังเย่เทียนไป

        เย่เทียนพาหลงเฟิงมาถึงรอยแยกมิติระดับ5 ดาวอย่างรวดเร็ว เขาเดินผ่านรอยแยกและเข้าไปสู่โลกของสัตว์อสูร

        “ไปซะ แล้วอย่ากลับมาอีก!”

        เย่เทียนโบกมือกล่าว

        ทันใดนั้นหลงเฟิงก็รู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อยมันรู้สึกว่าเย่เทียนช่างเป็นคนดีจริงๆ!

        หากมีมนุษย์แฝงตัวเข้าไปในเผ่ามังกรเผ่ามังกรย่อมไม่มีทางปล่อยให้อีกฝ่ายมีชีวิตกลับไปอย่างแน่นอน แต่เย่เทียนกลับเลือกที่จะปล่อยมันไป

        แม้ว่าหลงเฟิงจะรู้สึกตื้นตันใจแต่มันก็ยังบินออกไปอย่างรวดเร็ว

        วูปปป!

        พริบตาเดียว มันบินออกจากจุดเดิมไปนับล้านลี้และหายตัวไป

        “หลงเฟิงกลับมาแล้ว!”

        สัมผัสวิญญาณของยอดฝีมือระดับเทพอย่างหลงอ้าวหลงเถิง สัมผัสได้ถึงตัวตนของหลงเฟิง

        หลังจากนั้นไม่นานหลงเฟิงก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าของเผ่ามังกรจำนวนมาก

        “ท่านหลงอ้าว!”

        “ท่านหลงเถิง!”

        “ท่านหลงเหมิง!”

        หลงเฟิงทำความเคารพยอดฝีมือเผ่ามังกรระดับเทพทั้งสาม

        “ได้เรื่องอะไรมาบ้าง?”

        หลงเถิงเอ่ยถาม

        “ข้า...ข้าทำพลาด!”

        หลงเฟิงตัวสั่นเล็กน้อย

        “ที่แท้ก็เป็นเจ้าที่เปิดเผยที่อยู่ของพวกเราไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงมีมนุษย์มาหาพวกเราถึงที่นี่!” หลงเถิงกล่าวอย่างเดือดดาล แรงกดดันระดับเทพบางส่วนแผ่ซ่านกดทับร่างของหลงเฟิงจนมันรู้สึกเจ็บปวด

        ร่างของมันได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วตอนนี้อาการบาดเจ็บของมันก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น!

        “หลงเถิง มันบาดเจ็บอยู่แล้วเก็บพลังของเจ้าก่อน แม้ว่ามันจะทำภารกิจล้มเหลว แต่ก็ใช่ว่ามันจะไม่ได้อะไรกลับมาเลย”หลงอ้าวกล่าวต่อ

        “นายท่าน แม้ว่าข้าจะทำภารกิจล้มเหลวแต่ข้าก็ได้รู้บางอย่างเกี่ยวกับโลก และได้รู้ถึงความลับที่คาดไม่ถึงด้วย!”

        หลงเฟิงรีบพูด

        “พูดมา!”

        หลงเถิงเก็บพลังและมองไปที่หลงเฟิง

        หลงเฟิงเริ่มกล่าวทันที “จากการทดสอบของข้าโลกใบนี้เป็นดาวเคราะห์ระดับสูง และยังมีกองกำลังมนุษย์จากภายนอกแอบควบคุมอยู่เบื้องหลังราวกับว่าพวกเขาวางแผนจะทำอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่มาเป็นเวลานานแล้ว โลกที่เพิ่งฟื้นตัวได้ไม่นานนี้จะต้องมีความลับอะไรซ่อนอยู่อย่างแน่นอน!”

        “เจ้ารู้ได้อย่างไร?”

        หลงเถิงเอ่ยถาม

        ในเวลานี้หลงเฟิงก็ได้อธิบายเรื่องที่เย่เทียนสะกดจิตมันออกมาและได้พูดในสิ่งที่เย่เทียนได้บอกมันไว้

        “เจ้าถูกสะกดจิต!”

        หลงเถิงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยแต่พอคิดดีๆ แล้วก็ไม่สามารถโทษหลงเฟิงได้ ศัตรูนั้นแข็งแกร่งกว่าหลงเฟิง หลงเฟิงไม่สามารถเอาชนะเขาได้จึงได้ถูกสะกดจิตนี่เป็นเรื่องปกติที่หลงเฟิงไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น

        “มนุษย์ปล่อยเจ้ากลับมาดูเหมือนว่าเขาจะไม่อยากล่วงเกินเผ่ามังกรของเรา คำพูดของมนุษย์ผู้นั้นควรจะเป็นความจริงหอคอยเกียรติยศและกองกำลังมนุษย์จากภายนอกควรจะวางแผนทำอะไรบนโลกอยู่ ดาวเคราะห์ที่ฟื้นฟูพลังปราณได้นั้นหาได้ยากยิ่งในจักรวาลและในเวลาเพียง 100 ปีก็สามารถฟื้นตัวได้ถึงระดับนี้แล้ว นี่แสดงให้เห็นว่าดาวเคราะห์ดวงนี้ต้องมีความลับบางอย่างแน่และด้วยความลับนี้ มันคุ้มค่าที่เผ่ามังกรของเราจะต่อสู้กับมนุษย์!” หลงอ้าวรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย

        “อืม แต่ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าได้ลงมือกับชนพื้นเมืองของโลกใบนี้เลยเพราะนั่นเป็นอาณาเขตของมนุษย์ หากกองกำลังที่แข็งแกร่งรู้เข้า แม้แต่พวกเราก็ไม่สามารถต้านทานได้อีกทั้งถึงพวกเราจะได้รับประโยชน์ แต่มันก็ย่อมนำมาซึ่งปัญหามากมาย” หลงเถิงเอ่ยเสนอ

        “รอกองทัพสัตว์อสูรของเรามาถึงก่อนเมื่อมีกองทัพสัตว์อสูร เราจึงจะมีสิทธิ์เจรจากับกองกำลังมนุษย์!”

        หลงอ้าวกล่าว

        “ท่านหลงอ้าวพูดถูก!”

        เหล่ามังกรทั้งหมดรีบกล่าวเสริม

        แม้ว่าเย่เทียนจะไม่รู้ว่าเผ่ามังกรจะเคลื่อนไหวต่อไปอย่างไรแต่เขาก็ได้สั่งให้ผู้ฝึกยุทธ์หลายคนกลับมาที่ฐานจงไห่ ทิ้งคนไว้ในโลกของสัตว์อสูรเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

        สำหรับระดับจักรพรรดิในฐานจงไห่เย่เทียนไม่ได้แจ้งอะไรพวกเขา เพราะถึงแม้เขาจะบอกพวกเขาไป พวกเขาก็ช่วยอะไรไม่ได้มันจะยิ่งทำให้เกิดความสับสนวุ่นวายเสียเปล่าๆ

        นอกจากนี้เขายังเตือนจักรพรรดิกู่หรงไม่ให้บอกข่าวใดแก่จักรพรรดิคนอื่นๆเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น

        แต่สำหรับภรรยาของเขา เย่เทียนไม่ได้ปิดบังอะไรเขาเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟัง

        สำนักงานใหญ่ของหอสวรรค์

        จักรพรรดิจันทราได้ยินสิ่งที่เย่เทียนบอกและกล่าวด้วยใบหน้าที่จริงจังว่า“ท่านพี่ กองกำลังต่างๆ จากโลกภายนอก จะต่อสู้กับเผ่ามังกรหรือไม่? การต่อสู้นี้อาจจะส่งผลกระทบต่อพวกเราใช่หรือไม่?”

        เย่เทียนยิ้มบางๆ “ผมหวังว่าพวกเขาจะต่อสู้กันจริงๆถ้าพวกเขาต่อสู้กัน เมื่อเวลานั้นมาถึง อย่างมากเราก็ย้ายฐานจงไห่ออกไป อย่างไรก็ตามผมคาดว่าพวกเขาคงจะเจรจากันมากกว่าแต่ถ้าพวกเขาไม่สามารถเจรจากันได้ พวกเขาอาจจะส่งยอดฝีมือมาต่อสู้กัน หากเผ่ามังกรแข็งแกร่งมากแล้วละก็ขุมกำลังภายนอกเหล่านั้นอาจจะต้องยอม ในระยะสั้นๆ นี้สำหรับเราไม่มีอะไรที่ไม่ดี มีแต่ประโยชน์เท่านั้น!”

        “ประโยชน์ที่ว่าคืออะไร?”

        จักรพรรดิจันทราไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของเย่เทียนนัก

        “มีความลับบางอย่างในโลกใบนี้ที่แม้แต่กองกำลังภายนอกยังให้ความสำคัญกับมันพวกเขาวางแผนกันมาอย่างยาวนานแล้ว ถ้าเราได้ประโยชน์จากเรื่องนี้ มันจะไม่ดีต่อเราหรอกหรือ?นอกจากนี้ความแข็งแกร่งปัจจุบันของผมก็อยู่ในระดับจักรพรรดิ 8ดาราแล้ว อีกไม่นานผมก็จะสามารถเลื่อนขั้นเป็นจักรพรรดิระดับ 9ดาราได้ คุณสมบัตินี้เพียงพอที่จะได้รับส่วนแบ่งจากขุมกำลังเหล่านั้น!”

        เย่เทียนพูดอย่างมั่นใจ

        “หากท่านพี่พูดเช่นนี้มันก็ต้องดีต่อพวกเราจริงๆ!”

        จักรพรรดิจันทราพยักหน้าเห็นด้วย

คล้ายกับเรื่องระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】 ที่คุณอ่าน