ตอนที่ 1
กวินนิตาโวยวายเสียงดังเมื่อรู้ว่าตัวเองจะต้องไปทำงานที่บ้านของคุณหญิงอนุชนารถและมันเป็การทำงานเพื่อชดใช้หนี้เสียด้วย เื่นี้ไม่ควรจะเกิดขึ้นกับผู้หญิงที่แสนจะสวยเช่นเธอ ทำไมคนสวยจะต้องไปรับใช้คนอื่น ชีวิตมันควรจะสวยหรูกว่านี้
“นิต้าไม่ยอมเด็ดขาดพ่อจะให้นิต้าไปทำงานใช้หนี้ ไม่มีทางคนอย่างกวินนิตาจะไม่ทำงานดูแลคนแก่เด็ดขาด” หญิงสาวเ้าของใบหน้าสวยโฉบเฉี่ยวพูดออกมาอย่างรวดเร็ว
“ถ้าแกไม่ทำแล้วใครจะทำ” คนเป็พ่อถามเสียงเครียดยิ่งเห็นท่าทางของลูกสาวแล้วยิ่งไปกันใหญ่ ดูเหมือนว่ามันจะไม่ง่ายอย่างที่คิดไว้
“ก็แม่กาฝากนภัสนั่นไง มันเป็หนี้บุญคุณพ่อกับแม่นะคะเพราะถ้าพ่อกับแม่ไม่อุปการะยายฟ้าร้องนั่นคงไม่มีวันเรียนจบและได้ทำงานดีๆหรอก” กวินนิตาพูดขึ้นพร้อมทั้งมองไปที่ญาติผู้พี่ที่กำลังเก็บโต๊ะอาหารอยู่อย่างจงใจ
“ถ้ายายฟ้าไปทำงานที่นั่นใครจะทำงานบ้านแล้วไหนใครจะหาเงินมาจ่ายค่าใช้จ่ายต่างในบ้านนี้ล่ะ หรือแกจะไปทำงานนอกบ้าน” ช่อชบาถามลูกสาวเสียงเครียด กวินนิตาส่งสายตาไม่พอใจมาที่ลูกพี่ลูกน้องสาวที่ง่วนอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้วะโถามกลับไปว่า
“ทำงานนอกบ้านเสร็จก็มาทำงานใช้หนี้ต่อไม่ได้หรอ”
นภัสถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายนี่ถ้าไม่ติดว่าบ้านหลังนี้เป็ของพ่อแม่ล่ะก็ เธอจะไปแล้วไม่กลับมาอีกเลย ครั้นจะให้ครอบครัวป้าออกไปก็ทำไม่ได้ นอกจากไม่ยอมไปแล้วยังตั้งหน้าตั้งตาทวงบุญคุณเช้าเย็นจนน่าปวดหัว
“ฉันไม่ได้ขอเงินลุงกับป้าเรียนหนังสือพ่อกับแม่ฉันทิ้งเงินไว้ให้ส่วนหนึ่งและฉันเองก็กู้ กยศ. อีกส่วนหนึ่ง ลุงกับป้าเป็เพียงแค่ผู้ปกครองตอนที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเท่านั้นแล้วอีกอย่างนะถ้าฉันทำอย่างนั้นเธอก็ต้องทำงานบ้านทำได้ไหมล่ะ” นภัสย้อนถามกลับเสียงเข้ม
“งานคนใช้แบบที่เธอทำ ฉันทำไม่ได้หรอก มือนุ่มๆ ของฉันได้หยาบพอดี คนอย่างเธอเหมาะกับงานแบบนี้” กวินนิตาสวนกลับทันที
“ถ้าอย่างนั้นเธอก็ต้องไปทำงานที่บ้านคุณหญิง”นภัสพูดบ้างทีนี้
“นี่แกอย่ามาหาเื่เลย ลูกฉันจะทำแบบแกไม่ได้หรอกนะนิต้าไม่ได้เกิดมาเพื่อทำงานพวกนี้เหมือนแก” ช่อชบาเข้าข้างลูกสาวเต็มที่
“ใช่ คนอย่างนิต้าเหมาะที่จะเป็คุณนายที่มีสามีหล่อและรวยเท่านั้น” กวินนิตาพูดอย่างมั่นใจ
“เอาที่สบายใจเลยแล้วกัน” คำพูดของสองแม่ลูกทำให้นภัสอ่อนใจ คนพวกนี้ไม่คิดจะทำงานทำการ วันๆ เอาแต่คิดว่าจะจับผู้ชายรวยๆเพื่อให้เขาเลี้ยง
“คุณหญิงท่านอยู่กับหลานชาย แถมหลานชายคนนี้ยังเก่งและรวยมากนะ ที่สำคัญหล่อมากด้วย” ปกรณ์พยายามโน้มน้าวใจลูกสาว
“จริงเหรอพ่อ” คราวนี้กวินนิตา ตื่นเต้น แบบนี้ค่อยน่าสนใจขึ้นมาหน่อย
“จริง เห็นว่าหล่อและรวยมากไม่แน่นะ ถ้าลูกสาวพ่อไปทำงานที่นั่น ได้เจอเขา คิดดูสิ นิต้าลูกพ่อสวยขนาดนี้ เขาจะไม่มองเชียวหรอ” ปกรณ์ค่อยๆ ตะล่อมให้ลูกสาวเคลิ้มตาม
“ถ้าเขาสนใจแกนะ นิต้าเราทั้งหมดจะสบายไปทั้งชาติ และจะไม่ต้องมาอยู่ไอ้บ้านโทรมๆ หลังนี้ด้วย” ช่อชบาเออออกับสามีทันที
ในขณะที่นภัสถอนหายใจออกมาดังๆกับคำหว่านล้อมแบบให้ความหวังลมๆ แล้งๆ พวกนี้คิดแต่หวังจะสบายทางลัดโดยไม่หวังจะพึ่งพาตัวเองเลยขอให้โชคดีแล้วกัน
อนิรุทธ์เข้าบ้านพบว่าผู้เป็ยายมายืนรอก่อนแล้ว คุณหญิงยิ้มให้หลานอ้าแขนต้อนรับ ชายหนุ่มยกมือขึ้นไหว้แล้วกอดหญิงชราแน่น ภาพตรงหน้าทำให้บรรดาคนรับใช้พลอยยิ้มไปด้วย
หลังจากทักทายแสดงความคิดถึงกันมาพอสมควรแล้วเขาก็พบว่าผู้เป็ยายเตรียมการต้อนรับหลานที่หายไปต่างประเทศเกือบเดือนด้วยอาหารชั้นเยี่ยมหลากหลายทำเอาชายหนุ่มยิ้มปลื้ม
“ของโปรดหลานทั้งนั้น รุทธ์” คุณหญิงอนุชนารถเรียกชื่อหลานชายแบบไทยๆ ตามความเคยชิน ท่านไม่ชอบที่จะเรียกชื่อเล่นที่เป็ภาษาอังกฤษนัก
“แม่จ๋ารู้ใจผมที่สุดแบบนี้รักตายเลย” เขาเรียกยายว่าแม่จ๋ามาั้แ่เล็ก และเรียกจนติดปากมาจนถึงทุกวันนี้
“อย่ามาประจบคนแก่ ยายไม่ใช่สาวๆ ที่หลานควงนะไม่หลงง่ายๆ หรอก” คุณหญิงประชดเล็กน้อย นางรู้เื่ของเขาเป็อย่างดีข่าวคราว (คาว) เื่ผู้หญิงเข้าหูบ่อยเสียจนน่าปวดหัว
“ไม่มีผู้หญิงคนไหน ที่ผมจะรักได้มากเท่าแม่และแม่จ๋าหรอกนะครับ”อนิรุทธ์ยิ้มหวานประจบ
“ยายเริ่มจะรู้แล้วว่าทำไมผู้หญิงเ่าั้ถึงหลงหลานนักคารมดีแบบนี้นี่เอง เอาเถอะ ยายจะเชื่อเราก็แล้วกัน” คุณหญิงอมยิ้มเล็กน้อย
“ผมพูดจริงเสมอครับ แม่จ๋าที่รัก”
“กินเถอะ เดี๋ยวจะเย็นเสียหมดของโปรดทั้งนั้นไปเมืองนอกนานๆ คงไม่ค่อยได้กินอาหารไทย คงเจอแต่พวกนมพวกเนยล่ะซิ”
“แม่จ๋านี่รู้ใจจริงๆ”
“ไม่ต้องมาปากหวาน รู้ไหมว่าข่าวของรุทธ์กับบรรดาสาวๆ ทำให้ยายจะอกแตกตายหลายครั้ง”
“ผมน่ะหรือครับ ทำให้แม่จ๋าที่น่ารักและแสนดีอกแตกตาย”ชายหนุ่มแกล้งหยอก
“เรานี่มันทะเล้นจริงๆ รู้ไหมว่ายายอยากจับเราแต่งงานกับผู้หญิงที่เรียบร้อยสมเป็กุลสตรีไทยจริงๆ” หญิงชราแกล้งขู่ ทำคนฟังขนลุกขึ้นมาทันที
“แม่จ๋าเลิกคิดเื่นั้นไปได้เลยครับ ตอนนี้ผมยังไม่อยากมีภาระ ใช้ชีวิตแบบนี้สบายกว่ามาก”
“ยายว่าเรายังไม่เจอคนที่ถูกใจมากกว่าจริงๆ นะยายอยากหาให้” ทำเป็เล่นไปถ้าหาให้ได้นางก็อยากหาคนดีมาเป็ศรีสะใภ้ให้หลานชายสุดที่รัก
“สมัยนี้การคลุมถุงชนมันใช้ไม่ได้แล้วครับ” อนิรุทธ์ไม่ค้านแต่ใช้เหตุผลมาอ้าง
“เอาเถอะ ยายจะไปทำอะไรได้ คนแก่แล้วพูดอะไรไปก็คงไม่ฟังหรอก”คุณหญิงชราแกล้งทำทีตัดพ้อ ชายหนุ่มยิ้มเมื่อได้ยินคำตัดพ้อนั้น
“เอาเป็ว่าผมสัญญากับแม่จ๋าไว้นะว่าถ้าจะมีเมียจะหาผู้หญิงที่เหมือนแม่จ๋าให้มากที่สุด ต้องเป็ผู้หญิงที่สวยสง่างามและต้องเป็คนมีเหตุผลที่สำคัญเสียงต้องหวานเหมือนแม่จ๋า ดีไหมครับ” เขาพูดเอาใจให้คนแก่ไม่น้อยใจเท่านั้นหรอกคุณสมบัติอย่างแม่จ๋าไม่ได้หากันง่ายๆ สักหน่อย
“ตกลง ยายจะถือว่านี่เป็คำสัญญานะ”ได้ฟังเช่นนี้แล้วค่อยเบาใจ หาผู้หญิงดีๆ ต้องใช้เวลาแต่ถ้าได้อย่างที่พูดนานแค่ไหนนางก็รอได้
“ครับผม” อนิรุทธ์รับคำเสียงดังแข็งขัน
หาไปเถอะ ผู้หญิงอย่างแม่จ๋าตายอีกสิบชาติก็คงไม่เจอแน่!
กวินนิตามองคฤหาสน์หลังใหญ่ด้วยความตื่นเต้นไม่คิดว่ามันจะใหญ่โตขนาดนี้ เธอเคยเข้าออกที่นี่บ่อยแต่ไม่เคยเข้ามาด้านในเลยถึงแม้จะไม่เต็มใจมาเพราะต้องมาทำงานขัดดอกแต่ก็ไม่สามารถขัดพ่อกับแม่ได้สิ่งที่ดึงดูดใจให้มาก็คือเมื่อรู้ว่าเ้าหนี้ชรา มีหลานชายสุดหล่ออยู่ด้วยจึงยอมมาในที่สุดโดยปกรณ์เป็คนเธอมาส่งด้วยตัวเอง
หญิงชราวัย70มองหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้าอย่างพิจารณา ผู้หญิงคนนี้คงเป็ลูกสาวคนเล็กของปกรณ์ที่จะมาทำงานขัดดอกแน่ๆ ดูจากท่าทางและการแต่งตัวแล้วทำให้ท่านถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนใจถึงแม้จะสวยแต่การแต่งเนื้อแต่งตัวไม่ผ่าน เสื้อที่ใส่ก็คอกว้างเสียจนน่าใ กระโปรงก็สั้นนี่ถ้านั่งไม่ดีคงเห็นไปต่อไหนถึงไหน
“สวัสดีครับคุณหญิง” ปกรณ์ยกมือไหว้หญิงชราอย่างนอบน้อม และสะกิดลูกสาวให้ทำตามอย่างรวดเร็วกวินนิตารู้งานรีบยกมือไหว้อย่างอ่อนน้อมเช่นกัน
“สวัสดีจ๊ะ นี่คงเป็ลูกสาวที่เธอบอกว่าจะให้มาทำงานที่นี่สินะ” คุณหญิงถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ครับนิต้าจะมาช่วยดูแลคุณหญิงครับ” ปกรณ์รับคำ
“พูดอย่างตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อมเลยนะความจริงฉันไม่ได้อยากได้คนมาเพิ่มหรอกแต่เพราะสงสาร มันคงเป็บทเรียนว่าการพนันทำให้เธอเสียอะไรไปมากแค่ไหนถ้าเธอไม่ใช่ลูกของแม่บ้านเก่าแก่ของคุณแม่ ฉันคงไม่ช่วย เื่โฉนดที่ดินและบ้านที่เอามาค้ำประกันนั้นฉันคงต้องเก็บไว้ก่อนเอาไว้ครบสัญญาหรือว่าหาเงินมาคืนได้เมื่อไหร่ ฉันจะคืนให้แน่นอน”
“สุดแต่คุณหญิงจะกรุณาเถอะครับ” นาทีนี้ปกรณ์ไม่มีอะไรจะต่อรองแล้ว
“ว่าแต่เธอชื่ออะไรล่ะ แม่หนู” หญิงชราหันมาถามสาวน้อยที่มาทำงานใช้หนี้
“กวินนิตาค่ะ เรียกว่านิต้าก็ได้”
“ชื่อคนเดี๋ยวนี้มันต้องเหมือนพวกฝรั่งเอาเถอะ มาทำงานกับฉันก็ขอให้เธอตั้งใจก็แล้วกัน งานที่นี่ไม่มีอะไรมากหรอก ที่นี่ฉันอยู่กับหลานชาย ความจริงลูกสาวกับลูกเขยฉันก็อยู่ด้วย แต่นานๆ พวกเขาจะกลับมาที่เมืองไทยเสียที”
“ค่ะ” กวินนิตาตาวาวขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินว่ามีหลานชายอยู่ด้วย
“รับรองครับ เื่ดูแลและงานบริการลูกสาวของผมเก่งมาก” ปกรณ์เชียร์ลูกสาวสุดกำลัง
“เอาเถอะ ตั้งใจทำงานก็แล้วกัน” หญิงชราตัดบท
“ถ้าอย่างนั้นผมลาเลยก็แล้วกันนะครับ นิต้า แกดูแลคุณหญิงท่านให้ดีนะท่านให้ทำอะไรก็ต้องทำตามเข้าใจไหม” ปกรณ์พูดกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่แววตานั้นบอกรู้ว่าทำๆไปเถอะ แล้วก็ขอตัวกลับทันที
“คุณหญิงมีอะไรให้หนูรับใช้คะ” กวินนิตาถามหางานแรกแต่หญิงชรายังไม่ทันจะตอบเสียงทุ้มของใครบางคนก็ดังขึ้น
“แม่จ๋า ผมจะไปเอาเอกสารที่บริษัทเสียหน่อยแม่จ๋าจะไปกับผมไหมครับ” เสียงนิรุทธ์ดังขึ้นมาก่อนที่ตัวจะมาถึง
การปรากฏตัวของชายหนุ่มทำให้กวินนิตาแทบกรี๊ดเขาช่างหล่อเหลาจนเธอแทบลืมหายใจ ขอเรียกว่าเป็ชายในฝันเลยแล้วกัน
“ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าแม่จ๋ามีแขก” ชายหนุ่มเพิ่งเห็นว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย
“ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรหรอก มานั่งนี่มา รุทธ์” คุณหญิงเรียกหลานชายเบาๆ
“แม่หนูคนนี้ชื่อกวินนิตา จะมาทำงานที่บ้านเรา พ่อของแม่หนูนี้บอกยายว่าเด็กคนนี้มีความรู้วามสามารถบางทีอาจจะช่วยงานหลานได้” คุณหญิงชราเอ่ย
“ผมว่าไม่จำเป็นะครับ” เขาไม่ได้มองหน้าเ้าหล่อนด้วยซ้ำและไม่สนใจว่าจะมีความสามารถมากแค่ไหนด้วย
“จำเป็สิ หลานต้องมีผู้ช่วย อย่างน้อยช่วยจัดเรียงเอกสารก็ยังดี” คุณหญิงพยายามหางานให้กวินนิตาทำ
“ก็ได้ครับ” ชายหนุ่มตกลงอย่างว่าง่าย
ความจริงเขาอยากจะบอกปัดไปเลยด้วยซ้ำแต่ไม่อยากให้แม่จ๋าเสียความตั้งใจ จึงรับปากแบบขอไปทีโดยไม่ทันเห็นว่าคนได้งานทำดีใจจนยิ้มแก้มปริแค่ไหน
นภัสถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายวันนี้ั้แ่กลับมาจากทำงานเธอได้ยินญาติผู้น้องเพ้อถึงแต่ผู้ชายที่เป็หลานชายของคุณหญิงอนุชนารถเสียจนน่ารำคาญ ดูเหมือนว่ากวินนิตาจะหลงใหลมากถึงมากที่สุด เหมือนพวกแฟนคลับที่คลั่งไคล้ดารา
“นี้รู้ไหมว่าเ้านายของเราหล่อเป็บ้าเลยอิจฉาไหมล่ะ เ้านายของตัวเองทั้งแก่และหน้าตาขี้เหร่แบบนั้น ตัวนี่สู้เขาไม่ได้สักเื่นะทั้งความสวยและโชคดี” กวินนิตาพูดข่มทันทีเมื่อได้โอกาส
“จะหล่อลากดินแค่ไหนก็ต้องแก่ต้องเหี่ยวต้องตายเหมือนกันนั่นแหละ” นภัสโต้ตอบอย่างไม่สนใจ
“ว๊าย พูดจาน่าเกลียดมาก อิจฉาฉันล่ะซิที่ได้ดีกว่าเลยพูดแบบนั้น”กวินนิตาทำเสียงเยาะเย้ย
“จะไปอิจฉาทำไม” เื่ไร้สาระพวกนี้เธอไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ
“ก็ฉันได้เ้านายที่ทั้งหล่อทั้งรวยน่ะสิรู้ไหมบางทีเขาอาจจะหลงเสน่ห์ฉันนะ” ญาติผู้น้องเพ้อ
“เอาเถอะ เอาที่สบายใจเลย” นภัสตัดบทอย่างรำคาญ
กวินนิตาแทบจะบ้าเสียให้ได้ หลายวันมานี้เธอต้องดูแลอนิรุทธ์ชายหนุ่มที่ปรารถนาแต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเธอเลย แถมยังใช้ให้ทำงานหลายอย่างอีกต่างหากพอทำงานไม่ดีเขาก็ว่าแบบไม่เกรงใจ
แต่กวินนิต้าก็ไม่ยอมแพ้ เพราะถ้าจับเขาได้งานนี้มีแต่จะสบายไปทั้งชาติ ดังนั้นต้องพยายามทำให้ประทับใจให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่มันดูเหมือนจะไม่ง่าย
“เป็อะไรกลับมาหน้าบึ้งเชียว” ช่อชบาถามลูกสาวคำแรก
“ไม่เป็อะไรมากหรอกแม่แค่กำลังคิดว่าทำอย่างไรคุณรุทธ์ถึงจะสนใจหนูมากกว่านี้ ประทับใจหนูมากกว่านี้หนูเอาใจเขาทุกอย่างแต่เขาไม่สนใจเลย เขาไปหาเพื่อนหนูก็ขับรถไปให้อยากไปตีกอล์ฟหนูก็พาไป แต่เขาทำเหมือนว่าหนูไม่ใช่คนสำคัญเมื่อวานเขาให้หนูเรียงเอกสาร แค่เรียงสลับนิดเดียวเขาบ่นราวกับว่าหนูทำผิดใหญ่หลวง” กวินนิตาพูดด้วยความเบื่อหน่ายแล้วกดรีโมทเปลี่ยนช่องทีวีทันที
หญิงสาวตาวาวขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้ดูละครหลังข่าวเื่หนึ่ง ความคิดที่บรรเจิดก็แล่นเข้ามาในหัวมันน่าจะเป็วิธีที่ดีที่สุดแน่ๆ
“หนูรู้แล้วว่าจะทำอย่างไร” กวินนิตาอุทานด้วยความตื่นเต้น เธอรู้แล้วว่าจะสร้างความประทับใจอย่างไรหลังจากที่นั่งๆ นอนๆ คิดเื่นี้มาหลายวัน วันนี้รู้แล้วว่าจะต้องทำอย่างไร
“อาทิตย์หน้าคุณรุทธ์บอกว่าอยากไปพักผ่อนที่ต่างจังหวัด หนูต้องทำอะไรบางอย่างให้เขาประทับใจในตัวหนู” กวินนิตาวางแผนในหัวสมองอย่างแยบยล
“แล้วแกจะทำอย่างไร” ช่อชบาถามต่อ
“แม่ดูละครไหม หนูจะให้คนลักพาตัวเขา แล้วหนูจะเป็คนเข้าไปช่วยเขาต้องประทับใจแน่ๆ”
“แกจะบ้าหรอนิต้า แกไม่รู้เหรอว่าตอนจบพระเอกไปคว้าคนที่ลักพาตัวแทนไม่ได้คว้าเ้าของแผนการ” คนเป็แม่เถียง
“โธ่ นั่นมันละครแต่เื่ที่หนูจะทำมันไม่จบแบบนั้นแน่ แม่คิดดูนะว่าถ้าทำสำเร็จเราจะสบายไปทั้งชาติ” กวินนิตาฝันเฟื่องอย่างมีความสุข
“แล้วแกจะให้ใครเป็โจร” ช่อชบาย้อนถาม
“ก็ยายฟ้าร้องไงแม่”หญิงสาวตอบโดยไม่ต้องคิดเลย
“มันไม่ร่วมมือกับแกหรอก” ช่อชบาส่ายหน้าเพราะรู้จักนิสัยหลานสาวเป็อย่างดี
“ต้องร่วมสิเราต้องทำให้มันร่วมมือกับเราให้ได้”กวินนิต้าไม่ยอมให้แผนที่คิดได้ล้มไม่เป็ท่าแน่ งานนี้นภัสต้องร่วมมือกับเธอ
“แล้วถ้าเกิดเขาไปชอบยายฟ้าขึ้นมาล่ะแกจะทำอย่างไร” ไม่วายที่ผู้เป็แม่จะระแวงตามละครโทรทัศน์
“โธ่ แม่ใครจะไปชอบผู้หญิงตายด้านแบบนั้น ยายฟ้ามันไม่มีเสน่ห์อะไรเลย ชอบทำตัวแข็งๆ ปากก็ร้ายแถมยังขี้บ่น ไม่มีผู้ชายคนไหนอยากอยู่ใกล้ ไม่งั้นมันคงมีแฟนไปนานแล้วไม่มานั่งเป็แม่ชีบนคานแบบนี้หรอก เชื่อหนูเถอะ งานนี้ต้องเป็ยายฟ้าเพราะมันไว้ใจได้มากที่สุด” กวินนิตาพูดออกมาอย่างมั่นใจ
“ฉันไม่แน่ใจ เพราะมันคงไม่ยอมง่ายๆ”ช่อชบาส่ายหน้า
“แม่ก็ทำให้มันยอมสิไม่เห็นจะยากอะไรเลย” กวินนิตาพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี
---------------------------------------------
????นางโจรปล้นรัก???? โดย กุหลาบแก้ว
#เปิดจองอย่างเป็ทางการแล้ว
????♀️ราคาเล่มละ 299 บาท รวมค่าจัดส่งลงทะเบียน????♀️
????เปิดจอง 16 พฤษภาคม - 30 มิถุนายน 2563????
????หนังสือพร้อมส่ง 20 กรกฏาคม 2563????
????ช่องทางการสั่งจอง????
????เพจ ตะวันเปรมปรีดิ์
????Line@ :@tawan9645
????เวปไซต์ ตะวันเปรมปรีดิ์
www.tawanpreampree.com
????ฝากลิงค์อีบุ๊ค????
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTIxOTc0Ijt9
ขอบคุณที่ติดตามและขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายนะคะ
