Ragnarok Academy League

ตอนที่ 20
ผู้ใช้ Void คนที่สอง

เสียงระเบิดจากเขตตะวันตกของ Prontera ยังคงดังก้องไปทั่วเมือง ขณะที่กลุ่มควันสีดำขนาดใหญ่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง
ผู้คนบนถนนเริ่มแตกตื่น หลายคนรีบวิ่งกลับเข้าบ้าน ขณะที่เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระงมจากหอคอยกลางเมือง

บรรยากาศที่เพิ่งสงบลงหลังเหตุการณ์เมื่อคืน
กลับเข้าสู่ความวุ่นวายอีกครั้งในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน

เรนยืนมองควันสีดำด้านนอกหน้าต่างด้วยสายตานิ่งเงียบ

พลังของ Void ในร่างกำลังสั่นตอบสนองอย่างชัดเจน

มันไม่ใช่ความรู้สึกแบบตอนเจอ Gate

แต่มันเหมือน “การตอบรับ” ระหว่างพลังชนิดเดียวกัน

[มันอยู่ใกล้มาก]

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นช้าๆ

[และมันกำลังปลดปล่อยพลังโดยไม่ปิดบัง]

ลีอาหันมามองเรนทันที

“คุณสัมผัสได้เหมือนกันใช่ไหม”

เรนเงียบไปเล็กน้อย ก่อนพยักหน้าช้าๆ

อัศวินของ Prontera สองคนเริ่มเปลี่ยนสีหน้าทันที

“เดี๋ยวนะ…”
“หมายความว่าพลังนั้นไม่ใช่ของนายคนเดียว?”

ไม่มีใครตอบคำถามนั้น

แต่ความเงียบในร้าน
กลับเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุดแล้ว

ทันใดนั้น—

ชายแก่เจ้าของร้านก็หยิบดาบยาวเก่าของตัวเองขึ้นมา

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
เขาพูดเรียบๆ

“ถ้าคนใช้พลังแบบนั้นอีกคนออกอาละวาดในเมือง…”

“…คืนนี้คงมีคนตายเยอะ”

เรนกำมือแน่นขึ้นช้าๆ

แม้เขาจะยังไม่เข้าใจ Void ทั้งหมด
แต่จากแรงสั่นสะเทือนของพลังเมื่อครู่ เขาก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายอันตรายกว่าตัวเขาตอนนี้มาก

และที่สำคัญ—

อีกฝ่ายดูเหมือน “ควบคุมพลังได้ดีกว่า”

ทันใดนั้น—

เสียงฝีเท้าจำนวนมากก็ดังผ่านหน้าร้าน

อัศวินของ Prontera หลายหน่วยกำลังรีบมุ่งหน้าไปยังเขตตะวันตก พร้อมนักเวทจาก Geffen และ Hunter อิสระจำนวนมาก

ทั้งเมืองเริ่มเคลื่อนไหวทันที

ลีอาหันกลับมามองเรนอีกครั้ง

“คุณจะทำยังไง”
เธอถามตรงๆ

“ถ้าอีกฝ่ายเป็นผู้ใช้ Void จริง…”

เธอหยุดไปเล็กน้อย ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจังกว่าเดิม

“คนที่หยุดเขาได้ อาจมีแค่คุณ”

เรนนิ่งเงียบ

เพราะแม้แต่ตัวเขาเอง ยังไม่แน่ใจเลยว่าควบคุมพลังนี้ได้ดีแค่ไหน

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นอีกครั้ง

[เจ้าไม่จำเป็นต้องไป]

[มนุษย์พวกนั้นไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า]

เรนหรี่ตาลงเล็กน้อย

“…แล้วถ้าหมอนั่นฆ่าคนในเมืองล่ะ”

Void Rune เงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนตอบกลับมาเรียบๆ

[มนุษย์ฆ่ากันเองมาตลอดอยู่แล้ว]

คำตอบนั้นทำให้เรนถอนหายใจเบาๆ

เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า
แม้ Void จะอยู่ในร่างเขา แต่มันไม่ได้มองโลกแบบมนุษย์เลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้น—

เสียงระเบิดครั้งที่สองก็ดังขึ้น

ตู้มมมม!

แรงสั่นสะเทือนรุนแรงกว่าครั้งแรกจนกระจกหน้าร้านแตกทันที

ผู้คนบนถนนเริ่มกรีดร้องอีกครั้ง

แต่คราวนี้—

มีบางอย่างพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าจากเขตตะวันตก

เงาสีดำขนาดใหญ่

มันลอยอยู่เหนืออาคารหลายชั้น พร้อมพลังสีดำที่ไหลวนรอบตัวราวกับหมอก

แม้จะอยู่ไกลมาก
แต่เรนยังมองเห็นมันได้ชัดเจน

ชายคนหนึ่งในชุดคลุมดำ

และดวงตาของอีกฝ่าย—

เป็นสีดำสนิทเหมือนเขาเมื่อคืนไม่มีผิด

“นั่นมัน…”
ลีอาเบิกตาเล็กน้อย

ในเวลาเดียวกัน—

ชายปริศนาคนนั้นก็ค่อยๆ หันหน้ามาทางนี้

แม้ระยะห่างจะไกลหลายกิโลเมตร
แต่เรนกลับรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายกำลัง “มองตรงมาที่เขา”

ก่อนรอยยิ้มบางๆ จะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายคนนั้น

วินาทีต่อมา—

เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเรนทันที

ไม่ใช่เสียงของ Void Rune

แต่เป็นเสียงของ “อีกฝ่าย”

[ในที่สุดก็เจอเจ้า]

ร่างของเรนชะงักทันที

เพราะเสียงนั้นดังขึ้นตรงในหัวของเขา ราวกับอีกฝ่ายกำลังยืนอยู่ข้างหู

[ผู้สืบทอดคนใหม่]