⚔️ บทที่ 40 : เสียงคำรามแห่งคาเอลรอส
รุ่งสางวันหนึ่ง หลังพิธีสังเวยจันทร์เสร็จสิ้น ลมเหนือพัดแรงกว่าทุกครั้ง กิ่งไม้ใหญ่สั่นสะเทือนจนใบไม้ร่วงลงมาเป็นฝนสีเขียว เอวรีเอล—นักเวทหญิงผู้เฒ่าแห่งเอลวาน—รีบออกมาประกาศต่อชาวบ้าน
“หุบเขาคาเอลรอสสะท้อนเสียงคำราม…สัตว์อสูรกำลังตื่น!”
เสียงนั้นทำให้ทุกคนเงียบสงัด ไม่มีใครในหมู่บ้านไม่รู้จักชื่อ คาเอลรอส—หุบผาอาถรรพ์ที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์ที่แม้แต่เอลฟ์ยังไม่กล้าเข้าใกล้
เอลด์ริออน ผู้นำเผ่า เรียกไครอส ลิซาเอล และอัครอสเข้าพบ
“เจ้ามนุษย์ดวงตาเงิน…และสหายของเจ้า ถึงเวลาที่พวกเจ้าจะก้าวออกจากเงาไม้ไปยังโลกภายนอกแล้ว หากชะตากรรมจะเกี่ยวพันกับเจ้า—เจ้าต้องเริ่มพิสูจน์ในคาเอลรอส”
ไครอสกำเหรียญเงินแน่น เขายกดวงตาสีเงินมองตรงไปยังเอลด์ริออนด้วยความเด็ดเดี่ยว “ข้าจะไป ไม่ว่าในหุบเขาจะมีอะไร ข้าจะสู้!”
ลิซาเอลขยับเข้ามาเคียงข้าง เขาได้ยินเสียงเธอพึมพำเบา ๆ เป็นภาษาเอลฟ์
“Shael’reth norian… (สหายเลือด เราจะไปด้วยกัน)”
วันถัดมา การเดินทางเริ่มขึ้น ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆหนา ลมหนาวพัดแรงเหมือนจะขับไล่ผู้บุกรุก หุบเขาคาเอลรอสตั้งตระหง่านราวปากของสัตว์ยักษ์ที่กำลังอ้ารอ
ทันใดนั้น เสียงคำรามสะเทือนแผ่นดิน ก๊าาาาาาาาาาาาา!!! ดังขึ้นจากความมืดในหุบผา เงาร่างมหึมาปรากฏ—ร่างสูงกว่าต้นไม้ใหญ่ มีหัวสิงโตคำราม หัวงูเลื้อยขู่ และปีกค้างคาวกว้างครอบฟ้า
ไคมาร่าเงา (Shadow Chimera)—สัตว์อสูรในตำนาน ก้าวออกมาทีละก้าว พื้นดินสั่นสะเทือน
ไครอสยกดาบขึ้น ลมหายใจสั่นแต่สายตาไม่หวั่น เขาได้ยินเสียงในอกตนเองชัดเจน
“นี่แหละเวลาที่ข้าต้องพิสูจน์ว่าข้าไม่ใช่เด็กไร้เงาอีกต่อไป”
ลิซาเอลเล็งธนูขึ้นไปบนฟ้า อัครอสยกไม้เท้าร่ายคาถาเวทแสง—ทั้งสามยืนเรียงเคียงข้างกันต่อหน้าศัตรูที่โหดร้ายกว่าทุกสิ่งที่ผ่านมา
และนี่คือก้าวแรก…ของการเดินทางที่แท้จริง