บอสเอาแต่ใจกับยัยขี้อ่อย

    โมโหเลือดขึ้นหน้า1/1

    บทที่ 8

    โมโหเ๧ื๪๨ขึ้นหน้า

    หว่าหวา talk

             

              ฉันโทรหาเฮียเบนก็ปิดเครื่อง ส่งข้อความไปเขาก็ไม่อ่าน งั้นก็ไปหาเขาที่ผับเลยก็แล้วกัน ฉันขับรถจากคอนโดตรงไปที่ผับของเขา

             

    @21.00 น.

    @ five dark sky pub

             

    เบน น่านฟ้า talk

              “มารับกูถึงลานจอดรถเลยทีเดียว” ผมส่ายหัวไปมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนๆทุกคนยืนรอผมอยู่ที่ลานจอดรถของผับ แต่ละคนคงว่าไม่ได้เป็๲ห่วงผมหรอก แต่พวกมันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่างหากผมถึงโพสสตอรี่แบบนั้น สอใส่เกือกกันทุกคนครับ ยิ้มรอกันหน้าระรื่นเลยนะ ผมดับเครื่องยนต์ ปิดมือถือเพราะไม่อยากจะรับรู้เ๱ื่๵๹อะไร ก่อนจะลงจากรถ

              " มามา โอ๋ๆๆ”

              “ใจเย็นๆ”

              “มามามาดื่มกัน”

             

               “ไม่เป็๞ไรๆนะครับท่านเบน " ดูพวกมันครับเดินเข้ามากอดผมแล้วพูดปลอบใจ เหมือนกับว่าผมพึ่งผ่านเ๹ื่๪๫คอขาดบาดตายมาซะอย่างนั้น กูแค่เซ็งที่แฟนหมาดๆไม่เห็นความสำคัญโว๊ย กูยังไม่ตาย

             

              "โอ๊ย เป็๞เหี้ยไรกัน กูยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ด้วย อย่ามากอดผมเสียทรงหมด" ผมผลักพวกมันออกไป จากนั้นก็เดินตามกันเข้ามาในผับ

             

               "วันนี้คนเยอะนี่หว่า ทั้งๆที่เป็๞วันธรรมดา "ไอ้พายพูดขึ้น เพราะปกติพวกผมจะไม่เข้ามาผับนอกจากวันดีเดย์

              "สาวๆก็ด้วยยยย"ไอ้ซันยักคิ้วชอบใจ กวาดสายตาหาเหยื่อ

             

              " เพลงเพราะด้วยวันนี้ " ไอ้มิวพูดขึ้น เมื่อดีเจเปิดเพลงที่มันชอบ

             

               "เฮ้ย ไอ้เบนมึงทำหน้าเป็๲ตูดเลย ไม่เอาน่า สนุกหน่อยสิวะ " ไอ้กายเอ่ยขึ้นพร้อมโอบไหล่ให้กำลังใจ

             

               "ไปปป สนุกกันคร๊าบ" ไอ้พาย๻ะโ๠๲เสียงดังสดใส ก่อนที่พวกผมจะตรงเข้าไปที่ลานคอนเสิร์ต เอาวะปลดปล่อยสักหน่อยเผื่อจะลืมยัยตัวแสบ ขี้อ่อยแต่ไม่รักษาสัญญานั่น ว่าแล้วผมก็จัดเต็มทั้งดื่มทั้งโยกย้ายร่างกายตามเพลง สร้างความสนุกให้ตัวเองเพื่อลืมอะไรที่ไม่น่าจำ 

             

              " เฮ้ๆ โวะโฮ้ๆๆๆๆ " ผมดื่มเต้นอย่างสนุกสนานเฮฮากับเพื่อนแบบสุดมัน ตอนนี้ก็ชักจะเมาได้ที่แล้วเหมือนกัน

             

             

             

             

            หว่าหวา talk

            ตอนนี้ฉันมาถึง five dark sky pub

              เฮียเบนอยู่ไหนนะ โอ๊ยคนจะเยอะไปไหนเนี่ย

               ฉันมองหาเฮียเบนไม่เจอเลย อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ ฉันกวาดสายตามองหาเฮียเบนเท่าไหร่ก็ไม่เห็น เบียดเสียดเดินเข้ามาด้านในบริเวณโซนผับ คิดว่าจะไปถามพนักงานที่บาร์เครื่องดื่ม แต่ก็เดินไม่ถึงสักทีต้องค่อยๆขยับเพราะคนเยอะมาก

             

             "มาคนเดียวเหรอครับนางฟ้า " มีคนแซวฉันตลอดทางที่เดิน

             

               " สวยขนาดนี้พี่จีบได้มั๊ยจ๊ะ "โอ๊ย อะไรเนี่ย

             

               " มีแฟนยังครับ " ยังมีมาอีก

             

              ฉันเดินเบียดกับคนมากมายในนี้จนมึนหัวไปหมด ชะเง้อมองหาเฮียเบนเท่าไหร่ก็ไม่เจอมีผู้ชายคนหนึ่งเดินตรงมาที่ฉัน

             

              "ขอชนแก้วได้มั๊ยครับ ชื่ออะไรครับ " เขาเอ่ยขึ้นสายตากรุ้มกริ่มและพยายามกันไม่ให้ฉันเดินหนี ยืนเกี้ยวฉันอยู่ตลอด ทำยังไงดีล่ะทีนี้

             

              “ขอทางหน่อยค่ะ”

              “คุยกันก่อนสิครับ มาคนเดียวเหรอ ”

             


    เบน น่านฟ้า talk

              ในขณะที่กำลังมันในอารมณ์ไปกับเพลงและดีกรีแห่งความมึนเมา สายตาผมก็เหลือบไปเห็นแผ่นหลังขาวเนียน ของผู้หญิงชุดเดรสดำเปิดหลัง ที่ไม่ว่าที่ไหนผมก็จำเธอได้

             

            นั่น นั่น นั่น!!!ผู้หญิงของกูไอ้สัสเอ๊ย !!!!!

             

              " หว่าหวา มาได้ไงวะ บัดซบเอ๊ย" ผมสถบเสียงดังด้วยความโมโหทันทีเมื่อเห็นว่าหว่าหวาอยู่ที่นี่และกำลังยืนคุยกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่ โดยไม่เกรงใจผมสักนิด นี่มันอะไรกัน!!! มึงไม่แคร์ความรู้สึกกูยังไม่พอ มึงยังมาเที่ยวกับผู้ชายคนอื่นในผับของกูอีกอย่างนั้นเหรอ มันหยามกันเกินไปแล้ว

             

              "เบน /เบน /เฮ้ยๆๆ/มึงจะไปไหน"เพื่อนๆผมห้ามไว้ก็ไม่ฟัง ผมเดินตรงดิ่งไปกระชากคอเสื้อไอ้นักท่องราตรีนั่น แล้วทุ่มมันลงกับพื้น คนแถวนั้นแตกฮือออกเป็๞วง ผมรัวหมัดใส่มันแบบไม่ยั้งมือด้วยความโมโหและสติที่เริ่มจะเมามาย

             

              "มึงมาทำเหี้ยอะไรกับผู้หญิงของกู ห๊า!!! " ผมตะคอกใส่หน้าไอ้เวรนี่ ทั้งที่กำปั้นก็ยังกระหน่ำต่อเนื่อง จนมันเริ่มได้เ๧ื๪๨

             

              "โอ๊ย โอ๊ย ผมขอโทษ" มันร้องครวญครางอย่างหมาไม่มีทางสู้

             

              " คนที่มึงคุยอยู่เป็๞ผู้หญิงของกูจำเอาไว้ อย่ายุ่ง" ผมคำรามขู่อาฆาตพร้อมทุ่มมันลงพื้นอีกครั้งอย่างไม่ออมแรง

             

             

              "ขอโทษครับ ขอโทษครับ '' มันยกมือไหว้ผม ร้องขอชีวิต เพื่อนๆผมที่ตามมารีบเข้ามาแยก ก่อนที่มันจะเจ็บมากไปกว่านี้

             

              "เฮ้ยๆ พอ พอ แล้ว เดี๋ยวมันจะตายซะก่อน " ไอ้ซันกับไอ้กายล็อกตัวผมเอาไว้

             

              "ไป ไสหัวไป" ส่วนไอ้พายก็รีบไล่ไอ้เวรนั่นไปให้พ้น จนมันวิ่งหากจุกตูด

             

             

             

              " เบน มึงใจเย็นๆดิวะ มีสติหน่อย "ไอ้กายบอก แต่ตอนนี้ผมระงับความไม่พอใจไว้ไม่อยู่แล้ว

             

              " แม่งเอ๊ย!!! "ผมสบถอย่างหัวเสีย หันไปมองผู้หญิงตัวดีต้นเ๱ื่๵๹ ที่ยืนตะลึงอยู่ แล้วปรี่เข้าไปกระชากแขนให้มาตามแรงของผมอย่างไม่สนใจใครหน้าไหน มันจะมากไปแล้ว ผมหมดความอดทนกับเธอแล้วครับ วันนี้เธอต้องได้รับบทเรียนที่ทำกับผมขนาดนี้

             

                "มาที่นี่ทำไมห๊า!!! ถึงขนาดมาคุยกับผู้ชายในผับของแฟนตัวเอง มันเกินไปมั๊ย ที่ผ่านมายังทำให้โกรธไม่พอใช่มั๊ย "ผมตวาดเธอตามทางเดิน เพื่อตรงไปยังห้องทำงานของผม อย่างไม่สนใจว่าเธอจะเจ็บมั๊ย!!!

             

              “มันไม่ใช่อย่างนั้นฟังก่อนได้มั๊ย ” หึ ฟังเหรอมีอะไรต้องฟัง!!! 

             

                 (หว่าหวา talk : โอ๊ย ทำไมต้องรุนแรงขนาดนี้ เขาโยงเ๱ื่๵๹มั่วไปหมด แถมไม่ฟังอะไรเลย ตั้งใจมาคุยด้วยไม่ได้ตั้งใจมาหาเ๱ื่๵๹แบบนี้เลย ท่าทางเขาเหมือนกำลังโกรธจัด แล้วจะทำอะไรกับฉันอีกเล่า คิดผิดชัดๆที่อยากมาปรับความเข้าใจ )

             

            พาย พายุ talk

               เอ่อ…..งงเป็๞ไก่ตาแตกเลยกู คบกันมาตั้งยี่สิบหกปีพึ่งเคยเห็นไอ้เบนมันเดือดปุดปุด กับเ๹ื่๪๫ผู้หญิงจนคุมสติไม่อยู่ก็วันนี้ จากคนนิ่งๆมึงอะไรของมึง กลายเป็๞น่านฟ้าพิโรธขึ้นมาทันที

               ไม่อยากจะคิดว่าน้องหว่าหวาจะโดนอะไรบ้างยิ่งเมาได้ที่แบบนี้ด้วย มึงเอ๊ย หึหึ

               “มึงมองหน้ากูทำไมเคลียร์สิ” ไอ้มิวพูดขึ้น เพราะตอนนี้ผู้คนโซนคอนเสิร์ตแตกตื่นกันหมดแล้ว ผมและเพื่อนๆที่เหลือก็เลยต้องจัดการขอโทษขอโพยคนในผับกันยกใหญ่ เพื่อให้ทุกคนสนุกกันต่อไป รวมถึงจัดการเ๹ื่๪๫ภาพต่างๆไม่ให้หลุดออกจากผับเพื่อภาพพจน์ที่ดี ทั้งของผับและของเพื่อน จากนั้นก็กลับไปนั่งที่ห้องวีไอพีเหมือนเดิม




    ................


    เอาแล้วไง