ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็มทำไมมันยากจัง ทะลุมิติมาป่วนไทย

บทที่ 98 นินเปิดใจคุยกับหลินหนาน ตระกูลตู้ระเบิด

นินพาทั้งสองเข้าไปในบริษัททั้งสองค่อนข้างพอใจอย่างน้อยมาตรฐานที่นี่ก็สูงมากนินดูทั้งสองคนจัดการก็พอใจมากล่าวได้ว่าพวกเธอช่วยเขาได้มากจริงๆ

จิ่นหรูอี้” ท่านประธานจะอยู่ชั้นหนึ่งจริงๆ หรือคะ “นินพยักหน้า

” แต่นี่มันอยู่ชั้นเดียวกับแผนกต้อนรับเลยนะคะ “นินทำท่าแคะหู

นิน” ฉันไม่ชอบรอลิฟต์ “จิ่นหรูอี้เหลือจะเชื่อต้องเสียพื้นที่เกือบครึ่งไปให้ฝ่ายต้อนรับของตึกเสียเปรียบเห็นๆ

นิน” เอาเถอะเชื่อฉันเถอะน่านี่จะประหยัดเวลาหาฝ่ายต้อนรับไงอ้อฉันคุยกับทีมตกแต่งแล้วว่าทำอย่างไรก็ได้ไม่ให้ฝ่ายเขามาวุ่นวายกับเราอย่างน้อยใครเข้าออกเราก็เห็นก่อนไม่ใช่หรือไง “จิ่นหรูอี้หมดคำจะพูด

หยางเชอร์รี่” ฉันล่ะหมดรำจะพูดเลย “จิ่นหรูอี้กลอกตา

จิ่นหรูอี้ “งั้นก็ช่วยไม่ได้” นินยิ้มแล้วกล่าว

นิน “ไม่ต้องห่วงน่าเราจะอยู่ที่นี่แค่สามปีเท่านั้นตอนนี้ผมหาที่ดินเพื่อจะสร้างตึกของตัวเอง” ทั้งสองประหลาดใจเขามั่นใจขนาดนี้เชียวหรือ

หยางเชอร์รี่ “สามปีเนี่ยจะสร้างตึกทันหรือคะไม่สิคุณมั่นใจขนาดนั้นเชียวหรือคะว่าจะติดตลาดเร็วแบบนั้น” นินพยักหน้า

นิน “แน่นอนมีพวกคุณอยู่ไม่ใช่หรือแล้วสินค้าของฉันก็ต้องดังแร่อ้อฉันคุยกับตระกูลฉินแล้วทันแน่นอนขอให้เงินถึงก็พอสมัยนี้เทคโนโลยีไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว” พวกเธอจึงพยักหน้า

นิน “เอาล่ะเดี๋ยวทีมตกแต่งจะเริ่มงานพรุ่งนี้แล้วพวกคุณอยากเพิ่มอะไรก็คุยกับเขาไปเลยเดี๋ยวตอนบ่ายผมต้องไปจัดการเรื่องวัสดุที่ใช้ทำยาก่อนน่าจะกลับมาพรุ่งนี้” ทั้งสองตาโต

หยางเชอร์รี่” บอสจะไปที่ไหนคะ “นินยิ้ม

นิน” ปักกิ่ง “ทั้งสองกลอกตา

จิ่นหรูอี้ “แล้วบอสให้เรารีบมานี่ทำไมคะเนี่ยในเมื่อจะกลับไปอยู่แล้ว” นินยิ้ม

นิน “เห็นสถานที่จริงๆ ไม่ดีกว่าหรือไงเอาเป็นว่าดูโครงสร้างแล้วดำเนินการไปก่อนได้เลยเมื่อได้ยอดแล้วก็ส่งมาให้ฉันเคลียร์เอง” ทั้งสองพยักหน้า

นิน “เอาล่ะงั้นไปทานข้าวกันก่อนผมยังไม่ได้เลี้ยงพวกคุณเลยนี่” นินพาทุกคนไปร้านอาหารแถวตึกสำนักงานแล้วพูดเรื่องทิศทางของบริษัทจากไปเขาเตรียมตัวเดินทางไปยังปักกิ่ง ตั๋วเครื่องบินเขาจองไว้เมื่อวานแล้วดังนั้นเขาไปได้เลย นินมาถึงก็ตอนหกโมงจะทุ่มหนึ่งแล้วเขาหลับไปตลอดทางเลย

นิน” เวรเอ๊ยฉันหลับไปนานขนาดนั้นได้ยังไงเนี่ยสงสัยความสบายคงทำให้ฉันลืมตัวตนของสายลับไปแล้ว “เมื่อลงจากเครื่องเขาเดินไปแบบตัวเปล่าทำเอาเขาดูประหลาดมากเพราะทุกคนล้วนมีกระเป๋าเดินทางทั้งนั้น ทว่านินไม่ใส่ใจแล้วโทรหาสวีหนาน

เสี่ยวลู่” ขอโทษค่ะพี่สวีเข้าฉากอยู่ค่ะ “นินขมวดคิ้ว

นิน” งั้นผมไม่รบกวนแล้วขอบคุณครับ” เสี่ยวลู่ขมวดคิ้ว

“หลินหนานจะโทรมาทำไมอีกลาออกไปแล้วไม่ใช่หรือไง” เธอไม่ใส่ใจวางสายไป นินจึงโทรไปหาเจียงถิง

นิน “นี่ผมเองหลินหนาน” เจียวถิงถาม

เจียงถิง “อ้าวมีอะไรหรือเจอจิ่นหรูอี้หรือยัง” นินพยักหน้า

นิน “เจอแล้วครับผมมาปักกิ่งครับเลยอยากจะไปขอคำแนะนำจากคุณป้าและคุณอาาสวีชิงเรื่องพนักงานบริษัทเสียหน่อย” เจียงถิงพยักหน้า

เจียงถิง” ได้เดี๋ยวป้าจะลองถามชิงชิงให้ว่าว่างวันไหนรีบกลับไปเทียนกวนไหมล่ะ “นินส่ายหน้า

นิน” ไม่ครับคงอยู่บักกิ่งสองสามวันครับ “เจียงถิงพยักหน้า

เจียงถิง” ได้…อ้อพรุ่งนี้เงินทั้งหมดพร้อมแล้วให้โอ้นเข้าบัญชีใหนล่ะ “นินจึงส่งเลขบัญชี้ไปให้เธอ เจียงถิงเห็นว่าเป็นของต่างประเทศก็คิดว่าหยางเชอร์รี่คงแนะนำมาจึงไม่ได้ใส่ใจอะไร

นิน “ได้ครับคุณป้า “จากนั้นนินก็วางสายแล้วโทรหาอ้วนจิน

” ฉันถึงสนามบินแล้ว “อ้วนจินหัวเราะ

อ้วนจิน” โอเคเดี๋ยวฉันไปรับ “นินโบกมือ

นิน” ไม่ต้องฉันไปหานายที่โรงงานเอง “อ้วนจินยิ้มแล้ววางสายไป จากนั้นนินก็โบกรถแท็กซี่แล้วไปที่โรงงานอ้วนจิน ด้านสวีหนานที่ถ่ายเรียบร้อยแล้วก็เดินออกมาพักเสี่ยวลู่ส่งน้ำสมุนไพรให้สวีหนานดื่ม

สวีหนาน” ขอบใจ “เมื่อดื่มความสดชื่นก็กลับมาจากนั้นเสี่ยวลู่ก็รายงาน

เสี่ยวลู่ “หลินหนานโทรมาค่ะฉันว่าเขากำลังคุกคามพี่หรือเปล่าคะลาออกไปแล้วแท้ๆ” สวีหนานกหน้ากระตุก

สวีหนาน “เพ้อเจ้อฉันบอกความจริงก็ได้หลินหนานเป็นหลานชายของเพื่อนปู่ฉันแถมมีบุญคุณกับปู่ฉันมากด้วยอย่าพูดอะไรมั่วๆ” เสี่ยวลู่ตาโต

เสี่ยวลู่ “มิน่าเล่าทำไมพี่ถึงยอมเขาไปเสียหมด “สวีหนานไม่สนใจแล้วออกไปโทรหาเขาปกติจะไม่ค่อยโทรหากันหรอกเพราะกลัวโดนจับได้จึงส่งแต่ข้อความหากันมากกว่าเมื่อก่อนนี้หลินหนานสามวันห้าวันจึงจะตอบข้อความสักทีเวลาที่นินหายไปนานๆ เธอจึงชินเสียแล้ว

นินที่อยู่บนรถแท็กซี่มองออกไปยังนอกหน้าต่างแล้วก็เห็นป้ายขนาดใหญ่ของสวีหนานก็จำได้ว่านี่เป็นอันที่เธอไปถ่ายตอนนั้นจากนั้นเสียงโทรศัพท์เขาก็ดังขึ้น

นิน “นี่ฉันเองหลินหนาน” สวีหนานถามออกมาเบาๆ

สวีหนาน “มีอะไรหรือถึงโทรมา” นินยิ้ม

นิน “เปล่าก็แค่โทรมาถามว่าเป็นอย่างไรบ้างเท่านั้นอ้อฉันกลับมาปักกิ่งสองสามวันเรื่องงานน่ะก็เลยโทรมาบอกไว้” สวีหนานถึงกับอ้าปากค้าง

สวีหนาน “นายทำตัวน่ารักแบบนี้ได้ด้วยหรือ” นินกลอกตา

นิน “เธอเพี้ยนรึเปล่าเนี่ยช่างเถอะดูและสุขภาพด้วยแล้วกันอากาศกำลังเปลี่ยน” ว่าจบนินก็วางสายไปทว่าสวีหนานถึงกับทำอะไรไม่ถูกห่วงฉันหรือเป็นไปได้ไง

เสี่ยวลู่ “พี่เป็นอะไรไปคะ” เธอไม่พูดอะไรแล้วกลับเข้าไปถ่ายต่อ ในความคิดนินนี่ก็เหมือนเพื่อนทั่วไปที่ทักทายกันไม่ได้คิดอะไรแต่สวีหนานตาเป็นรูปหัวใจไปแล้ว

นิน “ยายคนนี้ถ้าจะเพี้ยนไปแล้ว” อันที่จริงตอนนี้สวีหนานดังกว่าแต่ก่อนอีกเพราะโฆษณาล่าสุดที่ออกไปนั้นความสวยและออร่าเธอพุ่งมากจนทำให้แบรนด์สินค้าต่างๆ เข้าเธอไม่มีหลุดได้ยินว่ามีงานไปถึงกลางปีหน้าไปแล้วนี่แค่โฆษณานะไม่ใช่ซีรี่ส์แน่นอนว่าทั้งภาพยนตร์และซีรี่ส์ก็ติดต่อมาไม่ขาดซึ่งนินชอบมากเธอจะได้ไม่มาวุ่นวายกับเขา นินมาถึงโรงงานของตระกูลจีนก็เกือบสามทุ่มแล้ว

อ้วนจิน” นายมาแล้วหรือทุกอย่างพร้อมแล้ว “นินพยักหน้าก่อนอื่นเขาต้องเรียนรู้เรื่องเครื่องจักรนี่ก่อนนินมีความสามารถที่แค่เห็นสิ่งของนั้นๆ ที่เป็นของจริงแล้วก็สามารถเข้าใจมันอย่างถ่องแท้ตั้งแต่เริ่มผลิตขึ้นมาเลยดังนั้นเขาจึงเข้าใจมันได้ทันทีจากนั้นเขาก็ป้อนระบบเครื่องเข้าไปใช้เวลาสิบนาทีเขาก็ทำเรียบร้อยแล้ว

อ้วนจิน” นายเป็นเทพหรือไงวะ “นินยิ้ม

นิน “เหอะๆ นะบอกให้นะฉันเทพกว่าที่นายรู้อีกเยอะ “อ้วนนินกลอกตา

อ้วนจิน” ดีงั้นพรุ่งนี้เริ่มผลิตเลย “จากนั้นนินกับอ้วนจินก็ไปดื่มกันเมื่ออ้วนจินมาจอดรถนินก็จำได้

นิน” เวรนี่มันที่เดียวกับตอนที่ฉันข้ามมิติมาที่หว่า “อ้วนจินมองเขา

” นายว่าอะไรนะ “นินส่ายหน้า

นิน” ไม่มีอะไร” อ้วนจินดื่มหนักมากนินดื่มแต่น้ำอัดลมเพราะหมอยังสั่งห้ามเขาอยู่

นิน” นี่จินถังนายจะรีบไปไหนวะฟังฉันก่อน “จินถังถึงหยุดดื่ม

“ว่ามาเลยเพื่อน” นินจึงเข้าเรื่อง

นิน “ฉันยากสั่งวัตถุดิบยาสมุนไพรจะสั่งได้ที่ไหนในจำนวนที่มากๆ น่ะ “จินถังยิ้มออกมา

อ้วนจิน” ถ้าใหญ่ๆ ก็มี 4 ที่นะอย่างบ้านเกิดนายกุ้ยโจว หรือยูนาน เสฉวน กานซู่ “นินพยักหน้า

นิน “ฉันอยากซื้อสมุนไพรจำนวนมากนายช่วยเรื่องนี้ได้ไหมฉันอยากทำสัญญายาวๆ นายพอจะมีลู่ทางไหม” อ้วนจินตบหน้าอก

อ้วนจิน “เรื่องอื่นฉันอาจไม่กล้ารับปากแต่ถ้าเรื่องสมุนไพรเชื่อใจตระกูลจินได้เลย” นินเอารายชื่อให้จินถังทำเอาจินถังประหลาดใจเพราะเยอะมาก

จินถัง “ต่อเดือนหรือสบายมากแต่นายต้องการมากขนาดนั้นจะดีหรือ” นินยิ้ม

นิน “สบายมาก” อ้วนจินยิ้มออกมาตอนนี้เขาเริ่มเมาหน่อยๆ แล้ว

อ้วนจิน” พรุ่งนี้ฉันจัดการให้เลยพวกเขาบ่นอยู่พอดีว่าหาคนมาซื้อยาก “นินพักหน้าหลังจากดื่มจนจินถังเมาเละแล้วเขาก็กำลังจะกลับทว่าพี่หวังคนดีคนเดิมเจอนินที่กำลังเดินออกจากร้านพอดี

“อ้าวนายหลินหนานไม่ใช่หรือหายหน้าไปเลยนะ “นินขมวดคิ้ว

นิน” แกคือ “หวังกักขมวดคิ้ว

” น้องชายหลินไม่เจอกันพักเดียวลืมกันแล้วหรือวันก่อนน้องเมาจนเละพี่ยังพาน้องหลินไปนอนที่รถอยู่เลยนะ “นินขมวดคิ้วจากนั้นเขาก็เริ่มปะติดปะต่อได้ที่แท้ไอ้หมอนี่เองที่ฆ่าหลินหนานแต่ว่าทั้งสองไม่น่ามีความแค้นกันแล้วทำไมมันถึงอยากจะฆ่าหลินหนานกันนะ” นินฉีกยิ้มออกมา

นิน “พี่หวังนี่เองไม่ได้เจอกันเสียนานเลยนะ” หวังกับแปลกใจกับท่าทีของหลินหนานแต่ก็ยิ้มออกมา

หวังกัง “เดี๋ยวนี้น้องหลินหล่อขึ้นนะไปทำอะไรมางั้นหรือ” นินยิ้มออกมา

นิน “อ้อแน่นอนผมกินอาหารเสริมน่ะสิ “เขาเข้าไปกระซิบ

นิน” มันช่วยให้พี่เก่งกล้าขึ้นในยามท่องราตรีด้วยนะ “เมื่อหวังกังได้ยินก็ดวงตาเป็นประกาย

” จริงรึ” นินพยักหน้า

นิน “จริงสิเดี๋ยวผมไปเอามาให้ขอพาเพื่อนไปเก็บที่รถก่อน” นินพาเจ้าอ้วนจินไปที่รถแล้วกดจุดให้เขาหลับก่อนจะเข้าไปในมิติหยกทำยาปลุกกำหนัดและเสริมความอึดรวมถึงส่วนผสมอื่นๆ ออกมาหนึ่งเม็ดแล้วกลับไปหาพี่หวัง

นิน “ผมเหลือแค่นี้ขอเตือนนะถ้าพี่ไม่แข็งแรงกินแค่ครึ่งเดียวก็พอ” หวังกังหัวเราะออกมาก่อนจะโบกมือให้นินเดิมทีเขาอยากจะรั้งนินให้อยู่ต่อแต่เขาก็อยากลองยาตัวนี้ดูเพราะมันมีปัญหาเรื่องหลั่งเร็วอยู่พอดี นินรีบพาเจ้าอ้วนกลับไปบ้านเขาแล้วกลับมาที่บาร์อีกครั้ง ตอนนี้พี่หวังเครื่องติดแล้วพี่หวังพบว่าเขากลายเป็นจอมยุทธ์แห่งราตรีทันทีสาวๆ สามคนถึงกับหมดสภาพ

หวังกัง “ยานี่แม่งโคตรสุดยอดไปเลย” เขานั่งสูบบุหรี่อย่างสุขใจ อย่างไรก็ตามสักพักน้ำลายเขาเริ่มยืดออกมาจากนั้นหัวของเขาก็มึนจนสับสนไปหมดนินเพิ่มยาหลอนประสาทลงไปด้วยยานี้จะแสดงผลเมื่อร่างกายเหนื่อยล้าจนถึงระดับหนึ่ง นินปรากฏตัวขึ้นในขุดดำคลุมหน้าแล้วนั่งข้างๆ เขาแล้วทำเสียงแบบกระซิบ

นิน “แกมีความแค้นอะไรกับหลินหนานงั้นหรือ” มันตอบออกมาแบบคนไร้สติ

“ไม่มี” นินถามต่อ

“แล้วแกคิดฆ่ามันทำไม” มันหัวเราะแบบกระตุกๆ

“ก็มันเป็นศัตรูกับนายน้อยตู้นี่หว่ามันสมควรตาย” นินยิ้มออกมา

นิน “เยี่ยมเลยที่แท้ก็ไอ้สารเลวตู้เฉินนี่เอง” นินมองไปที่โต๊ะของมันพบว่ามียาเสพติดอยู่ด้วย

นิน “ดีเลยแกควรขายหน้าบ้างนะนายน้อยตู้” นินออกไปแล้วกลับมาอีกครั้งพร้อมหมูตัวเมียขนาดใหญ่ที่เขียนชื่อว่าตู้เฉินบนก้นของมันและเอารูปหน้าตู้เฉินแปะที่หน้าของหมูตัวนั้นจากนั้นก็มัดหมูไว้บนเตียงในท่าโก่งก้นขึ้นนินเอายาปลุกกำหนัดให้หวังกังกินพร้อมยาหลอนประสาทนินกระซิบที่ข้างหูหวังกัง

นิน” นั่นน่ะผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดในโลกไงเธอชื่อว่าตู้เฉิน “มันพุ่งออกไปแล้วจัดการทันทีนินโทรไปยังสำนักข่าวให้มาที่ห้องของหวังกังแน่นอนว่าในตอนเช้ามันต้องเป็นไวรัลแน่นอนในตอนเช้าเพราะหวังกังเรียกชื่อตู้เฉินตลอดการทำกิจกรรมเลยไม่ต้องรอถึงเช้าในคืนนั้นภาพก็เต็มสื่อไปหมดแล้วนินได้แต่ขอโทษแม่หมู่ในใจที่ทำให้เธออับอายขนาดนี้

เมื่อนินทราบว่าตู้เฉินยังคงไม่ปล่อยหลินหนานทำให้นินคิดว่าจะสังหารมันเลยดีไหมแต่พอคิดไปคิดมาก็ส่ายหน้าไอ้หมอนั้นทำเจ้าของร่างเดิมเสียเวลามาหลายปีมีหรือที่เขาจะปล่อยมันตายแบบสบายนินคิดอะไรได้เมื่อถึงคอนโดก็เข้าไปในมิติหยกแล้วไปดูที่หลุมศพหลินหนาน นินเอาตำราของหลวงตาออกมาแล้วก็เจอคาถาเรียกวิญญาณ จากนั้นเขาก็ไปที่หลุมศพของหลินหนานที่เขาสร้างไว้บนเขาในมิติหยก แล้วเริ่มท่องคาถาออกมา ครืนนนน วิญญาณหลินหนานก็ปรากฏตัวใบหน้าของมันเต็มไปด้วยความโกรธแต่พอเห็นคนที่เหมือนตัวเองเขาก็ผงะไป

นิน “ตกใจหรือฉันชื่อนินหน้าตาเหมือนนายโดยบังเอิญไม่สิฉันเป็นลูกพี่ลูกน้องของนายแต่เป็นฝั่งของย่านายน่ะ” หลินหนานสับสน

หลินหนาน “นายหมายความว่ายังไง” นินยิ้ม

นิน “นายรู้ใช่ไหมว่าย่านายเป็นคนไทย” หลินหนานพยักหน้า

หลินหนาน “ใช่แล้วมันยังไง” นินยิ้ม

นิน “ฉันเป็นหลานของน้องชายย่าของนายอย่างไงล่ะหรือก็คือฉันเรียกน้องชายย่าของนายว่าปู่น่ะ” หลินหนานเริ่มเข้าใจแล้วมิน่าหน้าตาถึงเหมือนเขา

หลินหนาน “นายช่วยเอาร่างฉันไปฝังด้านนอกได้ไหมอย่างน้อยฉันก็จะได้ไปเกิดใหม่เสียที” นินพยักหน้า

นิน “ได้แต่นายจะเขียนเชื่อว่าอย่างไรล่ะคนใช้คำว่าหลินหนานไม่ได้ใช่ไหม” หลินหนานพยักหน้า

หลินหนาน “งั้นใช้ชื่อว่าจั่นเจาแล้วกัน” นินเกือบขำ

นิน “นายชอบเปาบุ้นจิ้นหรือไง” หลินหนานกลอกตา

หลินหนาน “ฉันก็แค่หาชื่อที่ดูไม่น่าสงสัยเท่านั้นแหละ” นินพยักหน้า

นิน “สมกับเป็นคนฉลาดอย่างนายดีแต่ทำไมไม่ใช่เซี่ยงเส้าหลง หรือเล้งหูชงล่ะ” หลินหนานกลอกตา

หลินหนาน “ตามใจนายเลย” นินพยักหน้า

นิน “ฉันบอกสถานการณ์ของฉันก่อนนะฉันสวมรอยเป็นนายอยู่ตัวตนของฉันซับซ้อนมาก” นินเล่าเรื่องเขาให้ฟังทำเอาหลินหนานตกใจ

หลินหนาน “แบบในนิยายน่ะหรือ” นินพยักหน้า

หลินหนาน “งั้นดีเลยฉันเป็นหลานละลูกที่ไม่เอาไหนฟากพวกเขาด้วยนะนายรับปากได้หรือไม่” นินพยักหน้า

นิน “ได้แต่ฉันขอถามเรื่องหนึ่งนายกับสวีหนานมันยังไงกันแน่” หลินหนานมีสีหน้าสำนึกผิดนี่ทำให้นินเข้าใจว่าอาจเป็นเรื่องจริงที่ทั้งสองเคยมีอะไรกัน

หลินหนาน” ฉันผิดต่อเธอมากๆ เพราะศักดิ์ศรีโง่ๆ ของฉันจึงไม่อาจสู้หน้าเธอได้ฉันเมาแล้าก็ทำให้เธอเสียใจ “นินขมวดคิ้ว

นิน” นายสองคนจึงมีอะไรกันใช่ไหมเพราะฉันขอถอนหมั้นเธอจึงไม่ยอม “หลินหนานกลอกตาไปมาแล้วจึงรู้ว่านินเข้าใจผิดเขามองนินอีกครั้งจากนั้นเขาก็เข้าใจบางอย่าง

หลินหนาน” ผิดแล้วฉันกับสวีหนานไม่เคยมีอะไรกันทั้งนั้นมือฉันยังไม่เคยจับเลย “นินผงะไป

นิน” บ้าจริงเธอหลอกฉันหรือ “หลินหนายิ้ม

หลินหนาน” เพราะว่าเธอชอบนายเข้าแล้วไงไอ้บื้อเอ๊ยมีผู้หญิงที่ไหนจะทำลายชื่อเสียงตัวเอง “นินขมวดคิ้ว

นิน” หมายความว่าไงไม่ใช่ว่าชอบนายหรือ “หลินหนานส่ายหน้า

“ไม่ตอนที่เธอมองฉันเหมือนเธอกำลังรอคอยบางอย่างจากฉันแต่พอนานเล่าเรื่องที่ว่าเธอโกหกนายเรื่องมีอะไรกันฉันจึงเข้าใจว่าสิ่งที่เธอรอมาตลอดคือนาย” นินแทบทรุด

นิน “บ้าน่าจะเป็นอย่างไรฉันเองก็มีคู่หมั้นแล้วนะ” หลินหนานจึงเล่าบางอย่างให้ฟังหลังจากที่เขาตายแล้วจึงได้รู้บางอย่างเรื่องหมอดูที่ทำนายสวีหนานและเขาเอาไว้นินตาโต

นิน “นี่มัน” หลินหนานยิ้ม

หลินหนาน” ก็อย่างนั้นแหละ” นินลังเล

นิน “แต่ฉันมีคู่หมั้นแล้วเหมือนกัน” แต่คำตอบหลินหนานทำให้นินอึ้งไปอีก

นิน “นายว่าไงนะ” เขาถึงกับตัวชาไปเลยเมื่อเขาได้สติ

นิน” งั้นเรื่องตระกูลตู้เอาอย่างไรจะแก้แค้นไหม” หลินหนานพยักหน้า

หลินหนาน “แก้แค้นแต่ต้องทำแบบไม่สร้างเวรกรรมแบบนั้นอาจช่วยเรื่องนั้นได้” นินพยักหน้า

นิน” ได้ฉันรับปาก “หลินหนานพยักหน้า

หลินหนาน” นี่คือความทรงจำของฉันนายรับไปเถอะ “เขาสะบัดมือดวงแสงพุ่งเข้าหน้าผากของนินจากนั้นความทรงจำของเขาที่จำเป็นก็ไหลเข้าสู่สมองของนิน ครืนนนน สมองเซียนทำให้เขาปรับตัวได้เร็ว

หลินหนาน” พาฉันออกไปได้แล้ว “นินพยักหน้าแล้วนำวิญญาณของหลินหนานออกมาจากนั้นหลินหนานก็มีคนมารับตัวไป ส่วนนินโทนไปสายหนึ่งนั่นคือสถานที่ฝังศพระดับพรีเมี่ยม

นิน” ใช่ครับชื่อของเขาคือจั่นเจา “คนที่รับสายชะงักไป

” คุณล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย “นินยิ้มแห้งๆ

นิน” ก่อนตายเขาขอไว้แบบนี้ครับผมเองก็ไม่ทราบชื่อเขาเหมือนกันถ้าต้องการปิดบังข้อมูลผมต้องจ่ายเท่าไร “ในคืนนั้นเองตระกูลตู้เห็นข่าวก็ระเบิดทันทีผู้เฒ่าตู้ระเบิดอารมณ์ทันที

“สารเลวไม่ว่ามันจะเป็นใครไปลากคอมันมาให้ฉัน” …