วันรุ่น วัยฝัน และวันเติบโต

" ไง หายดื้อหรือยัง " เชอรีนทักทายฮานที่นอนอยู่ที่โรงพยายาล 

" ดีเลย เธอมาก็ดี กำลังหิวพอดีเลย " ฮานตอบกลับ 

" หิวก็กินสิ ใครห้ามนายไม่ทราบ " เชอรีนบอก 

ฮานทำท่าขยับตัวไม่ได้ พร้อมทำหน้าตาออดอ้อนให้เชอรีนช่วยป้อน 

" ตกลงนายเจ็บข้อเท้าหรือข้อมือกันแน่ ฝันไปเถอะ " เชอรีนตอบ 

ฮานทำตัวน่าสงสารต่อ " เจ็บข้อเท้าไม่พอ มือยังไม่มีแรงอีก " 

" อ่าๆ ไหนจะกินอะไร " เชอรีนถาม พร้อมหยิบกล่องอาหารที่วางอยู่มา 

" อันนั้นก็ได้ " ฮานบอกพร้อมชี้ให้เชอรีนเอาออกมา 

เชอรีนแกะกล่องอาหาร กำลังจะป้อนเข้าปากฮาน 

อยู่ๆ ก็มีมือมาจับมือเชอรีนไว้ บอกว่า " อย่างนายไม่ต้องถึงมือเชอรีนหรอก " 

เคนรวบตะเกียบที่เชอรีนจับ และแย่งถ้วยอาหารมา แล้วจะป้อนให้เอง

อายกับแม่เดินเข้าห้องมาเห็นพอดี อายรีบเดินเข้าไปยิ้มกรุ้มกริ่มกับเชอรีน

มีโมเม้นให้จิ้นทั้งคู่อีกแล้ว พร้อมกระซิบกระซาบกันอยู่สองคน 

ฮานกินอาหารที่เคนคีบให้แบบไม่ได้เต็มใจ พร้อมบอกว่าพอแล้วๆ 

มือไม่ได้เจ็บกินเองได้ เคนตอบกลับเมื่อกี้ยังเห็นมือไม่มีแรงอยู่เลย 

ฮานเลยรีบบอก ตอนนี้มีแรงแล้ว ไม่ต้องรบกวนหรอก 

เห็นหน้าน้องสาวกับเชอรีนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ยิ่งทำให้น่าโมโหเข้าไปอีก 

แล้วหมอก็เข้ามาพอดี แจ้งแก่แม่ฮานว่าต้องรักษาตัวและห้ามเต้น

ไปอีกอย่างน้อย 6 เดือน หรือจนกว่าจะหายดี แม่ฮานเลยสั่งห้าม 

ไปซ้อมเต้น ห้ามกิจกรรมเคลื่อนไหวรุนแรงใน 6 เดือนนี้เด็ดขาด

หลังจากวันที่ไปเยี่ยมฮานที่โรงบาลเพื่อนก็นัดปรึกษากันที่เซฟเฮ้า

ว่าจะเอายังไงกับการแข่งขัน ถ้าขาดฮานไปก็จะมีคนแข่งฟรีสไตล์

ไม่ครบ เคนจึงบอกว่าเค้าไม่อยากแข่งแล้ว เพราะถ้าแข่งแบบไม่มีฮาน

ก็ไม่มีความหมายสำหรับเค้า เชอรีนแม้จะชอบการเต้นมา๻ั้๹แ๻่เด็ก 

แต่ความสุขของการเต้นสำหรับเธอคือการได้เต้นกับเพื่อน 

เจอาร์ไม่ได้ซีเรียสกับเ๱ื่๵๹นี้ ถ้าเพื่อนๆไม่อยากแข่งขันแล้ว 

เค้าก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร ทุกคนจึงลงความเห็นว่าจะสละสิทธิ์

เข้าแข่งขันในรอบต่อไป 

ฮาน๻๠ใ๽ที่วันแข่งขันรอบฉันไป อยู่ๆเพื่อนก็มาเยี่ยมเค้าที่โรงพยาบาล 

" พวกนายบ้ากันไปแล้วเหรอ ทำไมยังอยู่ที่นี่อีก " ฮานต่อว่าเพื่อน 

เพื่อนทำไม่สนใจ เอาอาหารมากิน พูดคุยกันอย่างสนุกสนานไม่สนใจฮาน 

" หยุด!! " ฮาน๻ะโ๷๞เสียงดัง เพื่อนก็เลยหยุดแล้วเคนก็เลยเริ่มพูดกับฮาน 

พวกเราจะเต้นไปทำไมถ้าไม่มีนาย เพื่อนๆเห็นด้วย ปีนี้เต้นไม่ได้ก็ไม่เป็๲ไร 

ปีหน้ายังมี เรามาดูแข่งไปพร้อมกับนายดีกว่า แล้วเพื่อนก็เปิดช่องการแข่งขัน 

ดูแข่งไปพร้อมกัน วิจารณ์ท่าเต้นกันอย่างเฮฮา ฮานได้แต่น้ำตาซึม ได้แต่บอกว่า

พวกนายมันบ้ากันชัดๆ