กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมที่กลับเข้ามาในห้องมันรีบใช้เวทย์รักษาทันทีแต่ก็ใช้ได้ไม่นานเพราะพลังเวทย์มีน้อยเกินไปนั่นจึงต้องฝากโรซาเรีย การรักษาผ่านไปกว่า4ชั่วโมงกริมถึงจะหายเป็นปกติความจริงกริมควรจะหายภายในเวลาไม่นานเพราะร่างกายของเทวทูตที่ไม่ธรรมดาแต่ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะคลื่นพลังของมังกรได้แทรกซึมเข้ามาในตัวกริมด้วย นั่นจึงรักษาได้ยากมาก
''ท่านพี่ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น ท่านโดนใครโจมตีแล้วมันจะตามมาโจมตีเราอีกมั้ย''โรซาเรียถามออกมาขณะระวังตัวเป็นพิเศษเพราะนางได้ยินแค่เสียงของสัตว์อสูรเท่านั้นและคิดว่ามันคงไม่เกี่ยวกัน
''เป็นมังกร ข้าเห็นมังกรจึงได้ตรวจสอบพลังของมันดูแต่ดูเหมือนว่ามันจะรู้ตัวมันจึงส่งคลื่นพลังออกมาและข้าเดาว่าคลื่นพลังนั้นคงไม่ใช่พลังเต็มที่ของมันแน่ ฟู่วข้าไม่อยากจะคิดเลยหากมันปล่อยพลังทั้งหมดมา...''กริมหยุดพูดทันที แค่คิดขนมุนก็ลุกไปทั้งตัวแล้วเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้กริมตระหนักได้ทันทีว่าพลังที่มันมีอยู่ในตอนนี้มันน้อยมากในสายตาของผู้ที่มีพลังมากๆตัวมันเองคงเป็นได้แค่มดหรือไม่ก็ฝุ่นผง
''มะ...มังกร? ดีที่พวกเรารอดมาได้''โรซาเรียเองก็ตระหนักถึงเหมือนกัน นางตัดสินใจมุ่งมั่นกว่าเดิมกริมเองก็ไม่ต่างกันทั้งคู่ได้ตั้งเป้าหมายขึ้นในใจโดยไม่พูดออกมาต้องแข็งแกร่งให้ได้โดยไวและเป้าหมายอันดับแรกที่ทั่งคู่ตั้งเอาไว้คือการเป็นจอมราชันย์
''เก็บของกันเถอะ เราจะเข้าไปอยู่ที่ตลาดมืดและรอจนกว่าจะครบ5วัน''เก็บของทั้งหมดอย่างรวดเร็วจากนั้นกริมจึงไปตามโรเบิร์ตแล้วเดินออกไปหน้าโรงแรม โดยทันทีกริมเปิดทางเข้าของตลาดมืดขึ้นกริมไม่ต้องกลัวว่าใครจะเห็นเพราะเรื่องตลาดมืดทุกคนเกือบจะทั้งทวีปต่างรู้อยู่แล้ว
เมื่อกริมเข้ามาในตลาดมืดแน่นอนต้องมาโผล่ที่หน้าที่พักของตัวเองหรือปราสาทที่ใหญ่โตในตลาดมืดกริมยังไม่คิดจะไปดูความคืบหน้าของที่พักของทาสที่กำลังสร้าง
''ตาแก่ ที่นี่คือตลาดมืดมันเป็นมิติที่แยกออกมาจากโลก ที่ตลาดมืดนี่ต้องมีป้ายที่ใช้ผ่านเข้าออกและที่นี่ข้าคือพระเจ้าเพียงแค่คิดข้าสามารถทำได้ทุกอย่างและเจ้าสามารถทำการค้าอะไรที่นี่ก็ได้และที่นี่คือที่พักของเจ้า อืม...อีกอย่างคนที่เข้ามาในนี้จะไร้พลังทั้งหมดแต่เจ้าจะสามารถใช้ได้เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัวว่าใครจะหาเรื่อง''กริมเริ่มเดินนำโรเบิร์ตเข้าไปดูที่พัก ไม่นานโรเบิร์ตก็พูดขึ้น
''ที่นี่ดีมากจริงๆ เจ้าบอกว่าที่นี่เจ้าคือพระเจ้างั้นเจ้าก็คิดจะลงหลักที่นี่ใช่มั้ย ถ้าใช่มันคงจะดีไม่น้อย''โรเบิร์ตชอบที่นี่มาก มันคึกคักไม่ได้ต่างไปจากด้านบนเลยกลับกันของหลายอย่างดูจะมากกว่าด้วยซ้ำ
''ใช่ที่นี่จะเป็นที่ที่เราจัดตั้งกองกำลังหลักและหาเงิน ข้าจะใช้ตลาดมืดเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองและกองกำลัง...''วูบ! สายลมแรงขัดจังหวะการพูดของกริม เป็นจิตวิญญาณในร่างมนุษย์ที่บินมาหน้าตาของมันดูรีบร้อนมากๆ
''นะ...นายท่าน ในที่สุดท่านก็กลับมาตอนนี้ข้ามีเรื่องด่วนต้องรายงานท่าน''กริมขมวดคิ้วหนักเรื่องด่วน? ด้วยพลังของจิตวิญญาณมันไม่น่าจะมีเรื่องที่มันจัดการไม่ได้
''ว่ามา''
''คือ...ลูกครึ่งหมาป่าที่ท่านปลุกความสามารถของนางไปเมื่อตอนนั้นนาง...นางกลับมาแล้วเพียงแต่นางสูญเสียความทรงจำและในตอนที่นางกลับมามีบางคนพยายามจะนำตัวนางไปเป็นทาสกามแต่คนคนนั้นกลับถูกฆ่าตาย ตามมาด้วยคนอีก7คนที่ตายตามมาติดๆ นางเริ่มกระหายเลือดข้าจึงเข้าไปหวังจะทำให้นางเย็นลงแต่นางกลับแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ ข้าจึงส่งนางออกไปที่อื่นและข้าก็ไม่รู้ว่านางจะไปโผล่ที่ไหน''กริมถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งเมื่อฟังจบแต่ไม่นานกริมก็เลิกสนใจเรื่องนี้ เพราะกริมได้ช่วยเท่าที่จะทำได้แล้วเรื่องต่อจากนี้ไปก็อยู่ที่ตัวนางเอง
''ช่างมันเถอะ หากมีโชคชะตาก็คงได้พบกันเองนั่นแหละ ตอนนี้เจ้าสร้างแหวนได้เท่าไหร่แล้ว''
''เรียนนายท่าน ข้าสร้างมันได้กว่า100,000วงแล้วครับเพราะพลังที่เพิ่มขึ้นมันจึงสร้างได้เร็วกว่าเดิม''พูดจบมันก็ยื่นแหวนมิติออกมา1วง จากนั้นกริมจึงนำแหวนที่จิตวิญญาณสร้างขึ้นออกมา2วงก่อนจะยื่นให้โรซาเรียและโรเบิร์ต
''ใส่แล้วหยดเลือดทีนี้พวกเจ้าจะได้เข้าออกที่นี่ได้ตลอดเวลา ส่วนเจ้าต่อจากนนี้ข้าจะเรียกเจ้าว่าโทมัสตอนนี้ไปทำหน้าที่ของเจ้าเถอะอีกเดี๋ยวข้าจะไปดูกองกำลังของข้า''
''ได้ครับนายท่าน''หลักจากนั้นโรเบิร์ตเองก็แยกออกไป มันเดินหายเข้าไปในตลาดมืดทันทีโรเบิร์ตจำเป็นต้องดูพื้นที่จะสิ่งที่คนส่วนใหญ่ต้องการก่อนจะวางแผนสร้างธุรกิจขึ้นมา
''น้องหญิงไปกันเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปเลือกดูอาวุธ''เพียงแค่คิดกริมได้พาโรซาเรียเข้ามาอยู่ในชั้นที่7ทันทีกริมยิ้มขึ้นอย่างอบอุ่นก่อนจะพูดขึ้น
''เลือกได้เลย ที่นี่คือคลังเก็บอาวุธของเทวทูตเพราะฉะนั้นทุกชิ้นล้วนแข็งแกร่งและมีระดับที่สูงมากๆอันที่มีระดับต่ำสุดอยู่ในระดับSส่วนอันที่มีระดับสูงที่สุดอยู่ในระดับSSS''ถึงทุกชิ้นจะมีคุณภาพสูงและหายากแต่กริมไม่มีความคิดจะนำพวกมันไปขายเด็ดขาดเพราะทุกชิ้นมันทรงพลังเกินไปเมื่อเทียบกับอาวุธที่อยู่บนโลก
''ข้าขอเดินดูก่อนนะท่านพี่''โรซาเรียเริ่มเลือกดูอาวุธต่างๆมากมายที่นอนอยู่ในนี้ บางอันมีฝุ่นเกาะหนานี่แสดงให้เห็นว่าพวกมันไม่ได้มีคนใช้งานมานานมากแล้วโรซาเรียใช้เวลาอยู่นานในการเลือกแต่ก็ยังไม่เจออันที่ถูกใจ จนนางเดินไปที่มุมมุมหนึ่งของชั้นที่7นี้ครึ่ก! ครึ่ก! ครึ่ก! กล่องขนาดพอดีที่วางอยู่บนพื้นสั่นอย่างรุนแรงนั่นทำให้โรซาเรียเกิดความสนใจทันทีนางเอื้อมมือไปจับกล่องใบนั้น ฉับพลันนางก็หันมาพูดกับกริม
''ท่านพี่ข้าเลือกอันนี้แหละ''
''หืม...เจ้าจะไม่ดูอาวุธที่อยู่ด้านในก่อนหรือไง บางทีมันอาจจะไม่ถูกใจเจ้าก็ได้''
''มันคือถุงมือสวรรค์ระดับSSSน่ะท่านพี่ ข้ากับมันได้เชื่อมต่อกันแล้ว มันเหมาะกับข้ามากๆมันสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ตามที่ข้าต้องการ ซึ่งข้าคิดจะฝึกใช้อาวุธหลายๆอย่างอยู่พอดี''โรซาเรียพูดจบนางก็เปิดกล่องออก ด้านในมีถุงมือสีขาวอยู่1คู่โดยไม่รอนางสวมใส่มันทันทีฟุ่บ! ถุงมือปรับขนาดใหญ่พอดีกับมือของโรซาเรียและด้วยความคิดของโรซาเรียถุงมือค่อยๆเปล่งแสงจากนั้นจึงกลายเป็นแหวนที่สวมอยู่บนนิ้วก้อยด้านขวาของนาง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่44:แล้วแต่โชคชะตา

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่44:แล้วแต่โชคชะตา

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้