เถ้าแก่ขั้นเทพ ไอเทมสุดโกง ลูกค้าสุดกาว

ตอนที่ 131 : กู่หยุนซีตัดสินใจ

ภาพฉากที่ได้เห็นครั้งแรกนั้นแตกต่างจากประสบการณ์การต่อสู้ที่หอคอยแห่งการทดสอบอย่างไม่ต้องจำแนก

มันราวกับเป็นประสบการณ์การศึกส่วนตัวของยอดฝีมือ!

นี่คือประสบการณ์ที่หาได้ยากมากล้ำ!

“ไม่นึกเลยว่าระบบฝึกสอนทำครัวจะน่ากลัวแบบนี้ เกือบพลาดไปเสียแล้ว!”

กู่หยุนซีรู้สึกว่าตนเองโชคดีที่เป็นคนแรกซึ่งได้ทราบประโยชน์ของการฝึกสอนทำครัว

ซึ่งเถ้าแก่และเหยาซือหยานไม่นับรวม

อย่างไรก็ดี เถ้าแก่ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว!

“หือ? ดูทางนั้น ทำไมภาพบนหน้าจอของกู่หยุนซีถึงแตกต่างจากคนอื่น?”

ขณะนี้เองที่มีคนสังเกตเห็นพร้อมอุทานออก

ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอของผู้อื่นล้วนเป็นตัวผู้เล่นเอง ทว่าของกู่หยุนซีคือบุคคลแปลกหน้าในชุดสีดำ

บรรดาศิษย์ที่ไม่ได้เล่นไม่ได้ออกไปไหน แต่เลือกอยู่รับชม

เวลาจำกัดเพียงสามชั่วโมง รอคอยประเดี๋ยวมันก็ผ่านพ้นไป

ได้ยินเสียงอุทานร้อง กลุ่มคนจึงย้ายไปรับชมทางด้านหลังกู่หยุนซี

“หือ? นั่นมังกรไม่ใช่หรือ?”

“ถูกต้องแล้ว! ออร่าเช่นนี้เกรงว่าคงไม่ใช่แค่ขอบเขตเต๋ากระมัง? อย่างน้อยก็ต้องขอบเขตราชัน!”

“กู่หยุนซีเผชิญหน้าศัตรูเช่นนั้นได้อย่างไร? นี่ไม่น่าเป็นไปได้!”

“กู่หยุนซีถือมีด ฮ่าฮ่า เป็นมีดทำครัวเสียด้วย นั่นหรือจะสับฟันมังกรได้?”

“ฮ่าฮ่า... หือ...?!!”

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะกลายเป็นต้องแข็งค้าง

สีหน้าแต่ละคนชะงักงันชวนขบขัน

ดวงตาต่างเบิกกว้างออก ใบหน้าจับจ้องที่หน้าจออย่างไม่อาจนึกเชื่อ

พวกเขาได้เห็นอะไรไป?

กู่หยุนซีใช้มีดทำครัวเพียงเล่มเดียวสับฟันมังกรดำ!

“นี่ฝันไปหรือ?”

ความคิดเช่นนี้ถึงกับผุดขึ้นมาในใจแต่ละคน

มู่หรงไห่เองก็กำลังรับชมหน้าจอของกู่หยุนซี

นอกจากสีหน้าตื่นตะลึงแล้ว นางยังเผยความประทับใจมากล้ำ

ยิ่งการฝึกฝนสูงส่งเพียงใด ก็ยิ่งยากเข้าใจกระบวนการฝึกฝนมากขึ้นเท่านั้น นั่นคือความน่าสะพรึงของการอยู่เบื้องสูง!

สำหรับมู่หรงไห่เถิงที่อยู่ขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุด นางมั่นใจมากล้นว่ากำลังของมังกรดำตัวนั้นอย่างไรก็เหนือกว่าขอบเขตทดสอบเต๋า

ทั้งยังเหนือกว่าอย่างมหาศาล!

ไม่ต้องกล่าวถึงราชัน บางทีอาจเป็นถึงขอบเขตนักบุญ!

กระนั้นกู่หยุนซีกลับได้สังหารมังกรดำตัวนั้นเพียงหนึ่งกระบวนท่า บอกกล่าวตามตรง มู่หรงไห่เถิงไม่คิดเชื่อ!

ความแตกต่างทางขอบเขตพลังไม่อาจถมเต็มได้ด้วยพลังวิญญาณอันมหาศาล

มันราวกับนำดาบอันแหลมคมไปให้เด็กถือเล่น

กระทั่งว่าคว้าดาบแหลมคมนั้นขึ้นมาใช้งาน ทว่าไม่มีทางใช้ได้ดังใจ หากคิดสังหารผู้อื่น บางทีอาจต้องเจ็บตัวหรือเผลอสังหารตนเอง

ทว่าหากดาบนั้นถูกส่งไปยังนักฆ่ามือพระกาฬ เช่นนั้นมือสังหารย่อมเพิ่มพูนอำนาจมันได้อีกหลายเท่า การเข่นฆ่าผู้คนทั่วไปกล่าวได้ว่าแทบไม่ต้องออกแรง!

นี่คือความแตกต่างของขอบเขตพลัง!

กู่หยุนซีไม่ทราบว่าผู้อื่นกำลังให้ความสนใจ นางไม่อาจอดทนกลับไปแบบฝึกหัดทำซุปกระดูกมังกรเก้าวิญญาณได้ไหว

ผ่านไปครู่หนึ่ง ภาพมุมมองบุคคลที่หนึ่งของกู่หยุนซีจึงจบลง

นางถอนหายใจออกมาเสียงยาว ความตกตะลึงยังติดค้างภายในใจ มันเป็นความรู้สึกที่ชวนให้เหลือเชื่อ

ในสายตากู่หยุนซี สัตว์อสูรทรงอำนาจนั้นเป็นตัวตนที่ไม่อาจยุ่งเกี่ยวด้วยได้

กระนั้นตอนนี้ มันกลับทำให้นางรู้สึกว่าก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่เพียงนั้น

สัตว์อสูรแล้วอย่างไร?

สำหรับผู้ฝึกตนที่ขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุด พวกมันย่อมไม่ต่างอะไรกับวัตถุดิบสำหรับทำอาหาร

เพื่อคิดก้าวเท้าสู่จุดสูงสุดของโลกแห่งการฝึกตน สิ่งแรกที่ต้องทำคือรู้จักตนเองให้มาก!

สำหรับกู่หยุนซีแล้ว ก้าวนี้ที่ได้รับมันเสมือนฝันไป

ตอนที่ 132 : การฝึกฝนของเถ้าแก่

“เป็นอะไรไป? ทำไมหันมองข้ากันหมด?”

กู่หยุนซีค่อยได้ตระหนักว่าผู้คนรอบด้านเผยสีหน้างงงัน

“หยุนซี เมื่อครู่เล่นหอคอยแห่งการทดสอบหรือ? ไฉนพวกเราไม่เคยเห็นภาพฉากเช่นนั้น?”

“ไม่นึกเลยว่ากู่หยุนซีจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้!”

“ฉากแบบนั้นปรากฏในเกมเมื่อใดกัน?”

……

ทันใดนี้เองที่เสียงพูดคุยได้ดังอึกทึกขึ้นมา

กู่หยุนซีต้องหันมองแต่ละคนที่ถาโถมคำถามเข้าใส่ สุดท้ายจึงต้องกล่าวเสียงดัง “หยุดก่อน! เงียบกันก่อน!”

เสียงนี้ดังไม่น้อย ทุกคนในร้านต้นตำรับต่างได้ยิน ซึ่งก็รวมถึงกลุ่มศิษย์ที่เล่นหอคอยแห่งการทดสอบอยู่ด้วย

กลุ่มคนหันมองกู่หยุนซีด้วยความสงสัย ไม่ทราบว่าเหตุใดนางจึงโพล่งตะโกนออกมา

ที่หอคอยแห่งการทดสอบ ความสนใจจะถูกหันเหไปทางด้านนั้นหมดสิ้น เป็นผลให้หลายคนไม่ทันได้ตระหนักว่าเมื่อครู่รอบด้านเกิดอะไรขึ้น

ครู่หนึ่งแล้วกู่หยุนซีค่อยสูดลมหายใจตั้งสมาธิ

ลั่วฉวนและเหยาซือหยานต่างก็ได้ยินเสียงของกู่หยุนซี ขณะนี้ส่งสายตาสงสัยมาถามไถ่

ด้วยถูกจ้องโดยหลากหลายคน ใบหน้ากู่หยุนซีต้องแดงก่ำ

ขณะนี้นางดึงสติกลับคืนมาจึงค่อยทราบ ว่าเมื่อครู่นี้เสียมารยาทไปเพียงใด

กลุ่มศิษย์เหล่านี้ต่างทราบกันดี ว่านางมักเงียบงันและเผยภาพลักษณ์สดใสอยู่เสมอ!

กู่หยุนซีกระแอมไอเสียงเบาเป็นการแก้สถานการณ์

นางหัวเราะแห้ง “คือแบบนี้ เมื่อครู่ข้าตื่นเต้นไปเล็กน้อย ดังนั้นจึงไม่ทันระวังว่าเผลอส่งเสียงดังไป!”

ไม่มีผู้ใดตอบรับ

ครั้งนี้ค่อยทำกู่หยุนซีอับอายต่อเรื่องราว

ทันใดนี้นางจึงหันสายตามองทางเจียงเหวิ่นฉางสหายรักให้ช่วยเหลือ

เจียงเหวิ่นฉางย่อมฉลาดมากพอ นางทราบความหมายสายตาของกู่หยุนซี

นางเผยยิ้มพร้อมกล่าวออก “หยุนซี เมื่อครู่ไม่เป็นตัวเจ้าเอาเสียเลย เกิดอะไรขึ้น?”

กู่หยุนซีจึงอธิบาย “ที่จริงแล้วเมื่อครู่นี้ข้าเข้าสู่ระบบฝึกสอนทำครัว จากนั้นก็เลือกอาหารออกมาเดาสุ่มไป แต่แล้วที่ได้รับกลับเป็นประสบการณ์สังหารมังกรอันน่าตื่นตา”

“ฝึกสอนทำครัว? ล้อกันเล่นหรือ?”

“ไม่ใช่ว่าก็แค่ทำครัวงั้นหรือ? ไฉนจึงเกิดฉากการต่อสู้...”

กลุ่มศิษย์ยังคงงงงัน

พวกเขาย่อมได้เห็นลูกบอลให้เลือก แต่พอตรวจสอบแล้วก็พบว่าเป็นห้องครัว

เมื่อได้ทราบว่าเป็นระบบฝึกสอนทำครัว ดังนั้นจึงละความสนใจกันไป

หนึ่งวันมีเวลาเพียงสามชั่วโมง ดังนั้นจึงต้องใช้สอยอย่างล้ำค่า ผู้ใดกันคิดเสียเวลากับการทำครัว?

กู่หยุนซีจึงได้แต่กล่าวออก “เมื่อครู่ที่ได้ประสบพบเจอกับตัวเอง เป็นข้าได้รับคำอธิบายพร้อมวิธีการได้รับอาหารมื้อนั้นมา!”

ผู้คนยังคงเงียบ...

หาวัตถุดิบทำอาหาร!

อาหารอะไรกันต้องใช้มังกรเป็นวัตถุดิบ?

“เป็นเรื่องจริง!” กู่หยุนซีไหวไหล่พร้อมกล่าวบอก

ขณะนี้นางจึงค่อยได้เห็นลั่วฉวน ดวงตาต้องเกิดประกายขึ้นมา