เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องพัก หลีเฮงขยับกายบิดขี้เกียจเล็กน้อย ก่อนที่เสียงใสไร้อารมณ์อันเป็นเอกลักษณ์ของระบบเทพแมงดาจะดังขึ้นในหัว

[ติ๊ง! แจ้งเตือนปันผลยามเช้าจากเหล่าภรรยาและคู่บำเพ็ญที่รักของโฮสต์]

[แต้มแมงดาเริ่มต้น: 40,030 แต้ม]

[ได้รับปันผลรายวัน: +3,000 แต้ม]

[แต้มสะสมชั่วคราว: 43,030 แต้ม]

[ระบบขอชื่นชมในความขยันทำมาหากินด้วยหยาดเหงื่อ... หมายถึงเหงื่อบนเตียงนะ โฮสต์นี่มันแมงดาทรงเกียรติจริงๆ]

หลีเฮงแค่นเสียงในลำคออย่างไม่ใส่ใจคำประชดประชันของระบบ เขาจัดการธุระส่วนตัวอย่างรวดเร็ว เพราะวันนี้เขามีนัดหมายสำคัญที่ไม่อาจปล่อยผ่านได้ นั่นคือการรักษาอาการบาดเจ็บเรื้อรังจาก "ดีบัฟพิษอสูรระดับ SSS" ซึ่งเป็นพิษร้ายที่ฝังรากลึกคอยทรมานฉินเยว่หง แม่ทัพหญิงผู้แข็งแกร่งแห่งกองกำลังปราบอสูรอย่างแสนสาหัส พิษอสูรธาตุดินทำให้ช่วงล่าง สะโพก และต้นขาของนางแน่นตึงแข็งเกร็งปานหินศิลาจนแทบขยับไม่ได้ ส่วนพิษธาตุสายฟ้าที่สลักลึกทำให้เรียวขารู้สึกชาด้านไร้ความรู้สึก สลับกับอาการเจ็บแปลบปลาบราวกับถูกเข็มทิ่มแทงทุกครั้งที่สัมผัสโดน

เมื่อเขาเดินทางมาถึงค่ายทหารจำลองซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวของฉินเยว่หง บรรยากาศภายในค่ายเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ทหารองครักษ์หลายคนยืนประจำการอย่างเข้มงวด แต่ทันทีที่แม่ทัพสาวเห็นหน้าเขา นางก็ออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด

"พวกเจ้าทุกคนออกไปให้หมด ห้ามใครเข้ามากวนข้าในห้องรักษานี้เด็ดขาด จนกว่าข้าจะอนุญาต!"

"แต่ว่าท่านแม่ทัพ..." รองแม่ทัพพยายามจะทักท้วง

"นี่คือคำสั่ง! ออกไป!" 

เมื่อสิ้นเสียงตวาด เหล่าทหารก็รีบถอยกรูออกไปจากห้องรักษามิดชิดอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ภายในห้องเหลือเพียงหลีเฮงและแม่ทัพสาวผู้มีใบหน้าคมคายดุดัน

ห้องรักษานี้กว้างขวางและเงียบสงบ มีเตียงหินหยกเย็นสำหรับปูรองรักษาตั้งอยู่ตรงกลาง แสงไฟจากตะเกียงให้ความสว่างสลัวๆ สร้างบรรยากาศที่เป็นส่วนตัวอย่างยิ่ง

"เอาล่ะ หมอนวดหลี" ฉินเยว่หงหันมามองเขาด้วยสายตาที่พยายามซ่อนความประหม่า "ข้าต้องทำอย่างไรบ้าง?"

"ท่านแม่ทัพต้องถอดชุดเกราะและเสื้อผ้าที่รุ่มร่ามออกให้หมดครับ เหลือเพียงเสื้อรัดอกและกางเกงชั้นในที่แนบเนื้อที่สุด เพื่อให้ข้าสามารถถ่ายเทลมปราณและกดจุดชีพจรได้อย่างแม่นยำ พิษอสูรที่ฝังลึกในร่างของท่านต้องใช้การสัมผัสโดยตรง" หลีเฮงอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง แฝงความเป็นมืออาชีพ แม้ในใจจะแอบลอบกลืนน้ำลายลงคอ

ฉินเยว่หงกัดริมฝีปากล่างเล็กน้อย นางเป็นหญิงสาวที่ใช้ชีวิตอยู่กลางสนามรบ ไม่เคยต้องมาเปิดเผยเรือนร่างให้บุรุษใดเห็นมาก่อน แต่นางรู้ดีว่าหากไม่รักษา พิษอสูรนี้จะทำลายเส้นลมปราณของนางจนหมดสิ้น

มือเรียวแต่เต็มไปด้วยร่องรอยการจับดาบเริ่มปลดสายรัดเกราะเหล็กสีดำหนาหนักออกทีละชิ้น เสียงโลหะกระทบพื้นดังสะท้อนในห้องเงียบสงบ เมื่อเกราะชิ้นสุดท้ายหลุดพ้นจากกาย เรือนร่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความแข็งแกร่งก็ปรากฏแก่สายตาของหลีเฮง

นางสวมเพียงเสื้อรัดอกตัวสั้นที่ทำจากผ้าไหมสีดำ เผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบที่มีลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องบางเบาอันงดงาม เรียงตัวสวยงามราวกับรูปสลักของเทพธิดาแห่งสงคราม ท่อนล่างเป็นกางเกงผ้าเนื้อบางรัดรูปที่แนบสนิทไปกับสะโพกกลมกลึงและต้นขาที่อัดแน่นไปด้วยพละกำลัง ผิวพรรณของนางเป็นสีน้ำผึ้งเนียนละเอียด แม้จะมีรอยแผลเป็นจางๆ บ้าง แต่มันกลับยิ่งขับเน้นเสน่ห์อันดิบเถื่อนและเย้ายวนอย่างน่าประหลาด

หลีเฮงจ้องมองแผ่นหลังที่ตั้งตรงและบั้นท้ายโค้งมนที่งอนงามของแม่ทัพหญิงอย่างเผลอไผล สายตาของเขาร้อนแรงจนระบบต้องส่งเสียงเตือน

[ติ๊ง! ตรวจพบสายตาสุดลามกที่จ้องมองบั้นท้ายโค้งมนของทหารหญิง หักค่าศักดิ์ศรี -20 แต้ม]

ชายหนุ่มรีบดึงสติกลับมา เขาเดินเข้าไปใกล้เตียงหินหยก "เชิญท่านแม่ทัพนอนคว่ำลงบนเตียงเลยครับ ข้าจะเริ่มเตรียมตัว"

ฉินเยว่หงทอดกายลงบนเตียงหินหยก ความเย็นของเตียงทำให้ผิวของนางสั่นสะท้านเล็กน้อย บั้นท้ายที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าทำให้หลีเฮงต้องสูดหายใจลึก เขาเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาในใจ

'ระบบ ซื้อถุงมือมารขั้นสอง'

[ติ๊ง! ยืนยันการสั่งซื้อ ถุงมือมารขั้นสอง หักแต้ม -5,000 แต้ม]

[แต้มสะสมชั่วคราว: 38,030 แต้ม]

[ถุงมือมารขั้นสอง: เพิ่มประสิทธิภาพในการเจาะทะลวงเส้นลมปราณที่อุดตันได้ถึงแปดสิบส่วน และเพิ่มความรู้สึกเสียวซ่านในการบำบัดเป็นทวีคูณ ขอให้สนุกกับการขยำก้อนเนื้อแน่นๆ นะโฮสต์]

ถุงมือสีดำขลับที่แผ่กลิ่นอายลี้ลับปรากฏขึ้นบนมือของหลีเฮง เขาหยิบขวดน้ำมันนวดสกัดพิเศษที่ผสมสมุนไพรหยางบริสุทธิ์ออกมา เทลงบนฝ่ามือแล้วถูกันจนเกิดความร้อน

"ข้าจะเริ่มจากการคลายเส้นลมปราณที่แผ่นหลังและเอว ก่อนจะไล่ลงไปที่จุดศูนย์กลางของพิษนะครับ อาจจะรู้สึกร้อนและเจ็บแปลบในตอนแรก แต่ขอให้อดทนไว้"

"อืม... เจ้าลงมือเถอะ ข้าทนได้" ฉินเยว่หงหลับตาลง เตรียมรับความเจ็บปวดที่คุ้นเคย

แต่สิ่งที่นางได้รับกลับไม่ใช่ความเจ็บปวดอย่างที่คิด ทันทีที่ฝ่ามือร้อนผ่าวซึ่งสวมถุงมือวิเศษแตะลงบนแผ่นหลังเนียน ความร้อนขุมหนึ่งก็พุ่งทะลวงเข้าสู่เส้นลมปราณของนางอย่างนุ่มนวลและทรงพลัง

หลีเฮงใช้วิชานวดเทวะ ผสานกับพลังของถุงมือมารขั้นสองสีดำขลับที่สวมอยู่ เขาเดินลมปราณหยางอุ่นร้อนของตนเอง กระตุ้นกระแสพลังธาตุไม้สีเขียวมรกตอันเป็นธาตุแห่งชีวิตและการเกี่ยวรัด ให้แทรกซึมผ่านปลายนิ้วเข้าฟื้นฟูประสานบาดแผล เส้นชีพจรที่ปริแตก และรอยบอบช้ำภายในให้กลับมาราบลื่น นิ้วมือของเขากรีดกรายกดคลึงไปตามแนวกระดูกสันหลังราวกับกำลังเล่นเครื่องดนตรีชั้นสูง รีดเค้นเอาไอพิษธาตุดินที่แข็งกร้าวให้ค่อยๆ แตกตัวออก

"อ๊ะ..." แม่ทัพสาวเผลอหลุดเสียงครางเบาๆ เมื่อความร้อนนั้นแทรกซึมลึกลงไปถึงกระดูก ความเจ็บปวดที่เคยกดทับเริ่มละลายหายไป แทนที่ด้วยความซาบซ่านที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย

มือของหลีเฮงเลื่อนต่ำลงมาถึงช่วงเอวคอด รูดไล้ไปตามเส้นโค้งเว้าอย่างชำนาญ ก่อนจะทาบทับลงบนบั้นท้ายกลมกลึงที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ สัมผัสที่นุ่มหยุ่นทว่าแข็งแกร่งทำให้หลีเฮงอดไม่ได้ที่จะออกแรงบีบเค้นเบาๆ

"อื้อ... หลีเฮง... ตรงนั้นมัน..." ฉินเยว่หงสะดุ้งเฮือก ใบหน้าแดงซ่านจนถึงใบหู ความรู้สึกเสียววูบวาบแล่นปราดจากสะโพกขึ้นสู่สมองราวกับกระแสไฟฟ้า

"พิษอสูรสายฟ้าไปกระจุกตัวอยู่แถวสลักเพชรและต้นขาด้านในครับ ข้าต้องออกแรงกดจุดตรงนี้ให้หนักหน่อย เพื่อสลายก้อนพิษที่อุดตัน" หลีเฮงอธิบายด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ขณะที่มือทั้งสองข้างเริ่มนวดเฟ้นไปบนสะโพกผายและต้นขาเรียวแกร่งอย่างเมามัน

เขาใช้นิ้วหัวแม่มือกดลงไปที่จุดชีพจรสำคัญบนแก้มก้น ออกแรงหมุนวนสลับกับการบีบเค้นเนื้อนุ่มๆ ถุงมือมารขั้นสองทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ มันส่งคลื่นพลังงานที่กระตุ้นความรู้สึกทางกายให้ตื่นตัวถึงขีดสุด

"อ๊า... อื้มมม... ร้อน... มันร้อนไปหมดเลย..." ฉินเยว่หงครางกระเส่า นางพยายามขบริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียง แต่มิอาจทนต่อความเสียวซ่านที่โหมกระหน่ำ ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าบัดนี้อ่อนระทวย บิดเร่าไปมาบนเตียงหินหยก

มือของหลีเฮงสอดเข้าไปใต้ต้นขาด้านใน นิ้วมือของเขาสัมผัสกับผิวเนื้ออ่อนนุ่มที่ซ่อนอยู่ เขากดคลึงจุดชีพจรที่นั่น รีดไล่ไอพิษสายฟ้าที่ตกค้างให้ไหลเวียนออกไปตามรูขุมขน หยาดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามเรือนร่างของแม่ทัพสาว ผสมผสานกับน้ำมันนวดจนเรือนร่างของนางมันวาวและส่งกลิ่นหอมเย้ายวน

"อา... สบายเหลือเกิน... ความเจ็บปวด... มันหายไปหมดแล้ว..." นางพึมพำด้วยดวงตาที่ฉ่ำปรือ หอบหายใจถี่กระชั้น ความซาบซ่านที่ได้รับทำให้ช่องท้องน้อยของนางปั่นป่วนอย่างประหลาด มันเป็นความรู้สึกที่นางไม่เคยพานพบมาก่อนในสนามรบ

หลีเฮงใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการนวดสลายพิษทั่วทั้งแผ่นหลัง บั้นท้าย และเรียวขาของนาง จนกระทั่งไอพิษที่อุดตันตามจุดต่างๆ สลายไปกว่าเจ็ดส่วน ทว่าเมื่อเขากดนิ้วลงไปตรวจเช็คชีพจรที่จุดกวนหยวน ซึ่งอยู่ต่ำกว่าสะดือและลึกลงไปใกล้กับปากทางรักอันเร้นลับ เขาก็ต้องขมวดคิ้ว

"มีอะไรหรือเปล่า? อาการของข้าแย่ลงงั้นหรือ?" ฉินเยว่หงถามอย่างกังวล เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของชายหนุ่ม

"พิษส่วนใหญ่ถูกขับออกไปแล้วครับ แต่แก่นพิษที่ลึกที่สุด... มันไปเกาะแน่นอยู่ตรงจุดกวนหยวน บริเวณจุดกำเนิดพลังหยินของท่าน" หลีเฮงกล่าวเสียงเครียด "การนวดภายนอกไม่สามารถทะลวงแก่นพิษนี้ได้ หากปล่อยทิ้งไว้ มันจะกลับมากำเริบและรุนแรงกว่าเดิม"

"แล้ว... แล้วข้าต้องทำอย่างไร? เจ้ามีวิธีรักษาหรือไม่?" แม่ทัพสาวถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย นางรู้สึกได้ถึงความร้อนรุ่มและปั่นป่วนที่จุดนั้นอย่างชัดเจน

หลีเฮงมองลึกเข้าไปในดวงตาของแม่ทัพหญิงผู้เย่อหยิ่งที่บัดนี้เต็มไปด้วยความปรารถนาและรอคอย เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงจัง

"การรักษาขั้นสุดท้าย... จำเป็นต้องใช้วิธีที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิมครับ ข้าต้องใช้พลังหยางบริสุทธิ์ของข้า ถ่ายทอดเข้าไปกระแทกแก่นพิษโดยตรงจากภายใน... มันเป็นวิธีบำเพ็ญคู่ประสานสวาท ท่านแม่ทัพ... ท่านยินยอมรับการรักษานี้หรือไม่?"

คำพูดของหลีเฮงทำเอาฉินเยว่หงเบิกตากว้าง ใบหน้าที่แดงซ่านอยู่แล้วยิ่งแดงจัดขึ้นไปอีก นางเข้าใจความหมายของ 'วิธีที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม' ได้อย่างถ่องแท้ หัวใจของนางเต้นระรัว ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ขณะที่ความเสียวซ่านจากสัมผัสเมื่อครู่ยังคงตกค้างอยู่ในทุกอณูขุมขน

[ติ๊ง! สรุปผลการรักษาระยะที่หนึ่ง]

[แต้มละเลงมือสะโพกแม่ทัพหญิง: +1,500 แต้ม]

[แต้มสะสมชั่วคราว: 39,530 แต้ม]

[ค่าความเสน่หาของฉินเยว่หงเพิ่มขึ้น +25]

[ค่าความเชื่อใจเพิ่มขึ้น +15]

[ค่าศักดิ์ศรีลดลง -20 แต้ม (จากการมองบั้นท้ายสาวตาเยิ้ม)]

[แต้มคงเหลือรวม: 39,530 แต้ม]

[คำประเมินระบบ: โอ้โห มนต์ขลังของนิ้วมือโฮสต์นี่มันร้ายกาจจริงๆ ปราบเสือสาวเกราะเหล็กให้กลายเป็นแมวน้อยขี้อ้อนได้สำเร็จ เตรียมตัวล้างเตียงรอได้เลยแม่ทัพหญิงเอ๋ย!]

หลีเฮงมองดูร่างที่สั่นสะท้านของฉินเยว่หง รอคอยคำตอบจากริมฝีปากบางนั้นอย่างใจจดใจจ่อ บทสรุปของการรักษานี้ กำลังจะนำพาพวกเขาไปสู่ความเร่าร้อนที่ไม่อาจหวนกลับได้อีกต่อไป...