Chapter 3
น้องสาวขี้ยั่ว
"พวกมึงไม่ต้อง เดี๋ยวกูจัดการเอง:) "
ร่างสูงหยัดยืนแล้วเดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้พวกลูกน้องได้แต่ยืนมองหน้ากันอย่างงุนงง
แต่ก็เป็อันรู้กันว่าไม่ควรเข้าไปยุ่งเื่ของเ้านาย
"มึงว่านายจะทำอะไรวะไอ้ดิน"
"ก็คงจะจัดการเธอคนนั้นแหละ น่าจะเคยเป็ผู้หญิงของนายมั้ง"
ดินตอบนิ่งๆ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
"เออ คงจะจัดการแน่ๆ แหละ จัดการบนเตียงน่ะ"
ป้องพูดขำๆ เ้านายของเขานี่ฮ็อตจริงๆ สาวเข้าหาไม่เว้นแต่ละวัน นี่ถึงขนาดลักลอบเข้ามาภายในคฤหาสน์มาเฟียใหญ่กันเลยทีเดียว ไม่กลัวตายเลยรึยังไง
"ว๊ายยย"
เสียงหวานร้องขี้นอย่างสุดแรงเมื่อััได้ถึงแรงกระชาก
ใครบางคนจับเข้าที่ต้นแขนของเธอแล้วดึง!
"คิดจะทำอะไรไข่หวาน?"
น้ำเสียงนิ่งทุ้มที่แสนจะคุ้นเคย พี่ชายคนดีคนเดิมของเธอนั่นเอง
ไข่หวานหันหลังไปก็พบว่าเป็เขาจริงๆ หนุ่มหน้าฝรั่งนามว่าโลกันต์
"พี่กันต์!"
ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี ทั้งๆ ที่ตั้งใจจะมาพบวันนี้แท้ๆ แต่พอเจอหน้ากลับทำตัวไม่ถูก อาจเป็เพราะไม่เคยคุยกันนานมากแล้ว
"บุกรุกเข้ามาบ้านพี่แบบนี้ ้าอะไร?"
ใบหน้านิ่งยังคงเอ่ยถามซ้ำประโยคเดิม แม้จะถามไปแบบนั้น แต่สายตาคมนั้นไล้มองเรือนร่างสาวในชุดนักศึกษารัดติ้วกับรองเท้าส้นสูงแหลมปี๊ดอยู่ไม่ห่าง
"เอ่อ คือ คือ...ไข่อยากคุยกับพี่กันต์ค่ะ เราไม่เคยติดต่อกันมานานแล้วนะ"
"ก็ราวๆ เกือบเจ็ดปีแล้ว แต่ทำไมจู่ๆ ถึงเข้ามาแบบนี้"
โลกันต์ครุ่นคิดไปถึงเหตุการณ์ในอดีต เขามักสนิทสนมกับเพื่อนบ้าน มีเด็กมากมายมาเล่นที่บ้านของเขา แต่แล้วมันก็ต้องหยุดชะงักลง เมื่อพ่อของเขาก้าวสู่ธุรกิจสีเทา
ภายในระยะเวลาไม่ถึงสิบปีธุรกิจสีเทาค่อนดำนี้เติบโตไปได้อย่างรวดเร็ว ยิ่งอยู่สูง ยิ่งไปไกล คนรอบข้างก็เริ่มถอยห่างออกไป ไม่เว้นแม้แต่ ไข่หวานจากตระกูลภิรมฤกษ์
"ก็ไข่ทนไม่ไหวแล้วนี่คะ เราเคยสนิทกัน แต่ทำไมพ่อแม่ต้องกีดกันให้ไข่ไม่มาเจอพี่ก็ไม่รู้"
ไข่หวานบ่นอุบอิบ ร่างสวยยืนเต็มความสูงประชันหน้ากับหนุ่มหน้าหล่อแต่นิสัยดิบเถื่อน
"หึ ก็แล้วแบบนั้นจะมายุ่งกับพี่ทำไม?"
โลกันต์เหยียดยิ้มขำๆ เขารู้อยู่แล้วว่าที่เพื่อนสมัยเด็กหายไปหลายคนคงเป็เพราะเหตุนี้ แต่ก็มีไข่หวานนี่แหละที่กล้าเข้าหาเขาในรอบเจ็ดปีที่ผ่านมา
"กะ ก็ไข่คิดถึงพี่นี่คะ"
ไข่หวานตอบตะกุกตะกัก อยากจะเผยความในใจให้เขาได้รู้ แต่ก็กลัวเหลือเกิน
"คิดถึงงั้นเหรอ?"
คนตัวสูงจ้องหน้าเธอแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย คิดถึงเนี่ยนะ? แล้วทำไมไข่หวานต้องคิดถึงเขาด้วยล่ะ
"ไข่อยากเป็เมียพี่กันต์"
ไข่หวานหลับตาปี๋แล้วเอ่ยออกไปอย่างนั้น แม้จะรู้ว่าทำใจลำบากตอนพูด แต่เธอก็อยากทำให้ชัดเจน ถ้ามันจะพังก็ให้มันพังไปตรงนี้เลย ยังไงทั้งสองคนก็แทบไม่มีโอกาสได้เจอกันอยู่แล้ว
เมื่อได้ยินประโยคนั้นออกจากปากเล็กของสาวรุ่นน้องที่อ่อนกว่าถึงหกปีโลกันต์ก็ถึงกับต้องแสยะยิ้มร้ายออกมาบนใบหน้าหล่อ เขาแค่นคำในลำคอออกมาจนไข่หวานที่หลับตาปี๋ต้องลืมตาขึ้นแล้วจ้องหน้าเขาอย่าง้าคำตอบ
"เป้นเมียพี่ต้องเก่งเื่บนเตียง อย่างเธอน่ะไม่ไหวหรอก"
เขาแค่นขำแล้วตอบออกมาแบบนั้น ทำเอาสาวน้อยไข่หวานถึงกับหน้ามุ่ยด้วยความไม่พอใจ ทำไมเขาต้องทำเหมือนกับว่าเธอเป็เด็กน้อยที่ยังไม่รู้จักโต ทั้งๆ ที่ตอนนี้เธอก็โตเป็สาวแถมยังเปลี่ยนลุคตัวเองให้สวยเซ็กซี่ขยี้ใจขนาดนี้ โดยหวังว่ารุ่นพี่หนุ่มจะแลมองเธอบ้าง แต่ก็ไม่เลยสักนิด!
"ก่อนจะบอกว่าหนูไม่ไหว ช่วยไล่สายตามองใหม่อีกทีสิคะ ทั้งอก เอว สะโพก...หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะ"
ไข่หวานเขยิบเข้าไปใกล้เขา มือเรียวเล็กไล้ไปตามกรอบหน้าหล่อของหนุ่มหน้าฝรั่ง ดวงตาสีเขียวน้ำตาลอ่อนน่าหลงใหลของโลกันต์มองไปตามสิ่งที่เธอนำเสนออยู่ตรงหน้า ั้แ่อก เอว สะโพก ในชุดนักศึกษาสาวรัดติ้วและกระโปรงทรงเอสั้นจุ๊ดจู๋ผ่าแหวกจนแทบจะเห็นทุกสัดส่วน
"ไม่เด็กจริงๆ ด้วย :) "
รอยยิ้มร้ายปรากฎขึ้นบนใบหน้าหล่อ ไข่หวานเองก็เชิดหน้าขึ้นมองคนที่ตัวสูงกว่าอย่างไม่ลดละความตั้งใจลง ยังไงเธอก็จะต้องตกเป็เมียของเขาให้ได้ พี่ชายข้างบ้านสุดที่รัก...
"เราจะเริ่มจากตรงไหนกันดีคะ บนเตียง...หรือว่าโซฟา?"
ดวงหน้าหวานยิ้มท้าทาย สีหน้ายั่วยวนของเด็กสาววัยยี่สิบปีช่างแสนจะยั่วเย้าให้โลกันต์เกิดอารมณ์ ก็ทั้งสวย ทั้งเซ็กซี่แบบนี้ ใครกันจะอดใจไหว...
"หึ กล้าดีนี่"
เขาเขยิบเข้ามาใกล้ร่างเล็กมากยิ่งขึ้น แม้จะทำใจกล้าแต่ในใจลึกๆ แล้วนั้นเธอกลับหวั่นเกรง ไม่รู้ว่าครั้งแรกของกันและกันมันจะเป็ยังไง ยิ่งกับโลกันต์ด้วยแล้ว...ลีลาของเขามันช่างเร่าร้อนและรุนแรงเหลือเกิน เห็นได้จากการที่พาผู้หญิงมานอนไม่ซ้ำหน้าและคลิปวิดีโอที่เธอแอบถ่ายเอาไว้ดูตอนช่วยตัวเอง
"ก็ไข่รักพี่กันต์นี่คะ รักคนเดียว รักมานานแล้วด้วย"
"รักมากจนจะยอมเป็เมียพี่เลยเหรอ?"
เขาถามพร้อมกับแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ไม่อยากจะเชื่อ คุณหนูไข่หวานจากตระกูลภิรมฤกษ์ซึ่งเป็ผู้ดีทุกกระเบียดนิ้วมาั้แ่บรรพบุรุษ บัดนี้จะยอมให้เขาได้เชยชมร่างกายของตัวเองได้ง่ายๆ แบบนี้โลกันต์จะปล่อยได้ไปยังไงล่ะ จริงมั้ย?
"ยอมค่ะ ไข่อยากเป็เมียพี่ อยากโดนแบบที่พี่ทำกับผู้หญิงคนอื่นๆ"
"นี่ถึงขนาดแอบดูพี่ทำเื่แบบนั้นเลยเหรอ เป็เด็กใครสอนให้ทะลึ่ง"
มือหนาของโลกันต์ลูบไล้หน้านวลเนียนของสาวสวยในวัยยี่สิบปี
"แล้วไข่ต้องทำยังไงถึงจะได้เป็เมียพี่?"
สาวน้อยยังไม่ลดละความพยายาม ดูเหมือนเธออยากจะทำเื่อย่างว่ากับเขาเต็มที โลกันต์คิดในใจ
"ถอดเสื้อผ้าออกสิ"
เสียงทุ้มนิ่งเอ่ยบอกออกมาแบบนั้น ร่างเล็กของสาวน้อยถึงกับผงะ ดูท่าเขาคิดจริงจังจะทำแบบนั้นแล้วจริงๆ สินะ
พร้อมรึยังไข่หวาน? เธอพร้อมที่จะตกเป็เมียของพี่กันต์ทางพฤตินัยรึยัง? คนตัวเล็กได้แต่ครุ่นคิดถามตัวเองอยู่ในใจ
"ค่ะ ไข่จะถอดมันออกให้หมด"
**********
กรี๊ดด น้องไข่แรงมาก อ่อยพี่กันต์แรงม้าก แล้วคืออีพี่ไม่มีปฏิเสธนะคะ รุ่นนี้เดินหน้าเต็มกำลังค๊า >.<