ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

เทวาจักสยบ ตกฟ้ามหาเทพเทวดา คำน้อมนับมนุษาพื้นบรรจบ กลบด้วยเกล้าอสุราคืนภิภพ มอดม้วยมรณาทัณฑ์แห่งสวรรค์สาวน้อยคนหนึ่งในชุดแพรหลากสีสันดูสง่าราวกับเทพธิดาค่อย ๆ ลอยขึ้นสู่บนท้องฟ้า นภาที่เคยมืดมิดปรากฎแสงที่เปล่งประกายสว่างเปลี่ยนเมืองเริ่มต้นที่เต็มไปด้วยเงามืดให้เต็มไปด้วยละอองศักดิ์สิทธิ์สร้างความประหลาดใจให้กับเหล่าผู้เล่นที่เดินไปเดินมาตามท้องถนนในเวลานี้"เห้ย อีเวนท์ไรเปล่าวะ" ผู้เล่นคนหนึ่งกล่าวหลังจากที่ละอองศักด์สิทธิ์ตกเล็ก ๆ ที่เต็มอากาศนั้นปรากฎไปทั่วอาณาบริเวณ"รอฟังเสียงของระบบก่อนดิ เดี๋ยวรู้เลย" ผู้เล่นอีกคนตอบ"นั่นแสงไรอะ" ชายคนหนึ่งชี้ไปยังก้อนแสงสว่างสีขาวที่ลอยอยู่ที่ทิศเหนือของเมือง"หรือว่ามีคนเคลียร์เควสเนื้อเรื่องไหมอะ""หรือว่าดวงจันทร์... เพี๊ยะ เห้ย ! ตบข้าทำไม""ดวงจันทร์อยู่บนหัวเองนู่น" ชายอีกคนชี้ไปยังแสงสว่างที่อยู่คนละที่กับดวงแสงนั้นพลันแสงสว่างดวงเล็ก ๆ นั้นก็ระเบิดออกทำให้สายตาของเหล่าผู้จ้องมองอย่างฉงนใจนั้นต้องตื่นตระหนกชั่วขณะ เพียงแค่ชั่วครู่การมองเห็นของเหล่าผู้เล่นก็ต้องดับไปราวกับว่าตนกำลังตาบอด เสียงโวยวายเริ่มดังขึ้นเพื่อหาวิธีรักษาอาการมองไม่เห็นที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ที่มาที่ไป ท้ายที่สุดถนนที่เคยเต็มไปด้วยผู้คนกลับโล่งไปภายในไม่ถึงนาที บรรดาตลาดที่เคยคึกครื้นกลับดูร้างเหมือนกับว่าโดนเทศกิจมาไล่จับทำนองนั้นพื้นที่ของแม้น้ำบริเวณทิศเหนือที่เคยชุกชุมไปด้วยสัตว์อสูรต่าง ๆ กลับหายไปเหลือแต่ร่องรอยของไอเท็มที่ตกเกลื่อนกราดกับเสียงของระบบที่แจ้งเตือนการฆ่ามอนสเตอร์ได้ที่ดังเหมือนระเบิดลง"ของดีจริง ๆ" เสียงใส ๆ กล่าวออกมาขณะมองหน้าจอของระบบ ตัวเธอกำลังร่อนลงพื้นอย่างสง่างามราวกับนางฟ้าที่ลงมาประทับเมืองมนุษย์เพียงชั่วคราว...เช้ารุ่งขึ้นทั้งห้าคนตื่นมาด้วยสภาพสดใสที่สุดเท่าที่เคยเป็นเพราะการสำเร็จภารกิจและมุ่งหน้าออกจากที่แห่งนี้เพื่อไปทำภารกิจเลื่อนคลาสในเมืองพยัคฆ์สามเศียรด้วยซาเล้งคันเก่งของทรินิตี้นั่นเอง ในระหว่างเดินทางในช่วงเช้ามืดเพื่อหนีแดดร้อน อยู่ดี ๆ เสียงระบบแจ้งเตือนดังขึ้นประกาศของระบบ : ขอแสดงความยินดีมีผู้เล่นได้รับไอเทมระดับ S ชิ้นส่วนคฑาของเทพีแห่งแสง (ส่วนมงกุฎ)(วิวัฒนาการแล้ว) ประเภทอาวุธค่ะ"เอ๊ะ ชื่อคุ้น ๆ นะ" ทรินิตี้ถึงกับต้องเบรกซาเล้งหันมาคุยกับเพื่อน ๆ ที่อยู่หลังกะบะก๊อก ๆ ๆ "เปิดประตูหน่อย" หน้าต่างระหว่างกะบะกับตัวซาเล้งถูกเปิดตามเสียงเรียกของเขาซึ่งสภาพของคนด้านในก็แตกตื่นไม่แพ้กัน"ไอเท็มเดียวกับของน้ำใช่ไหม" เขาถามน้ำด้วยใจไม่ดีเล็กน้อย"ใช่ค่ะ " น้ำแชร์ข้อมูลไอเท็มที่เปลี่ยนไปให้เขาดูทันทีพร้อมกับสีหน้าที่ดูเครียดปรากฎบนใบหน้าอย่างชัดเจนไอเท็มระดับ A : ชิ้นส่วนคฑาของเทพีแห่งแสง (ไอเท็มส่วนประกอบของไอเท็มระดับ SSS)(ไอเท็มวิวัฒนาการสูงสุดระดับ S)ประเภท : อาวุธ (ใช้ได้เฉพาะอาชีพที่เกี่ยวข้องกับเวทย์มนต์เท่านั้น)..........................: มีสกิลสามสกิลและรายละเอียดที่ยังไม่ปลดล็อค: ไม่ปรากฎผู้ครอบครองไอเท็มหนึ่งชิ้น ปรากฎผู้เล่นครอบครองหนึ่งชิ้นที่ทวีปสองบรรพกาล"ที่ไหนเนี่ยสองบรรพกาล" เขาถามขึ้นมาด้วยความมึนงงเพราะตัวเองนั้นเล่นเกมโดยไม่หาข้อมูลอะไรต่าง ๆ ทั้งสิ้น"ไอที่เอ็งกำลังเหยียบอยู่เนี่ย" แฮครีบตอบเพื่อนจอมมึนให้หายข้องใจ"อะอ้าวเหรอ หรือว่าจะเป็นกล่องสีทองพวกนั้นที่ได้เป็นรางวัลจากที่ฆ่าพวกเราไป" ยังไม่ทันสิ้นเสียงของทรินิตี้เสียงระบบก็ดังขึ้นอีกครั้งหนึ่งประกาศของระบบ : ขอแสดงความยินดีมีผู้เล่นได้รับไอเทมระดับ S ธนูแห่งเออร์ไคล์ ประเภทอาวุธค่ะ"เห้ย มาอีกแล้ว" ทรินิตี้ร้องเสียงหลง"ถ้าอย่างนั้น เขาคงเป็นคนที่มือทองพอ ๆ กับปกป้องนะครับ" เดียกล่าว"มือทองไหมไม่รู้ แต่ที่แน่ ๆ ปาร์ตี้นี้มีคนโดนเล็งหัวถึงสองคนหละ" เคธพูดพลางมองไปที่ทรินิตี้กับน้ำสลับไปมา"เอ่อ.......ไม่เป็นไรหรอก เรามันปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าอยู่แล้ว สู้ไม่ได้ก็หนีใช่ไหมปกป้อง" แฮคพูดปลอบเพื่อน ๆ ไม่ให้เครียดเกินไป"ถูกต้องแล้วครับ ตราบใดที่ผมยังปั่นซาเล้งใครก็ทำอะไรน้ำไม่ได้หรอก" นิ้วโป้งของทรินิตี้ถูกยกขึ้นมาเป็นเชิงว่าให้มั่นใจในตัวเขาได้รอยยิ้มอันใสซื่อปรากฎขึ้นบนใบหน้าอันเกลี้ยงเกลาเปลี่ยนความตึงเครียดให้หายไป "ขอบคุณค่ะ น้ำเชื่อมือนะคะ"เดียมองทั้งสองคนไปมาด้วยหน้านิ่งแล้วพูดออกไป"ไม่ธรรมกา !""ไม่ธรรมปลา" แฮคเสริม"ไม่ธรรมดาเว้ย เอาของฉันมาใช้เสียหมด !"เคธแกล้งตวาดทั้งสองคนเพื่อเปลี่ยนให้บรรยากาศกลับมาสนุกสนานอีกครั้ง"เราเดินทางกันต่อเถอะค่ะ เดี๋ยวปกป้องร้อนนะคะ" สิ้นเสียงน้ำทั้งห้าก็เดินทางกันต่อเวลาผ่านไปราวสามชั่วโมง การเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุดของซาเล้งที่ห้าสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงผ่านทุ่งหญ้าสไลม์เข้าสู่เส้นทางพิเศษที่ปราศจากมอนสเตอร์จนในที่สุดก็นำพวกเขามาถึงหน้าเมืองพยัคฆ์สามเศียรกำแพงด้านนอกถูกทำด้วยก้อนหินขนาดใหญ่เรียงขึ้นเป็นชั้น ๆ มีการสลักเสือในอริยาบทต่าง ๆ ไม่ว่านั่งจะเป็นนั่ง นอน เดิน กิน คำราม เมื่อผ่านเข้าไปในกำแพงบรรดาบ้านเรือนล้วนประกอบขึ้นด้วยไม้เป็นหลัก ทางเดินยังเป็นดินแดงแข็ง ๆ ที่ประกอบด้วยฝุ่นลอยไปมาสร้างทิวทิศน์เป็นสีแดงราวกับอยู่ในหมอกเลือดอย่างไรอย่างนั้น"วินเทจมากเลยจ้า"เคธพูดออกมาพลางสำลักควันเล็กน้อย"เหมือนหนีจากในเมืองกลับบ้านนอกเลยแฮะ แค่ก ๆ ๆ" ทรินิตี้พูดพลางมองไปที่เหล่าผู้เล่นซึ่งมีผ้าคาดจมูกกันทุก"เราไปที่ตลาดหาผ้าปิดจมูกกัน" เดียพูด"ใช่ค่ะ ไปกันเถอะ เอ๊ะเดี๋ยวก่อน เมืองนี้กว้างกว่าเมืองเริ่มต้นเยอะ เราน่าจะหาธนาคารก่อนนะคะ""งั้นลองมองหาวิธีไปแป๊ป" ทรินิตี้พูดจบก็กวาดสายตาไปรอบ ๆ เพื่อหาป้ายบอกเส้นทางเหมือนที่เขาทำเป็นประจำเวลาอยู่ที่เมืองเริ่มต้น"เอ่อ ทางนั้นค่ะ" น้ำชี้ข้ามบ้านไม้หลังหนึ่ง เมื่อทุกคนมองตามออกไปไกลก็พบกับอาคารสูงทันสมัยที่เห็นได้ทั่วไปตามท้องถนนที่แม้ว่าเมืองน่าจะถูกจัดให้ดูโบราณแต่ธนาคารก็ยังคงเด่นชัดอยู่เสมอเพราะเรื่องการเงินของเกมนั่นเอง"งั้นไปกันเถอะ" ทรินิตี้พูดในที่สุดทั้งห้าก็เดินเท้าผ่านฝุ่นดินจนมาถึงหน้าธนาคารก็พบกับขอทานแก่ ๆ คนหนึ่ง เขานึกออกทันทีว่าตัวเองมีภารกิจเปลี่ยนคลาสของอาชีพขอทานอยู่จึงบอกให้เพื่อน ๆ เข้าไปติดต่อธนาคารก่อน ตัวเขาจะขอนั่งคุยกับขอทานสักพักหนึ่ง"สวัสดีครับลุง" ทรินิตี้ค่อยหย่อนก้นลงบนพื้นดินสีแดงนั้นโดยไม่สนใจใคร"โอ้ สวัสดีสหาย เป็นยังไงมายังไงหละเนี่ย" ลุงขอทานตอบกลับพร้อมร้อยยิ้มที่ดูจริงใจให้เขา"ผมเพิ่งจะเดินทางมาที่นี่ครับ ลุงชื่ออะไรครับเนี่ย สบายดีไหม""โอ้ ข้าราคิ สบายดีมาก ๆ แต่จะสบายดีกว่านี้ถ้าไม่มีฝุ่นนี่แหละ" ลุงบ่นออกมาเขาชะงักไปครู่ด้วยความแปลกใจเพราะชื่อของลุงนั้นเหมือนกับขอทานที่เมืองเริ่มต้น เขามั่นใจว่าหลังจากนี้จะต้องมีภารกิจบางอย่างเกิดขึ้นกับเขาอย่างแน่นอน แต่ก็ยังคิดไม่ออกว่าต้องทำอย่างไร เขาจึงตัดสินใจถามภารกิจที่เขามุ่งหมายตั้งแต่แรกไปแทน"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมไปหาซื้อมาให้นะครับ แต่ก่อนอื่นผมอยากจะขอภารกิจเปลี่ยนคลาสอาชีพหน่อยครับ""ก่อนอื่นเจ้าต้องเลื่อนคลาสสามัญของเจ้าก่อนนะ ถึงจะได้เลื่อนคลาสอาชีพ" ลุงตอบกลับ"โอเคครับ ผมเข้าไปในธนาคารก่อนนะ"หลังจากนั้นเขาก็เข้าไปจัดการธุระของตัวเองด้วยการอัพเกรดหน้าต่างระบบและแผนที่ เจ้าหน้าที่ได้แถมหน้ากากธรรมดาคนละหนึ่งอันให้แก่พวกเขาแล้วจึงเดินออกมา"ลุงครับ นี่หน้ากาก" ทรินิตี้ยื่นหน้ากากสีขาวที่ได้มาให้ลุงโดยไม่คิดอะไรมาก หลังจากให้เสร็จลุงก็สวมใส่มันอย่างดีใจตึ๊ง ท่านทำภารกิจส่วนหนึ่งของเลื่อนคลาสอาชีพขอทานสำเร็จความเอื้ออาทรต่อเพื่อนร่วมชะตากรรม หลังจากนี้เมื่อท่านมาขอภารกิจเลื่อนคลาสอาชีพ ภารกิจที่ได้ไปจะง่ายขึ้นอย่างมากรอยยิ้มของเขาค่อย ๆ ปรากฎขึ้นบนใบหน้าเขาตัดสินใจให้เงินบางส่วนที่ได้มากับลุงเผื่อว่าจะได้อะไรเพิ่มอีก แต่ก็ไม่ปรากฎเสียงของระบบดังขึ้นแต่อย่างใด"เจริญฮวบ ๆ นะสหาย" ไม่แน่ใจว่าลุงกำลังอวยพรเขาหรือเปล่า ! ทรินิตี้คิด"ขอบคุณครับลุง" หลังจากกล่าวลาทั้งห้าก็เดินไปที่ตลาดเพื่อหาซื้อผ้าปิดจมูกต่อในระหว่างเดินอยู่ในตลาดนั้นเคธก็พูดแกล้งขึ้นมา"ถ้าให้ปกป้องใส่หน้ากากหมาหน้าย่นเหมือนเดิมกันฝุ่นก็ได้ ไม่เห็นต้องซื้อให้เปลืองเลย"แฮครีบสมทบต่อ"ใช่ ๆ ซื้อใหม่ทำไมให้เปลืองเนอะ""บ้าเหรอ ฉันไม่อยากเป็นหมาหน้าย่นอีกนะ ว่าแต่เรามาหาของไว้ใช้เคลียร์ภารกิจเปลี่ยนคลาสกันเถอะ" ทรินิตี้รีบเปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ให้ตัวเองถูกแกล้งต่อด้วยสภาพตลาดที่ถูกออกแบบมาคล้ายกับตลาดสดเว้นแต่ว่าจะมีไอเท็มขายแทนหมูกับผักเท่านั้นล๊อคแต่ละล๊อตถูกแบ่งไว้ล้วนใช้วัสดุเป็นไม้ หลังคาก็มุงด้วยจากย้อนยุคเข้ากับฝุ่นแดง ๆ ที่ลอยไปมาในอากาศ"ถ้าอย่างนั้นผมขอไปหาซื้อระเบิดที่ร้านอาวุธตุนไว้ก่อนนะครับ"พูดจบแฮคก็เดินออกไป"มือระเบิดเดินออกไปแล้ว งั้นเดี๋ยวฉันไปหากับดักต่อละกัน" พูดจบเคธก็แยกไปอีกคน"เอ่อ งั้นผมออกไปหายาติดสถานะผิดปกติดีกว่า" เดียพูดแล้วรีบหนีไปด้วยความรู้งานเหลือเพียงทรินิตี้กับน้ำที่ยืนงงกับเพื่อน ๆ ที่สลายตัวกันไปอย่างรวดเร็ว"พวกเอ็งจะทิ้งให้ฉันยืนงงว่าจะซื้ออะไรไปทำภารกิจอย่างนี้ม่ายด้ายยยยยย !" เขาบ่นขึ้นมาโดยลืมว่าจริง ๆ แล้วเกมมีแชทปาร์ตี้อยู่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 54 เมืองพยัคฆ์สามเศียร

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 54 เมืองพยัคฆ์สามเศียร

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้