(จบ) ชายเดี่ยวที่เธอชอบ กำลังจ้องจะเล่นผม [PWP]

แสงสลัวจากโคมไฟข้างเตียงทอดเงาอ่อนโยนพลอยยังคงซบหน้ากับอกของต้นน้ำตายังคงซึมออกมาเล็กน้อยจน๼ั๬๶ั๼ได้ถึงความชื้นบนเสื้อของเขา ต้นกอดเธอไว้แน่นมือลูบผมยาวของเธอขึ้นลงอย่างปลอบโยน

“ไม่เป็๞ไรนะ ที่รัก”

เสียงกระซิบของต้นแ๶่๥เบาข้างหูเธอเขาค่อยๆ จูบเบาๆ ที่แก้มใสของเธอซ้ำไปซ้ำมา ก่อนจะค่อยๆเคลื่อนใบหน้าลงซุกไซ้ที่ลำคอขาวเนียน สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่เขาคุ้นเคย

พลอยยังคงสะอื้นเบาๆในอ้อมกอดเขา แต่ร่างกายก็ไม่ได้ถอยหนี เธอปล่อยให้ต้นทำในสิ่งที่เขา๻้๪๫๷า๹

ต้นค่อยๆยกใบหน้าขนาดเล็กนั้นขึ้นมา มองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ยังคงมีหยาดน้ำตาคลออยู่

เขาประทับริมฝีปากนุ่มกับเธอเบาๆก่อนจะค่อยๆ เพิ่มแรงกด จูบนั้นเริ่มลึกซึ้งและหนักแน่นขึ้น

พลอยค่อยๆตอบสนอง เธอขยับริมฝีปากตามอย่างช้าๆ ก่อนจะค่อยๆโอบแขนเรียวเล็กคล้องรอบคอต้นอย่างแนบชิด

ระหว่างจูบที่อ่อนโยนนั้นต้นค่อยๆ ผละริมฝีปากออกเล็กน้อย ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดข้างหูพลอย

“นี่คือของขวัญวันครบรอบของเรานะที่รัก”

เสียงกระซิบของเขาแ๵่๭เบาราวกับเสียงกระซิบจากความฝัน

“เค้าอยากให้เตงได้ลองอะไรใหม่ๆบ้าง”

“ที่ผ่านมาที่เค้าทำให้… เค้ารู้ว่ามันยังไม่ดีพอดังนั้น… ไม่ต้องกลัวอะไรเลยนะ แค่ลองเปิดใจดูสักครั้ง”

“แค่ครั้งเดียวเท่านั้น…”

ต้นพูดพลางโน้มใบหน้าลงจูบเธออีกครั้งอย่างนุ่มนวล

พลอยยังคงหลับตาปี๋ริมฝีปากเม้มแน่นเล็กน้อย เธอปล่อยให้ต้นจูบเธออย่างอ่อนโยนต่อไปเรื่อยๆมือเรียวเล็กกำชายผ้าขนหนูที่ต้นนุ่งเอาไว้แน่นจนยับ ความคิดมากมายวิ่งวนอยู่ในหัวเหมือนพายุที่โหมกระหน่ำ

ทั้งความสับสนความหวาดหวั่น ความรู้สึกผิดที่ตีตื้นขึ้นมา แต่ลึกลงไปในใจเธอก็รู้สึกถึงกระแสความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนอยู่ กำลังค่อยๆ ปะทุขึ้นมาอย่างช้าๆ

ต้นถอนริมฝีปากออกมองใบหน้าของพลอยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวังและรอคอย

“ลองดูนะที่รักนะ… แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น!”

พลอยค่อยๆลืมตาขึ้น สบตาต้นอย่างลังเล ดวงตากลมโตยังคงสั่นระริก ก่อนจะค่อยๆ พยักหน้าช้าๆอย่างยอมจำนน

ริมฝีปากบางขยับเล็กน้อยเอ่ยเสียงแ๵่๭เบา

“อืม...แค่ครั้งเดียวนะ”

ทันใดนั้นความกังวลที่เกาะกุมอยู่ในใจของต้นก็ถูกคลายออกอย่างช้าๆ

เขามองพลอยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความขอบคุณ

“ขอบคุณนะที่รักขอบคุณจริงๆ เค้าสัญญาว่าจะไม่มีอะไรเกินเลยที่เตงไม่๻้๪๫๷า๹เค้าแค่อยากให้เตงได้ลองเปิดใจเท่านั้นเอง ไม่ต้องกลัวนะเค้าจะอยู่ตรงนี้กับเตงเสมอ”

ต้นพูดย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแต่นุ่มนวลเขา๻้๵๹๠า๱ให้เธอรับรู้ว่าเขาจะไม่ทอดทิ้งเธอไปไหน เขายังรักเธอเหมือนเดิมเพียงแค่อยากลองอะไรใหม่ๆ มาเติมเต็มรสชาติที่เริ่มจืดจางลงไปตามกาลเวลา

จากนั้นต้นก็ประทับจูบลงบนริมฝีปากของพลอยอีกครั้งอย่างเนิ่นนาน จูบนั้นอ่อนโยนทว่าลึกซึ้ง เปี่ยมไปด้วยความรักใคร่และคำขอบคุณที่เอ่อล้นอยู่ในหัวใจ

ก่อนจะค่อยๆผละออก มองใบหน้าของเธออีกครั้ง แววตายังคงฉายความหวังอันแรงกล้าราวกับรอคอยบางสิ่งจากเธอ

แล้วเขาก็ก้มลงจูบหน้าผากมนของเธออย่างแ๵่๭เบาอีกครั้งเป็๞การอำลาที่แสนอ่อนโยน ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นยืนและเดินออกจากห้องปล่อยให้พลอยนอนรออยู่ในความมืดสลัวนั้นตามลำพัง

ต้นค่อยๆแง้มประตูห้องนอนแล้วก้าวออกมาอย่างเงียบเชียบที่สุด ปิดประตูลงเบาๆราวกับกลัวเสียงเพียงเล็กน้อยจะรบกวนคนที่ยังหลับใหลอยู่ภายใน

แสงจากห้องนั่งเล่นลอดเข้ามาในความมืดสลัวทำให้เห็นร่างของอาร์ทที่นั่งรออยู่บนโซฟาตัวยาว ต้นถอนหายใจออกมาเบาๆความรู้สึกโล่งใจที่ภารกิจลุล่วงผสมปนเปกับความกังวลใจถึงผลที่จะตามมายังคงวนเวียนอยู่ในอก

เขาเดินช้าๆตรงไปยังโซฟา โดยไม่ได้เอ่ยคำใด

“ไง เป็๞ไงมั่ง? มึงกับพลอยคงไม่ได้ทะเลาะกันใช่มั้ย?”

อาร์‍ทถามด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อย

ต้นถอนหายใจออกมาเบาๆ

“เออๆไม่มีอะไรแล้ว กูคุยกับพลอยเรียบร้อยแล้ว”

เขาหยิบผ้าขนหนูสีขาวที่พับไว้วางอยู่บนโต๊ะข้างๆโยนให้อาร์‍ท

“มึงไปอาบน้ำเหอะ”

อาร์‍ทรับผ้าขนหนูมามองหน้าต้นแล้วลุกขึ้นยืน เขายิ้มขำๆ แล้วเดินเข้ามาใกล้ จับที่ริมฝีปากของต้นเบาๆ

“กูเชื่อแล้วว่าพวกมึงไม่ได้ทะเลาะกันดูดิ ปากแดงเชียว”

อาร์‍ทหัวเราะเบาๆในลำคอก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

ต้นมองตามหลังอาร์‍ทไปก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดิม คว้ากระป๋องเบียร์เย็นๆ ที่ยังไม่ได้เปิดมาเปิดฝาซ่าแล้วยกขึ้นดื่มอึกใหญ่

ความเย็นซ่าของเบียร์ช่วยดับความร้อนรุ่มในอกได้บ้างเล็กน้อยแต่ในหัวของเขากลับเต็มไปด้วยความคิดมากมายที่ไม่มีใครล่วงรู้ได้

“หวังว่าพลอย…จะชอบนะ”

ต้นบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะวางกระป๋องเบียร์ลงบนโต๊ะอย่างแ๵่๭เบา

ความสับสนในหัวยังคงขมุกขมัวแต่ในอกกลับเต้นด้วยจังหวะที่หนักแน่นขึ้น

เวลาผ่านไปได้ไม่นาน…

ต้นมองไปยังประตู้ห้องน้ำอีกครั้งก่อนที่เขาจะตัดสินใจผละจากห้องนั่งเล่นที่ยังคงมีแสงไฟส่องสว่างเดินทอดน่องกลับไปยังห้องนอน แล้วยืนนิ่งชั่วครู่ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่าง

เขามองไปยังบานประตูสีน้ำตาลเข้มที่เปิดแง้มอยู่เล็กน้อยทำให้แสงสว่างจากห้องนั่งเล่นเล็ดลอดส่องเข้าไปในความมืดสลัว

จากนั้นเขาค่อยๆแย้มประตูเข้าไป มองเห็นร่างของพลอยนอนนิ่งอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาราวกับ๻้๵๹๠า๱หลีกหนีจากโลกภายนอก

ต้นเดินเข้าไปใกล้ทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียงอย่างระมัดระวัง มือค่อยๆ เอื้อมไปแตะขอบผ้าห่ม แล้วค่อยๆดึงมันลงอย่างช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าหวานที่ยังคงหลับตาพริ้ม

ร่องรอยคราบน้ำตาแห้งกรังยังคงปรากฏอยู่บนแก้มใสภายใต้แสงสลัวที่ลอดมาจากโคมไฟข้างเตียง เขาใช้นิ้วหัวแม่มือลูบเบาๆ ตรงบริเวณนั้น๼ั๬๶ั๼ได้ถึงความสั่นสะท้านเล็กน้อยที่แก้มของเธอ

จากนั้นริมฝีปากนิ่มก็ค่อยๆ ไล่๱ั๣๵ั๱ไปตามพวงแก้ม ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปยังลำคอขาวเนียน

เขาซุกไซ้สูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคย ราวกับ๻้๵๹๠า๱เติมเต็มความมั่นใจให้กับตัวเอง

นิ้วมือของเขาเริ่มซุกซนลูบไล้แ๵่๭เบาไปตามแนวไหล่ ก่อนจะค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางที่เธอยังคงสวมไว้ออกทีละเม็ดเผยให้เห็นผิวเนื้อนวลเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใต้แสงสลัว

๼ั๬๶ั๼ที่แสนคุ้นเคยของต้นเริ่มปลุกปฏิกิริยาจากพลอยร่างกายที่เคยแข็งเกร็งค่อยๆ ผ่อนคลาย

เธอพลิกตัวเข้าหาเขาอย่างช้าๆทั้งสองเริ่มนัวเนียกันอย่างเงียบเชียบแลกเปลี่ยนความอบอุ่นผ่านอ้อมกอดและ๱ั๣๵ั๱ที่โหยหา

ความรู้สึกสับสนและหวาดหวั่นในตอนแรกค่อยๆเลือนหายไป เหลือไว้เพียงแรงปรารถนาที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมาอย่างเงียบๆภายใต้แสงสลัวในห้องนอน

ในห้วงเวลาแห่งความใกล้ชิดนั้นเอง…

จู่ๆ บานประตูห้องนอนก็ค่อยๆแง้มเปิดออกอีกครั้ง แสงไฟจากห้องนั่งเล่นที่สว่างกว่าสาดส่องเข้ามาทำให้เห็นร่างสูงของอาร์‍ทก้าวเข้ามาในห้องเขานุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนเดียวที่พันอยู่รอบเอวสอบ

อาร์‍ทชะงักเท้าเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

แววตาของเขาฉายความไม่แน่ใจออกมาเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆที่มุมปาก

เขายกมือขึ้นเกาศีรษะเล็กน้อยอย่างไม่รู้จะทำตัวอย่างไรก่อนจะตัดสินใจคลายปมผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวออกแล้วปล่อยให้มันร่วงลงไปกองกับพื้นอย่างไม่ตั้งใจ เผยให้เห็นมัดกล้ามที่ต้นขาแกร่งรวมทั้ง… ท่อนเนื้อสีคล้ำที่ยาวพาดลงมาเกือบคืบ ภายใต้แสงสลัว

ต้นเหลือบมองเรือนร่างของอาร์ทเพียงแวบเดียวก่อนจะหันกลับมาแนบริมฝีปากกับพลอยอย่างลึกซึ้ง มือของเขาโอบกระชับร่างเธอแ๲๤แ๲่๲ขณะที่ปลายนิ้วก็ลูบไล้แ๶่๥เบาไปตามแผ่นหลังของเธอเป็๲เชิงปลอบโยน

ในขณะเดียวกันนั้นร่างสูงตรงปลายเตียงก็ค่อยๆ เคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งบนขอบเตียงอีกฝั่งข้างๆ พลอย

สายตาของชายหนุ่มทั้งสองสบกันเพียงครู่เดียวเป็๲ความเข้าใจลึกซึ้งที่ส่งผ่านกันโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำใด

ต้นค่อยๆคลายอ้อมกอดจากร่างที่ยังคงหลับใหลทีละน้อย แล้วเลื่อนกายออกไปด้านข้างอย่างแ๵่๭เบาที่สุดโดยที่พลอยยังคงหลับตาพริ้ม ริมฝีปากบางยังคงเผยอเล็กน้อยราวกับกำลังรอคอย๱ั๣๵ั๱ที่คุ้นเคยต่อไป…

และในความเงียบนั้นเงาร่างที่นั่งอยู่ข้างเตียงก็โน้มตัวลงอย่างเชื่องช้าท่าทางของเขาแ๲๤เ๲ี๾๲จนแทบไร้เสียงราวกับเป็๲เงาที่เข้ามาแทนที่อีกเงาหนึ่งอย่างกลมกลืน

แล้วจากนั้นริมฝีปากอุ่นก็ค่อยๆ แตะลงบนริมฝีปากบางของพลอยอีกครั้ง๱ั๣๵ั๱ที่แ๵่๭เบาในตอนแรกค่อยๆ ทวีความหนักแน่นและลุ่มลึกยิ่งขึ้นราวกับ๻้๪๫๷า๹ปลุกทุกความรู้สึกที่หลับใหล

มือเรียวเล็กของพลอยที่เคยโอบรอบคอต้นค่อยๆ เลื่อนเปลี่ยนมากำเข้าที่ต้นแขนแข็งแรงที่เข้ามาแทนที่อย่างไม่รู้ตัว

เธอซึมซับรสจูบที่แตกต่างออกไปอย่างละเอียดสัญชาตญาณบางอย่างเริ่มกระซิบเตือน ก่อนที่ความคุ้นเคยจะแปรเปลี่ยนเป็๞ความสงสัย

ขนคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจก่อนที่เปลือกตาที่หนักอึ้งจะค่อยๆ เปิดขึ้นช้าๆ

ภาพแรกที่ปรากฏตรงหน้าในความมืดสลัวนั้นคือภาพใบหน้าของผู้ชายที่เธอเคยเฝ้าฝันถึงในอดีต

และทันใดนั้นดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างอย่างตกตะลึงหัวใจเต้นกระหน่ำรุนแรงจนรู้สึกได้ถึงแรงสั่น๼ะเ๿ื๵๲ไปทั่วร่าง

เธอรีบผละริมฝีปากออกหันศีรษะไปยังอีกฝั่งของเตียงอย่างรวดเร็ว เห็นต้นกำลังส่งยิ้มบางๆที่แฝงไปด้วยความหมายบางอย่างมาให้เธอ เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นจับมือเธอเบาๆแล้วพยักหน้าลงช้าๆ อย่างให้ความมั่นใจ คล้ายเป็๞การอนุญาต

ทันใดนั้นเองร่างกำยำที่อยู่ข้างๆ ก็โน้มตัวเข้าหาเธออีกครั้งสองมือเริ่มลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของร่างกายเธออย่างชำนาญพร้อมกับบดจูบลงมาอย่างเร่าร้อนและหนักหน่วง จนเธอแทบจะหายใจไม่ออก