บทที่ 6
เช้าวันรุ่งขึ้นที่แจ่มใสของไลเทนเนีย ภายในอาคารภารกิจเควสฮอลล์ยังคงเต็มไปด้วยเหล่าเทพมากมายเช่นเคย ผนังด้านหนึ่งติดตั้งหน้าจอขนาดใหญ่ที่สูงประมาณ 10 เมตร และยาวถึง 20 เมตร ขึ้นตัวหนังสือดิจิทัลหลายสีมากมาย แต่ทั้งหมดก็แสดงผลออกมาได้อย่างเป็นระเบียบ และอ่านง่าย แถวด้านบนสุดของจอยักษ์นี้แสดงตัวอักษรภาษาอังกฤษเรียงลำดับตั้งแต่ A ไปจนถึง F และมันก็มีตัวหนังสือเล็กๆหน้าตัวอักษรเหล่านั้นโชว์ขึ้นมาว่า RANK เหล่าเทพฝึกหัดมากมายในชุดสีขาวกำลังยืนเบียดเสียดแหงนหน้าขึ้นไปมองจอยักษ์ใหญ่ในจุดที่ข้อมูลของ Rank F แสดงผลขึ้นมา หนึ่งในนั้นก็คือกรณ์กามเทพหน้าใหม่ที่เพิ่งมาถึงแดนเทพเมื่อวานนี้เอง เขากำลังเลือกดูหัวข้อในกรอบสี่เหลี่ยมมากมายบนจอว่าภารกิจไหนที่เหมาะสมกับตัวเขา เพราะในฐานะเทพฝึกหัดเควสแล้วแรงค์Fนั้นเหมาะสมกับเขาที่เพิ่งมาเรียนรู้ใหม่ที่สุดแล้ว“เควสทำความสะอาดพื้นที่ส่วนกลาง เควสเดินเอกสาร เควสตัดหญ้าริมทาง เควสส่งของ เอาอันไหนดีนะ” กรบ่นขึ้นมากับตัวเองในขณะที่มองดูข้อมูลมากมายที่ปรากฏขึ้นบนจอ แต่จู่ๆมือปริศนาก็เข้ามาแตะที่ไหล่ของเขาจากด้านหลัง จนทำให้กรที่จดจ่อกับภาพด้านหน้าถึงกับสะดุ้งตัวโยน“ขวัญอ่อนจังเลยนะกร เดี๋ยวข้าแนะนำเควสดีๆให้เจ้าดีกว่า” เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง แต่มันก็ไม่ใช่เสียงที่ชายหนุ่มอยากได้ยินสักเท่าไร แต่ก็ด้วยมารยาทกรจึงต้องหันกลับไปตอบรับ“อรุณสวัสดิ์ครับรุ่นพี่จินซาน หาผมเจอได้ยังไงครับเนี่ย คนเยอะแบบนี้?” กรทักทายด้วยใบหน้าฝืนยิ้ม แต่สิ่งที่เขาถามชายอ้วนนั้นก็เป็นเรื่องที่เขาอยากรู้จริงๆ เพราะกรอุตส่าห์มาซ่อนตัวในฝูงชนแล้ว“ก็ข้ารับเควส ‘แนะนำการทำเควสให้กับเทพหน้าใหม่’ ยังไงล่ะ ซึ่งมันเป็นเควสเสริมของเควสเมื่อวานที่ข้ารับมาพร้อมกัน และมันก็ระบุที่อยู่ปัจจุบันของเทพหน้าใหม่ซึ่งก็คือเจ้าเอาไว้ในแผนที่แล้ว ข้าเลยตามเจอได้ง่ายๆ เป็นไงสะดวกดีใช่ไหมล่ะ เจ้าจะได้ไม่ต้องลำบากตามหาข้าด้วย” จินซานกล่าวออกมาอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส ด้วยต้องการสื่อว่าเขาเป็นคนที่รอบคอบ และมีน้ำใจสุดยอด“อ่า...ขอบคุณนะครับที่หวังดี” กรไม่อยากเถียงให้เมื่อยปาก คงได้แต่ปล่อยให้เลยตามเลย ซึ่งเหมือนว่าจินซานจะรับรู้ได้ทันที เขาจึงลากแขนกรออกจากกลุ่มเทพฝึกหัดแล้วไปหยุดยืนอยู่ตรงที่ว่างๆใกล้หน้าจอเควส ซึ่งมันจะต้องเงยหน้าดูด้วยความลำบากเล็กน้อย พร้อมกับสอดส่องสายตามองขึ้นไปดูบนจอสักครู่ แต่ก็เหมือนยังไม่พบภารกิจที่ถูกใจจินซานจึงหยิบบัตรประจำตัวออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วกดเลือกเมนู แน่นอนว่ากรไม่สามารถมองเห็นข้อมูลที่แสดงขึ้นมาในจากบัตรของจินซานได้ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่รอรุ่นพี่ตัวอ้วนสไลด์หน้าจอไปเรื่อยๆ จนกระทั่งในที่สุดก็หยุดแล้วกดเลือกหัวข้อหนึ่งทันที“นี่ไงล่ะกร เควสนี้เหมาะสมกับเจ้ายิ่งนัก” จินซานยื่นบัตรประจำตัวไปทางชายหนุ่ม มันแสดงภาพกรอบสี่เหลี่ยมข้อมูลภารกิจขึ้นมา และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นข้อมูลในบัตรประจำตัวของผู้อื่น“ผมเห็นข้อมูลในบัตรของรุ่นพี่ได้ยังไงกันครับ? มันไม่ใช่ว่าเราจะเห็นของเราคนเดียวเหรอ?” กรกล่าวถามขึ้นอย่างสงสัย“เมื่อวานนี้เจ้าไม่ได้ลองใช้งานมันเลยรึ? ข้าก็แค่กดปุ่มเลือกให้มันแสดงภาพขึ้นมาเท่านั้น เอาล่ะเรื่องนั้นช่างมันก่อน เจ้าลองอ่านข้อมูลนี่ดู ข้าว่านี่แหละคือเควสที่เหมาะสำหรับการเริ่มต้นเป็นกามเทพของเจ้า” จินซานย้ำให้กรอ่านข้อมูลเควสอีกครั้ง ‘Rank F+กามเทพแผลงศร No. 20/155,349/3เงื่อนไข : เฉพาะกามเทพข้อมูลเป้าหมาย : ทำให้นายวุฒิไกร... ตกหลุมรัก นางสาววิภาดา...กำหนดเวลา : 1 เดือน 10 วัน 15 ชั่วโมงไอเทมเควส : ศรแห่งรัก (ใช้ยิงเข้าสู่หัวใจนายวุฒิไกรเพื่อจบภารกิจ)รางวัล : 100 แต้มบทลงโทษ : หากภารกิจล้มเหลว -100 แต้มแผนที่ : ...’ กรที่อ่านข้อมูลอย่างละเอียดก็สามารถจดจำได้ทั้งหมด เพียงแต่ว่าสิ่งที่บอกมานี้ยังน้อยเกินไปในความคิดของชายหนุ่ม และที่สำคัญคือเขายังไม่เข้าใจวิธีการปฏิบัติงานเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่กรกำลังพิจารณาข้อมูลอย่างถี่ถ้วนนั้น จินซานที่รอมาสักพักแล้วก็กล่าวขัดจังหวะขึ้นมา“เลือกเควสนี้แหละ ถ้าในแรงค์ F ด้วยกัน เควสแผลงศรมันก็คล้ายๆกันหมด แถมF+ นี่รางวัลเยอะกว่าด้วยนะ ต่างแค่เป้าหมายของเราเท่านั้น ข้าขอแนะนำเลยว่า ‘ไม่ ต้อง คิด มาก’ ลงมือทำจริงเท่านั้นเจ้าจึงจะเข้าใจ และเมื่อเข้าใจแล้วเจ้าก็จะเก่งขึ้นเองจากประสบการณ์” ชายอ้วนหน้าตาใจดีกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ และเขายังเน้นย้ำสร้างความมั่นใจให้กับกามเทพฝึกหัดตรงหน้าอีกด้วย“ถ้ารุ่นพี่ว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ” แม้ว่ากรจะไม่ค่อยมั่นใจคำพูดของจินซานเท่าไร แต่ด้วยความหวังดีของชายอ้วนทำให้เขาตัดสินใจเลือกรับเควสนี้ ด้วยการเข้าเมนูในบัตรประจำตัวของตัวเองแล้วเสิร์ชหาชื่อเควสตามหมายเลขที่แสดงขึ้นมา แล้วกดปุ่ม ‘รับเควส’ ทันใดนั้นเครื่องหมายตัว Q สีแดงก็กะพริบขึ้นมุมขวาบนของบัตรประจำตัว กรจึงกดลงไปตามความเคยชิน แล้วหน้าจอเควสใหม่ก็ปรากฏขึ้นมา โดยที่ด้านบนสุดปรากฏข้อความ ‘ผู้รับเควส กามเทพฝึกหัด กรณ์’ แต่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อยก็คือ ‘ปุ่มข้อมูลเพิ่มเติม’ ที่ขึ้นมาด้านหลังข้อมูลเป้าหมาย กรกดปุ่มข้อมูลเพิ่มเติมเพื่ออ่านรายละเอียดของเป้าหมาย ที่เขาคาดเดาไว้แต่แรกว่ามันต้องมีอุปสรรคบางอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นคงไม่มีระดับมากกว่าการทำความสะอาดพื้นที่ส่วนกลางของไลเทนเนียแน่นอน และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ‘วุฒิไกร และวิภาดาทั้งสองเคยเป็นคนรักกันตั้งแต่เมื่อ 5 ปีก่อนในช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัย แต่หลังจากเรียนจบ ด้วยความเข้าใจผิดบางอย่างทำให้วิภาดาขอเลิกรา และหนีไปอยู่ต่างประเทศ จนเวลาผ่านไป 1 ปี เมื่อบิดาของเธอเสียชีวิตกะทันหัน วิภาดาจึงจำเป็นต้องกลับมาสืบทอดธุรกิจแทน และบังเอิญเธอได้รู้ความจริงในอดีตว่าเธอนั้นได้เข้าใจผิดต่อวุฒิไกร ปัจจุบันหญิงสาวรู้สึกผิดต่ออดีตคนรักเป็นอย่างมาก เธอหวังว่าจะได้ขอโทษเขา และกลับไปคืนดีกับวุฒิไกรดังเดิม ด้วยความรักในใจที่ยังมีต่อเขาไม่เคยเสื่อมคลาย...’ แม้ว่าจะมีเนื้อหาให้อ่านต่ออีกมาก แต่เท่านี้กรก็รู้ที่มาที่ไปของเรื่องราวแล้ว และดูเหมือนว่าเรื่องราวจะไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิดไว้ เพียงแต่ชายหนุ่มก็หวังว่ามันจะไม่ยากเย็นเกินไปนัก เพราะยังไงนี่ก็เป็นเควสระดับ F เท่านั้น หลังจากทำใจได้แล้วกรก็หันไปหาจินซาน ที่ตอนนี้ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงรอด้วยความใจเย็น“รุ่นพี่จินซานครับ แล้วพวกเราจะต้องเตรียมตัวยังไงบ้างก่อนไปทำเควส?” นี่ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ค้างคาใจของกรมาตั้งแต่เช้า เพราะเขาไม่รู้ว่าหลังจากรับเควสแล้วจะต้องเริ่มขั้นตอนต่อไปอย่างไร“พวกเรางั้นเหรอ? ภารกิจนี่เป็นของเจ้าคนเดียวนะกร อย่าได้กลัวไปจงมั่นใจเข้าไว้ว่าเจ้าทำได้ เจ้าทำได้ เจ้าทำได้ นี่แหละคือคำแนะนำของข้า จงทุ่มเทแรงกายแรงใจไปกับภารกิจ ไม่ว่ามันจะยากเย็นแค่ไหนเจ้าก็จะผ่านมันไปได้ หากเชื่อมั่นในตัวเอง เอาล่ะข้ายังไม่ได้ให้เบอร์ติดต่อเจ้าไว้สินะ อะนี่ เอาบัตรเจ้ามาแตะสิ” หลังจากกามเทพอ้วนระดับ 1 พูดปลุกใจจบ วิญญาณกรก็แทบจะหลุดออกจากร่าง เขาไม่คิดเลยว่ารุ่นพี่ตรงหน้าตนจะพูดไม่รู้เรื่องขนาดนี้ แถมจินซานยังบังคับให้เบอร์ติดต่อกับเขาอีกด้วย‘จะมีเรื่องอะไรที่แย่กว่านี้ไหมวะเนี่ย’ ชายหนุ่มคิดในใจอย่างท้อแท้ สุดท้ายกรก็พยายามเรียนรู้ และเตรียมพร้อมทุกอย่างด้วยตัวเองเท่าที่จะทำได้ หลังจากจินซานจากไปอย่างหน้าระรื่น เขาถึงกับเดินไปถามขอความช่วยเหลือจากเทพที่แต่งตัวดูดีหน่อยที่คาดว่าจะเป็นรุ่นพี่ แต่กลับกลายเป็นว่าไม่มีใครสนใจจะพูดคุยกับชายหนุ่มด้วยเลยสักคน แถมยังรังเกียจอีกด้วย“ข้าไม่อยากเสวนากับพวกเด็กใหม่”“กามเทพเหรอ? พวกกระจอกทั้งนั้น”“แล้วพี่เลี้ยงเจ้าไม่สอนหรือไง กลับไปถามเองเลยไป” สำหรับกรแล้วนี่มันเหมือนกับว่าเขาอยู่ในสังคม ที่ผู้คนแข่งขันแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นอย่างไรอย่างนั้น และตัวของเขาก็เป็นเหมือนแค่ตัวไร้ค่าเท่านั้น‘นี่มันแดนเทพบัดซบอะไรกันว่ะ!’