ระบบกลืนกินระดับเทพ : เส้นทางวิวัฒนาการของตัวข้าผู้เป็นสัตว์อสูร (อ่อนแอ)

        คำอุทานเพียงคำเดียวดึงดูดสายตาของทุกคนในที่นั้นให้หันมามองเป็นตาเดียว

        เมื่อเห็นชัดว่าคนที่พูดคือใครทุกคนก็ถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

         เวรเอ๊ย? เมื่อกี้คณบดีพูดว่าเวรเหรอ?

        ในฐานะคณบดีคณะเวทมนตร์แห่งมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่คณบดีหลี่มักจะแสดงออกด้วยท่าทางใจดีและน่าเลื่อมใสต่อหน้าสาธารณชนเสมอมา

        ในใจของเหล่านักศึกษาคณะเวทมนตร์คณบดีควรจะเป็นเหมือนผู้หยั่งรู้เป็นผู้อาวุโสที่เปี่ยมไปด้วยความสุขุมประหนึ่งทุกสิ่งในโลกล้วนอยู่ในการควบคุม

        ทว่าตอนนี้คณบดีผู้สูงส่งในสายตาพวกเขากลับหลุดคำอุทานหยาบโลนออกมาเสียอย่างนั้น?

        ความรู้สึกที่เหมือนภาพลักษณ์พังทลายลงต่อหน้าต่อตาทำให้ทุกคนรู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก

        ไม่ใช่แค่เหล่านักศึกษาที่อยู่ด้านหลังแม้แต่เพื่อนเก่าอีกสองคนที่ยืนข้างๆ ก็ยังต้องหันมามองเขาด้วยความประหลาดใจ

        นักศึกษาคนอื่นอาจจะมองว่าตาแก่นี่ดูสูงส่งแต่พวกเขาไม่มีภาพจำแบบนั้น

        ทว่านั่นแหละคือประเด็นการที่ได้เห็นตาแก่จอมเจ้าระเบียบหลุดปากอุทานออกมาแบบนั้นทำให้คณบดีจี้และคณบดีเฉียนตกตะลึงยิ่งกว่าใคร

        มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?ถึงขั้นทำให้เจ้าหมอนี่ทิ้งมาดแล้วหลุดคำด่าพื้นบ้านออกมาโดยไม่รู้ตัว

        “ตาแก่หลี่ ของนายหล่นน่ะ”

        คณบดีจี้พูดด้วยสีหน้าซับซ้อนแม้จะไม่ได้ระบุว่า ‘ของ’ ที่ว่าคืออะไรแต่ทั้งสามคนก็เข้าใจดีว่าเขาหมายถึงภาพลักษณ์

        แม้แต่คณบดีเฉียนก็ยังผสมโรง“จบกัน การศึกษาด้านศีลธรรมของสุ่ยมู่กำลังตกต่ำลงจริงๆขนาดตาแก่หลี่ยังเริ่มหลุดคำหยาบแล้วเลย”

        หลังจากพูดสองคำนั้นออกไปคณบดีหลี่ก็รู้ตัวว่าพลาดแล้ว เมื่อได้ยินเพื่อนเก่าทั้งสองล้อเลียนเขาจึงทำได้เพียงกระแอมไอสองครั้ง แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินว่าพวกนั้นพูดอะไรก่อนจะเปลี่ยนประเด็นทันที

        “ฉันจะเป็นยังไงไม่สำคัญ พวกนายดูยัยหนูคนนั้นสิ!”

        “หรือว่าพวกนายไม่ได้รู้สึกถึงอะไรเลยจริงๆ?”

        คณบดีหลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยดวงตาจ้องมองเจียงจืออวี๋อย่างไม่ละสายตา

        เมื่อถูกเพื่อนทักคณบดีจี้และคณบดีเฉียนต่างก็หันไปมองกระจกวารีด้วยความสงสัย

        สี่คณะใหญ่ของสุ่ยมู่มีจุดเน้นที่ต่างกัน

        คณะวิถียุทธ์พลังเลือดมุ่งเน้นการฝึกฝนร่างกาย ใช้พละกำลังทลายทุกสรรพสิ่ง

        คณะควบคุมสัตว์อสูรอาศัยพันธสัญญาวิญญาณเชื่อมต่อกับสัตว์อสูรเพื่อสั่งการในการต่อสู้

        คณะวิจัยสายวิชาการจัดเตรียมไว้สำหรับนักศึกษาที่ไม่มีพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์แต่โดดเด่นด้านวิชาการคอยศึกษาสัตว์อสูร พลังเลือด เวทมนตร์ ไปจนถึงอาวุธสงคราม

        ส่วนคณะเวทมนตร์ใช้พลังจิตสื่อสารกับธาตุต่างๆ เพื่อสร้างการโจมตีด้วยเวทมนตร์

        แต่ละคณะมีจุดแข็งจุดอ่อนต่างกันไป 

        คณบดีหลี่ที่เป็นสายตรงย่อมรู้สึกถึงมันได้ก่อนเป็นเรื่องปกติแต่คนอีกสองคนก็คู่ควรกับตำแหน่งราชันยุทธ์

        ก่อนหน้านี้พวกเขาอาจไม่ได้สังเกตแต่พอถูกเตือน ทั้งคู่ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติทันที

        “พลังจิต!”

        “พลังจิตของเจียงจืออวี๋ ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้!”

        “กายเนื้ออยู่แค่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองระดับสูง แต่กลับมีพลังจิตโหวแห่งยุทธ์ระดับต้นเนี่ยนะ?”

        “ไม่สิ ไม่ใช่แค่พลังจิตแข็งแกร่งธรรมดาแล้ว”

        “เธอกำลังรวบรวมพลังโจมตีทางจิต!”

        เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติในตัวเจียงจืออวี๋สีหน้าของทั้งสองก็เปลี่ยนไปเหมือนคณบดีหลี่เมื่อครู่ไม่มีผิด

        ถ้าก่อนหน้านี้พวกเขายังนึกขำที่ตาแก่หลี่สติหลุดจนอุทานคำหยาบตอนนี้พวกเขาก็แทบอยากจะอุทานออกมาเหมือนกันเพียงแต่พอคิดได้ว่ามีนักศึกษาอยู่ข้างหลังมากมาย จึงจำใจสะกดกั้นเอาไว้

        แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะไม่ตกใจ

        “ใต้โหวแห่งยุทธ์ล้วนเป็นเพียงมดปลวก”

        คณบดีจี้พึมพำออกมาประโยคหนึ่งเพื่อเตือนเพื่อนทั้งสองซึ่งอีกสองคนก็เข้าใจความหมายในทันที

        ประโยคที่ว่า‘ใต้โหวแห่งยุทธ์ล้วนเป็นเพียงมดปลวก’ มีนัยสำคัญอยู่ที่คำว่า‘พลังจิต’

        ต่ำกว่าระดับโหวแห่งยุทธ์พลังจิตจะมีอยู่อย่างจำกัด แค่ใช้ชีวิตประจำวันก็แทบจะเหือดหายไปหมดแล้ว

        ดังนั้นก่อนจะถึงระดับโหวแห่งยุทธ์ต่อให้จะเป็นแม่ทัพยุทธ์ระดับสูง ในแต่ละวันก็ยังต้องการการนอนหลับเป็นเวลานานเพื่อฟื้นฟูพลังจิตที่เสียไปเพื่อให้มีแรงในวันถัดไป

        แต่เมื่อก้าวเข้าสู่ระดับโหวแห่งยุทธ์พลังจิตจะระเบิดเพิ่มขึ้นมหาศาลทำให้คนผู้นั้นสามารถไม่หลับไม่นอนได้นานถึงหนึ่งสัปดาห์เต็มโดยไม่รู้สึกเหนื่อยล้าทางจิตใจเลย

        นอกจากนี้ยังสามารถฝึกฝนศาสตร์การโจมตีและป้องกันทางจิตเพื่อใช้รับมือศัตรูได้อีกด้วย

        และการโจมตีทางจิตนั้นไร้ลักษณ์รวดเร็วปานสายฟ้า และพุ่งเป้าไปที่วิญญาณโดยตรง

        หากศัตรูไม่ได้ฝึกฝนการป้องกันทางจิตมาโดยเฉพาะย่อมไม่มีทางรู้ตัวได้เลย นับประสาอะไรกับการป้องกัน

        จากระดับแม่ทัพยุทธ์ระดับสูงสู่โหวแห่งยุทธ์ระดับต้นดูเหมือนจะเป็นการเลื่อนระดับเพียงระดับเล็กๆ

        แต่ในความเป็นจริงโหวแห่งยุทธ์สามารถสังหารระดับแม่ทัพยุทธ์ได้ในพริบตา

        การกดขี่อย่างสมบูรณ์แบบที่เกิดจากการข้ามผ่านเพียงระดับเดียวนั้นเป็นสิ่งที่ระดับอื่นไม่มี นี่จึงเป็นที่มาของคำว่า ‘ใต้โหวแห่งยุทธ์ล้วนเป็นเพียงมดปลวก’ซึ่งผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนต่างยอมรับ

        ทว่าตอนนี้พลังจิตอันแข็งแกร่งที่เป็นเอกลักษณ์ของโหวแห่งยุทธ์กลับถูกปลดล็อกโดยเจียงจืออวี๋ที่เป็นเพียงระดับผู้ฝึกยุทธ์ระดับสอง?

        อัจฉริยะเหรอ?

        ไม่!สิ่งที่เจียงจืออวี๋แสดงออกมา ไม่ใช่คำว่าอัจฉริยะจะอธิบายได้อีกต่อไป

        ยอดอัจฉริยะเหนือหล้า!

        ฝึกทั้งวิถียุทธ์และควบคุมสัตว์อสูรไปพร้อมกันแถมยังเลี้ยงงูเกล็ดขาวจนเป็นทหารอสูรระดับสาม ใช้ทักษะยุทธ์ระดับนภาได้ดั่งใจนึกและตอนนี้ยังแสดงพลังจิตเฉพาะตัวของโหวแห่งยุทธ์ออกมาทั้งที่เป็นเพียงระดับสอง

        เธอยัง...กำลังสะสมพลังโจมตีทางจิตอยู่อีกด้วย!

        ยัยหนูคนนี้ซ่อนความลับไว้มากแค่ไหนกันแน่!

        ในใจของทั้งสามคนพลันเกิดข้อสันนิษฐานหนึ่งขึ้นมาพร้อมกันแต่พอมันผุดขึ้นมา พวกเขาก็รีบปฏิเสธมันทิ้งทันที

        ปักกิ่งไม่เหมือนเมืองอื่นที่นี่มีจักรพรรดิยุทธ์ประจำการอยู่ อย่าว่าแต่ราชาอสูรเลยต่อให้เป็นราชันอสูรหรือจักรพรรดิอสูรก็ไม่มีทางลอบเข้ามาได้โดยไร้ร่องรอยเว้นแต่เจียงจืออวี๋จะเป็นตัวตนที่อยู่เหนือระดับจักรพรรดิ...แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง?

        ถ้าอย่างนั้นก็เหลือเพียงความเป็นไปได้เดียวคือเจียงจืออวี๋มีพรสวรรค์ล้ำเลิศเกินมนุษย์เป็นหนึ่งเดียวที่ไม่มีใครเทียบได้ทั้งในอดีตและอนาคต!

        ทั้งสามคนสบตากันอย่างมีความหมาย

        ก่อนจะแอบด่าในใจพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย“ไอ้พวกแก่หนังเหนียว อัจฉริยะระดับนี้ให้พวกนายสอนไม่เสียของแย่เหรอ?”

        ช่างเป็นความใจตรงกันที่น่ารังเกียจจริงๆ

        อย่างไรก็ตามแม้ในใจจะวุ่นวายแค่ไหน แต่สีหน้าของทั้งสามก็ไม่ได้แสดงอะไรออกมา

        ไม่ว่าจะยังไงพรสวรรค์ของเจียงจืออวี๋จะถูกเปิดเผยไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว

        การแสดงออกก่อนหน้านี้ยังพอแถไปได้ว่าเพราะพรสวรรค์ดีและฝึกมาตั้งแต่เด็ก

        แต่เรื่องพลังจิตนี้มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแม้แต่หลี่ฉางหมิงในตอนนั้นก็ยังมีพลังจิตเหนือกว่าระดับตัวเองเพียงแค่สองระดับย่อยเท่านั้น

        หากเรื่องนี้รู้ไปถึงหูของฝ่ายสัตว์อสูรสิ่งที่รอเจียงจืออวี๋อยู่คงเป็นการลอบสังหารที่ไม่มีวันสิ้นสุด

        คณบดีหลี่สะบัดมือพริบตาเดียวกระจกวารีที่แสดงภาพการต่อสู้ในหอพิชิตดาวก็สลายตัวไปทันที

        เหล่านักศึกษาด้านหลังถึงกับอึ้งไปตามๆกัน กำลังดูถึงช็อตสำคัญอยู่ดีๆ กลับโดนตัดจบแบบนี้ ใครจะไปทนไหว?

        แต่ก่อนที่พวกเขาจะทันได้โวยวายเสียงของคณบดีหลี่ก็ดังขึ้น

        “เรื่องในวันนี้ให้จบลงแค่นี้ห้ามใครนำเรื่องที่เห็นในวันนี้ไปพูดต่อข้างนอกเด็ดขาด”

        “นอกจากนี้ คณะเวทมนตร์จะจัดการประลองล่ารางวัลขึ้นนักศึกษาใหม่ของสุ่ยมู่ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้”

        “ไม่มีเงื่อนไขใดๆ ทั้งสิ้น วัดกันที่อันดับสุดท้ายในหอพิชิตดาวเท่านั้น”

        “อันดับสองถึงสิบจะได้รับรางวัลเหมือนกัน แต่อันดับหนึ่ง...จะได้เป็นศิษย์เอกของผม!”

        สิ้นเสียงประกาศฝูงชนก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที

        ส่วนคณบดีจี้และคณบดีเฉียนที่ได้ยินดังนั้นต่างก็สีหน้าเปลี่ยนไป

        “ตาแก่เจ้าเล่ห์ เล่นสกปรกนี่!”