เวลาผ่านไปราวๆเกือบ 8 ชั่วโมงหญิงสาวที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานไม่ได้กระดิกตัวไปไหนเอาแต่นั่งเหม่อลอยเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะก็ยังไม่ได้เปิดดูเพราะตอนนี้เธอไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานต่อเลย
"ชีวิตนี้ฉันจะอายุแค่25จริงหรอยังไม่ได้มีสามีอย่างคนอื่นเขาเลยไหนจะงานในบริษัทที่ทิ้งไม่ได้ ฉันจะบ้าตายละมัด!!!!"
ก๊อก ก๊อก!
ประตูค่อยๆเปิดออกมีหญิงสาวที่หน้าตาคุ้นเคยเดินตรงเข้ามาพร้อมกับสีหน้าไม่พอใจ "นี่คือรายรับรายจ่าย ที่คุณแพม้าทั้งหมดค่ะ สาทำให้เรียบร้อยแล้วค่ะ"
แพมที่อารมณ์ตอนนี้ไม่อยู่นิ่งแต่กลับมาเห็นสีหน้าของหญิงสาวตรงหน้าที่มองเธออย่างไม่ชอบ มันยิ่งทำให้เธอมีน้ำโหขึ้นไปอีก
"กองไปตรงนั้นละ ดี!!ทำงานภายเสร็จภายในหนึ่งวันแสดงว่าที่ผ่านมาเธอมัวทำอะไรอยู่เวลามอบหมายงานเธอใช้เวลาทำช้ามากงานที่มอบให้ทำน้อยกว่านี้สะอีก เธอเอาเวลางานไปทำธุระส่วนตัวของเธอทำให้งานไม่เสร็จสักทีเลิกนิสัยนี้ได้ก็ดีนะเพราะฉันไม่เหมือนพ่อของฉัน!! ฉันจะกำจัดหนอนบ่อนไส้ออกไปจากบริษัทพ่อฉันให้หมด!!!"แพมเอ๋ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นสีหน้าโกรธกำมือทั้งสองข้าง มาที่เห็นพฤติกรรมของเ้านายก็เริ่มรู้สึกหลังพยายามคุมอารมณ์และเก็บสีหน้าให้ดูสดใสที่สุดก่อนจะก้มโค้งหนึ่งครั้งแทนคำพูดกล่าวลา
แพมที่มองดูเวลาก็เตรียมตัวกลับบ้านเพราะคนขับรถของเธอมารอรับแล้วแพมเดินลงด้วยอาการเหมอลอยก็ต้องสะดุ้งตัวอีดครั้ง พริ้ว~~~มีลมหนาวเย็นัักับตัวเธอ
"ข้าไม่ชอบเวลาเ้าเป็แบบนี้เลยนะ มันไม่สนุกสะเลย"
"เมื่อไหร่คุณจะเลิกมาแบบแปลกๆสักทีฉันเริ่มจะหมดความอดทนแล้วนะ คุณจะให้ฉันทำอะไร้าชีวิตฉันไม่ฆ่าฉันไปั้แ่แรกละ!!!"
"ฮ่า ฮ่า เ้านิช่างตลกจริงๆ ข้าไม่ฆ่าเ้าหรอกเพราะเ้าต้องเป็คนของข้าคอบรับใช้ข้า ข้า้าสิ่งใดเ้าก็ต้องทำ แม้แต่ตัวเ้าถ้าข้าอยากได้เ้าก็ไม่มีสิทธิ์มาขัดขืน" ชายหนุ่มพูดขึ้นพร้อมใช้มือเรียวยาวลูบไล้ร่างกายของหญิงสาวอย่างเ้าเล่ห์
สีหน้าของแพมตอนนี้ไม่ค่อยสู้ดีนักเธอได้แต่เดินไปเงียบๆปล่อยให้ชายตรงหน้าหายตัวไปเองเพราะปกติเขาไม่เคยไปแบบคนธรรมดา
หญิงสาวที่ตอนนี้ขึ้นรถเรียบร้อยหัันกลับไปก็ไม่เจอชายตามหลังมาแล้ว
"ไปเถอะฉันอยากรีบกลับไปพักผ่อน"
"คุณหนูครับ นายท่านรอคุณหนูอยู่ที่บ้านครับ"
"พ่อมาหรอ!!! โอ๊ยจะบ้าตายชะมัด!!!"
คนขับรถเริ่มออกรถเพื่อกลับบ้านไปส่งเ้านายของตัวเอง ภายในรถมีแต่ความเงียบแพมที่ตอนนี้รู้สึกเหมือนมีคนโยนเอาหินก้อนใหญ่ลงมาทับตัวเองอย่างจังก็ได้แต่ทำหน้ามุ่ยไม่สบอารมณ์อะไรเลย จนถึงบ้านของแพมเธอได้ลงไปจากรถเพื่อเข้าบ้านตอนนี้เหมือนเธออยู่ในร่างไร้ิญญา
"คุณพ่อ สวัสดีค่ะ"หญิงสาวกล่าวขึ้นพร้อมยกมือไหว้ชายชราตรงหน้า
"รีบมานั่งพ่อมีเื่จะคุยด้วย พรุ่งนี้แกต้องไปดูตัวถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็ไรแต่พ่อก็จะหาให้ใหม่อยู่ดี พ่อจะให้แกแต่งงานให้เร็วที่สุดจะได้ฝากเขาดูแลบริษัทดูแลแก ช่วยแก",
ใช่นี่แหละพ่อฉันเขามักจะชอบให้ฉันไปดูตัวแต่ก็ไม่มีใครถูกใจฉันสักคนฉันเข้าใจเื่แต่งงานแต่ถ้าฉันไม่ได้รักเขาฉันก็ไม่อยากแต่งให้ทรมานหัวใจตัวเอง พ่อนะพ่อหามาแต่ละคนหวังแต่บริษัทตัวเองทั้งนั้นจะมีคนดี๊ดีมาบ้างไหมหึ หึ
"ค่ะพ่อ"
274
