ระบบผู้ล้มเหลว

ตอนที่ 41 ผู้สืบทอดไม่จำเป็นต้องเหมือนคนก่อน

ตูมมม!!

ทะเลเพลิงสีดำระเบิดออกเป็นวงกว้าง

พื้นเถ้าถ่านละลาย

ท้องฟ้าสีเลือดแตกร้าวเหมือนกระจก

ซูผิงพุ่งถอยทันที

วินาทีถัดมา จุดที่เขายืนอยู่ถูกเผาจนหายไป

ไม่ใช่ระเบิด

ไม่ใช่การทำลาย

แต่เหมือน “ถูกลบ”

ซูผิงหรี่ตา

นี่คือเพลิงทมิฬที่สมบูรณ์…

น่ากลัวกว่าที่เขาเคยใช้หลายเท่า

ฟึ่บ!

ชายเสื้อคลุมดำปรากฏด้านหลัง

หมัดพุ่งมาเงียบๆ

ปัง!!

ซูผิงยกแขนรับ

ร่างกระเด็นไกลหลายร้อยเมตร

แขนชาไปทั้งข้าง

ชายคนนั้นเดินมาเรื่อยๆ

“เจ้าคิดว่าข้าเก่งกว่าเพราะเพลิง?”

“ไม่”

เขายกมือขึ้น

เปลวไฟรวมตัวเป็นดาบ

จากนั้นสลาย

รวมเป็นหอก

แล้วแตกอีกครั้ง

“ข้าไม่ได้ใช้เพลิง”

“ข้าทำให้เพลิงเป็นส่วนหนึ่งของตัวเอง”

พูดจบ

เปลวเพลิงทั้งทะเลพุ่งเข้าใส่ซูผิงพร้อมกัน

หนีไม่ได้

หลบไม่พ้น

ซูผิงสูดลมหายใจ

ก่อนหลับตา

ถ้าหลบไม่ได้…

ก็ไม่ต้องหลบ

เขาก้าวไปข้างหน้า

พลังรอบตัวสงบนิ่ง

หมัดธรรมดาถูกปล่อยออกไป

ปัง!

เปลวไฟสายหนึ่งแตก

ปัง!

อีกสายหายไป

ซูผิงไม่ได้สู้กับไฟ

เขาสู้กับจังหวะ

การไหล

และช่องว่าง

ชายเสื้อคลุมดำหยุดเดิน

สายตาเปลี่ยนเล็กน้อย

ซูผิงพุ่งต่อ

ทุกก้าวเรียบง่าย

แต่ตรงที่สุด

ในที่สุด—

เขาทะลุทะเลเพลิงมาได้

แล้วต่อยตรงเข้ากลางอกอีกฝ่าย

ปัง!!

ชายเสื้อคลุมดำถอยไปหนึ่งก้าว

เป็นครั้งแรกที่สีหน้าของเขาเปลี่ยน

“…น่าสนใจ”

ฟู่ม!!

แรงกดดันเพิ่มขึ้นอีก

เปลวเพลิงเริ่มหมุนรอบตัวเขา

ก่อนกลายเป็นร่างมนุษย์หลายสิบร่าง

ทั้งหมดคือเขา

ทั้งหมดใช้เพลิงทมิฬ

ชายคนนั้นพูดขึ้น

“นี่คือสิ่งที่ข้าทำไม่ได้”

“ข้าพึ่งพาเพลิงจนลืมตัวเอง”

“แต่เจ้า…”

เขามองซูผิง

“ยังเดินด้วยขาของตัวเอง”

ทันใดนั้น

ร่างเพลิงทั้งหมดโจมตีพร้อมกัน

ซูผิงสูดลมหายใจ

แล้วหลับตาอีกครั้ง

เขาไม่มองไฟ

ไม่มองพลัง

เขาฟัง

เสียงลม

เสียงพื้น

จังหวะการเคลื่อนไหว

ฟึ่บ!

เขาขยับ

หมัด

หลบ

สวน

หมุน

ร่างเพลิงเริ่มแตกทีละร่าง

หนึ่ง

ห้า

สิบ

ยี่สิบ

จนเหลือคนสุดท้าย

ชายเสื้อคลุมดำยืนมองเงียบๆ

ซูผิงเดินเข้าไป

หยุดตรงหน้า

ทั้งสองมองกัน

ไม่มีใครขยับ

ก่อนซูผิงจะพูด

“ฉันไม่ใช่นาย”

ชายคนนั้นเงียบ

ซูผิงพูดต่อ

“ฉันจะใช้เพลิง”

“แต่ฉันไม่ยอมให้มันใช้ฉัน”

เงียบไปครู่หนึ่ง

ชายเสื้อคลุมดำหัวเราะ

หัวเราะจริงๆ เป็นครั้งแรก

จากนั้น…

เขาชกออกมา

ซูผิงชกกลับ

ปัง!!

โลกทั้งใบหยุดนิ่ง

เปลวเพลิงทั้งหมดดับลง

ชายเสื้อคลุมดำยืนเงียบ

ก่อนร่างเริ่มสลาย

เขามองซูผิงแล้วพยักหน้าเบาๆ

“ดี…”

“เจ้าไม่ใช่ข้า”

“งั้นก็อย่าจบเหมือนข้า”

ติ๊ง!

[บททดสอบผู้สืบทอดสำเร็จ]

[ปลดล็อก : ควบคุมเพลิงทมิฬขั้นต้น]

[ได้รับ : เศษความทรงจำผู้ครอบครองคนก่อน]

[ได้รับ : กุญแจหอคอยชั้นที่ 1]

ก่อนโลกจะสลาย

ชายคนนั้นพูดเป็นครั้งสุดท้าย

“จำไว้…”

“คนที่เฝ้าประตู…”

สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง

“ไม่ใช่ศัตรู”

พรึ่บ—

โลกสีแดงแตกสลาย

ซูผิงลืมตาขึ้น

กลับมายืนอยู่หน้าประตูหินอีกครั้ง

แต่สิ่งที่ทำให้เขาหยุดนิ่งคือ—

ชายหน้ากากเงิน…

กำลังคุกเข่าข้างหนึ่งให้เขา

และพูดเบาๆ

“ยินดีต้อนรับกลับมา…”

“ผู้สืบทอด”

……จบตอน……

ตอนต่อไป : ตอนที่ 42 — ประตูเปิดออก