“เหนือสวรรค์ ยังมีข้า”

สายลมบนท้องฟ้าไร้ขอบเขตพัดกรู ราวกับจะพัดพาเศษซากค่ายกลโบราณที่เพิ่งแตกสลายไปให้หมดสิ้น
ท่ามกลางเศษเสี้ยวพลังที่ยังสลายไม่หมด เฉินหยวนยืนอยู่กลางเวิ้งฟ้า เลือดหยดจากปลายนิ้วและแผ่นหลัง เสื้อคลุมสีดำปักดวงดาวถูกฉีกขาดหลายส่วน แต่ดวงตาของเขายังเปล่งประกายดุดัน

“เจ้า…ทำลายค่ายกลสวรรค์เก่าได้จริง ๆ”
หนึ่งในศิษย์ยุคสวรรค์โบราณที่รอดชีวิตเอ่ยเสียงสั่น ร่างกายของเขาถอยหลังไปหลายก้าว แม้จะยังไม่สิ้นชีพ แต่เจตจำนงถูกบดขยี้จนแทบไร้เรี่ยวแรง

เฉินหยวนหอบหายใจ ทุกลมหายใจราวกับไฟเผาจากภายใน นี่หรือคือราคาที่ต้องจ่าย…
ในความรู้สึกของเขา ทุกเส้นเลือดถูกเผาด้วยเปลวไฟโลหิต พลังสายเลือดที่ตื่นขึ้นเต็มตัวกำลังฉีกสลายทั้งร่างกายและจิตใจ หากไม่อาศัยเจตจำนงที่ฝืนสวรรค์ไว้แล้ว เขาคงพังทลายไปพร้อมค่ายกลนั้น

“เจ้าได้ก้าวล้ำเส้นเขตต้องห้ามแล้ว เฉินหยวน… สายเลือดนี้ไม่เคยมีใครถือครองโดยไม่สูญสิ้น”
เสียงหนึ่งดังก้องขึ้นภายในหัว คล้ายเสียงจากอดีตอันลี้ลับ

เฉินหยวนกัดฟันแน่น “แม้ต้องจ่ายด้วยชีวิต…ข้าก็จะเดินต่อ”

ทันใดนั้น เส้นสายสีแดงเงินจากพลังสายเลือดปะทุขึ้นรอบกาย ดวงตาที่ต่างกันสองข้างเปล่งประกายพร้อมกัน—หนึ่งคือเงามืดลึก หนึ่งคือแสงที่ฉีกฟ้า แสงสองสีประสานกันจนบรรยากาศรอบ ๆ แหลกสลาย

เหล่าศิษย์โบราณที่เหลือมองภาพตรงหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “นี่ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป…นี่คือสิ่งที่ฟ้าเก่าเคยผนึก!”

แต่ก่อนที่พวกเขาจะถอยหนี เฉินหยวนก้าวออกเพียงก้าวเดียว
เสียงแตกของอากาศดังก้อง เพล้ง!
แรงกดดันถาโถมลงมาราวกับภูผาถล่ม ฟ้าและดินบิดเบี้ยว เหมือนโลกไม่อาจทนการดำรงอยู่ของเขาในสภาพนี้

และในห้วงนั้น เฉินหยวนเห็นภาพหนึ่ง—
หญิงสาวผู้มีดวงตาเหมือนเขาครึ่งหนึ่ง ยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงแห่งค่ายกลโบราณ เสียงนุ่มเอื้อนเอ่ย…
“เจ้าจะเป็นผู้ที่เลือก…หรือผู้ที่ถูกเลือก?”

เขาเอื้อมมือ แต่ภาพนั้นสลายไป เหลือเพียงความเจ็บปวดกัดกินลึกลงไปในกระดูก

ที่เชิงเขาผู้สังเกตการณ์ทั้งหลาย
เหล่าผู้ฝึกตนจากสำนักต่าง ๆ ที่เฝ้ามองการศึกอยู่ไกล ต่างซุบซิบเสียงสั่น

“เขาทำลายค่ายกลที่แม้เทพโบราณยังเกรง…”

“แต่ดูร่างกายนั้นสิ เขาคงอยู่ได้ไม่นาน…”

“ไม่สิ… นั่นคือการเกิดใหม่ในก้าวแรกต่างหาก”

เฉินหยวนยืนหอบอยู่ท่ามกลางเวิ้งฟ้า
เขาเงยหน้ามองสวรรค์ที่เต็มไปด้วยเมฆดำและสายฟ้าโบราณ
แววตาสะท้อนประกายแน่วแน่ ไม่ว่าสวรรค์จะปิดทางใด ข้าจะเปิดทางใหม่… แม้ต้องจ่ายด้วยสิ่งที่ไม่มีวันหวนกลับ

เลือดหยดสุดท้ายร่วงลงบนพื้นหิน แต่แทนที่จะจางหาย มันกลับกลายเป็นลวดลายแปลกประหลาด เหมือน “ตราประทับสายเลือด” ที่เพิ่งปรากฏขึ้น—ตราประทับแห่งผู้ฝืนฟ้าโดยแท้จริง

⚔️ จุดเปลี่ยนของตอนนี้

เฉินหยวนชนะค่ายกล แต่บาดเจ็บหนัก ร่างกายและจิตใจแทบแตกสลาย

พลังสายเลือดโบราณเผยศักยภาพสูงสุด แต่ก็เปิดเผยต่อสายตาศัตรูและมวลชนทั้งหมด

ปริศนาเรื่อง “แม่ของเฉินหยวน” เริ่มชัดเจนขึ้น ผ่านภาพลวงที่เห็นกลางการตื่นพลัง

ตราประทับสายเลือดปรากฏ → สิ่งนี้จะเป็นทั้ง “คำสาป” และ “กุญแจ” ของอนาคต