แม่หนูน้อยฤดูกาล

     ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายทั้งสองคนตอนนี้มายืนรอ นั่งรอในจุดรอรถของทางการทหาร ที่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายเพื่อเดินทางกลับเขตหัวเมืองตะวันออกกัน

     “คนยังคงมากมายนัก ที่จะเดินทางไปที่เขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเรา”ตา

     “จริงครับพ่อ..”พ่อ อาผู้ชาย

     “จริงด้วยสิไหนๆพวกเราก็มาถึงเมืองหลวงใหญ่กันแล้ว ไม่ว่าจะกลับตอนไหนก็มีรถเดินทางไปถึงเขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเราตลอดอีกด้วย นี่ก็จะเช้าแล้วร้านค้าต่างๆในเมืองก็จะเปิดแล้ว พวกเราอยู่ต่อหาซื้อของไปให้พวกผู้หญิงกับพวกเด็กๆกันดีกว่าไหม???”ตา

     “จริงสินะ ตอนนี้ก็จะสว่างอยู่แล้วด้วยกลับบ้านช้าอีกสักนิดก็ไม่เป็นไรหรอกนะ หาซื้อของจำเป็นก่อนแล้วค่อยกลับบ้านกัน”ปู่

     “ได้ครับพ่อ…”พ่อ อาผู้ชายทั้งสองคน

     ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายทั้งสองคน ต่างพากันเดินออกจากพื้นที่รอรถที่จะมุ่งตรงไปสู่เขตหัวเมืองตะวันออกก่อน และไปตามเส้นทางที่พวกท่านคุ้นเคยเป็นอย่างดีเวลามาหาซื้อข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น

     “มารอบนี้ก็ดูของไปให้ครบเลยละกัน พวกเรามีเงินพอ”ตา

     “ใช่ๆ เอาไว้โอกาสหน้าค่อยพาพวกผู้หญิง กับพวกเด็กๆ มาด้วยจะได้หาซื้อของที่ชอบกัน”ปู่

     “ร้านค้าที่เปิดตั้งแต่ช่วงเช้ามือนี่น่าจะเป็นพวกของสดล่ะนะ”ตา

     “ก่อนอื่นเลยก็ไปซื้อของเข้าครัวให้พวกผู้หญิงกัน”ปู่

     “ถนนตรงด้านโน้นไงล่ะที่จะมีร้านขายพวกเครื่องครัว และเครื่องปรุงต่างๆน่ะ”ตา

     “ไม่ว่าจะเข้าเมืองหลวงใหญ่มากี่รอบ ก็เหมือนพวกเราเดินดูไม่ทั่วสักทีนะว่าไหมล่ะ???”ปู่

     “ก็เมืองใหญ่เสียขนาดนี้ ถนนก็มีหลายเส้น ร้านค้าก็มากมาย และพวกเรามาแต่ละครั้งก็เร่งรีบตลอดจะมีเวลาที่ไหนเดินดูให้ทั่วๆได้ล่ะ”ตา

     “จริงด้วยครับ เพราะต้องแข่งกับเวลาขายของเสร็จ รีบซื้อของจำเป็น และก็รีบขึ้นรถกลับหมู่บ้าน”พ่อ

     “ใช่เลยครับ…”อาล่าเถียว อาหูปิ่ง

     “งั้นตอนนี้พวกเราก็ใช้เวลาค่อยๆเดินหาร้านที่น่าสนใจซื้อข้าวของไปฝากพวกผู้หญิง กับพวกเด็กๆ เพื่อเป็นการฉลองที่ขายส้ม และชาดอกเก๊กฮวยกัน”ปู่

     “ใช่ๆนานทีจะหาซื้อของที่นอกเหนือความจำเป็นน่ะนะ แต่จะว่าไปมันก็จำเป็นทุกอย่างนั่นแหละ เพียงแต่ว่าพวกเราเลือกของที่จำเป็นและสำคัญมากที่สุดก่อนเท่านั้นเอง เพราะรายได้ที่หามามันไม่พอจะใช้จ่ายนี่หน่า”ตา

      “ขนาดของกิน ของใช้ที่จำเป็นจริงๆ ยังไม่มีเงินมากพอที่จะจ่ายออกไปเลย ตอนนี้พวกเราพอมีแล้วตัดใจซื้อให้มากสักหน่อยเพื่อครอบครัวเถอะ”ปู่

      “ครับพ่อ…”พ่อ อาผู้ชายทั้งสองคน

      “ใช่ๆ อย่าไปคิดว่าพอมีเงินแล้วก็ฟุ่มเฟือยกัน พวกเราไม่ใช่คนประเภทนั้น เงินส่วนที่เก็บเอาไว้ยามฉุกเฉินตอนนี้พวกเราก็กันเอาไว้แล้ว เดี๋ยวแวะไปฝากเงินกันด้วย”ตา

     “นานเท่าไหร่แล้วนะที่พวกเราไปฝากเงินเนี่ย”ปู่

     “นานมากจนลืมไปเลยล่ะ”ตา

     “ต่อจากนี้ไปผมเชื่อว่า ทุกๆครั้งที่พวกเราจะนำของมาขายในตัวเมืองหลวงใหญ่ พวกเราจะมีเงินฝากทุกครั้งครับพ่อ”พ่อ

     “ใช่มันจะต้องเป็นแบบนั้น”ปู่

     “แน่นอนเลยล่ะ”ตา

     “ครับ…”พ่อ อาผู้ชายทั้งสองคน

     “แต่จริงๆแล้วในห้างฯของคุณชิวเจียวมิ่ง ก็มีของลงขายครบนะ ทุกๆอย่างที่เราต้องการอีกด้วยล่ะ อย่างที่เรารู้กันของบางอย่างพวกเขาก็รับซื้อมาจากชาวบ้านอย่างพวกเราและนำไปขายในห้างฯแห่งนี้อีกด้วย”ปู่

     “ใช่ หรือว่าพวกเราจะย้อนกลับไปดูของที่ห้างฯดีล่ะ???”ตา

     “พวกผมยังไงก็ได้ครับพ่อ…”พ่อ

     “ใช่ครับ…”อาผู้ชายทั้งสองคน

     “งั้นพวกเราก็กลับไปที่ห้างตระกูลชิวกัน”ตา

     “ได้ครับ..”พ่อ อาผู้ชาย

     “งั้นไปกันเลยครับ”พ่อ

     ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชาย พากันย้อนเดินกลับไปที่ห้างสรรพสินค้าตระกูลชิวกัน เพื่อหาซื้อของหลายอย่าง

     “อ้าว…..ลืมอะไรกันหรือเปล่าครับลุง??”คนของทางห้างฯ คนเดิมที่รับซื้อส้ม และชาดอกเก๊กฮวยของพวกเรา

     “พอดีว่าจะมาซื้อของให้พวกผู้หญิงที่บ้านเสียหน่อยน่ะพ่อหนุ่ม ไหนๆก็เช้าแล้วนี่”ปู่

     “เชิญเลยครับยินดีต้อนรับอีกครั้งในฐานะลูกค้าแล้วตอนนี้ ไม่ใช่พ่อค้า”คนของทางห้างฯ

     “ขอบใจพ่อหนุ่ม…”ปู่ กับ ตา

     “ฮ่า…ฮ่า…ฮ่า…..”ปู่ ตา คนทางห้างฯ

     “ในห้างฯนี้ก็หาซื้อของได้ง่ายๆนะครับเพราะจะวางเรียงของแบบเดียวกัน ประเภทเดียวกันอยู่ใกล้ๆกันครับหาไม่ยาก”คนของทางห้างฯ

     “เออ…พ่อหนุ่มแซ่อะไรเล่าพวกลุงจะได้เรียกชื่อถูก???”ตา

     “ผมกงหนิงเฉิงครับ….”กงหนิงเฉิง

     “อ้า..พ่อหนุ่มหนิงเฉิง งั้นพวกลุงไปซื้อของก่อนล่ะนะ”ปู่

     “ครับผม…”กงหนิงเฉิง

     ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายทั้งสองคนได้เดินเข้ามาทางประตูด้านหน้าใหญ่ของห้างฯแห่งนี้ ด้วยความตื่นตาตื่นใจจริงๆ 

     “โอ้โห….ห้างฯนี้ข้างในใหญ่โตและสวยมากๆนะครับ”อาล่าเถียว

     “ข้างนอกดูว่าใหญ่แล้ว ข้างในก็ใหญ่โตไม่แพ้กัน กว้างขวางมากๆ สมแล้วกับที่เป็นห้างฯที่ขึ้นชื่อของเมืองหลวงใหญ่แห่งนี้นะครับ!!!”อาหูปิ่ง

     “เป็นครั้งแรกจริงๆที่พวกเราได้เข้ามาซื้อของในสถานที่ๆใหญ่โตและดูดีมากขนาดนี้”พ่อ

     “ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะไม่กล้าเข้ามาหรอก เพราะกลัวว่าข้าวของที่นี่จะมีแต่ราคาที่แพงๆนะ”ปู่

     “ใช่ๆ แต่ก็มีราคาปรกติทั่วไปเหมือนกัน พวกเขามีสินค้าหลากหลายประเภทให้เลือกซื้อ ไปพวกเราไปหาของใช้ในครัวกัน”ตา

     “ครับ..!!!”พ่อ อาผู้ชาย

     “นี่ถ้าพวกผู้หญิง และพวกเด็กๆได้มาที่ห้างฯแห่งนี้ก็คงจะชอบใจมากๆนะครับ ยิ่งเจ้าตัวเล็กสองคนสงสัยคงจะพากันเดินรอบห้างฯแห่งนี้แน่นอนเลยครับพ่อ”พ่อ

     “แน่นอนอยู่แล้วล่ะ หมั่นโถวน้อยกับเปาจื่อ จะต้องเดินทุกมุมของห้างฯแห่งนี้แน่นอน ถ้าเดินไม่ครบคงจะไม่ยอมกลับบ้านกันง่ายๆแน่ๆล่ะนะ”ปู่

     “ดังนั้นถ้าพวกเราพามาจะต้องคำนวณเวลากันให้ดีล่ะนะ ไม่งั้นได้นอนในห้างฯกันแน่ๆล่ะ”ตา

     “ครับ..”พ่อ

     “ฮ่า…ฮ่า…ฮ่า….”ตา ปู่ พ่อ

     “ทางนี้ครับพ่อ พี่ใหญ่ของใช้ในครัวเรือน”อาล่าเถียว

     “ได้ยินแล้ว…”พ่อ

     “โอ้…..มีของเยอะแยะมากมายเลยจริงๆนะเนี่ยนะ”ปู่

     “มีอะไรบ้างนะที่พวกผู้หญิงเคยบ่นๆอยากได้ด้วยน่ะ นอกเหนือจากที่สั่งพวกเราเอาไว้น่ะ???”ตา

     ในตอนนี้ ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายมาถึงบริเวณขายของเครื่องใช้ในครัวโดยเฉพาะแล้ว และก็มีของมากมายจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นหม้อ กระทะ ตะหลิว ตะเกียบ ถ้วย จาน ชาม ถาด ฯลฯ

      “มีดทำครัวอย่างไรล่ะ”ปู่

      “มีหลายขนาดเสียด้วยสิเยอะแยะไปหมดเลยนะ แล้วก็กระทะเหล็กให้พวกผู้หญิงด้วยสิ”ตา

      “ใช่ๆครับพ่อ ผมได้ยินแม่ๆทั้งสองบ้านบ่นอยู่เหมือนกันเรื่องกระทะเนี่ย”พ่อ

     “เอาล่ะซื้อให้ครบไปเลยอย่างไรเสียก็ถือว่าเป็นของขวัญให้กับพวกผู้หญิงด้วย ชีวิตของพวกเรากำลังจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งกับวันดีๆ”ตา

     “ครับผม..!!!”พ่อ อาผู้ชาย

     “มีดเนี่ย เอาแบบหั่นผัก กับหั่นเนื้อสัตว์แยกกันดีกว่านะ”พ่อ

     “ได้ครับพี่ใหญ่…”อาทั้งสองคน

     “พ่อครับ ผมว่ามีดน่ะหามีดสำหรับพวกเราเข้าป่าลึกด้วยดีกว่าไหมครับพ่อ???”พ่อ

     “ก็ดีเหมือนกันนะ..”ปู่ ตา

     “ดูเหมือนว่าจะมีการลดราคาเสียด้วยนะครับพ่อ พี่ใหญ่!!!”อาหูปิ่ง

     “จริงเหรอ…???”ตา ปู่

     “จริงครับ ผมได้ยินพวกคนงานที่ห้างฯ ที่กำลังเรียงของทางด้านนั้นเขาพูดกัน!!!”อาล่าเถียว

     “ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็มาวันที่ดีเลยล่ะสิ เยี่ยมไปเลยมีแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิตจริงๆ!!!”ตา

     “ใช่ๆ มันเยี่ยมมากๆ”ปู่

     “แล้วที่ว่าลดราคาน่ะลดเท่าไหร่กันพวกเขาได้พูดหรือเปล่าล่ะ???”ปู่

     “ครึ่งราคาเลยครับพ่อ”อาหูปิ่ง

     “ครึ่งราคา…!!!”ตา ปู่ พ่อ

     “นี่มันข่าวดีจริงๆ อะไรจะโชคดีขนาดนี้นะครับพ่อ!!”พ่อ

     “ใช่ๆ…!!!”ตา ปู่

     “เหมือนกับจะฉลองการที่ฝนตกลงมาที่เขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเราน่ะครับพ่อ”อาล่าเถียว

     “โอ้…..”ตา

     “ถ้าอย่างนั้นมีอะไรที่พวกผู้หญิง หรือพวกเด็กๆ เคยพูดเอาไว้ว่าอยากได้ ซื้อมาให้หมดไปเลย!!!!”ตา

     “เสียดายจริงๆเลยนะที่พวกผู้หญิง กับพวกเด็กๆไม่ได้มาด้วยน่ะ”ปู่

     “ไม่เป็นไรหรอกครับพ่อ อาจจะบ่นกันว่าเสียดายแต่ถ้าเห็นของที่พวกเราซื้อไปฝากให้ก็ดีใจแน่นอนครับ”พ่อ

     “จริงสินะ…”ตา กับปู่

     “ยกพวกเครื่องใช้ในครัวเอาไปให้ครบไปเลย หม้อ มีด กระทะ โดยเฉพาะหม้อเนี่ยเอาไปหลายใบหน่อยละกันนะ เวลาทำอาหารจะได้ไม่ต้องรอให้เสร็จอย่างหนึ่งก่อนแล้วค่อยทำใหม่น่ะ”ปู่

     “จริงด้วยครับ”อาทั้งสองคน

     “เอาไปให้จำนวนเท่าๆกันทั้งสองบ้านล่ะอย่าลืม”ปู่

     “ครับ”อาทั้งสองคน

     “กาชงน้ำชาด้วยนะครับพ่อ..”พ่อ

     “เออ…ใช่ๆพวกเราไปหากาชงชาด้วย พวกแกหาอย่างอื่นกันไปนะ”ตา กับปู่ อาสาไปเลือกกาชงชาเองเลย

     “ครับพ่อ”พ่อ

     “พี่ใหญ่ มีอะไรเพิ่มอีกไหมล่ะ???”อาหูปิ่ง

     “พวกจาน และถ้วยเอาเพิ่มไปด้วยนะหลายๆขนาดหน่อยละกัน เพราะหลังจากนี้ไปหมั่นโถวน้อยคงจะหาเนื้อสัตว์ให้พวกเราได้ทำอาหารหลายๆอย่างแน่ๆล่ะ”พ่อ

     “ได้เลยพี่ใหญ่…”อาหูปิ่ง

     “เดี๋ยวพวกนายหยิบของพวกนี้เสร็จแล้วตามพี่ไปดูพวกเครื่องปรุงในครัวทางด้านโน้นเลยนะ”พ่อ

     “ได้ครับพี่ใหญ่..”อาทั้งสองคน

      หนุ่มใหญ่ หนุ่มสูงอายุ ตระกูลสวี ตระกูลเซียวต่างกำลังมีความสุข และเพลิดเพลินไปกับการช้อปปิ้งไปแล้ว ทั้งๆที่เรื่องแบบนี้พวกผู้ชายไม่ค่อยจะสนใจสักเท่าไหร่ แต่กับคราวนี้ไม่เหมือนกัน ด้วยความที่มีเงินในมือจำนวนมากอย่างที่ไม่เคยทำได้มาก่อนภายในการค้าขายเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ห้างฯแห่งนี้ก็มีของมากมายให้เลือกซื้อเลือกหาจริงๆ ไหนจะมีการลดราคาพิเศษถึงครึ่งราคานี่อีกที่เป็นตัวตัดสินใจให้พวกท่านหาซื้อของได้อย่างเต็มที่กัน

     “เอาล่ะของกิน ของใช้เกี่ยวกับในครัวหาซื้อหมดแล้ว งั้นพวกเราไปเดินดูพวกเสื้อผ้าสำเร็จรูปกันเถอะ ลดครึ่งราคานี่หน่า”ตา

     “ใช่ๆ ไม่ต้องเสียเวลาตัดเย็บกันเอง หาซื้อตัวสำเร็จได้เลยในรอบนี้ และหาพวกผ้าไปเพิ่มให้พวกผู้หญิงต่างหากด้วย”ปู่

     “พ่อครับ ผมว่าจะดูหมวกไหมพรมตามสีผมของหมั่นโถวน้อยไปเพิ่มด้วยน่ะครับพ่อ…”พ่อ กระซิบกระซาบพูดเบาๆ ถึงแม้นว่าจะไม่มีคนอยู่แถวนี้ก็ตามที แต่ระมัดระวังไว้ก่อนดีที่สุดเพราะเรื่องสีผมของหมั่นโถวน้อยนั้นมันไม่สามารถพูดให้คนอื่นรับรู้ได้เลย

     “จริงด้วยสิ…ต้องหาหมวกไหมพรมตามนั้นเลย และซื้อให้พวกพี่ๆเขาด้วยนะ”ตา

     “ครับพ่อ…”พ่อ

     “ส่วนไหมพรมค่อยซื้อไปเพิ่มเติมต่างหาก”ปู่

     “มีอะไรอีกนะที่จะต้องซื้ออีกน่ะ???”ตา

     “พวกเราค่อยๆเดินให้รอบๆดีกว่านะครับพ่อ เดี๋ยวเห็นของอาจจะจำได้ก็ได้นะ เพราะพวกเราก็ขาดหลายอย่างจริงๆภายในบ้าน”พ่อ

     “จริง ค่อยๆเดินดูไป แต่ต้องดูเวลาด้วยจะได้ไม่ถึงบ้านมืดค่ำมากจนเกินไปนัก”ปู่

     “ครับพ่อ….”พ่อ อาผู้ชาย

     ปู่ กับ ตามองของที่พวกเราใส่รถเข็นมาด้วยรอยยิ้มที่มีความสุขมากๆ เป็นเมื่อก่อนไม่มีทางเลยที่จะซื้อข้าวของทีเดียวได้มากมายขนาดนี้ แต่ตอนนี้เงินในมือมันมีเยอะมากเกินกว่าที่พวกท่านจะคาดคิดเอาไว้จริงๆ !!!

     “พวกเราขาย ชาดอกเก๊กฮวย ขายไป 10 กิโลกรัม @ละ 5,000 หยวน ได้มา 50,000 หยวน ส่วนส้มทั้งหมดขายไปก็ 150 กิโลกรัม @ละ 2,000 ได้เงินมา 300,000 หยวน เงินก้อนใหญ่แบบนี้สามารถช่วยให้พวกเราอยู่ได้เป็นร่วมสิบปีเลยนะถ้าเป็นเมื่อก่อนนี้น่ะ”ปู่

     “ใช่..!!! ข้าวของทุกๆอย่างราคาแพงขึ้นกว่าเมื่อก่อนนี้เยอะ แต่ถ้าหลานสาวหมั่นโถวน้อยของพวกเรา ปรับสภาพธรรมชาติของเมืองเฉิงหลงดีขึ้นเรื่อยๆในแต่ละเขตหัวเมืองแล้วล่ะก็ ราคาสิ่งของเครื่องใช้ ของกินต่างๆก็น่าจะลดราคาลงตามความเหมาะสมบ้างล่ะ อย่างชาดอกเก๊กฮวยกับส้มที่พวกเราขายได้ราคาที่ดีมากจนตกใจ อีกหน่อยก็คงจะไม่ได้ราคานี้แล้วนั่นแหละ”ตา

     “จริง !!!..แต่ถึงจะขายไม่ได้เท่าวันนี้แต่ก็ทำให้ทุกๆคนในเมืองเฉิงหลงไม่ต้องอดน้ำ อดอาหารกันมันย่อมดีกว่า”ปู่

     “ใช่ๆ…อยู่ในสภาวะภัยแล้งแบบนี้มันน่ากลัวมากจริงๆ”ตา

     “อือ…”ปู่

     พวกท่านพูดปรับทุกข์กันไป เพราะมันอดไม่ได้จริงๆที่จะต้องนึกถึงช่วงที่ยากลำบากกันแทบจะเอาชีวิตไม่รอดในแต่ละวัน กับการรอฟ้ารอฝนให้ตก เพื่อที่จะมีน้ำกิน น้ำใช้กัน   

************

     ชาดอกเก๊กฮวย กิโลกรัมละ 5,000 หยวน 10 กิโลกรัม 50,000 หยวน

     ส้มกิโลกรัมละ 2,000 หยวน 150 กิโลกรัม 300,000 หยวน

//////////////////////

     ตอนนี้พวกหนุ่มใหญ่ของบ้านสวี บ้านเซียวกำลังสนุกกับการช้อปปิ้งหาซื้อข้าวของเครื่องใช้ต่างๆให้กับพวกผู้หญิง และพวกเด็กๆ กัน และตา ปู่ พ่อ อาผู้ชายจะได้อะไรที่เป็นของตัวเองกลับไปบ้างนะ???