หลังจากที่ออกมาจากศูนย์ประเมินพลังนอสก็ขึ้นรถไฟความเร็วสูงกลับไปที่บ้านอย่างรวดเร็ว
“จะถึงบ้านแล้ว!! หิวข้าวจังเลย”
นอสบ่นพร้อมกับเดินเข้าไปในบ้าน
“กลับมาแล้วครับ~”
นอสพูดขึ้นหลังจากที่กลับบ้าน
“อ้าวนอสลูก จะกลับมาทำไมไม่บอกพวกแม่ก่อนล่ะ”
เรมิรี่รีบเดินออกมาจากห้องครัว
“ก็ว่าจะเซอร์ไพรส์คุณพ่อกับคุณแม่นี่แหละครับแต่ลืมไปว่าผมยังไม่ได้กินข้าวเลย”
นอสพูดพร้อมกับมีเสียงท้องร้องดังขึ้น
“ยังดีที่ลูกกับมาถึงไวพ่อเขากำลังกินอยู่พอดีไปกินกับพ่อเขาสิ”
“ได้เลยครับ”
นอสพูดพร้อมกับถอดรองเท้าวิ่งเข้าไปที่ห้องครัวทันที
“พ่อสวัสดีครับ”
นอสทักทายคุณพ่อที่กำลังกินข้าวอยู่
“หืม? อ้าวทำไมกลับมาวันนี้ล่ะมีอะไรหรือเปล่า”
ชิลพ่อของนอสถาม
นอสรีบนั่งลงที่โต๊ะอาหารและรอคุณแม่เอาหารมาให้
“ก็อีกวันสองวันนี้ผมต้องไปสอบเข้าเรียนด้วยระบบโควตานี่ครับ ผมก็เลยต้องกลับออกมาเตรียมตัวก่อนแต่อันที่จริงก็คิดว่าจะกลับออกมาไม่ทันแล้วซะด้วยซ้ำครับ ฮ่าๆ”
นอสพูดจบเรมิรี่ก็เอาหารมาวางให้กับนอส
“แล้วเรื่องโรงเรียนลูกคิดไว้แล้วหรอจ๊ะ ว่าจะเข้าที่ไหนเห็นพวกพี่ๆของลูกถามเรื่องนี้ครั้งก่อนแต่เราก็ตอบว่ายังไม่ได้คิดไว้เลย”
รามิรี่ถามนอสหลังจากที่เอาอาหารมาให้
“อันที่จริงก็…ผมว่าจะหาข้อมูลเรื่องโรงเรียนคืนนี้นี่แหละครับ”
นอสตอบกลับไปพร้อมกับทานข้าวด้วยความหิว
“งั้นหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นพ่อกับแม่ก็ขอให้ลูกพยายามเข้านะ พ่อเชื่อว่าลูกจะสอบผ่านได้แน่นอน ฮ่าๆ”
ชิลพูดพร้อมกับหัวเราะด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
“ขอบคุณครับพ่อ…แม่”
นอสพูดและยิ้มตอบรับ
หลังจากที่กินข้าวพร้อมกับทำอะไรเรียบร้อยนอสก็รีบขึ้นไปที่ห้องทันทีและเริ่มค้นหาข้อมูลที่เขาจะเรียน
ฟุบ!
ขณะที่นอสกำลังค้นข้อมูลเรื่องโรงเรียนอยู่นั้นจู่ๆลิลิธก็โผล่ออกมา
“กำลังเลือกโรงเรียนอยู่หรอคะท่านนอส”
ลิลิธพูด
“อ้ะ!อืม..ใช่”
นอสตอบลิลิธไปแบบอ่ำๆอึ้งๆเพราะนอสกำลังจดจ่อในการเลือกที่เรียนอยู่
ตอนแรกที่นอสคิดที่จะเข้าเรียนกับพวกพี่ของตัวเองแต่นอสคิดไปคิดมาก็หยุดความคิดนั้นไป ส่วนอีกใจหนึ่งนอสก็คิดที่จะไปเข้าที่โรงเรียนของเฟิงอยู่ ในขณะที่เลื่อนไปเลื่อนมานอสก็เริ่มแปลกใจกับบางอย่าง
“เอ๊ะ!! ระบบสอบของรอบโควตามีการเปลี่ยนแปลงั้นหรอ?”
นอสพูดพร้อมกับเริ่มเข้าไปอ่านรายละเอียดของการสอบ โดยความเข้าใจของนอสนั้นการสอบปีนี้จะมีการเปลี่ยนไปจากปีที่แล้วเรื่องโรงเรียน โดยปีก่อนๆคนที่ผ่านคุณสมบัติรอบโควตาคนคนนั้นจะมีสิทธิ์เลือกเข้าโรงเรียนที่ตัวเองอยากจะเข้าได้เองตามใจชอบ
แต่พอมาปีนี้ได้เปลี่ยนใหม่โดยจะให้คนที่ผ่านนั้นเข้าไปเรียนที่ต่างๆที่ทางสหพันธ์สุ่มให้ ส่วนเรื่องการคัดเลือกนั้นจะเป็นแบบเดิมเหมือนทุกทีเหมือนกับครั้งก่อนๆ
“เปลี่ยนกฎกันก่อนวันสอบกันแบบนี้เลยหรอ โหดร้ายชะมัดเลยนะพวกเจ้าหน้าที่เนี่ย”
นอสพูดพร้อมกับเอนตัวผ่อนคลายที่เก้าอี้
เพราะกฎใหม่นอสก็เลยเลิกหาที่เรียนทันทีเพราะเขาไม่ได้มีสิทธิ์เลือกสถานที่แล้วตอนนี้
“ให้ตายสิหวังว่าจะสุ่มได้โรงเรียนที่ไม่ได้แย่ด้วยเถอะนะ”
นอสภาวนา
ตื๊ด~ ตื๊ด~
ในตอนที่นอสกำลังนั่งคิดอะไรอยู่จู่ๆก็มีคนโทรเข้ามาหานอสเห็นชื่อก็รีบรับสายอย่างไว
“ไงคุณชายเฟิง มีอะไรดึกดื่นอีกแล้วล่ะ”
นอสพูดแหย่เฟิงตามปกติ
“นี่หยุดพูดคุณชายเหอะน่า ได้ยินจากปากนายแล้วมันแปลกๆไงไม่รู้ แต่ช่างเรื่องนั้นเถอะฉันพึ่งได้ยินข่าวว่าการสอบรอบโควตามีการเปลี่ยนกฎใหม่งั้นหรอ”
เฟิงถามนอสด้วยความเป็นห่วง
“ก็ใช่แต่มันก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไรหรอกแค่ฉันไม่มีสิทธิ์เลือกที่จะเรียนเอง”
นอสตอบกลับเฟิงไป
“ไม่ได้ร้ายแรงก็บ้าแล้วถ้าเกิดนายได้โรงเรียนที่คุณภาพต่ำพวกกิลด์ต่างๆจะรับนายยากขึ้นนะลืมไปแล้วหรือไง”
เฟิงพูด
“ไว้ถ้าถึงตอนนั้นฉันก็มีวิถีทางของฉันน่า ใครจะไปรู้อนาคตฉันอาจจะเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ก็ได้ ฮ่าๆ”
นอสพูดติดตลกกลับไป
เฟิงที่เห็นว่านอสไม่ได้เครียดอะไรกับเรื่องนี้เฟิงก็เริ่มไม่เส้าซี้นอสต่อ แต่เฟิงก็มองไปยังจุดๆหนึ่งของห้องนอส
“นี่ ฉันไม่รู้ว่าฉันเหนื่อยหรืออะไรหรอกนะแต่ฉันว่าฉันเห็นหนังสือลอยได้อยู่ข้างหลังนายอ่ะ”
เฟิงพูดพร้อมกับทำหน้าตาหน้ากลัว
นอสที่หันหลังไปก็เจอแต่ลิลิธที่ตอนนี้เธอก็ยังไม่กลับเข้าไปในจิตของนอสก็เลยเข้าใจที่เฟิงพยายามจะทำให้เขากลัว
“ฮ่าๆทำอะไรของนายน่ะ ถ้าหมายถึงหนังสือเล่มหนานี่ล่ะก็ เธอก็เป็นอาวุธวิญญาณของฉันไงนายจำไม่ได้หรอ”
นอสจับลิลิธมาและโชว์ให้กับเฟิงได้เห็น
“กะว่าจะทำให้นายตกใจได้แล้วเชียว เซ็งเลยแฮะ แล้วไงนายใช้งานมันได้แล้วหรอทำไมมันถึงได้ลอยอยู่ข้างๆนายได้ล่ะ”
เฟิงถามนอสออกไป
“ก็จะให้พูดจากตอนไหนดีนะ….”
นอสตัดสินใจพูดเรื่องที่ได้เจอกับลิลิธครั้งแรกตอนที่เธอตื่นขึ้นมา และนอสก็เริ่มเล่าความสามารถของลิลิธให้เฟิงฟังว่าทำอะไรได้บ้างทั้งเรื่องยุทธภัณฑ์ต้องสาปรวบถึงผลกระทบของมันไปทั้งหมด
แม้ตอนแรกเฟิงจะไม่ค่อยเชื่อนอสเท่าไหร่แต่นอสก็ควักแหว่งขึ้นมาและโชว์การปรับเปลี่ยนออร่าของมันให้เฟิงดู ในที่สุดเฟิงก็ยอมเชื่อที่นอสเล่ามา
“นี่ อาวุธวิญญาณของนายโคตรแจ่มเลยให้ตายสิ ว่าแต่นายบอกว่าเธอพูดได้ใช้ไหม”
เฟิงถามออกไปหลังจากได้ฟังความจริง
“ก็พูดได้แหละแต่น่าจะคุยกับนายยากหน่อยเธอไม่ได้อยู่ใกล้ๆนายไม่ได้ยินหรอกถ้าอยากได้ยินก็มาเจอฉันละกันเธอน่าจะพูดกับนายอยู่มั้งนะ”
นอสพูดอธิบาย
“งั้นไว้เดี๋ยวฉันไปเจอนายตอนที่นายไปสอบรอบโควตาละกัน จะไปก็บอกฉันด้วยนะเดี๋ยวฉันไปรับ”
เฟิงพูด
“ได้แต่ขอรถธรรมดาทั่วไปพอนะรถที่แบบมันไม่สะดุดตาคนน่ะ”
นอสพูดด้วยความกังวลเล็กน้อย
“แหม๋~ เรื่องแบบนี้ไว้ใจฉันได้เลยเพื่อนรัก ฮ่าๆ เจอกัน”
หลังพูดจบเฟิงก็ตัดสายนอสไปทันที
“หวังว่าคงจะไม่ได้นั่งรถแปลกๆจากเจ้าหมอนี่หรอกนะ”
นอสพูดบ่นเล็กน้อย
นอสแปลกใจที่เฟิงนั้นไม่ได้ถามเซ้าซี้เรื่องลิลิธมากกว่านี้ แต่นี่มันก็เป็นข้อดีอย่างหนึ่งของเฟิงที่จะไม่ยุ่งเรื่องคนอื่นล่ะนะ
………
ในช่วงเวลาสองวันที่เหลือของนอสนั้น มันว่างมากๆนอสก็เลยออกไปฝึกซ้อมวอร์มร่างกายเตรียมตัวเพื่อให้พร้อมกับการสอบที่จะมาถึง
และแล้วก็มาถึงวันที่นอสจะต้องไปที่สอบเรียบร้อยแล้ว โดยสถานที่สอบปีนี้เหมือนกับปีก่อนๆคือที่ค่ายของกองทัพสหพันธ์ที่ดาวของนอส
“พ่อครับแม่ครับผมไปก่อนนะครับ”
นอสพูด
“ได้เวลาไปสอบแล้วหรอ พยายามเข้าล่ะเจ้าลูกชาย ฮ่าๆ”
ชิลพูดให้กำลังนอสที่กำลังจะออกจากบ้าน
“ครับ”
นอสพูดตอบรับสั้นพร้อมกับยิ้มก่อนจะเปิดประตูออกจากบ้านไป นอสตรงไปรอที่จุดรอรถใกล้ๆบ้านตัวเอง เพราะเฟิงบอกแล้วว่าจะมารับเขาตรงจุดนี้
ฟิ้ว~
นอสนั่งรออยู่สักพักในที่สุดเฟิงก็มาถึง รอบนี้เฟิงขับรถบิ๊กไบค์ไร้ล้อสุดเท่ที่สุดจะทันสมัยมารับ
“ก็โล่งอกหน่อยที่นายไม่ได้เอารถแปลกๆมารับฉันอ่ะนะ”
นอสพูดขึ้น
“ไม่เอาน่าใครจะเอารถแปลกๆไปส่งเพื่อนไปสอบล่ะ เอ้าขึ้นมาได้แล้วเดี๋ยวก็สายหรอก”
เฟิงเร่งให้นอสรีบขึ้นมาซ้อนท้ายตัวเอง
“ก็ได้ๆยังเหลือเวลาอีกเยอะน่า”
นอสพูดจบพร้อมกับกระโดดขึ้นไปนั่งคร่อมรถบิ๊กไบค์ของเฟิงอย่างรวดเร็ว เฟิงยื่นหมวกกันน็อคให้กับนอสเพื่อความปลอดภัย
“งั้นก็ออกเดินทางกันเลย!!!”
สิ้นเสียงเฟิงก็บิดบิ๊กไบค์ออกตัวอย่างรวดเร็ว
ฟิ้ว~
“เหวอ!!! นี่นายจะฆ่าฉันหรือไงเนี่ย ขับอะไรเร็วขนาดนี้เนี่ย~”
นอสพูดขณะที่เฟิงเริ่มออกตัว
“ฮ่าๆสบายใจได้เลย ฝีมือและฝีเท้าของฉันมันอยู่ในระดับขั้นเทพนะเว้ย”
เฟิงไม่ฟังที่นอสพูดและเริ่มขับเร็วขึ้นเรื่อย
ด้วยความซิ่งของเฟิงก็ทำให้นอสมาถึงจุดหมายก่อนจะเริ่มการสอบตั้งสองชั่วโมงได้
“อั๊วะ!~ ขั้นเทพของแท้เลยเพื่อนรักนายเกือบทำข้าวเช้าฉันออกมาแล้วแหน่ะ”
นอสพูดไปขณะที่ทำสีหน้าพะอืดพะอมไปด้วย
“นี่อย่างน้อยฉันก็พานายมาถึงสนามสอบก่อนเวลาตั้งสองชั่วโมงนะนายต้องขอบใจฉันสิ”
เฟิงพูดแก้ตัวเล็กน้อย
นอสนั่งพักอยู่สักพักก็เริ่มอาการดีขึ้น นอสตัดสินใจเริ่มออกเดินสำรวจสถานที่โดยรอบค่ายกับเฟิงเพื่อให้ตัวเองไม่กดดันจนเกินไป
“ใหญ่เหมือนกันนะที่นี่ฉันไม่ได้มาตั้งนานแล้วตั้งแต่ตอนเด็ก”
เฟิงพูดขึ้น
“นายเคยมาที่ค่ายด้วยงั้นหรอ”
นอสถามขึ้น
“ใช่ ตอนนั้นพ่อฉันเขามาติดต่อธุระอะไรไม่รู้ที่นี่ แล้วเขาก็พาฉันมาด้วยก็เลยได้เดินเล่นนิดหน่อยตอนนั้น แต่นี่มันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว มันเปลี่ยนไปเยอะมากเลยแฮะจะว่าไปแล้ว”
เฟิงพูดอธิบายให้นอสฟัง
ในตอนที่เฟิงและนอสกำลังเดินคุยกันสนุกปากอยู่นั้นจู่ๆก็มีเสียงพูดดังขึ้นมาจากด้านหลัง
“ช่วยหลีกทางให้หน่อยจะได้ไหม”
นอสและเฟิงหันไปหาต้นตอของเสียง ทันทีที่หันไปนอสก็สามารถจำใบหน้านั้นได้ทันทีเธอคือชิออนคนที่นอสเจอบนขบวนรถไฟหลังจากที่กลับมาจากยูโทเปียนั่นเอง
…………….
627K
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
