[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin

อย่างไรก็ตาม กลับหลงเหลือชายอยู่ผู้หนึ่งที่ยืนอยู่ท่ามกลางศพที่ยุ่งเหยิง เขาเป็นชายผู้มีลักษณะที่น่าเกรงขามเป็นอย่างมาก ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนที่มีร่างกายธรรมดาทั่วไปทว่าร่างกายที่แข็งแรงของเขาในเวลานี้ทำให้เขายืนสูงราวกับหอคอยเหล็กที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางวิหาร เขาสวมเสื้อคลุมสีแดงที่กำลังเปล่งแสงออกมา เมื่อมองไปที่ศีรษะที่ไร้เส้นผมของเขาก็จะเห็นว่ามันมันวาวมาก และหนวดบนใบหน้าก็มีความหนาทว่าแต่ละเส้นไม่ยาวมากนัก ในเวลานี้มือขวาของเขากำลังถือไม้เท้าขนาดใหญ่ซึ่งมีผลึกสีขาวอันทรงพลังกำลังเปล่งประกายพลังอยู่จากด้านบนสุดของไม้ 

แม้ว่าริชาร์ดจะไม่ได้สังเกตหนวดสีแดงอันเป็นเอกลักษณ์ของชายผู้นี้ แต่พลังที่ชายผู้นี้เปล่งออกมาก็สามารถบอกริชาร์ดได้เป็นอย่างดีว่าชายผู้นี้คือใคร เขาคือเอสเซียน พรีสต์ของวิหารแห่งความกล้าหาญ

เคลริคทั้งหมดที่เข้าร่วมในพิธีต้องจบชีวิตลงเพราะไฟร์บอลของริชาร์ด แต่พลังของไฟร์บอลกลับไม่สามารถทำอะไรเอสเซียนได้ เขาพึ่งพาพลังป้องกันจากพรอันศักดิ์สิทธิ์ทว่าเขาก็ยังไม่สามารถตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทันพอที่จะช่วยสหายของตนเองเอาไว้

เอสเซียนจ้องหน้าริชาร์ดก่อนจะชี้ไม้เท้าไปที่เขาพร้อมทั้งอุทานออกมาเสียงดังลั่น 

“ปีศาจที่น่ารังเกียจจากเพลนอื่น ! ความโลภและความบ้าบิ่นของเจ้าจะทำให้เจ้าต้องทนทุกข์ทรมานอย่างไม่รู้จบ...”

คำพูดแรกของเอสเซียนดังกึกก้องไปทั่ว เสียงของเขาดังขึ้นราวกับคนหลายพันคนกำลังตะโกนออกมาพร้อมกันและทันใดนั้นปรากฏการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้นตามมา ก่อนที่เขาจะพูดจบ รูปปั้นของเนเอียนที่เอนเอียงก่อนหน้านี้ก็ค่อย ๆ กลับสู่ตำแหน่งเดิม

ความหวาดกลัวที่ยากเกินกว่าจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้เกิดขึ้นกับริชาร์ดอย่างฉับพลัน ทว่าทันใดนั้นโฟลว์แซนด์ก็ตะโกนขึ้นมาจากด้านหลังซึ่งเป็นการกระตุ้นสติให้เขาได้เป็นอย่างดี “อย่าปล่อยให้เขาทำมันได้สำเร็จ ! ตอนนี้พลังของข้าถูกระงับ !”

วอเตอร์ฟลาวเวอร์พยายามหลบหลีกเหล่าพาลาดินแล้วทะยานตัวเองไปยังพรีสต์ที่อยู่ตรงหน้าทว่าริชาร์ดก็ตะโกนห้ามออกมาในทันที “วอเตอร์ฟลาวเวอร์ ! กลับมา !” เมื่อได้ยินเสียงของริชาร์ดนางก็สะดุ้งโหยงสุดตัว คำสั่งของริชาร์ดเป็นสิ่งที่นางต้องทำตามตามสัญชาตญาณโดยไม่มีข้อแม้ ดังนั้นนางจึงพลิกตัวกลับไปจัดการกับพาลาดินดังเดิมอย่างรวดเร็ว ความกะทันหันที่เกิดขึ้นทำให้ดาบในมือของนางแทงใส่หน้าของพาลาดินผู้หนึ่งเข้าอย่างจังเพราะเขาไม่ทันตั้งตัว

ในเวลาเดียวกัน ไฟร์บอลพุ่งออกจากมือของริชาร์ดโดยเขาพุ่งเป้าไปที่ด้านซ้ายของเอสเซียน มันทะยานลงโดยไม่เกิดการระเบิดแต่ยังคงหมุนวนอย่างต่อเนื่องจนเกิดเป็นพลังงานทำลายล้างที่เติบโตขึ้นอย่างรุนแรง นี่เป็นไฟร์บอลที่ชะลอการระเบิดอีกลูกหนึ่ง ! 

เอสเซียนย่อตัวลงแต่เขายังคงเปล่งบทสวดออกมาอย่างต่อเนื่อง พลังศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างขึ้นในวิหารแห่งนี้มานานหลายปีถูกกระตุ้นด้วยเสียงของเขาก่อนที่จะมารวมตัวตรงหน้าไม้เท้าในมือเขา คริสตัลเริ่มเปล่งแสงสีขาวนวล มันเติบโตและแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับพร้อมและใกล้จะระเบิดออกมาเต็มที 

ไฟร์บอลอีกลูกถูกส่งลอยผ่านเขาไปก่อนที่จะตกลงที่ด้านขวาของเขา แน่นอนว่ามันยังคงไม่ระเบิดอีกเช่นเดิม และเพียงเสี้ยววินาทีหลังจากนั้น ไฟร์บอลลูกที่ 3 ก็ถูกส่งออกมาอีกครั้งซึ่งในครั้งนี้มันตกลงที่ด้านหน้าของเอสเซียนทว่ามันไม่ได้ชะลอตัวเหมือน 2 ลูกก่อนหน้านี้อีกต่อไป ไฟร์บอลทั้ง 3 ลูกรวมตัวกันจนเกิดเป็นรูปทรงสามเหลี่ยมที่ล้อมตัวของเอสเซียนไว้ตรงกลาง

เอสเซียนเลิกคิ้วขึ้นก่อนที่จะมองไปยังภาพตรงหน้าของเขา สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้เขาแทบหยุดหายใจไปชั่วขณะ เขารู้สึกตกใจจนเสียงที่ท่องบทสวดก่อนหน้านี้เงียบลง ทุกอย่างถูกระงับในฉับพลันราวกับว่าระเบิดที่มีเวทมนตร์นั้นมีพลังแก่กล้าจนครอบคลุมไปทั่วทุกพื้นที่ 

*ตูม !* คลื่นจากไฟร์บอล 3 ลูกระเบิดออกมาพร้อมกันอย่างรวดเร็ว คลื่นความร้อนกระจายออกไปทั่ววิหารจนทำให้พาลาดินที่อยู่ใกล้เอสเซียนกระเด็นลอยออกไปไกล แม้แต่ริชาร์ดที่อยู่ด้านนอกวิหารยังสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่เกิดขึ้น เขากัดฟันแน่นเพื่อทนกับอาการวิงเวียนที่เกิดขึ้นจากการสูญเสียมานาทว่าไฟร์บอลลูกที่ 4 ในมือของเขาก็ยังปรากฏขึ้นมาและเขาก็ปล่อยมันออกไปอย่างรวดเร็ว 

ลำแสงที่หนาและสว่างประกายขึ้นมาจากจุดศูนย์กลางของการระเบิดก่อนที่มันจะกระจายออกและดับไฟเวทมนตร์ที่เกิดขึ้น ร่างของเอสเซียนถูกเผยให้เห็นอีกครั้งหลังจากเพลิงที่ล้อมรอบตัวของเขาได้กระจายหายไป เขายังคงยืนอยู่ด้านหน้าแท่นบูชาและยกไม้เท้าในมือของตนเองขึ้นมา แม้ว่ามันจะไม่มีแสงศักดิ์สิทธิ์รายล้อมตัวเขาเหมือนก่อนหน้านี้ทว่าเขายังคงรักษาความงดงามในตัวเองได้เช่นเดิมจนดูเหมือนว่าเขาเป็นผู้สืบทอดจากเทพแห่งความกล้าหาญ 

พรีสต์หันกลับมามองปีศาจที่น่ารังเกียจที่มาจากเพลนอื่นอีกครั้งทว่าสิ่งที่เขามองเห็นกลับเป็นเพียงลูกไฟที่ถูกส่งมาทางเขา มันค่อย ๆ ขยายขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็อยู่ระดับสายตาของเขาอย่างชัดเจน ! 

*ตูม !* เสียงระเบิดที่ดุเดือดดังขึ้นอีกครั้งก่อนที่เสียงอีกเสียงหนึ่งจะดังแทรกขึ้น “ข้าขอสาปแช่งพวกเจ้าทุกคน !”

ร่างของเอสเซียนกระเด็นขึ้นไปบนอากาศก่อนกระแทกเข้าที่รูปปั้นของเนเอียนอย่างแรงจนทำให้รูปปั้นกลับไปเอียงอีกครั้ง เกิดเสียงคำรามอึกทึกครึกโครมในขณะที่รูปปั้นพังทลายลงอย่างช้า ๆ รังสีศักดิ์สิทธิ์หลายดวงกะพริบออกมาจากร่างของเอสเซียนที่อยู่ตรงกลางของซากปรักหักพังก่อนที่เขาจะกระโจนตัวขึ้นเพื่อออกไปทางประตูด้านหลังโบสถ์แล้วหายไปท่ามกลางความมืด 

ริชาร์ดจ้องมองเอสเซียนที่หนีออกไปด้วยความประหลาดใจ การโจมตีเมื่อครู่ได้สอนให้เขารู้หลายอย่างเกี่ยวกับการเอาตัวรอดของพรีสต์ระดับสูง ในเวลานี้เขาถึงกับต้องสูญเสียมานาไปเพราะเขาร่ายไฟร์บอลออกมามากถึง 6 ลูกติดกันจนทำให้เขาไม่สามารถตามล่าพรีสต์ผู้นั้นได้ 

เมื่อพรีสต์เอสเซียนได้หลบหนีออกไปแล้ว พาลาดินทั้ง 6 คนที่อยู่ในระดับ 8 ก็ไม่ใช่ศัตรูของเขาอีกต่อไป โฟลว์แซนด์จัดการรักษาอาการบาดเจ็บของแกงดอร์และคนอื่น ๆ ที่เหลือทันทีด้วยการใช้คาถาฮีลระดับธรรมดา เป็นเพราะในตอนนี้พลังทำลายล้างของวิหารยังคงระงับความสามารถของนางไว้จึงทำให้นางใช้ความสามารถได้อย่างจำกัด และหากไม่ใช่เพราะหนังสือแห่งกาลเวลา นางก็คงจะไม่สามารถรักษาอาการบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยของคนในกองทัพได้

วอเตอร์ฟลาวเวอร์และคนที่เหลือมองหาศัตรูที่อยู่รอบ ๆ โดยที่ไม่ต้องรอให้ริชาร์ดออกคำสั่ง และนางก็สามารถกำจัดสไควร์จำนวน 10 กว่าคนได้ภายในชั่วพริบตา หลังจากที่ทั้งหมดถูกจัดการหมดแล้ว พวกเขาก็ไม่ลังเลที่จะวิ่งออกไปทางด้านหลังเพื่อล้อมรอบที่พักของพาลาดินไว้โดยยังโจมตีกันอย่างต่อเนื่อง  

ในเวลานี้ริชาร์ดที่อยู่คนเดียวได้ดึงดาบของเขาเองออกมาก่อนจะเดินตรงไปยังสนามรบอีกครั้งหลังจากที่เขาฟื้นจากความรู้สึกไม่สบายเล็กน้อยก่อนหน้านี้เรียบร้อยแล้ว แม้ว่าเขาจะเหลือมานาอีกไม่มาก แต่เขาก็ยังสามารถต่อสู้ได้ตราบใดที่เขายังมีดาบอยู่ในมือ ยิ่งไปกว่านั้นทั้งแกงดอร์และวอเตอร์ฟลาวเวอร์เองต่างก็ได้สำรวจรอบ ๆ ไว้เป็นอย่างดีแล้ว นั่นทำให้ไม่มีโอกาสที่จะหลงเหลือศัตรูอยู่ด้านหลังอย่างแน่นอน เป็นเพราะพวกเขาทั้งสองได้ฝึกอยู่ในค่ายแห่งความตายจึงทำให้เหยื่อของพวกเขาไม่มีโอกาสหลบซ่อนจากสายตาของพวกเขาได้ง่าย ๆ 

ควันและฝุ่นกระจัดกระจายตัวออกไปในขณะที่ริชาร์ดหันไปทางด้านหลังและแสงไฟก็ดึงดูดความสนใจของเขาในทันที เศษหินกองหนึ่งตกลงมาบนแท่นบูชาหลังจากที่รูปปั้นทรุดตัวลงจนเกือบจะฝังมันไว้ ทว่าภายในนั้นกลับมีแสงที่เล็ดลอดออกมาจากมุมหนึ่งของเศษกระดาษที่อยู่ใต้ซากปรักหักพัง

ริชาร์ดเดินตรงไปด้านหน้าซากปรักหักพังเพื่อรื้อบางอย่างที่อยู่ใต้นั้นออกมา กลไกที่ซับซ้อนของแท่นบูชาถูกทำลายโดยไฟร์บอลของเขาจนทำให้ในเวลานี้มันไม่สามารถที่จะใช้งานได้อีกต่อไป แม้เขาจะไม่สามารถจดจำสัญลักษณ์ที่จารึกไว้บนนั้นได้และคาถานี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขารู้จัก แต่ตรงนี้ก็มีสิ่งที่เขาสนใจมากอยู่ซึ่งก็คือชิ้นส่วนของกระดาษแผ่นนั้น

กระดาษแผ่นนั้นมีขนาดแผ่นที่ใหญ่ผิดปกติและทำจากวัสดุที่เขาไม่รู้จัก มันถูกวางไว้ตรงกลางของแท่นบูชา ด้านหนึ่งของกระดาษเป็นรอยขรุขระซึ่งทำให้เห็นได้ชัดว่ามันถูกฉีกออกมาจากหนังสือทว่าบนกระดาษแผ่นนี้กลับมีแต่ความว่างเปล่า แม้แต่รูปปั้นเทพเจ้าแห่งความกล้าหาญยังถูกทำลายด้วยการปล่อยไฟร์บอลติดต่อกัน 6 ลูก แต่กระดาษแผ่นนี้กลับไม่บุบสลายเลยแม้แต่นิดดียว