re zombie world โลกซอมบี้อีกครั้ง

ตอนที่ 103 ระเบิด

ในตอนแรกที่ไนเรลเข้าไปเห็นของในคลังพวกนั้นก็ต้องตกใจเพราะมันเป็นอาคารหินที่กว้างมากถึงจะบอกว่าด้านล่างใต้พิภพแห่งนี้เป็นเหมือนกับโลกอีกแห่งกว้างขวางมาก

ด้านหน้าทางเข้าออกมียักษ์เถื่อนจำนวนมากที่กำลังขนย้ายสิ่งของต่างๆ มากมายไม่ว่าจะเป็นสัตว์กลายพันธุ์ สิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดรวมทั้งพืชพันธุ์ต่าง ๆ

แต่ที่สะดุดตาที่สุดก็คือแร่ฝุ่นดวงดาวที่ดูจะมีการคุ้มกันที่แน่นหนาเป็นพิเศษ

รอบ ๆ นี้ไม่ได้มีแค่คลังเก็บของเพียงอย่างเดียวแต่ยังมีบ้านและที่พักของยักษ์เถื่อนที่อาศัยอยู่กันเป็นจำนวนมาก ไม่ต่างจากชุมชนของมนุษย์เท่าไหร่

ไนเรลมองไปที่พวกนั้นและก็ได้แต่คิดว่าถ้าทั้งสองเผ่าไม่มีเกิดการฆ่ากันแต่สามารถอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขได้ก็ดีแต่ไนเรลก็รู้ว่าเรื่องนี้เป็นแค่การเพ้อฝันเท่านั้น

เพราะในมุมมองที่สอนกันมาของยักษ์เถื่อนนั้นมนุษย์อย่างไนเรลเกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์ทาสโฮโมที่ทรยศเผ่าพันธุ์ของยักษ์เถื่อนดังนั้นมันไม่ทางเรื่องที่ไนเรลคิดเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

ไนเรลเลิกที่จะสนใจความคิดไร้สาระ จากนั้นก็หันไปสนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้หลังจากที่เขาแฝงตัวมาเป็นยามที่แห่งนี้แล้วไนเรลก็มองสำรวจทางหนีทีไล่ทุกสิ่งอย่างเพราะดูแล้วที่นี่น่าจะมียักษ์เถื่อนระดับ5 ประจำการอยู่ แต่จากการสังเกตมาหลายวันมันกลับไม่ได้เป็นอย่างที่คิด เพราะมันมีแค่ยักษ์เถื่อนระดับ4 เท่านั้น

ดังนั้นด้วยความอยากรู้ไนเรลจึงลองสอบถาม

“เจ้าไม่รู้อย่างนั้นหรือว่าท่านอัศวินที่มีพลังระดับ5 จะประจำการที่อุโมงค์หลัก อ้อจริงสิข้าได้ยินมาว่าท่านอัศวินอูคาพึ่งย้ายมาคุ้มกันที่อุโมงค์นี้เห็นว่าเป็นคำสั่งจากเบื่องบน....” ไคผู้ที่ตอนนี้เดินอยู่ข้าง ๆไนเรลพูดออกมาเป็นเหมือนกับน้ำไหลไฟดับอีกครั้งนั้นทำให้ไนเรลที่ได้ยินว่าอูคาเลือกที่จะมาประจำการอยู่ที่อุโมงค์หลัก เลข 3นั้นก็ถึงกับกำหมัดแน่น

ดูเหมือนว่าศัตรูของเขาจะอยู่แค่เอื้อมเท่านั้น

“แต่เจ้าไม่ต้องห่วงตามที่ญาติผู้พี่ผู้น้องของข้าที่เคยเป็นผู้คุ้มกันอยู่ที่นี่บอกว่ามาว่าคลังเก็บของต่าง ๆ นั้นจะปลอดภัยมากไม่ต้องเป็นห่วงเพราะที่นี่คือถิ่นเราเผ่าอัคคีไม่มีทางที่จะมีใครกล้าสร้างปัญญาอย่างแน่นอนว่าแต่หลังจากออกเวรแล้วเจ้าไปดื่มกับพวกข้าหรือไม่ได้ยินว่ามีเครื่องดื่มที่เรียกว่าเบียร์ ซึ่งเป็นสูตรของพวกมนุษย์ ที่ทางเรายึดมาได้น่าสนใจมาก.....”

ไคยังคงพูดต่อไปในขณะที่ไนเรลนั้นกลับไม่ได้สนใจสิ่งที่ไคพูดอีก

‘ถ้าเป็นแบบที่ไคว่าจริง ๆนั้นหมายความว่าที่นี่มีแค่พวกยักษ์เถื่อนขั้น 4 ถ้าจะจัดการมันก็คงไม่ยากแต่อาจจะวุ่นวายพอสมควร’ ภายในหัวของไนเรลนั้นหาวิธีจัดการยักษ์ในครั้งเดียวนับร้อยตนที่อยู่ในคลังนี้ทั้งหมดและหนึ่งในนั้นก็คือ “วางยา”

สามวันผ่านไป....

หลังจากที่ไนเรลหมดหน้าที่ของไนเรลในวันนี้แล้วแผนของเขาก็เริ่มขึ้นไนเรลแยกตัวกับไคออกมาและหาจังหวะที่เข้าไปยังแห่งน้ำของยักษ์เถื่อนเหล่านี้ซึ่งดูเหมือนมันจะไม่ได้หายากอะไร

เขาหมดพิษลงไปปริมาณที่พอเหมาะซึ่งพิษทั้งหมดนี้ก็มาจากความสามารถของ [นิ้วเหล็กในพิษ A] ซึ่งเป็นพิษอย่างเดียวที่ไนเรลสามารถหาได้ในตอนนี้

อีกอย่างแล้วเขาจำเป็นต้องรีบลงมือไนเรลไม่อาจจะอยู่ได้นานเกินไป เพราะถึงอย่างไรการกลายร่างเป็นยักษ์เถื่อนนั้นก็กินพลังและความสามารถประเภทกลายร่างก็ไม่สามารถทำได้นานเกินไป

ในช่วงเวลาพักแยกตัวออกมาไนเรลเลือกที่จะกลับคืนเป็นมนุษย์และรักษาพลังงานไว้พออยู่ต่อหน้ายักษ์เถื่อนตนอื่น ๆ ไนเรลก็จะใช้ความสามารถ [เทพไททัน B]

หลังจากนั้นไนเรลก็หายตัวไปอย่างเงียบ ๆในคลังเก็บของ

ตกกลางคืนที่นับตามแสงของโลกใต้พิภพที่มืดลงยักเถื่อนก็ดื่มหลายตนก็มาเติมน้ำของตนเองเอง แสงที่มืดลงบริเวณรอบ ๆทันทีที่ยักษ์เถื่อนแต่ละตนดื่มน้ำลงไปในช่วงแรก ๆ ก็ไม่มีความผิดปกติอะไร

แต่เมื่อผ่านไปสักพักก็เริ่มมีอาการหายใจที่ติดขัดและพวกมันหลายตนก็ล้มลงไป

“เจ้าเป็นอะไร? เกิดอะไรขึ้น”แต่ก่อนที่ยักษ์เถื่อนตนนั้นจะได้ช่วยเพื่อนยักษ์เถื่อนของตน ตัวของเขาก็ล้มลงไปเช่นกัน

ในขณะที่สายตาของผู้คุ้มกันยักษ์เถื่อนพวกนั้นกำลังมืดลงก็เห็นยักษ์เถื่อนตนหนึ่งเดินเข้ามาทหารยักษ์เถื่อนตนนั้นจึงยืนมือไปจับเพื่อเป็นการขอความช่วยเหลืออย่างสุดชีวิต

ไนเรลที่มองไปที่ทหารยักษ์เถื่อนที่ยังคงไม่ตายเขาก็หยิบดาบสั้นที่หาได้แถว ๆ นี้มาจากนั้นก็แทงผ่านเกราะเข้าไปปลิดชีพอย่างง่ายดาย

“ดูเหมือนว่าพิษที่เจือจางแล้วจะฆ่าพวกยักษ์เถื่อนไม่ได้ทุกตน”ไนเรลสะบัดมีดเพื่อเอาเลือดที่ติดอยู่ออกจากนั้นก็จัดการฆ่ายักษ์เถื่อนที่ยังไม่ตาย

และหนึ่งในนั้นก็มียักษ์หนุ่มไคอยู่ด้วยไนเรลมองไปที่ร่างไคอยู่สักพักก็เลือกที่จะทำตามแผนต่อ

ไนเรลจัดการฆ่ายักษ์เถื่อนทั้งตนที่ไม่ได้รับพิษและตนที่ยังไม่ตายจนหมดในคลังแห่งนี้หลังจากนั้นเขาก็ใช้ความสามารถ [ร่างกาบหอยแครงปีศาจF] จัดการกินพวกยักษ์เถื่อนบางส่วนโดยเฉพาะระดับ4 เท่านั้น ส่วนต่ำกว่านั้นเขาก็ปล่อยพวกมันทิ้งไปเพราะไม่มีเวลามากนัก

ขณะที่เขาเดินเข้ามาที่หน้าประตูคลังเก็บของซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้มาก

“หยุด เขตนี้ผู้คุมกันทั่วไปไม่สามารถเข้าได้”แต่ก่อนที่ผู้คุ้มกันพวกนั้นจะได้ทำอะไร อยู่ ๆก็มีโซ่โลหะพิภพของไนเรลที่สะบัดออกมารัดไปที่คอของทั้งสองคน

“เจ้า...” ยักษ์เถื่อนทั้งสองพูดได้แค่นั้นก็โดนไนเรลฆ่าตายในทันที

ไนเรลไม่รอช้าเหยียบย่างก้าวข้ามเข้าไปในที่ประตูเหล็กเขาสัมผัสไปที่บานประตูเหล็กที่สูงกว่า 20 เมตรประตูบานนี้หนาเป็นอย่างมากและจะต้องใช้กุญแจในการไขเข้าไปมันแทบจะไม่สามารถพังเข้าไปได้ แต่ทั้งหมดนี้นั้นไม่ได้เป็นปัญหาของไนเรลมากนัก

เพราะช่วงที่ผ่านมานั้นเขาสำรวจจนรู้แล้วว่าใครคือตนที่ถือกุญแจไว้และไนเรลก็ได้มันมาครอบครองอยู่ในมือแล้ว

ไนเรลหยิบกุญแจเปื้อนเลือดไขเข้าไปในคลังประตูของคลังค่อย ๆ เปิดออกอย่างช้า ๆ

ในคลังของส่วนแรกนั้นมันเต็มไปด้วยสัตว์กลายพันธุ์หลากหลายชนิดซึ่งแน่นอนว่าส่วนใหญ่นั้นอยู่ในสภาพที่อ่อนแรง มีตั้งแต่สัตว์ระดับ 2ไปจนถึงระดับ 4 ที่มีอยู่ไม่กี่ตัว ลึกเข้ามาก็เป็นส่วนธัญพืชและอาหารต่าง ๆซึ่งพวกมันคือเสบียงที่ยักษ์เถื่อนพวกนี้ใช้

ไนเรลไม่ได้สนใจพวกมันแต่เขาก็ยังคงฆ่าและเก็บไปเฉพาะแก่นพลังงานเท่าที่มี จากนั้นก็ตรงไปยังของที่เขาหมายตาไว้นั้นก็คือ

“ต้องรีบแล้ว” ไนเรลพูดออกมาแบบยิ้ม ๆตลอดการลงมือจนถึงตอนนี้มันกับราบรื่นเป็นอย่างมากแต่เพราะเขาจัดการฆ่ายักษ์ทุกคนที่อยู่ที่คลังแห่งนี้ไปแล้วมันทำให้เวลาของเขาไม่มากนักเพราะยักษ์เถื่อนที่อยู่ด้านนอกนั้นอาจจะรู้ตัวเมื่อไหร่ก็ได้

เมื่อมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูเหล็กไนเรลก้เลือกที่จะใช้กางเขนมนุษย์ขนาดใหญ่ทุบมันโดยตรงถึงแม้ประตูบานนี้จะแข็งแกร่ง แต่แน่นอนว่าเมื่อเจอกับไนเรลมันก็ต้องพังลง

ปัง! บานประตูที่กระเด็นออกไปพร้อมกับกลไกที่พังไนเรลเดินเข้าไปด้วยความยินดีแต่เขาก็ระวังเล็กน้อยด้วยกลัวว่ามันจะมีกับดัก แต่ดูเหมือนเขาจะคิดมาไป

แก่นพลังงานจำนวนมากมีตั้งแต่ระดับ 2ไปจนถึงระดับ 4 ที่ถูกเก็บรวมกันไว้ในห้อง ๆ หนึ่งไนเรลที่เห็นจำนวนของแก่นพลังงานก็ยิ้มออกมาในทันที เขาไม่รอช้าเก็บทุกอย่างที่ลงไปได้เท่าที่จะทำได้

หลังจากนั้นเขาก็ไปเปิดอีกห้องซึ่งที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ไนเรลไม่รอช้าจัดการเก็บของทุกอย่างเท่าที่จะสามารถเก็บไปได้

“นี่มันศรดำ ไม่นึกเลยว่าในคลังแห่งนี้จะมีถึง10 ดอก” แต่พอไนเรลคิดดูแล้วมันก็ไม่น้าแปลกอะไรที่คลังแห่งนี้จะมีของเยอะขนาดนี้

“หืมดาบนี่มัน...ดาบผสมโลหะพิภพ”

ไนเรลจับไปที่ดาบยาวขนาดเท่ายักษ์เถื่อนทั่วไปใช้กันแต่ตัวของดาบกับเป็นสีดำมันเงา ให้ความรู้สึกลึกลับพอสมควร

พึบ!

ไนเรลลองเหวี่ยงดาบไปมาสองสามครั้งก็รู้สึกว่ามันน่าทึ่งเป็นอย่างมาก เขายิ้มออกมาและเก็บดาบไปในทันที

ถึงอย่างไรแล้วของที่อยู่ที่นี่ก็เป็นของพวกยักษ์เถื่อนซึ่งไนเรลนั้นไม่คิดจะปล่อยทิ้งไปอยู่แล้ว

แต่แล้วสายตาของเขานั้นก็เจอเข้ากับบางสิ่งมันคือกล่องขนาด4 คูณ 4 เมตรจำนวนมาก

ไนเรลไม่รอช้าเปิดออกมาในทันทีซึ่งด้านในนั้นเต็มไปด้วยระเบิด “ไม่คิดเลยว่ายักษ์เถื่อนพวกนี้จะมีระเบิดอยู่ด้วยถ้าอย่างงั้นข้าก็ขอยืมใช้หน่อยก็แล้ว”

ไนเรลไม่รอช้าเก็บพวกมันลงไปบางส่วนจากนั้นก็ใช้บางส่วนวางกระจายไปทั่วทั้งคลังสินค้าแห่งนี้

ในขณะที่เขากำลังจัดการของพวกนี้อยู่นั้นก็มีเสียงสัญญาณที่ดังไปจนทั่วไนเรลรู้สึกงงมากหรือว่าจะยังคงมียักษ์เถื่อนในนี้เหลือรอดอยู่

“หรือไม่ก็พวกที่มาจากข้างนอก”

ดูเหมือนว่าไนเรลจะเดาไม่ผิดเพราะยักษ์เถื่อนที่ส่งสัญญาณเตือนอยู่ตอนนี้นี้คือ กลุ่มยักษ์เถื่อนที่ขนของจากด้านบนอุโมงค์ที่ห่างออกไปราวๆ หนึ่งวันได้เดินทางมาเพื่อเอาของบางส่วนมาส่งที่คลังแต่เพราะทันทีที่พวกมันมาถึงก็เกิดการผิดสังเกต

เพราะที่นี่มันเงียบเกินไปและเมื่อเข้ามาด้านในมันกลับเต็มไปด้วยรอยเลือดและศพของยักษ์เถื่อน

เนื่องจากว่าไนเรลไม่ได้เก็บศพพวกนี้ไปเพราะว่าเขานั้นต้องใช้พื้นที่เงาของตัวเองเก็บของอย่างอื่น

“ส่งสัญญาณเตือนมีผู้บุกรุกทุกคนในคลังตายหมดแล้ว รีบแจ้งพวกที่อยู่ใกล้ที่สุดเร็ว”

หลังจากที่ยักษ์เหล่านั้นส่งพวกออกไปแจ้งเรื่องแล้วทั้งหมดก็ตรงเข้าไปที่คลังในทันที

ในขณะเดียวกันที่สัญญาณดังไปจนทั่วไนเรลก็หนีออกมาด้านนอกแล้วเขามองไปที่ยักษ์เถื่อนที่อาศัยอยู่บริเวณรอบ ๆพากันแตกตื่นและรีบวิ่งไปที่คลังเก็บของส่วนไนเรลนั้นเขาไม่คิดจะหันหลังกลับไปมองเลยแม้แต่น้อย ๆเพราะเขาต้องรีบออกไปจากตรงนี้โดยด่วน

ซึ่งแน่นอนว่าก่อนหน้านั้นเขาได้พาคิงและพวกเด็กออกมาด้วยแล้ว

หลังจากที่ไนเรลออกมาได้ประมาณ 20กิโลเมตรด้วยความเร็วสูงสุดแล้ว

หลังจากนั้นเขาก็หาที่ปลอดภัยสักแห่งซึ่งมันก็คือป่าใต้พิภพจากนั้นก็ปล่อยพวกคิงและเด็ก ๆ ออกมา

“ที่นี่คือ...”คิงที่พึ่งออกมาจากเงาของไนเรลก็มองไปโดยรอบ ๆ ด้วยความแปลกใจ

“ป่าใต้พิภพ พวกนายหาที่หลบกันก่อน”ไนเรลตอบแบบเงียบ ๆ

คิงรู้สึกงงมากที่ไนเรลบอกให้หาที่หลบ‘หรือว่าจะมียักษ์เถื่อนพวกนั้นตามมา’ คิงได้แต่สงสัยแต่ก่อนที่คิงจะได้ถามต่ออยู่ๆ ก็มีแสงที่สว่างวาบและตามมาด้วยเสียงระเบิดที่ดังสนั่นหวั่นไหวตามมาด้านหลังของเขา

บูม!!!!!!!

เสียงและคลื่นกระแทกที่ตามมาเป็นระลอก แม้แต่ที่ๆ ไนเรลอยู่ก็สามารถสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือน หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยฝุ่น

“แค่ก ๆ” ที่ตอนนี้รีบหาที่หลบและดึกเด็ก ๆเข้ามาแอบก็ต้องตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น เขามองไปทิศทางของระเบิดที่เกิดขึ้นดึงจะมืดจากแสงสว่างที่น้อย แต่มันก็พอจะมองเป็นการถล้มลงมาของถ้ำบางส่วน

“เราเดินทางกันต่อเถอะ” หลังจากนั้นไนเรลที่กลับคืนสภาพเป็นร่างมนุษย์ก็ออกเดินทางต้อโดยมีทั้งสี่ที่ตามหลังมา