Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่หกสิบสี่ ความคาดหวังที่สูญเสียไป

เครื่องบินส่วนตัวทำให้คนรวยอย่างเราไม่ต้องรถติดหรือเสียเวลาเดินทางเป็นเวลานาน

World’s citizen

ประชากรของโลก

แนวความคิดประชากรของโลกนั้นแพร่หลายในหมู่ชนชั้นสูงและคนรวยหากคุณเป็นคนรวย การเป็นประชากรของโลกที่สามารถเดินทางไปกลับยุโรป เทือกเขาแอลป์ ฝรั่งเศสอังกฤษ ฯลฯ ได้ทุกเวลาที่คุณอยากจะไปจะมีความสุขมากๆ

แต่สำหรับคนจนแค่การเดินทางไปเมืองหลวง นอกจากจะเสียเวลาในการใช้ขนส่งมวลชนทั่วไปเสียค่าใช้จ่ายและเวลาในการเดินทาง

ยังส่งผลกระทบต่อการขาดรายได้ประจำวันนั้นที่ใช้เดินทางไปด้วย

ทำให้แม้ทางทฤษฎี ไม่มีการห้ามคนเดินทางออกนอกประเทศ

คนที่เดินทางออกนอกประเทศได้ จึงต้องมีเงินจำนวนหนึ่ง

ระบบปัจจุบันนี้ เป็นระบบศักดินาใหม่อย่างสมบูรณ์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น

ที่ไพร่ทาสติดที่ดินไม่รู้ตนเองด้วยซ้ำว่าตนเองเป็นทาสที่จะย้ายที่ออกจากท้องถิ่นของตนเองไม่ได้หากขาดทุนทรัพย์เส้นสายหรือความรู้มากพอ

“ประชากรของโลก”

จึงเป็นสิ่งที่คนรวยเท่านั้นที่จะสามารถกระทำได้

หากเราไปศึกษาประวัติคนรวย

ท่านคิมผู้ยิ่งใหญ่ก็ศึกษาจากทางตะวันตกไม่มีใครบอกว่าท่านคิมคือคนขายชาติขายแผ่นดินแต่ประการใด

หากเราอยากรู้ว่าผู้นำชาติต่างๆคิดอย่างไร

ให้เราดูว่าพวกเขาส่งลูกสาวลูกชายของพวกเขาไปเรียนประเทศอะไร

โดยไม่คิดว่าตนเองขายชาติแต่ประการใด

เป็นปรากฎการณ์ที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่ง

ที่ผู้ยิ่งใหญ่ของประเทศศึกษาและซื้อทรัพย์สินของชาติตะวันตกไว้ได้แต่ประชากรธรรมดาแค่เดินทางไปทำธุรกิจในเมืองหลวงก็โดนกล่าวหาว่าฟุ่มเฟือยแล้วนั่นเอง

และอ้าวป้าหม่าก็หวังจะไปต่างประเทศเพื่อครอบครองทรัพย์สินและของวิเศษต่างๆเช่นกัน

แต่ตอนนี้ต้องเคลียร์ปัญหาในประเทศนี้ก่อน

ขณะที่มาถึงลานสนามบินส่วนตัวของสกุลไป่

อ้าวป้าหม่าก็กระโดดลงมาจากเครื่องบินส่วนตัว

พวกนักษัตรและนามูก็ลอยตัวมาอย่างคล่องแคล่ว

และเสี่ยวชุ่ยเองแม้ไม่มีพลังระดับสูงแต่ก็คลอ่งแคล่วเช่นกันแม้จะต้องกลับตัวกลางอากาศบ้างไม่ใช่เหนียบอากาศอย่างพวกนักษัตร

“นำทางพวกข้าไปเลย”

สกุลไป่ได้เอารถมารับในขณะที่เดินทางไปสู่สถานที่ที่ทางสกุลไป่คอยอยู่อีกที

ตอนแรกอ้าวป้าหม่าอยากกระโดดลงมาจากเครื่องบินแต่อย่างนั้นเสี่ยวชุ่ยยอาจจะโวยวายขึ้นมาอีกและเป็นการไม่รักษาหน้าตาของสกุลไป่ที่มีธรรมเนียมมากมาย

การที่ให้เข้ามาตอนกลางคืนอย่างนี้ แม้จะไม่มารับที่สนามบินก็ถือว่าสกุลไป่ให้เกียรติอ้าวป้าหม่ามากแล้วนั่นเอง

ในลานนอกบ้านจัดพุ่มไม้สวยงามนานาพันธุ์

ใต้ศาลาแปดเหลี่ยม มีประมุขสกุลไป่ไป่ซู่

และไป่มู่หลิงกับฮูหยินไป่คอยอยู่

ผมทำความเคารพ

“คารวะผู้เฒ่าไป่ขออภัยที่มาเวลาค่ำคืน แต่วิกาลยาวนานฝันยุ่งเหยิง ทำเรื่องราวให้เรียบร้อยดีกว่า”

“ไม่ต้องเกรงใจกัน”

ไป่ซู่กำลังกล่าวตามมารยาทแต่อ้าวป้าหม่าไม่มีอารมณ์ทักทายขนาดนั้น

ผมทำท่าส่งสัญญาณให้อาหู่เอาสัญญาออกมาแม้กำลังจะพูดกันไม่จบก็ตาม

ไป่มู่หลิงรับสัญญาไปอ่าน

ผมก็ถามว่า

“มีอะไรต้องการเพิ่มเติมหรือต้องการให้ผมทำอะไรเพิ่มเติมไหม?”

ไป่มู่หลิงขมวดคิ้วและกล่าวว่า

“นายจะให้เงินกู้ชั้นร้อยล้านหยวนด้วยดอกเบี้ยห้าเปอร์เซ็นต่อปีหมายความว่าอย่างไร?”

ผมเลิกคิ้ว

“หมายความว่าหนึ่งปีผมจะได้เงินรายได้จากดอกเบี้ยที่ให้น้องมู่หลิงกู้ยืมห้าล้านหยวนจากเงินต้นกู้ยืมร้อยล้านหยวน”

การกล่าวว่าคนรวยอยู่เฉยๆก็รวยอาจจะไม่ถูกเสียทีเดียว

พวกเขาต้องแบกรับความเสี่ยงเช่นกันในการให้กู้ยืมแต่หากเขาเลือกลูกค้าที่ดี เขาจะได้กำไรมาจำนวนห้าล้านหยวนอย่างนี้นั่นเองหากคนที่กู้ยืมไปสามารถชำระหนี้ได้

ทางธนาคารกลางของเม่ยกั๋ว เอ๊ยอเมริกาก็บอกว่าแม้การเปิดธนาคารจะต้องเงินขั้นต่ำประมาณ 13 ล้านดอลล่าร์หรือบางทีอาจสูงถึง 150 ล้านดอลล่าร์และระยะเวลาการตรวจสอบยื่นเรื่องประมาณหนึ่งปีเป็นอย่างต่ำแต่หากเปิดธนาคารได้ เวลาดำเนินการสามถึงสี่ปี โอกาสทำกำไรก็เรียกว่าสูงเอามากๆ

อ้าวป้าหม่าคิดว่าโอกาสทำเงินดีดีเพิ่มอีกห้าล้านอย่างนี้ไม่เอาก็โง่แล้วห้าล้านหยวนเพิ่มอีกจากพันล้านหยวนอาจจะไม่มาก แต่เงินก็คือเงินเจอเงินเก็บตรงพื้นก็ต้องเก็บขึ้นมาสิจริงไหม?

แต่ไป่มู่หลิงไม่คิดอย่างนั้น

“เอาความสงสารของคุณเก็บไว้เถอะชั้นไม่ต้องการความช่วยเหลือของคุณ”

ไป่มู่หลิงกล่าวอย่างเย่อหยิ่ง

นั่นเอา เข้าไปธุรกิจนั้นมีการลงทุนตามสัดส่วนผลกำไรนะ กำไรน่ะโดยมากจะได้น้อยกว่าอัตราส่วนทุนที่ลงไปอยู่แล้วแม้แต่การลงทุนด้านการเงินหรือธนาคาร ก็ต้องคอยประมาณปีที่สามที่สี่ถึงจะได้กำไรประมาณปีละ 10-15%

เอาเถอะ เธอคงทำได้โดยผมไม่ให้กู้เงินล่ะนะแค่เห็นเงินห้าล้านหยวนหลุดลอยไปผมก็ปวดใจไม่ได้

นี่ผมกลายเป็นคนรวยไปเต็มตัวแล้วสินะ?

เห็นโอกาสการได้เงินหลุดลอยไปก็ถึงกับเครียดแล้ว

คนรวยได้กำไรไม่มากเท่าที่หวังก็ผิดหวังไม่ต่างกับการเสียเงินไปจริงๆนั่นเอง

ทำให้บริษัทใหญ่ๆอย่างดิสนี่ย์แม้ตามตัวเลขจะได้กำไร

แต่หากได้กำไรไม่เท่าที่ผู้ถือหุ้นคาดหวังซีอีโอก็ต้องตอบคำถามผู้ถือหุ้นให้ได้นั่นเอง