รวมเรื่องสั้น เรื่องเสียวแนวจีนโบราณ

        ตลอดมื้อเย็นหยางอวิ๋นเมิ่งเอาแต่มองพี่ชายต่างสายเลือดไม่ละสายตาและทุกครั้งที่เขาขันมาสบสายตาก็มักแสดงท่าทางขบขันออกมาพลางส่ายหน้าแล้วกินข้าวต่ออย่างไม่ใส่ใจจนนางที่มองเขาอยู่รู้สึกอยากจะเอาชนะเขาให้ได้ไม่ว่าด้วยวิธีใด

        จนจบมื้ออาหารเด็กสาววัยสิบแปดก็เอาแต่มองพี่ชายนอกสายเลือดของนางไม่หยุดนางมองเขาที่ประคองร่างภรรยาตั้งครรภ์อ่อนเดินกลับไปที่ห้องนอนก่อนจะหันไปหามารดาด้วยสายตาแน่วแน่

        “ท่านแม่วันนี้ท่านมาดึกหน่อยได้หรือไม่”

        “ทำไมเจ้าหาเรื่องถ่วงเวลากับข้าหรือ?”

        “โธ่ลูกจะทำเรื่องเช่นนั้นได้ที่ไหนกันเพียงแต่ลูกอายอยากจะขออาบน้ำดีและทำใจเสียหน่อย”

        “เจ้าแน่ใจนะ”

        “เจ้าค่ะ”

        “เช่นนั้นก็ได้แต่อย่าคิดลีลาละ ไม่เช่นนั้นนิยายไร้สาระของเจ้าได้กลายเป็นเถ้าถ่านแน่”

        เด็กสาวมองแผ่นหลังมารดาที่เดินจากไปก่อนจะมองไปทางเรือนพี่ชายแล้วเร่งมือเก็บกวาดข้าวของให้เรียบร้อยเพื่อหามุมดักรอเขาที่มักจะออกมาตรวจทานทุกก่อนจะกลับไปนอน ซึ่งเป็นอย่างนี้เสมอมาแต่เล็ก

        เดิมทีเขาเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่เจ้าอาวาสวัดท้ายหมู่บ้านรับมาเลี้ยงเท่านั้นหากไม่ใช่เพราะตอนนั้นบิดามารดามีลูกยากคิดว่าเวลานี้เขาก็คงยังคงเป็นคนดูแลวัดอยู่อย่างนั้นแต่เวลานั้นทั้งสองจะรับบุตรบุญธรรมมาแล้วแต่ก็ยังไม่ละความพยายามที่จะมีบุตรเป็นของตัวเองจนในที่สุดนางก็มาทว่าก็ผ่านมาหลายสิบปี พี่ชายและนางอายุห่างกันเกือบยี่สิบปีส่วนบิดามารดาไม่ต้องเอ่ยถึงตอนนี้ทั้งสองนั้นกลายเป็นคนชราผมขาวทั้งหัวเรี่ยวแรงถดถอยต้องพึ่งพาบุตรชายที่พวกเขารับมาเลี้ยงดูเป็นกำลังสำคัญ

        หลังรออยู่ครึ่งก้านธูปในที่สุดพี่ชายของนางก็ออกมาจากเรือนคิดว่าพี่สะใภ้และหลายชาย หลานสาวหลับกันหมดแล้วเขาถึงยอมออกมาได้เมื่อเห็นว่าจุดที่เขาเดินไปเป็นทางข้างห้องครัว นางจึงรีบวิ่งไปทันที

        “นี่เจ้า!!มาไม่ให้สุ้มเสียงข้าตกใจหมดคิดว่าโจร” เจิ้งข่ายลูบอกผ่อนลมหายใจก่อนจะกวาดตามองสำรวจความเรียบร้อย ไม่มองน้องสาวที่เล่นพิเรนทร์

        “ท่านพี่เรื่องที่บอกท่านข้าเอาจริงนะ”

        “เรื่องไหน”

        “สอนเข้าหา”ชายหนุ่มยืนโคมไฟมาตรงหน้าน้องสาว มองนางอยู่เพียงครู่ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจแล้วยื่นโคมไฟไปทางอื่นละสายตาจากนางเดินผ่านร่างนั้นอย่างไม่สนใจเพื่อไปตรวจตราดูส่วนอื่นต่อ แล้วจะได้กลับไปนอน

        “ข้าพูดจริงนะ!!”

        “…”

        “นี่ท่านพี่ข้าบอกว่าพูดจริง” เด็กสาววิ่งตามพี่ชายไปจนมาถึงลานหน้าจวนสายตาร้อนรนมองไปทั่วอย่างทำอะไรไม่ถูก หากเขาไม่รับปากนางคงแย่แน่อีกอยากตอนนี้หากยังรั้งไม่ทันเขาคงกลับเข้าเรือนแล้วนางจะคว้าน้ำเหลวเสียเวลาเปล่าและสุดท้ายนิยายของนางก็จะโดนมารดาเผา

        ไม่ได้นางจะให้เรื่องพวกนั้นเกิดขึ้นไม่ได้

        อวิ๋นเมิ่งกระโจนไปขวางหน้าพี่ชายก่อนจะกระชากมือเขาอย่างแรงมาวางบนเนินเนื้ออย่างที่เห็นในภาพนั้นและได้ผลเมื่อพี่ชายนางตกใจอย่างแรงเขาพยายามจะดึงมือออกใบหน้ากร้านแดดหันมองโคมที่ร่วงลงพื้น พร้อมมองเรือนบิดามารดาทีเรือนตัวเองทีด้วยกลัวมีคนเห็น

        “นี่เจ้าทำอะไรหากใครมาเห็นเข้าจะว่าอย่างไร”

        “หาท่านไม่ยอมเราก็อยู่กันที่นี่ตรงนี้แหละอีกไม่นานท่านแม่ก็จะออกมาจากห้องของนางเพื่อมาหาข้าดูสิว่าบุตรชายที่นางรักจะตอบนางอย่างไร”

        เจิ้งข่ายมองใบหน้าดื้อดึงเอาแต่ใจของน้องสาวด้วยสายตาร้อนรนขึ้นมาบ้างแล้วเขามองไปทางเรือนนอนมารดาก่อนจะมองไปที่มือของตนที่ตอนนี้โดนน้องสาวประกบกดมือเข้าแน่นจนรับรู้ได้ถึงเนื้อนมที่ยุบลงไปก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายเหนียว

        “ว่าอย่างไรท่านพี่ท่านจะยอมช่วยข้าหรือไม่? หาก...ไม่ข้าก็จะร้องมันเสียเดี๋ยวนี้ดูสิว่าท่านพ่อท่านแม่และพี่สะใภ้มาเห็นจะว่าอย่างไร”

        “อาเมิ่งเจ้าทำแบบนี้เพื่ออะไรข้าเป็นบุรุษทั้งยังเป็นพี่ชาย แม่นี้มัน มัน!!”

        “ท่านพี่เพราะท่านเป็นบุรุษนี่แหละข้าเลยมาหาหากไม่เพราะว่าข้าต้องมัดใจสามีก็ไม่มีนางมาหาท่านหรอก”

        “คำพูดเจ้านี่มันเกินเยียวยาจริงๆ”

        “ท่านจะกลัวอะไรตอนเด็ก ๆ ท่านบอกข้าเองมิใช่หรือว่าดูแลข้าราวบุตรในอุทรอาบน้ำป้อนข้าวท่านทำให้ข้าหมด ดังนั้นร่างกายนี้ท่านก็เห็นหมดแล้วตอนนั้นเป็นเช่นไรตอนนี้ก็อย่างนั้นแหละอีกอย่างท่านก็มีภรรยามาแล้วเรื่องพวกนี้คงไม่น่าอายเท่าไหร่กระมัง”

        “เจ้า เจ้านี่มัน”คำพูดของน้องสาวทำชายร่างสูงหมดคำพูดต่อเขามองใบหน้าดื้อดึงไม่สนใจสิ่งใจของนางอย่างโมโหมือที่ไม่กล้าออกแรงกระชากเพราะกลัวนางเจ็บก็เริ่มเพิ่มแรง อย่างไม่สนใจ ทว่าเขาดีนางยื้ออยู่อย่างนั้นมือที่ประกบเนื้อนมนิ่มก็ยังไม่ออกไปไหน

        “ว่าอย่างไรหากท่านไม่ยอมข้าจะร้องแล้วนะ ท่านมะ..”

        “ยอม ข้ายอม”

        เด็กสาวอมยิ้มหรี่ตามองพี่ชายที่หันมองด้านหลังอย่างระแวงก่อนนางจะยอมปล่อยมือเขาออกจากเต้านมของตัวเองพร้อมดึงเขาไปที่ห้องของนางอย่างรวดเร็ว

        “นั่นเจ้าจะพาข้าไปไหน”

        “ก็ไปห้องข้าอย่างไรท่านรับปากแล้วก็ต้องทำมิเช่นนั้นข้าจะบอกท่านพ่อ ท่านแม่”

        “มะไม่ใช่ว่าวันอื่นหรือ?”

        “ไม่ต้องเริ่มวันนี้ไม่เช่นนั้นไม่ทัน” เจิ้งข่ายมองน้องสาวที่ลากเขาไปทางห้องนางด้วยความตกใจก่อนนี้คิดรับปากส่งๆให้พ้นสถานการณ์นี้ก่อนไม่คิดว่าทุกอย่างจะรวดเร็วไปหมดเช่นนี้แล้วอย่างนี้เข้าต้องทำอย่างไร

        “แต่..อาเมิ่งเริ่มพรุ่งนี้ไม่ได้หรือพรุ่งนี้นะพี่ชายจะสอนเจ้าหลายๆ อย่างเลย”

        “ไม่ได้ท่านต้องเริ่มคืนนี้ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องคืนนี้เท่านั้น”เด็กสาวแสดงสีหน้าจริงจังออกมาก่อนจะพาเขาเข้าห้องนางได้สำเร็จ

        เจิ้งข่ายมองห้องนอนน้องสาวด้วยความรู้สึกอึดอัดทำแสร้งหันมองทางอื่นอย่างไม่รู้ต้องทำอย่างไรผิดกับอีกคนเมื่อเจ้ามาในห้องก็ปรี่ไปทางเตียงนอนหยิบเอาตำราที่มารดาให้มายื่นไปตรงหน้าพี่ชายทันที

        “เร็วรีบสอนท่านแม่จะมาแล้วเด็กไม่ทัน”

        “เจ้าเจ้าอยากรู้เรื่องใดถามข้าเอาก็ได้เดี๋ยวข้าอธิบายให้ฟัง”

        “ท่านนี่มันจริงๆ เลยให้เปิดก็ไม่ยอม” สุดท้ายอวิ๋นเมิ่งก็ทนรำคาญไม่ไหวนางเปิดตำราเองอย่างขัดใจก่อนจะยื่นไปตรงหน้าพี่ชายทันที

        “ภาพนี้ที่ชายผู้นี้ทำคืออะไรแล้วที่สตรีนางนี้หน้าแดงเกิดจากอะไร ข้าไม่เข้าใจว่าเขากำลังสัมผัสนางด้วยปากหรือหรืออย่างไร”

        คำพูดที่ออกมาจากปากน้องสาวทำเขาอยากจะกลั้นหายใจตายเสียตรงนี้หลังสำลักน้ำลายไปแล้วหลายรอบภาพบุรุษกำลังมุดเครื่องเพศสตรีที่นางเปิดนั้นทำเขาหน้าร้อนผ่าวราวมีกองไฟสุมจะบอกนางอย่างไรว่าเขากำลังดื่มน้ำเสียวจากร่องนางแล้วจะบอกนางอย่างไรว่าสตรีนางนั้นเสียวซ่านเพราะชายผู้นั้นใช้ปากของเขาปรนเปรอให้แล้วจะต้องบอกนางอย่างไรว่าที่ชายผู้นั้นกระทำกับสตรีนางนั้นเป็นเพราะสัญชาตญาณและอารมณ์ของทั้งสองพาไป

        “เร็วเข้าท่านช้าเช่นนี้เดี๋ยวท่านแม่ก็มากันพอดี”

        “เจ้าจะให้ข้าอธิบายอย่างไรเล่าเรื่องเช่นนี้ล้วนต้องรู้สึกเองทั้งสิ้นเจ้าไปนอนเถิดเดี๋ยวข้าจะออกไปบอกท่านแม่ให้ไม่ต้องสนใจเรื่องนี้แล้วไว้แต่งงานเดี๋ยวเจ้าก็รู้และเข้าใจเอง”

        “ไม่ได้ท่านก็รู้จักท่านแม่หากข้าพูดแล้วนางยอม ข้าจะต้องมาขอร้องท่านอยู่อย่างนี้หรือบอกมาเร็วเข้า”

        เด็กสาวรั้งแขนพี่ชายพร้อมโน้มน้าวเขาความรู้สึกวิตกฉายชัดเข้ามาเรื่อยๆตอนนี้ใกล้ถึงเวลาที่มารดานัดแล้วหากนางยังไม่มีความคืบหน้าเห็นทีวันนี้ต้องเสียงนิยายสุดรักนั่นแน่ไม่ได้นางเอาเขาเข้ามาได้แล้ว นางก็ต้องทำให้เขาสอนเรื่องในตำรานี้ได้แน่ในเมื่ออธิบายไม่ได้ เช่นนั้นก็ทำ

        “เช่นนั้นท่านสาธิต”