@ทะเลหวานน้ำตาลครีม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แสงแรกของรุ่งอรุณ ณ คฤหาสน์เหมันต์นิรันดร์สาดส่องเข้ามาขับไล่ความมืดมิด
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ความหนาวเย็นยังคงเกาะกุมทุกอณู จีน่าค่อยๆ ลืมตาขึ้น ความรู้สึกหนักอึ้งจากไข้เมื่อคืนได้จางหายไปแล้ว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เหลือเพียงความอ่อนเพลียเล็กน้อยและความทรงจำอันเร่าร้อนแต่ก็แสนประหลาดจากเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นไป
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ร่างกายรู้สึกอุ่นขึ้นอย่างน่าประหลาด
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀อาจเป็เพราะการถ่ายเทความร้อนด้วยวิธีเฉพาะตัวของแม่มดทั้งสอง หรืออาจเป็เพราะร่างกายของเธอเริ่มปรับตัวได้แล้วจริงๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอมองไปรอบๆ ห้อง พบว่าศิรัสกับวัลยานั่งอยู่ไม่ไกล
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀คนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้นวมเฝ้ามองเธอเงียบๆ อีกคนกำลังรินเครื่องดื่มอุ่นๆ จากกาต้มน้ำที่คงใช้เวทพื้นฐานต้มขึ้นมา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เมื่อเห็นเธอตื่น ทั้งคู่ก็รีบเข้ามาหาทันที
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ตื่นแล้วเหรอ จีน่า เป็ยังไงบ้าง รู้สึกดีขึ้นมั้ย?" วัลยาถามก่อน วางแก้วเครื่องดื่มอุ่นๆ ลงบนโต๊ะข้างเตียง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ยื่นมือมาอังหน้าผากเธอเบาๆ "อืม... ไข้ลดลงเยอะเลยนะ" น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโล่งใจ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"การรักษาของฉันได้ผลเสมอแหละน่า" ศิรัสพูดแทรกขึ้นตามสไตล์
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เดินเข้ามายืนกอดอกอยู่ข้างเตียงอีกฝั่ง แม้จะพูดจาข่ม แต่แววตาก็มีความห่วงใยฉายอยู่จางๆ "ดีขึ้นแล้วก็ลุกมากินอะไรเสียหน่อยสิจะได้มีแรง"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง รับแก้วเครื่องดื่มสมุนไพรอุ่นๆ น่าจะเป็ชาเปลือกไม้สุริยันอีกครั้ง มาจิบ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง บรรยากาศในห้องเงียบไปครู่หนึ่ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มีเพียงสายตาของแม่มดทั้งสองที่จับจ้องมาที่เธออย่างรอคอย... รอคอยคำตอบบางอย่าง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่ารู้ดีว่าพวกเธอรออะไร เธอสูดหายใจลึก รวบรวมความกล้า มองสบตาทั้งสองคนสลับกันไปมา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ขอบคุณนะคะ สำหรับเมื่อคืนที่ช่วยดูแลหนู" เธอเริ่มพูดเสียงค่อย "หนูรู้สึกดีขึ้นมากแล้วค่ะ"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แล้วเื่... เื่ที่เธอพูดเมื่อวานล่ะ?" วัลยาถามอย่างอดใจรอไม่ไหว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เื่ที่เราต้องพิสูจน์ตัวเอง... เื่การเคารพ... ไม่ใช่แค่การแย่งชิง" ศิรัสเสริม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจีน่า
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าพยักหน้าช้าๆ "ค่ะ หนูยังยืนยันคำเดิม" เธอกล่าว "แต่... หลังจากเื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้น... ทั้งเื่ดีและเื่ร้าย... หนู..." เธอลังเลไปครู่หนึ่ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มองใบหน้าอันงดงามแต่แตกต่างกันสุดขั้วของทั้งสองคน คนหนึ่งดูอบอุ่นแต่แฝงความร้อนแรง อีกคนดูเ็าแต่กลับเต็มไปด้วยพลังดึงดูดอันตราย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"...หนูคิดว่า... บางที... เราอาจจะลองดูได้นะคะ" จีน่าพูดออกมาในที่สุด แม้เสียงจะยังสั่นเล็กน้อย "การคบกันแบบสามคนก็ฟังดูไม่เลวนะคะ"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀คำพูดนั้นทำให้ทั้งศิรัสและวัลยาเบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เธอหมายความว่ายังไง จีน่า?" วัลยาถามเสียงสั่นระคนดีใจ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ก็หมายความตามนั้นแหละค่ะ" จีน่าตอบ พยายามทำเสียงให้มั่นคงขึ้น "หนูรู้ว่ามันอาจจะแปลกหรือผิดปกติในสายตาคนอื่น แต่ในเมื่อพวกคุณทั้งคู่ต่างก็... เอ่อ... ้าหนู? และหนูเองก็ยอมรับว่ามีความรู้สึกบางอย่างที่ซับซ้อนกับพวกคุณทั้งคู่เหมือนกัน บางทีการลองเปิดใจคบกันทั้งสามคนอาจจะเป็ทางออกที่ดีที่สุด"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอยกมือขึ้นห้ามก่อนที่ใครจะได้พูดอะไรต่อ "แต่มีเงื่อนไขนะคะ!" เธอย้ำ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อย่างแรก ต้องไม่มีการใช้กำลังหรือเวทมนตร์ทำร้ายกันเพื่อแย่งชิงหนูอีก อย่างที่สอง ต้องให้เกียรติซึ่งกันและกัน ให้เกียรติการตัดสินใจของหนู และอย่างที่สาม... เราต้องลองกันจริงๆ ไม่ใช่แค่การแสดงเพื่อเอาชนะบททดสอบนี้ ถ้าพวกคุณยอมรับเงื่อนไขนี้ได้หนูก็พร้อมที่จะลองดูค่ะ"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ศิรัสเป็คนแรกที่หัวเราะออกมาเบาๆ รอยยิ้มหยันแบบที่ชอบทำปรากฏขึ้น แต่คราวนี้ดูเหมือนจะมีความพึงพอใจเจืออยู่ด้วย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"หึ ในที่สุดก็ตัดสินใจได้สักทีสินะ สุดที่รักของฉัน" เธอยกมุมปาก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เงื่อนไขแค่นี้ ไม่ใช่ปัญหาสำหรับฉันอยู่แล้ว แน่นอนอยู่แล้ว สามคนย่อมดีกว่าโดยเฉพาะเมื่อมีฉันอยู่ด้วย รับรองว่าเธอจะได้รับประสบการณ์ที่ครบเครื่องกว่าการมีแค่ยัยนี่คนเดียวเยอะ" เธอเหลือบมองวัลยาอย่างท้าทาย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาไม่สนใจคำแขวะของศิรัส เธอยิ้มกว้างอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ดวงตาเป็ประกายด้วยความสุขและความหวัง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอโผเข้ากอดจีน่าแน่นเท่าที่ทำได้ในท่านั่ง "โอ้จีน่า! ฉันดีใจเหลือเกิน! ดีใจที่สุด!" เธอกระซิบข้างหู "ฉันสัญญาว่าจะดูแลเธอให้ดีที่สุด เราทั้งคู่จะดูแลเธอเอง จะให้เกียรติเธอเสมอ ขอบคุณนะ ขอบคุณที่ให้โอกาสพวกเรา"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เฮ้! อย่ามาเนียนกอดคนเดียวสิ!" ศิรัสเข้ามาแทรก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ดึงจีน่าออกจากอ้อมกอดของวัลยาเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ผลักไส แค่เข้ามาอยู่ในวงสนทนาด้วย "จำไว้ด้วยล่ะว่านี่คือความสัมพันธ์แบบสามคน ไม่ใช่แค่สองคน'"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"รู้แล้วน่า!" วัลยาตอบกลับ แต่ก็ยิ้มอย่างมีความสุข
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀บรรยากาศที่เคยตึงเครียดและหนาวเหน็บในคฤหาสน์ดูเหมือนจะสลายไปในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกโล่งใจ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ความหวัง และความสุขอย่างประหลาด แม้จะยังมีความรู้สึกแข่งขันกันอยู่ลึกๆ แต่การตัดสินใจของจีน่าก็เหมือนเป็การสร้างกรอบและทิศทางใหม่ให้กับความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงนี้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ข่าวการตัดสินใจของจีน่าและการยอมรับเงื่อนไขของทั้งสองฝ่ายถูกส่งไปยังศาลสูงแห่งโลกเวทมนตร์อย่างรวดเร็วด้วยเวทสื่อสารพื้นฐานที่พวกเธอพอจะใช้ได้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀และเพียงไม่นาน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀คำสั่งยุติบททดสอบและปลดผนึกพลังเวทก็มาถึง พวกเธอเป็อิสระจากคฤหาสน์เหมันต์นิรันดร์แล้ว!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀การเดินทางกลับสู่โลกมนุษย์นั้นง่ายดายและรวดเร็วกว่าขามาหลายเท่านัก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เมื่อพลังเวทเต็มเปี่ยมกลับคืนมา ศิรัสเพียงแค่เปิดประตูมิติเชื่อมตรงมายังโฮมสเตย์สุดหรูที่เป็ธุรกิจร่วมของเธอกับวัลยาทันที
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ทันทีที่ทั้งสามก้าวออกมาจากประตูมิติ แสงสว่างของโลกมนุษย์ยังไม่ทันจะชินตาดีนัก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀รถยนต์สีดำหรูหราหลายคันก็แล่นเข้ามาจอดเทียบอย่างรวดเร็ว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ประตูรถเปิดออกพร้อมกัน เผยให้เห็นชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำทะมัดทะแมงนับสิบคน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀พวกเขามีลักษณะท่าทางที่สุขุม เยือกเย็น แต่แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขาม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ทุกคนก้าวลงมายืนล้อมกรอบจีน่าไว้หลวมๆ อย่างพร้อมเพรียง ก่อนจะก้มศีรษะลงเล็กน้อย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"คุณหนูจีน่า ยินดีต้อนรับกลับครับ" เสียงทุ้มๆ ดังประสานกัน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ศิรัสกับวัลยาต่างมองหน้ากันด้วยความประหลาด
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าหันมายิ้มให้ทั้งสองคนอย่างใจเย็น "อ้อ... ไม่ต้องใหรอกค่ะ พวกเขาเป็... เอ่อ... คนที่บ้านน่ะค่ะ พอดีทางบ้านคงจะเริ่มเป็ห่วงหนูนิดหน่อยตอนที่หนูขาดการติดต่อไป ไม่ต้องห่วงนะคะ ไม่มีอะไร"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอบอกปัดด้วยท่าทีสบายๆ แต่สายตากลับมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"คนที่บ้าน?" วัลยาทวนคำ มองกลุ่มชายชุดดำด้วยความสงสัย "สมแล้วที่มีพ่อเป็ทหารยศใหญ่"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เดี๋ยวหนูค่อยอธิบายให้ฟังทีหลังนะคะ ตอนนี้หนูขอตัวกลับไปพักผ่อนก่อน เหนื่อยมาหลายวันแล้ว" จีน่าตัดบทอย่างนุ่มนวล
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀หันไปพยักหน้าให้หัวหน้าบอดี้การ์ดที่ดูาุโที่สุด ชายคนนั้นเปิดประตูรถลีมูซีนคันยาวให้เธอ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แล้วเจอกันนะคะ คุณวัลยา... คุณศิรัส" จีน่าโบกมือลา ก่อนจะก้าวเข้าไปในรถหรู
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀บอดี้การ์ดคนอื่นๆ รีบกลับขึ้นรถของตนเอง แล้วขบวนรถทั้งหมดก็เคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ศิรัสกับวัลยายืนงงอยู่หน้าโฮมสเตย์
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แล้วเื่ความสัมพันธ์ของพวกเราล่ะ?" วัลยาพึมพำ มองตามขบวนรถที่หายลับ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ศิรัสขมวดคิ้ว ใช้ความคิดอย่างหนัก "ปล่อยเ้าสาวของเราไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจะติดต่อเธอไปคืนนี้เอง"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ภายในรถลีมูซีนที่เคลื่อนตัวไปตามท้องถนนอย่างนุ่มนวล
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าเอนหลังพิงเบาะหนังอย่างผ่อนคลาย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀สาวน้อยยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้น ก่อนที่เธอจะหยิบโน้ตบุ๊กส่วนตัวที่บางเฉียบและดูทันสมัยกว่าโน้ตบุ๊กทั่วไปออกมาจากกระเป๋าถือราคาแพง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀นิ้วเรียวเคาะแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว หน้าจอแสดงผลสว่างวาบขึ้น เผยให้เห็นไม่ใช่หน้าจอเดสก์ท็อปธรรมดา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มันเป็หน้าจออินเทอร์เฟซที่เต็มไปด้วยข้อมูลสัญลักษณ์ซับซ้อน กราฟพลังงาน แผนผังเครือข่าย และรายชื่อพร้อมรูปภาพบุคคลต่างๆ ที่ถูกจัดหมวดหมู่อย่างเป็ระบบ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มีทั้งรูปของศิรัสและวัลยาอยู่ในนั้นด้วย พร้อมข้อมูลส่วนตัว ประวัติ พลังเวทมนตร์ จุดแข็ง จุดอ่อน และระดับความอันตรายที่ถูกประเมินไว้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ภารกิจสำเร็จเกินคาดไปหน่อย จีน่าคิดในใจพลางไล่สายตาดูข้อมูลบนหน้าจอ ไม่น่าเชื่อว่าแผนที่วางไว้หลายปีจะพลิกผันไปได้ขนาดนี้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ใบหน้าของเธอไม่ได้ดูใสซื่อเหมือนตอนที่อยู่กับศิรัสและวัลยาอีกต่อไป แต่ฉายแววความฉลาดเฉลียว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ความมุ่งมั่น และความเยือกเย็นเกินวัย เธอเป็ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลเก่าแก่ผู้มีหน้าที่เฝ้าระวังและศึกษาสิ่งเหนือธรรมชาติมาหลายชั่วอายุคน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀หรือในนามองค์กรลับที่เรียกว่าผู้พิทักษ์ดุลยภาพ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เป้าหมายเริ่มแรกของเธอคือการสืบหาและเก็บข้อมูลแม่มดระดับสูงสองตนที่มีพลังงานผิดปกติและอาจส่งผลกระทบต่อสมดุลระหว่างโลกมนุษย์และโลกเวทมนตร์ นั่นก็คือศิรัสและวัลยา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอใช้ข้อมูลที่รวบรวมมานานหลายปี วางแผนแทรกซึมเข้าไปในชีวิตของพวกเธอผ่านการเป็นักศึกษาฝึกงานที่โฮมสเตย์
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เพื่อสังเกตการณ์ ประเมินความเสี่ยง และหากจำเป็ก็ต้องหาทางควบคุมหรือทำให้เป็กลาง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่สิ่งที่เธอไม่ได้คาดการณ์ไว้ในแผนคือความรักหรือความหลงใหลอันรุนแรงที่แม่มดทั้งสองตนจะมีต่อเหยื่ออย่างเธอ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀สาวน้อยไม่คาดคิดว่าจะเจอการชิงดีชิงเด่น การหว่านเสน่ห์เพื่อควบคุม หรือแม้กระทั่งความพยายามที่จะดึงเธอเข้าสู่โลกของพวกเธอ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มันไม่ควรเป็ความรู้สึกที่ลึกซึ้งและพร้อมจะต่อสู้จนถึงที่สุดเพื่อแย่งชิงตัวเธอแบบนี้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀การที่พวกดันหลงรักจีน่า
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มันทำให้ทุกอย่างซับซ้อนขึ้น จีน่าขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่มันก็อาจจะเป็ประโยชน์ในระยะยาวก็ได้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀การตัดสินใจลองคบแบบสามคน มันไม่ใช่แค่การหาทางออกเฉพาะหน้า
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ทว่ามันคือการปรับเปลี่ยนแผนครั้งใหญ่ การผูกมัดแม่มดทรงพลังสองตนไว้ข้างกายด้วย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ความรักอาจจะเป็วิธีควบคุมที่มีประสิทธิภาพยิ่งกว่าการใช้กำลังหรืออาคมใดๆ และมันก็เปิดโอกาสให้เธอได้ศึกษาพวกเธออย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้นด้วย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ส่วนความรู้สึกของจีน่าเอง..?
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าหยุดคิดไปครู่หนึ่ง ััวาบหวามจากคืนที่ผ่านมายังคงแจ่มชัด
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀...ก็คงต้องใช้เวลาพิจารณาเหมือนกัน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอยังไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็อย่างไร
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ตอนนี้...
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอกุมไพ่เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด แม่มดทั้งสองยังคงอยู่ในโลกของความรักและการแข่งขัน โดยไม่รู้เลยว่าคนที่พวกเธอแย่งชิงกันอยู่นั้น
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀อาจจะเป็ผู้ล่าที่อันตรายยิ่งกว่าพวกเธอเสียอีก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าปิดโน้ตบุ๊กลง เอนหลังพิงเบาะอีกครั้ง มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀สี่เดือนต่อมา...
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ณ ดินแดนใจกลางโลกเวทมนตร์ ปราสาทแก้วผลึกอันงดงามตระการตาตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้เรืองแสงนานาพันธุ์
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วันนี้ปราสาทถูกประดับประดาอย่างยิ่งใหญ่และหรูหรากว่าครั้งไหนๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀บรรดาแเื่ผู้ทรงเกียรติจากทั่วทุกสารทิศของโลกเวทมนตร์ต่างทยอยเดินทางมาร่วมงานสำคัญ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เหล่าพ่อมดแม่มดในชุดคลุมหรูหรา นักปราชญ์แห่งธาตุทั้งสี่ เอลฟ์สูงศักดิ์จากป่าเงิน คนแคระช่างฝีมือจากเหมืองใต้พิภพ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แม้กระทั่งตัวแทนจากเผ่าพันธุ์ลึกลับอื่นๆ ต่างก็มารวมตัวกันที่นี่ ด้วยจุดประสงค์เดียวกัน คือร่วมเป็สักขีพยานในพิธีวิวาห์อันยิ่งใหญ่และไม่เหมือนใคร
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀พิธีวิวาห์ระหว่างแม่มดผู้ทรงอิทธิพลสองนาง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ศิรัส แห่งเนเวอร์ลอร์และวัลยาแห่งทอรัสกับเ้าสาวมนุษย์เพียงหนึ่งเดียวจีน่า
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ภายในห้องเตรียมตัวที่หรูหรา จีน่าอยู่ในชุดเ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่ออกแบบอย่างวิจิตรตระการตา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เนื้อผ้าทอประกายระยิบระยับราวกับเกล็ดหิมะต้องแสงจันทร์ เธอยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ขนาบข้างด้วยศิรัสในชุดทักซิโด้สีดำสนิทที่ขับเน้นความสง่างามและน่าเกรงขาม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาในชุดเดรสยาวสีงาช้างที่ดูงดงามและอบอุ่น
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ทั้งสามคนกำลังจะเข้าสู่พิธีสำคัญที่จะผูกพันพวกเธอไว้ด้วยกันอย่างเป็ทางการ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ตื่นเต้นไหมจีน่า?" วัลยาถามขึ้นเบาๆ จับมือจีน่าไว้หลวมๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"นิดหน่อยค่ะ" จีน่ายิ้มบางๆ "แขกเยอะกว่าที่คิดไว้อีกนะคะ"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ก็แน่ล่ะสิ" ศิรัสพูดแทรก ก้าวเข้ามายืนซ้อนหลังจีน่า โอบแขนรอบเอวบางจากด้านหลัง "งานแต่งของพวกเราทั้งที จะจัดแบบธรรมดาๆ ได้ยังไงจริงมีั้ย? ต้องให้ทุกคนได้รับรู้ว่าเธอเป็ของใคร..."
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เป็ของพวกเราต่างหากล่ะศิรัส" วัลยาแก้คำอย่างนุ่มนวล แต่แฝงความหนักแน่น
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ศิรัสแค่นเสียง แต่ก็ไม่ได้โต้เถียงอะไรต่อ เธอก้มลงกระซิบข้างหูจีน่า "คืนนี้เตรียมตัวรับของขวัญแต่งงานชิ้นพิเศษจากฉันได้เลยนะที่รัก"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าหน้าแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย มองเงาสะท้อนของตัวเองและแม่มดทั้งสองในกระจก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้า แต่ในแววตากลับมีความคิดซับซ้อนซ่อนอยู่
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀พิธีวิวาห์นี้อาจจะเป็ฉากสุดท้ายของการล่าหรืออาจจะเป็เพียงจุดเริ่มต้นของเกมครั้งใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มีเพียงเวลาเท่านั้นที่จะให้คำตอบได้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงดนตรีเวทมนตร์เริ่มไงขึ้นแล้ว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงดนตรีเวทมนตร์อันไพเราะกังวานไปทั่วปราสาทแก้วผลึก ประตูบานใหญ่เปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างระหงในชุดเ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่ายืนอยู่ตรงกลาง ขนาบข้างด้วยศิรัสในชุดทักซิโด้สีดำสนิทที่เสริมให้เธอดูสง่างามและลึกลับ และวัลยาในชุดเดรสยาวสีงาช้างที่ขับเน้นความงามอันอบอุ่นและทรงพลัง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ทั้งสามค่อยๆ ก้าวเดินไปตามทางเดินที่โรยด้วยกลีบดอกไม้เรืองแสง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ท่ามกลางสายตาของแเื่มากมายที่จับจ้องมาด้วยความรู้สึกหลากหลาย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ทั้งชื่นชม ประหลาดใจ และสงสัยใคร่รู้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀พวกเธอเดินมาหยุดอยู่หน้าแท่นพิธี ซึ่งมีผู้พิพากษาสูงวัยจากศาลสูงแห่งโลกเวทมนตร์ยืนรออยู่ ท่านมองทั้งสามด้วยแววตาที่เปี่ยมด้วยปัญญาและความเข้าใจ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ณ บัดนี้ เรามารวมตัวกันเพื่อเป็สักขีพยานในพันธะสัญญาอันเป็เอกลักษณ์ยิ่ง" ผู้พิพากษาเริ่มต้นกล่าว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงก้องกังวานแต่แฝงความเมตตา "เส้นทางที่นำพาทั้งสามท่านมาสู่จุดนี้ มิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หากแต่เต็มไปด้วยบททดสอบ ทั้งจากภายนอกและจากภายในใจตนเอง พวกท่านได้ผ่านพ้นความขัดแย้ง การแก่งแย่ง และความไม่เข้าใจ จนมาถึงจุดที่การเลือกได้ก่อกำเนิดเป็ความผูกพันในรูปแบบใหม่ รูปแบบที่้าทั้งความรัก ความอดทน และที่สำคัญที่สุดคือ ความสมดุล"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ผู้พิพากษาหันไปทางวัลยาก่อน "วัลยาแห่งทอรัส ท่านพร้อมที่จะให้คำสัตย์สาบานแล้วหรือไม่?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาสูดหายใจลึก หันไปมองจีน่าด้วยแววตาเปี่ยมรัก ก่อนจะหันไปมองศิรัสแวบหนึ่งอย่างมีความหมาย แล้วจึงกล่าวคำสาบานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยแต่หนักแน่น
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ข้า วัลยาแห่งทอรัส ขอรับจีน่าและศิรัสเป็คู่ชีวิตร่วมพันธะสัญญา"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของจีน่า "ข้าสัญญาว่าจะมอบความรัก ความอบอุ่น และความภักดีให้แด่จีน่า ...จะปกป้องดูแลเธอสุดหัวใจ สุดกำลังของข้า จะเป็ทั้งเพื่อน คู่คิด และเกราะกำบังให้เธอเสมอ"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอหยุดเล็กน้อย หันไปสบตาศิรัส "และข้า... จะพยายามให้เกียรติในพันธะสัญญานี้... จะเคารพในพื้นที่ของกันและกัน เพื่อสร้างสมดุล... ที่ผูกเราสามคนไว้ด้วยกัน... ตราบเท่าที่ลมหายใจข้ายังคงมี"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ผู้พิพากษาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหันไปทางศิรัส "ศิรัส แห่งเนเวอร์มอร์ ท่านพร้อมที่จะให้คำสัตย์สาบานแล้วหรือไม่?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ศิรัสเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยตามสไตล์ ยิ้มมุมปากบางๆ แต่แววตากลับจริงจังอย่างน่าประหลาดเมื่อสบตาจีน่า
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ข้า ศิรัสแห่งเนเวอร์ลอร์ ขอรับจีน่า และวัลยาไว้ในพันธะสัญญานี้"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀น้ำเสียงของเธอทุ้มและทรงพลัง "ข้าสัญญาว่าจะมอบทุกสิ่งที่เธอปรารถนา จีน่า... ทั้งความเร่าร้อน อำนาจ ทรัพย์สมบัติ และความสุขสมที่ไม่มีผู้ใดในโลกหล้าจะมอบให้เธอได้"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอยกมือขึ้นเชยคางจีน่าเบาๆ "เธอจะเป็หนึ่งเดียวของข้า... เอ่อ..." เธอชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเหลือบเห็นสายตาของวัลยา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"...ของพวกเรา... ข้าจะปกป้องเธอจากภยันตรายทั้งปวง จะทำให้ทุกวันของเธอเต็มไปด้วยสีสันและความตื่นเต้น"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอลดมือลง หันไปมองวัลยา "และตราบใดที่ยัยนี่... วัลยา... ไม่ขวางทางข้าในการมอบความสุขให้จีน่ามากนัก... ข้าก็จะยอมรับในสถานะสามเส้านี้... และจะรักษาสัญญาแห่งพันธะนี้ไว้"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀คำสาบานที่ตรงไปตรงมาและแฝงความเหนือกว่าเล็กๆ ของศิรัสทำให้แขกบางคนอมยิ้ม แต่ผู้พิพากษาก็เพียงแค่พยักหน้า ก่อนจะหันมาทางจีน่าเป็คนสุดท้าย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"และท่าน... จีน่า ท่านพร้อมที่จะให้คำสัตย์สาบานแล้วหรือไม่?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่ามองสบตาทั้งสองคนอย่างเท่าเทียมกัน รอยยิ้มอ่อนโยนประดับบนใบหน้า แต่แววตากลับฉายความแน่วแน่และลึกซึ้ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ข้าพเ้า จีน่า... ขอรับคุณวัลยาและคุณศิรัสไว้เป็ผู้ร่วมชีวิต ร่วมพันธะสัญญา"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงของเธอใสกระจ่างและมั่นคง "ข้าพเ้าสัญญาว่าจะมอบความซื่อสัตย์ จะเปิดใจเรียนรู้และยอมรับในตัวตนของพวกท่านทั้งสอง จะพยายามทำความเข้าใจในความแตกต่าง และหาจุดร่วมเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่ง"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอยื่นมือทั้งสองข้างออกไปให้วัลยาและศิรัสกุมไว้ "ข้าพเ้าจะมุ่งมั่นสร้างสมดุลและความสุขในชีวิตที่เราจะใช้ร่วมกันนับจากนี้ไป จะเป็จุดเชื่อมโยง เป็กำลังใจ และเป็บ้านที่อบอุ่นให้แก่พวกท่านทั้งสอง"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอยิ้มกว้างขึ้น "ข้าพเ้าจะให้โอกาสแก่ความรักในรูปแบบที่ไม่เหมือนใครนี้... ด้วยความจริงใจทั้งหมดที่มี"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀คำสาบานของจีน่าดูเรียบง่ายแต่กลับััหัวใจของทุกคน โดยเฉพาะศิรัสและวัลยาที่รู้สึกได้ถึงความตั้งใจจริง
124
