ตอนที่4 เงื่อนงำของประวัติศาสตร์หลังจากที่เซียล์ เก็บหนังสือขึ้นมา เขาก็เก็บหนังสือไปด้วยและเดินไปยังห้องนอน ห้องนอนของเซียล์ก็ตกแต่งแบบเรียบง่าย คล้ายๆกับชีวิตที่แล้วของเขา คือ มี เตียงนุ่มๆคลุ่มมุ้ง 1 หลัง มีโต๊ะอ่านหนังสือ 1 ตัวเก้าอี้ไม้ 1 ตัว และตู้เสื้อผ้า 1 ตัวหลังจากนั้นเซียล์ก็เดินไปแล้วนั่งอ่านหนังสือ“ประเภทจิตวิญญาณของเผ่าพันธุ์ต่างๆ”“เอาหละวันนี้อ่านให้จบแบบข้ามวันไปเลยดีกว่า” หลังจากนั้นเซียล์ก็ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ไปเรื่อยๆ ไปเรื่อยๆ“อืมมีอยู่หลายเผ่าเหมือนกันน่ะ เอ๋ สมัยก่อนมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งกว่าสมัยนี้เยอะเลยแฮะ”“มีเรียงระดับความแข็งแกร่งด้วยแล้วมนุษย์ลำดับเท่าไหร่หว่า.............ลำดับสุดท้ายอะไรว่ะเนี่ย” หลังจากนั้นเซียล์ก็พบว่าหนังสือยังมีหน้าต่ออีก“แล้วก็หือ บทเรื่องราวตำนานก่อนประวัติศาสตร์?”“บราๆๆแล้วก็เกิดมหาภัยพิบัติ สายเลือดรวมเป็นหนึ่ง แล้วก็ค่อยๆเจือจางจนจมหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์”“เอ แล้วมนุษย์ที่เป็นเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอที่สุดรอดมาจากมหาภัยพิบัติได้ไงหว่าแล้ว สายเลือดรวมเป็นหนึ่งมันคืออะไร อ่านต่อไปก่อนดีกว่า”ในที่สุดเซียล์ก็อ่านหนังสือเล่มนี้จบตอน 7 โมงเช้าของอีกวัน“เฮ่ออออ เสร็จซักทีไปนอนดีกว่า”หลังจะนั้นเซียล์ก็กำลังเดินไปที่เตียงนอนทันใดนั้นก็มีเสียงของผู้หญิงอันสดใส่ว่า“เซียล์ได้เวลากินข้าวเช้าแล้วลูกตื่นได้แล้ว”“ม่ายยยยย ฉันยังไม่ได้นอนตั้งแต่7โมงเช้า โนววววววว”แต่เซียล์ก็ได้ทำใจแล้วก็เดินลงไปกินอาหารเช้ากับครอบครัวเหมือนทุกวัน อาหารเช้าวันนี้เป็น ขนมปังเนย ทานกับ ซุปครีมเห็ดแล้วก็มีของหวานเป็นผลไม้“ว้าว วันนี้เป็นซุปครีมเห็ดด้วย งั้นจะทานละน่ะครับ”เซียล์พูดหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ ผมก็หยิบดาบและเดินไปที่ป่าทางทิศตะวันตกใช่พ่อของผมเป็นเอิร์ลที่มีเขตการปกครองทางทิศใต้ของประเทศ ปีกสีชาด ปกครองเมืองการูบ้า(Garuba city) เป็นอาณาเขตการปกครองที่ค่อนข้างดี เพราะทิศใต้ อยู่ติดกับทะเลสามารถตั้งท่าเรือและเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนสินค้าได้ และทิศตะวันตกอยู่ติดกับแนวป่าฟอนเซ่ (foncé) ที่มีทรัพยากรต่างๆมากมายแต่ไม่สามารถใช้ได้มากเพราะลึกๆในป่ามีสัตว์อสูรอยู่เลยใช้ได้เพียงแค่ทรัพยากรรอบนอกแต่ก็มีกลุ่มนักจิตวิญญาณเก่งๆบางกลุ่ม สามารถเข้าไปในที่ลึกแล้วก็ได้อะไร ดีๆกลับมาบ้างในบางทีแล้ววันนี้ผมก็จะมาลอง เดินรอบนอกของป่า เพื่อจะหาสัตว์อสูรระดับต่ำ เพราะไม่ได้ต่อสู้จริงๆมานานแล้วผมเลยกลัวว่า สัญชาตญาณจะเสื่อมหลังจากเดินไปในป่าจนถึงบ่ายๆ ผมก็เจองูตัวใหญ่ที่เหมือนจะมีความแข็งแกร่งมากกว่างูทั่วๆไป “อืมตัวนี้น่าจะใช่ล่ะมั้ง”ความจริงแล้วเราจะสามารถแยกสัตว์อสูรออกจากสัตว์ธรรมดาได้ง่ายๆ จากกระแสจิตวิญญาณที่ปล่อยออกมาจากสัตว์อสูรแต่เพราะว่า จิตวิญญาณของเซียล์นั้นยังไม่ตื่นขึ้น จึงไม่สามารถรู้สึกถึงกระแสนี้ได้ยังพอสามารถแยกได้จากลักษณะภายนอก“ดูจากลักษณะแล้วงูตัวนี้คง เป็นสัตว์อสูรที่มีจิตวิญญาณประเภท กายภาพสิน่ะ ระดับน่าจะอยู่ที่รวบรวมวิญญาณขั้น1-2 เรายังมีพรจากพระเจ้าอยู่น่าจะพอไหว”หลังจากนั้นเซียล์ก็ค่อยๆย่องเข้าไปพลางกำดาบในมือซ้ายแน่นและ....“ฉับ”เซียล์ฟันดาบลงไปด้วยความเร็วสูง อาศัยนิยาม ”เปิดก่อนได้เปรียบ”แต่งูก็มีปฏิกิริยาที่ฉับไว หลบดาบได้ทันและพุ่งอ้อมไปด้านหลังและกระโจนพุ่งไปที่ต้นแขนขวาของเซียล์“แย่แล้ว” แต่ด้วยพรของพระเจ้าทำให้เซียล์มองเห็นการเคลื่อนไหวอันรวดเร็ว กลายเป็นเหมือนภาพช้าแบบ สโลว์โมชั่น และได้จับเข้าที่กึ่งกลางลำตัวของงูพอดี แต่ในจังหวะนั้นเอง มันก็ได้หันหัวมาและฉกเข้าที่ต้นแขนขวาของเซียล์และฉีดพิษเข้าไปในแขนของเขา“โอ๊ยเจ็บชะมัด” เซียล์รู้สึกเจ็บปวดไปก็ยังอดทนและนึกในใจว่า“ทีนี้แกเสร็จฉันหละ” ในจังหวะนี้งูกัดเข้าที่ต้นแขนเซียล์ก็ได้กำดาบแน่นและแทงเข้าที่ลำตัวของงูขาดเป็นสองท่อน“เรียบร้อยแต่รู้สึกมึนหัวนึดๆแฮะ” หลังจากนั้นเซียล์ก็ตั้งสมาธิและและใช้ยันต์สื่อสารกับพระเจ้าซักพักก็มีเสียงตอบรับ“โอ้ว่าไงเซียล์มีเรื่องอะไรรึ”“เออคือวันนี้ผมโดนงูกัดอ่ะครับแล้วก็รู้สึกมึนหัวนึดๆอ่ะครับ พรเสื่อมรึป่าวครับ”“จะบ้าเรอะ เราให้พรแก่เจ้าว่าพิษใดๆไม่สามารถฆ่าเจ้าได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าไร้ผลไปซะทีเดียว มันยังมีผลอยู่แต่ก็จะเป็นอาการมึนหัวนิดๆ หน่อยๆแหละ แค่ไม่ตายก็ดีแล้ว”“โอเค ครับงั้นแค่นี้น่ะครับ สวัสดีครับ”“อืมถ้าเป็นอย่างงี้ต้องระวังหน่อยแฮะถ้าเจอสัตว์อสูรเป็นกลุ่มแล้วติดพิษนี้แย่แน่ๆเลย”หลังจากพักซัก30นาที อาการมึนหัวและแผลที่ต้นแขนขวาก็หายไป“พรแห่งการฟื้นฟูนี้ดีจังแฮะแผลสมานได้ในครึ่งชั่วโมงเนี่ยแล้วเซียล์กลับมามองซากสัตว์อสูรงูหลังจะนั้นก็ ใช้ดาบผ่ากึ่งกลางหัวของมัน และหยิบคริสตัสสีขาวขุ่นคล้ายสีไข่มุกออกมา“อืม นี้คือคริสตัลสัตว์อสูรสิน่ะ เอาไปให้พ่อกับแม่ดีกว่า พวกท่านจะได้ดีใจ”หลังจากนั้นเซียล์ก็เก็บซากสัตว์สรูรงูและคริสตัลสัตว์อสูรใส่ถุงเก็บของแล้วเดินกลับบ้านและถึงเวลาประมาณเย็นๆ
ตอนที่5 เรื่องประหลาดใจหลังจากที่เซียล์กลับถึงบ้าน“เซียล์กลับบ้านมาแล้วหรอลูกวันนี้ไปเที่ยวเล่นที่ไหนหละทำไม ไม่บอกพ่อแม่บ้าง”ยูริได้ถามลูกของเธอด้วยความสงสัยปนเป็นห่วงเพราะปกติลูกของเธอนอกจากฝึกดาบก็มักจะอยู่แต่ในห้องสมุดและไม่ค่อยออกนอกบ้าน หรือถ้าออกไปเดินเล่นก็จะไม่หายไปเกือบทั้งวันอย่างนี้แล้วซิกซ์ก็ได้เดินมาแล้วก็อีกว่า“แล้วสรุป ลูกหายไปไหนมาเกือบทั้งวันหละเซียล์”จากนั้นเซียล์ก็ได้ตอบกลับไปด้วยสีน่าเฉยเมยว่า“ผมไปป่าฟอนเซ่มาครับ”“อ๋อ ที่แท้ก็ไปป่าฟอนเซ่นี้เอง” หลังจากนั้นประมาณ3วินาที ซิกซ์และยูริก็พึ่งรู้สึกตัวและตะโกนตัวน้ำเสียงอย่างตื่นตระหนกว่า“ป่าฟอนเซ่!” หลังจากนั้นยูริก็พุ่งเข้ามากอดลูกของเธอแล้วก็ตรวจตามแขนขาแล้วก็พูดว่า“เซียล์น้อย นี้บาดเจ็บตรงไหนรึปล่าวแล้วไปเจอสัตว์อสูรบ้างไหม”เมื่อเห็นแม่เข้ามากอดด้วยความห่วงใยเซียล์ก็รู้สึกถึงความอบอุ่นขึ้นในจิตใจแล้วซิกซ์ก็พูดต่อทันทีว่า“เซียล์ถึงแม้ว่าลูกจะมีวิชาดาบ และแข็งแรงมากกว่าคนทั่วไป แต่จิตวิญญาณของลูกยังไม่ตื่นขึ้น จงจำไว้ว่า ต่อให้เป็นระดับต่ำแต่ก็มีแรงมากกว่ามนุษทั่วไป4-5เท่า ต่อให้เป็นนักสู้จิตวิญญาณที่มีระดับเท่ากันแต่สัตว์อสูรก็ยังแข็งแกร่งกว่าอยู่ดี”“ครับผมจะจำไว้”ก็เป็นดังที่พ่อของเซียล์กล่าวโดนทั่วไปมนุษย์จะมีพลังการต่อสู้ประมาณ 10 แบทเทิ้ลพอยต์(battle point)เมื่อจิตวิญญาณตื่นขึ้นเป็นขั้นรวบรวมวิญญาณระดับ1จะมีค่าพลังเพิ่มขึ้นเป็น 25 แบทเทิ้ลพอยต์โดยเฉลี่ยและจะเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆทุก25แบทเทิ้ลพอยต์จะทะลวงขั้นของชั้นรวบรวมวิญญาณแต่สัตว์อสูรนั้นจะมีค่าแบทเทิ้ลพอยต์สูงกว่ามนุษย์โดยเฉลี่ย2เท่าเช่นสัตว์อสูรขั้นรวบรวมวิญญาณระดับ1เหมือนกับมนุษย์จะมีแบทเทิ้ลพอยต์ประมาณ50ซึ่งมากกว่ามนุษย์2เท่านั้นเองจากนั้นเซียล์ก็ได้มองไปที่พ่อกับแม่แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างกรุ้มกริ่มแล้วพูดว่า“พ่อครับแม่ครับ จริงๆ แล้ววันนี้ผมไปเจอสัตว์อสูรมากด้วยหนะครับแต่ผมจัดการมันไปเรียบร้อยแล้ว นี้ไงผมนำซากของมันมาด้วยน่ะครับน่าจะขายได้ซัก5-6เหรียญเหล็กด้วยหละครับ”(Tl. ระบบเงิน มี เหรียญ ทองแดง เหล็ก เงิน และ ทอง โดยทุกๆ10เหรียญจะเท่ากับ1เหรียญที่ขั้นสูงกว่า1ขั้น เช่น10เหรียญเหล็กเท่ากับ1เหรียญเงิน)จากนั้นเซียล์ก็ได้นำซากสัตว์อสูรงูและคริสตัลวิญญาณออกมาจากกระเป๋า และส่งให้กับพ่อของเขา“นี้มัน!” ซิกซ์และยูริอุทานในใจ จากนั้นซิกซ์ก็พูดว่า“นี้ลูกล้มมันได้ด้วยตัวคนเดียวหรอ”“ใช่ครับมีอะไรรึปล่าวครับ”จากนั้นยูริก็ได้พูดต่อว่า“ไม่มีอะไรจ๊ะ เซียล์ ไหนๆลูกก็กลับมาเย็นๆแล้วไปอาบน้ำก่อนแล้วกันน่ะ แล้วเดี๋ยวค่อยมากินข้าวเย็นด้วยกันน่ะ”“ครับ แม่” จากนั้นเซียล์ก็เดินไปที่ห้องอาบน้ำอย่างไม่คิดอะไรมากหลังจากที่เซียล์เดินไปพ้นสายตา ยูริและซิกซ์ก็กลับมาที่ห้องนอนแล้วก็คุยกัน โดยที่ยูริเป็นฝ่ายเปิดปาก่อนว่า“ คุณคะ นี้มัน....”“ใช่นี้มัน งูลายเมฆฟ้า (blue cloudy serpent) ดูจากคริสตัลเป็นขั้นรวบรวมวิญญาณระดับที่2 ถึงจะมีแบทเทิ้ลพอยต์ประมาณ90 แต่มันก็เร็วมาก สามารถจัดการ สัตว์อสูร 130 แบทเทิ้ลพอยต์ทั่วๆไปได้สบายๆ เซียล์ล้มมันด้วยตัวคนเดียวทั้งๆที่จิตวิญญาณยังไม่ตื่นได้ยังไงเนี่ย”“หรือว่าจะมีใครแอบตามไปช่วยหรอคะ”“อาจจะเป็นไปได้แต่เราก็ไม่เข้าใจจุดประสงค์อยู่ดี แถมดูแล้วลูกเขาก็ไม่ได้โกหกด้วยนี้น่ะ เขาก็น่าจะไปตัวคนเดียวนั้นแหละ”“งั้นแสดงว่าลูกของเราคงมีพรจากสวรรค์สิน่ะคะ”“ถ้าเป็นเรื่องจริงก็คงจะเป็นอย่างงั้นแหละ” แล้วซิกซ์ก็พูดต่อว่า“งั้นผมคงต้องทดสอบหน่อยแล้ว”“พ่อครับ แม่ครับ ผมอาบน้ำเสร็จแล้วครับ”“จ้าลูก”จากนั้นพ่อแม่และลูก ตระกูลอินากามิก็ทานอาหารเย็นด้วยกันแล้วก็จบไปอีก1วัน
ตอนที่6 อาวุธใหม่หลังจากวันที่เซียล์ได้ไปล่า งูลายเมฆฟ้า ก็ผ่านมา 1 สัปดาห์แล้ว และตอนนี้เขาก็อยู่ในร้านตีเหล็กแห่งหนึ่ง ในเมืองการูบ้า“พี่พนักงานครับ ของที่ผมสั่งไว้เสร็จรึยังครับ”“เสร็จแล้วหละค่ะ ไปรอที่จุดรับของได้เลย”“ครับ”ย้อนกลับไปเมื่อ2วันหลังจากที่เซียล์ไปล่า งูลายเมฆฟ้าใช่แล้ว หลังจากที่เซียล์ได้ไปล่า งูลายเมฆฟ้า มา2วันเขาจึงนึกขึ้นได้ว่าเขายังไม่มีอาวุธที่ใช้ในการโจมตีในระยะไกลเลย และมันสำคัญอย่างมากในการต่อสู้ (Tl. พระเอกพึ่งนึกได้รึนิ)นอกจากนี้ดาบของเซียล์ที่ใช้อยู่ในตอนนี้ก็เป็นดาบเหล็กธรรมดาๆซึ่งแน่นอนว่าเซียล์อาวุธ ธรรมดาๆได้อย่างไร เขาจึงได้ร่างแบบอาวุธชุดซึ่งแหมะสมกับเข้าโดยเฉพาะและใช้เวลาในการร่างถึง1วัน1คืนเต็มๆหลังจากนั้นวันต่อมา เซียล์ก็ได้เดินไปยังร้านตีเหล็กแห่งหนึ่งเมื่อมาถึงเซียล์ก็ได้เปิดประตูเข้าไปก็ได้พบกับพนักงานหญิงคนหนึ่งกำลังคุยกับลูกค้าอีกคนแต่หลังจากนั้นไม่นานก็มีพนักงานอีกคนเดินมาที่ทางเขาหลังจากนั้นก็กล่าวด้วยวาจาที่สุภาพว่า“ยินดีต้อนรับค่ะ คุณลูกค้ามิทราบว่ามีเรื่องอะไรให้ช่วยไหมคะ”“ผมอยากจะสั่งทำอาวุธหน่อย หนะครับ”“ไม่ทราบว่าต้องการอาวุธแบบไหนคะ” พนักงานถาม“ดาบกับหน้าไม้ตะขอ ผมเอาแบบมันมาด้วยนะครับ”หลังจากนั้นเซียล์ก็ยื่นแบบอาวุธให้พนักงาน“อ่ะ.....เออคือว่า โครงสร้างมันค่อนข้างซับซ้อน ถ้าไม่ว่าอะไร คงต้องให้ไปคุยกับช่างตีเหล็กโดยตรงแล้วหละค่ะ” พนักงานตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“โอเค ครับ”หลังจากนั้นเซียล์ก็เดินตามพนักงานเข้าไปยังหลังร้านแล้วก็เจอกับผู้ชายวัยกลางคนกำลังขะมักเขม้นตีโลหะอยู่หลังจากนั้นซักพักหนึ่งเมื่อเขารู้สึกตัวว่ามีคนเข้ามา เขาจึงพูดกับพนักงานว่า “ฉันกำลังยุ่งอยู่กับงานให้เขาไปรอในห้องรับแขกก่อน”“ค่ะ” พนักงานตอบ หลังจากนั้นพนักงานก็พาเซียล์ไปยังห้องๆหนึ่งภายในห้องมีโต๊ะไม้หนึ่งตัวกับเก้าอี้ไม้2ตัว เซียล์ก็ไปนั่งบนเก้าอี้แล้วพนักงานก็นำ น้ำชาเขียวร้อนมาเสิร์ฟและเดินออกจากห้องไปหลังจากที่เซียล์จิบชารอไปได้ประมาณ30นาทีก็มีชายวัยกลางคนที่เจอในตอนแรกเปิดประตูเข้ามาในห้อง นั่งลงบนเก้าอี้แล้วพูดว่า“เด็กน้อย เจ้าชื่ออะไรรึ” ช่างตีเหล็กถาม“ผมชื่อว่าเซียล์ครับ”“แล้วเด็กน้อย เซียล์อยากได้อ่ะไรหละ”“เอ่อ คือ เรียกผมว่าเซียล์ก็พอครับ แล้วก็นี้เป็นแบบอาวุธที่ผมอยากได้ครับแล้วพอจะทำมันได้ไหมครับ”หลังจากนั้นเซียล์ก็ยื่นแบบอาวุธให้ช่างตีเหล็กดู“อืม มันค่อนข้างจะซับซ้อน แต่ก็ทำได้อยู่หรอกคงต้องใช้เวลาซักหน่อยหละนะ แล้วเจ้าอยากได้วัสดุแบบไหนในการสร้างอาวุธหละ”“ดาบผมอยากให้ทำจากเหล็กกล้าไฮคาร์บอน AISI 1095 ครับส่วนหน้าไม้ตะขอผมอยากได้ไม้ที่มีความยืดหยุนสูงในส่วนคันธนูหนะครับ”เมื่อช่างตีเหล็กได้ยินที่เซียล์ตอบจึงถามไปด้วยสีหน้างงๆว่า“แล้วเหล็กกล้าไฮคาร์บอน AISI 1095 คือแร่อะไรรึข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”“เออ จริงด้วยโลกนี้เขาคงไม่รู้จักเหล็กกล้ากันนี้เนอะ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเหล็กกล้าไฮคาร์บอน AISI 1095เลย” เซียล์คิดในใจจากนั้นจึงตอบช่างตีเหล็ก กลับไปว่า “งั้นนำแร่เหล็กมาจากนั้นผสมกับคาร์บ่อนและแมงกานีส ในอัตราส่วนและวิธีการตามนี้น่ะครับ” แล้วเซียล์ก็อธิบายวิธีการในการทำ “เหล็กกล้าไฮคาร์บอน AISI 1095”(Tl. เหล็กกล้าไฮคาร์บอน AISI 1095 เป็นเหล็กที่มีความแข็งอึดค่อนข้างมาก รักษาคมได้ดีเยี่ยม และลับคมได้ง่าย)“เข้าใจแล้ว เดี๋ยวจัดให้รอมารับในอีก4วันละกันนะ” ช่างตีเหล็กตอบ“งั้นไปก่อนน่ะครับ”4วันต่อมา เซียล์ก็มารับของที่ร้าน“พี่พนักงานครับ ของที่ผมสั่งไว้เสร็จรึยังครับ”“เสร็จแล้วหละค่ะ ไปรอที่จุดรับของได้เลย”“ครับ”หลังจากนั้นเซียล์ก็เดินไปที่จุดรอรับของ“ดาบกับหน้าไม้ตะขอที่สั่งไว้ได้แล้วค่ะ”หลังจากนั้นเซียล์ก็ได้พบกับ ดาบคาตานะที่มีความยาวประมาณ1เมตรที่ใบดาบผ่านการลับคมถึง24รูปแบบและทำจากเหล็กกล้าไฮคาร์บอน AISI 1095และอีกชิ้นก็คือหน้าไม้ตะขอขนาดเล็กที่ติดมาพร้อมกับปลอกแขนนี้เป็นหน้าไม้ที่เซียล์นั้นได้คิดขึ้นเพื่อใช้ช่วยในการเคลื่อนไหวและการซุ่มโจมตี โดย เมื่อสวมหน้าไม้นี้เข้ากับแขนจะสามารถยิงตะขอ3แฉกใช้ในการเกี่ยวเพื่อช่วยในการเคลื่อนไหวตามต้นไม้ อาคารสูงๆ และ ยังมีความสามารถดึงสายสลิงกลับได้อีกด้วย นอกจากนี้ข้างบนหน้าไม้ยังสามารถใส่ลูกธนูขนาดเล็กได้ถึง3นัดอีกด้วย“เอาหละเท่านี้อาวุธเบื้องต้นก็พร้อมแล้ว ถึงจะไม่ได้ดีมากแต่ก็พอใช้ชั่วคราวได้หละนะ” เซียล์คิดในใจหลังจากเซียล์จ่ายเงินค่าอาวุธเสร็จเขาก็เดินออกมาจากร้านและมุ่งหน้าสู่ป่าฟอนเซ่ทันที!