Galactic Imperium

ตอนที่ห้าสิบห้า Victory

“และในวันนั้นได้กลายเป็นวันครอบรอบวันแห่งชัยชนะและการรวมเป็นหนึ่งเดียวภายใต้การนำของท่านจักรพรรดิ”

พิธีกรได้บรรยายจนจบประวัติศาสตร์โลกที่มีการยอมรับจากทางรัฐบาลแล้ว

ท่าทางพวกเขาจะไม่บรรยายตอนที่ผมไปทำโบนัสสเตจในการบุกตะลุยแดนวัลฮัลล่าหรือแดนแห่งความตายของอียิปต์แฮะ

แต่ก็นนั่นล่ะมันออกจะเป็นแนวโรลเพลย์โบนัสมากกว่าที่จะได้มีอะไรเป็นประโยชน์มากนักในเกมส์สเกลระดับจักรวาล

การที่เรามีท่านผู้นำที่สามารถดวลชนะได้ทุกคนมันมีประโยชน์หากเราเจอกับกองทัพที่ยังมีฮีโร่ยูนิทหัวหน้าเป็นผู้นำทัพ

แต่หากกองทัพนั้นคือกองทัพจักรกลหรือจิตสำนึกรวม

ไม่มีความจำเป็นที่พวกนั้นจะรู้สึกเสียขวัญกำลังใจกับการแค่ยูนิทของตนเองยูนิทเดียวนั้นดวลกันพ่ายแพ้

ก็เรียกว่าในขณะที่กำลังฟื้นฟูโลก

ผมก็ให้ตัวละครของผมไปติวเตอร์ในหอสมุดอเล็กซานเดรียกับเข้าคอร์สเรียนเวทย์กับจอมเวทย์แห่งเยรูซาเล็มกับเข้าไปในดินแดนปิรามิดหัวกลับที่มีเทพเจ้าที่ตายไปแล้วอยู่

เรียกว่าเป็นการเก็บไอเท็มอีสเต้อเอ้กที่ทางเกมส์ให้มาให้ครบก็ว่าได้

ซึ่งผมก็ได้โบนัสเล็กน้อยมาเรื่อยๆตราบใดที่ผมยังแสดงข้าวของหายากอย่างหอกลองกินุส หรือจอกศักดิ์สิทธิ์ได้ในพิพิธภัณฑ์อย่างนี้

“การนำของท่านจักพรรดิทำให้พวกเรานั้นมีชีวิตอยู่อย่างสงบสุจขมาถึงทุกวนันนี้เริ่มจากวิสัยทัศน์ที่ยิ่งใหญ่ของท่าน...”

พิธีกรยังคงบรรยายไป

ทั้งที่พวกเรายังมีสงครามมากมายต่อจากนั้นและอย่างที่บอกสงครามกับสี่จักรพรรดิอวกาศ

ที่ผมคงบอกได้แค่ว่าผม “เสมอ”กับพวกจักรกลล้างจักรวาล

ว่าอย่างน้อยพวกจักรกลก็บุกมาในอาณาเขตของผมไม่ได้จนพวกนั้นหลับไปอีกครั้งในที่สุด

ไม่ค่อยรู้สึกว่าตนเองชนะสักเท่าไร

แต่ก็มีคนบอกว่าการเล่นเกมส์นี้นั้น

แค่เราเอาตัวรอดจากจักรวาลสยองอวกาศแห่งนี้ได้ก็เพียงพอแล้ว

ยิ่งเกมส์นี้กลายมาเป็นชีวิตจริง

ผมคงสามารถยอมรับได้ว่าแค่อยู่รอดต่อไปก็คงนับว่าเป็นชัยชนะได้แล้วกระมัง?

ภารกิจพิพิธภัณฑ์แห่งชาติสำเร็จ:ท่านได้แต้มการเมือง 500 แต้ม

หากผมยังไม่มีระบบนี่คอยช่วย

ผมคงบริหารอาณาจักรของผมที่มีคนมหาศาลนับล้านล้านคนอย่างนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน