ณ เวลาตอนนี้พวกผู้ใหญ่เองก็ผ่อนแรงไปเยอะเลย เพราะว่าไม่ต้องคอยห่วง คอยดูแลพวกเด็กๆที่จะต้องพากันวิ่งไปไหนมาไหนกัน เพราะตอนนี้พวกเด็กๆยังคงจุ้มหัวกันพูดคุยปรึกษาเื่เปิดใช้งานบ่อน้ำพุร้อน และเปิดร้านขายไข่กันอยู่อย่างเพลิดเพลิน
เพราะ่เวลาแบบนี้มันมีได้ไม่บ่อยนัก ที่พวกเด็กๆจะอยู่กับที่ไม่ได้ไปไหนไกลกัน หรือแยกกันกระจัดกระจายพากันไปซนเล่นที่อื่นให้พวกท่านได้ปวดหัวกัน
“พวกลิงทะโมนรวมตัวกันเป็กลุ่มเป็ก้อนแบบนี้ ค่อยดูแลได้ง่ายหน่อยนะว่าไหมคะ???”ป้าถัวผัน
“จริง…”ทุกๆคน
“ถ้าไม่มีสิ่งล่อความสนใจมากๆคงจะไม่อยู่ที่เดิมๆกันได้นานขนาดนี้นะ”ป้าเทียนหลันเซ่อ
“อันนี้แน่นอนค่ะพี่สะใภ้ ไม่อย่างนั้นแล้วคงจะกระจัดกระจายพากันซน ไม่อยู่แบบนี้อย่างแน่นอนเลยค่ะ”แม่
“แต่จะอยู่ได้อีกนานไหมล่ะ นี่ก็เสนอให้เอาไข่มาลองต้มในบ่อน้ำพุร้อนแล้วเนี่ย”ป้าถัวผัน
“นั่นคือเป็สัญญาณการเตือนแต่เนิ่นๆแล้วล่ะค่ะว่า พวกเด็กๆใกล้จะสลายตัวกันในไม่ช้านี้ แต่จะแยกตัวแบบไหนกันนั้นคงจะต้องลุ้นกันเอาเอง และหวังว่าคงจะไม่ทำให้พวกเราต้องปวดหัวมากไปกว่านี้ก็คงพอแล้วล่ะค่ะ!!”แม่
“ใช่…”ป้าสะใภ้ทั้งสองคน
“เฮ้อ…….”และแล้วแม่ กับป้าสะใภ้ทั้งสองคนก็ต้องพากันทอดถอนหายใจออกมาอีกครั้งแล้ว วันๆหนึ่งไม่รู้ต้องถอนหายใจกันกี่รอบกับความแสบ ความแสนซนของเ้าเด็กกลุ่มนี้กัน
พวกท่านทั้งสามคนก็ได้แต่พากันมองพวกเด็กๆ ไม่ให้ห่างสายตาเพียงเท่านั้นเอง เพราะรับรู้ว่าเด็กๆในวัยแบบนี้ย่อมจะซุกซนเป็ธรรมดา แต่ไม่ธรรมดาก็ไอ้ตรงที่เด็กๆบ้านพวกท่านเองนี่แหละความดื้อ ความซุกซนมันเท่าสองเท่าตัวของพวกเด็กๆบ้านอื่นกัน!!
ทางกลุ่มที่โดนจับตามองด้วยสายตาพวกผู้ใหญ่รอบๆด้าน แม้ว่าพวกท่านจะยุ่งอยู่ก็ตามที แต่ก็ไม่สามารถที่จะละเลยกลุ่มทางนี้ได้เลย ก็คงจะไม่พ้นพวกกลุ่มลิงทะโมนตัวน้อยๆหลากหลายวัยตรงนี้ได้หรอก
“อือ…นอกจากจะเอาไข่มาลองต้มในบ่อน้ำพุร้อนแล้ว พวกเราจะต้องเตรียมอะไรกันอีกไหมน้องเล็ก??”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“ต้องมีล่ะพี่สาว เพราะมีไข่แล้วก็ต้องมีอุปกรณ์ใส่ไข่สำหรับไปต้มไปลวกในบ่อน้ำพุร้อนด้วยนะ ไม่อย่างนั้นแล้วพวกเราจะเอาไข่ไปต้มใส่กับอะไรกันล่ะใช่ไหม??”เสี่ยวจื่อน้อย
“จริงด้วย..!!”พวกพี่ๆ เพื่อนๆในหมู่บ้านเป่าเฉิงต่างรีบพากันตอบและพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับสิ่งที่เสี่ยวจื่อน้อยได้พูดออกมา
“น้องเล็กพูดถูกเลยพวกเราจะต้องมีภาชนะใส่สำหรับเอาไข่ไปต้มล่ะ”พี่ใหญ่หมูจื่อ
“แล้วพวกเราจะเอาอะไรดีล่ะ??”พี่รองสือจื่อ
“พวกตะกร้าไหมสำหรับใส่ไข่ไปต้มในบ่อน้ำพุร้อนน่ะ??”พี่สามจงจื่อ
“อือ…ใช่ๆตะกร้าก็น่าจะเข้าท่านะ”พี่สุ่ยหู
“จริงๆแล้วสำหรับที่ๆเราจะเอาไข่ไปต้มในบ่อน้ำพุร้อนน่ะ เสี่ยวจื่อได้บอกพวกผู้ใหญ่ไปแล้วว่าให้ทำบ่อตื้นๆเอาไว้สำหรับต้มไข่ จะได้ไม่ต้องลำบากมากนักหรือเป็อันตรายจนเกินไป และห้ามไม่ให้เอาไข่ลงไปต้มในบ่อน้ำพุร้อนเลยถึงแม้ว่าจะเป็บ่อตื้นๆที่สามารถเอาไข่ลงไปต้มได้ก็ตามที”เสี่ยวจื่อน้อย
“ทำไมล่ะ…???”พวกเพื่อนๆในหมู่บ้านต่างถามด้วยความสงสัย
“ก็เพราะว่าจะไม่ทำให้บ่อน้ำพุร้อนของพวกเราสกปรกอย่างไรล่ะ ก่อนจะเอาไข่ไปต้มก็ต้างล้างทำความสะอาดเสียก่อน เพราะถึงจะมีภาชนะใส่แต่ถ้าไข่สกปรกก็เท่านั้น และก็ป้องกันเพื่อไข่แตกระหว่างการต้มด้วย”เสี่ยวจื่อน้อย
“อ้อ…..เข้าใจแล้ว”พวกเพื่อนๆพี่ๆในหมู่บ้าน
“พวกเราจะต้องช่วยกันดูแล และรักษาความสะอาดของบ่อน้ำพุร้อนนี้อย่างเคร่งครัดกัน เพราะมันคือแหล่งรายได้หลักต้นๆของหมู่บ้านเป่าเฉิงของพวกเรานับจากนี้ต่อไปด้วย และที่สำคัญกว่าเื่การทำรายได้เข้ามามันก็คือสุขภาพร่างกายที่ดีของคนในหมู่บ้านเป่าเฉิงของพวกเราที่จะสามารถแช่น้ำพุร้อนพวกนี้ได้ในทุกๆวันอย่างไรล่ะ”เสี่ยวจื่อน้อย
“ใช่ๆ….”พวกพี่ๆเพื่อนในหมู่บ้างต่างก็พากันยิ้มแบบอารมณ์ดีกันไปหมดทุกๆคน ที่ั้แ่พูดคุยปรึกษาเื่บ่อน้ำพุร้อนกันมามีแต่เื่ดีๆจริงๆ
“ทีนี้หน้าหนาวพวกเราก็ไม่ต้องกังวลว่าฟืนจะไม่พอใช้กันแล้วล่ะนะ เก็บไว้สำหรับทำอาหารกับก่อเตียงเตาก็พอแล้ว น้ำก็มาเอาน้ำพุร้อนนี่แหละอาบ”เสี่ยวจื่อน้อย
“จริงด้วยน้องเล็ก หน้าหนาวปีนี้พวกเราก็ไม่ต้องทนหนาวกันแล้วล่ะสิในเมื่อมีบ่อน้ำพุร้อนให้นั่งแช่ นอนแช่แบบสบายๆเลย ปีนี้พวกเราช่างโชคดีจริงๆเลยนะ”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“ใช่ๆ…”พวกพี่ๆเพื่อนๆในหมู่บ้าน
“หน้าหนาวปีนี้คงจะเป็อะไรที่สนุกแน่นอน”เสี่ยวจื่อน้อย
“ดีจังเลย….”พวกพี่ๆเพื่อนๆในหมู่บ้าน
“คงจะเป็ปีแรกของหน้าหนาวสำหรับพวกเราที่จะไม่ต้องคิดอะไรมาก และมีเวลาที่จะได้เล่นสนุกกับบ่อน้ำพุร้อนแห่งนี้เนอะพวกเรา”พี่ไคว่จื่อ
“ใช่ๆ ปรกติหน้าหนาวเป็ฤดูกาลที่พวกเราไม่ชอบมากที่สุดเลย ต้องลำบากตระเตรียมฟืนไม้ให้เยอะๆ ไหนจะต้องเก็บอาหารแห้งเอาไว้อีก และไหนจะต้องเตรียมยาหรือสมุนไพรเอาไว้ยามป่วยฉุกเฉินอีกต่างหาก มีแต่เื่มากมายให้คิดหนักจริงๆ”พี่หวงเซ่อ
“จริง หน้าหนาวไม่เคยเป็อะไรที่พวกเราชื่นชอบกันเลยนอกจากจะได้เล่นหิมะแต่ก็เพียงแค่ชั่วครู่ที่คิดดีใจเท่านั้น เพราะว่าความลำบากมันมีมากกว่าความสนุกเสียอีกนะ”พี่หงเซ่อ
“หน้าหนาวไม่ดีเลย……”
“ความสุขน้อยมากจริงๆเวลาหน้าหนาวมาถึง การเดินทางก็ลำบาก ไม่มีใครอยากจะเจ็บป่วยตอนหน้าหนาวเลยมันน่ากลัวมาก”
“น้อยมากจริงๆ ที่จะนึกถึงว่าหน้าหนาวมีแต่เื่ที่ดีๆ!!”
“ปีนี้พวกเราก็มีสถานที่ที่จะไปเล่นพักผ่อนกันอย่างไร้กังวลแล้ว”
“ดีจริงๆเลยเนอะที่หมู่บ้านเป่าเฉิงของพวกเรามีบ่อน้ำพุร้อน มันช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ”
“ในที่สุดก็เป็หน้าหนาวที่พวกเราสามารถหัวเราะและยิ้มกันได้แล้วล่ะสินะ”
“ใช่ๆเพราะ่หน้าหนาวทีไร สงสาร ย่า ยาย แม่ ที่จะต้องทนหนาวมากกว่าปรกติ”
เมื่อพูดถึงในเื่นี้ก็จะเป็กันแทบทุกๆบ้านจริงๆ ที่สตรีหลังจากมีลูกแล้ว ถ้าดูแล่หลังคลอดไม่ดีพอก็จะมีอาการแบบนี้ ดังนั้นบ่อน้ำพุร้อนนี้ช่างมีประโยชน์มากจริงๆ
พวกเด็กๆในหมู่บ้านเป่าเฉิงต่างก็พากันพูดคุยในเื่ของการเปลี่ยนแปลงใน่ฤดูหนาวที่หิมะตกในแต่ละปีกัน โดยเฉพาะปีนี้เป็ปีแรกที่พวกเขาคงจะไม่ลำบากเหมือนปีที่เคยผ่านๆมาอีกต่อไป เพราะลดภาระบางอย่างไปได้มากพอสมควรจริงๆ การตระเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับหน้าหนาวปีนี้ของหมู่บ้านเป่าเฉิงคงจะไม่หนักหน่วงอีกต่อไป
“หน้าหนาวมีหิมะตกอย่างงั้นเหรอ?? อยากให้ถึงเร็วๆเหมือนกัน จะมีความรู้สึกแบบไหนกันนะอาศัยตอนหิมะตกเนี่ย”เสี่ยวจื่อน้อยที่กำลังพูดคุยกับตัวเองอยู่เมื่อนึกถึงตอนหน้าหนาวที่มีหิมะตกจริงๆ เพราะโลกเก่าที่เคยอาศัยอยู่มีแต่ร้อน ร้อนมาก กับร้อนมว๊ากกกกกกที่สุด ความหนาวเย็นแทบจะไม่เคยััและรับรู้เลยว่าเป็อย่างไรกัน
“แล้วตะกร้าใส่ไข่ต้มที่บ่อน้ำพุร้อนนั้น พวกเราจะต้องทำกันใหม่ด้วยนะ”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“ใช่ๆ ทำตะกร้าใส่ไข่ต้มบ่อน้ำพุร้อนใหม่”เพื่อนๆพี่ๆในหมู่บ้าน
“แล้วมีใครสานตะกร้าเป็บ้างล่ะพี่ชาย??? พวกพี่ๆ??”เสี่ยวจื่อน้อย
“แหะ…แหะ…..”
“หมายความว่าอย่างไรกับท่าทีแบบนี้เนี่ยพี่ชาย??”เสี่ยวจื่อน้อย
“เอ่อ….พวกพี่ๆสานตะกร้าเป็กันนะ แต่ว่ามันออกจะไม่สวยตามที่น้องเล็กคิดน่ะ!!”พี่สามจงจื่อ
“อ้อ….แล้วในที่นี้ใครสานได้สวยที่สุดยกมือขึ้นค่ะ???”เสี่ยวจื่อน้อย
แต่ละคนยกมือกันก็จริงแต่การยกมือความสูงแตกต่างกันออกไป ที่ยกสูงสุดแขนนั้นไม่มีเลยสักคนเดียวยิ่งทำให้เสี่ยวจื่อน้อยของเราถึงกับต้องหรี่ตามองกันเลยทีเดียว
“เฮ้อ…..อีกแล้วนะ ยกมือแบบนี้ แบบนี้ และก็แบบนี้มันมีความหมายเดียวกันใช่ไหมคะ???พี่ๆเพื่อนๆช่วยบอกเสี่ยวจื่อหน่อยเหอะ??”เสี่ยวจื่อน้อยเริ่มกอดอกแก้มพองเสียแล้ว
“เอ่อ…..คือ…แบบว่า….เอิ่ม….”ก็เลยพากันพูดอึกๆอักๆแบบติดอ่างกันไปเลยทีนี้
“ยกมือแค่กระดกขึ้นแบบนี้คือสวยน้อยมากๆ ยกขึ้นมาแค่ระดับเอว คือสวยน้อยมากกว่าเมื่อกี้หน่อย และที่ยกขึ้นมาแค่อกนี่คือสวยที่สุดแล้วน้องเล็ก!!”พี่ใหญ่หมูจื่อ
“.............”เสี่ยวจื่อน้อยพูดไม่ออกเลยทีนี้ มันช่างเป็การคาดเดาในใจของเธอแบบถูกต้องจริงๆ เลย
“เฮ้อ………ไม่ไหว”เสี่ยวจื่อน้อยถึงกับต้องส่ายหน้ากันเลยทีเดียว
“แล้วแบบนี้น้องเล็กจะว่ายังไง??ให้พวกพี่ๆ เพื่อนๆสานตะกร้าใส่ไข่เอาไว้ต้มที่บ่อน้ำพุร้อนไหม??”พี่รองสือจื่อ
“เอาแบบนี้ไหมพวกพี่ๆเพื่อนๆช่วยกันสานทีละอัน ยกมือแค่นี้ แค่นี้ กับแค่นี้ พอรวมกันก็สูงสุดแขนก็กลายเป็สวยเองนั่นแหละนะ”เสี่ยวจื่อน้อย
“............??!!!!!”เจอคำตอบของเสี่ยวจื่อน้อยแบบนี้พวกพี่ๆเพื่อนๆในหมู่บ้านพากันไปไม่เป็เลยจริงๆ
“มันจะสวยจริงๆงั้นเหรอ??”พี่สามจงจื่อ
“ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่เท่าที่ฟังน้องเล็กบอกให้ช่วยกันทำสวยคนละนิดคนละหน่อยรวมกันก็สวยมากเอง???”พี่หวงเซ่อ
“เคยได้ยินเื่แบบนี้ด้วยเหรอ พวกเรา??ที่ว่ารวมๆกันก็สวยน่ะ ยิ่งฟังยิ่งงงแหะ”พี่หงเซ่อ
“ก็งงเหมือนกันหมดนี่แหละดูสีหน้าแต่ละคนสิ ทำหน้าสงสัยกันอยู่เลย”พี่ไคว่จื่อ
“ภาษาพูดของน้องเล็กเนี่ยนะฟังยากจริงๆ เข้าใจยากมากๆด้วย มีแต่น้องสี่เท่านั้นแหละมั้งที่จะเข้าใจน้องเล็กที่สุดน่ะ”พี่สุ่ยหู
“จริง..!!!”พี่ชายทั้ง 7 คน
“เฮ้อ…………”พวกพี่ชายก็ได้แต่ทอดถอนหายใจกันออกมากันหมด
“อ้าว….ตกลงเข้าใจกันใช่ไหมพี่ๆเพื่อนๆ???”เสี่ยวจื่อน้อย
“เนอะน้องเล็ก ดูแล้วแต่ละคนยังดูงงๆกันอยู่เลย”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“งงกันตรงไหนเอ่ย???”เสี่ยวจื่อน้อย
“งงทุกตรงเลย!!!!”พวกพี่ๆเพื่อนๆในหมู่บ้าน
“...............”เสี่ยวจื่อน้อย ที่กำลังจะอ้าปากพูดออกไปแบบสั้นๆก็ต้องปิดปากน้อยๆแทบไม่ทัน นี่เธอจะต้องพูดใหม่หมดใช่หรือไม่กัน??
“ก็แค่แบบว่าคนไหนที่สามารถสานตะกร้าได้ดีที่สุดก็เป็คนนำก่อนเลยและคอยดูแลช่วยเหลือและตรวจสอบกันจะได้ตะกร้าที่ดีและสวยอย่างไรล่ะ”เสี่ยวจื่อน้อย
“อ้อ…..เข้าใจแล้วน้องเล็กพี่น้องห้านิ้ว”พวกพี่ๆเพื่อนๆในหมู่บ้าน
“และพวกเราจะต้องมีตะกร้าใส่ไข่ไว้ต้มในน้ำพุร้อนสำรองเอาไว้ด้วยนะ เพราตะกร้าแช่น้ำบ่อยๆก็อาจจะมีชำรุดเสียได้ง่ายด้วย”เสี่ยวจื่อน้อย
“ได้ๆ…”เพื่อนๆพี่ๆน้องๆในหมู่บ้าน
“แบบนี้พวกเราจะต้องเตรียมไปตัดต้นไผ่กันแล้วล่ะนะ”พี่สุ่ยหู
“ใช่ๆต้องเตรียมเอาไว้เยอะๆ เลยเพราะที่บ้านมีไม่พอแน่นอนล่ะ”พี่ไคว่จื่อ
“พวกเราทำเอาเองใหม่ดีกว่า ช่วยๆกันนี่แหละ”พี่หวงเซ่อ
“ได้ๆ..งั้นพวกเราไปตัดต้นไผ่กันเลยเถอะ”พี่หงเซ่อ
“ไปกันพวกเรา…”พวกเด็กๆโตก็พากันแยกกลุ่มออกไปแล้ว แต่ก็ยังเหลือพวกพี่ๆผู้หญิงที่ยังคงคอยอยู่เพื่อดูแลน้องๆที่เล็กๆกว่าพวกเขาอย่างพวกกลุ่มพี่สาวและเสี่ยวจื่อน้อยนี่แหละ
***********
เสี่ยวจื่อน้อยรวมกลุ่มกับพวกพี่ๆเพื่อนๆน้องๆในหมู่บ้านเป่าเฉิงเพื่อเตรียมตัวสานตะกร้าเอาไว้สำหรับใส่ไข่เอาไปต้มในบ่อน้ำพุร้อนกันแล้ว
########
1K
![ปาฏิหาริย์รักสองโลหิต [จบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1681653524_8441541.webp)
