หน้ากากอันเย็นเฉียบบนใบหน้าซีกซ้ายทำให้หยางกวงหวนคิดถึงชาติที่แล้วของเขาและฉู่ิอวี้ในชาติที่แล้วทั้งที่เขาและนางแต่งงานกันตั้งหลายปีแต่เขากลับไม่เคยได้หัวใจของนางเลยส่วนเื่สตรีในเรือนนอกผู้นั้นเดิมทีเขาคิดว่าจะสามารถปิดบังนางได้ แต่กลับไม่เคยคิดเลยว่านางรู้เื่คนในเรือนนอกของเขาก่อนหน้าที่เขาจะเดินทางกลับมาถึงเมืองหลวงเสียอีก
เดิมทีเขาปกปิดเื่สตรีของบิดาเพื่อ้าถนอมจิตใจของมารดาแต่สุดท้ายการปิดบังของเขากลับทำร้ายจิตใจของนางแทนแม้ว่าภายนอกฉู่ิอวี้จะดูเหมือนคนเอาแต่ใจและมักจะวางท่าทางราวกับว่าเป็คนที่ชอบรังแกผู้อื่นแต่นางกลับไม่เคยรังแกผู้ใดอย่างจริงจังเลยสักครั้ง การที่นางปล่อยให้รุ่ยอ๋องส่งคนไปเข่นฆ่าคนในเรือนนอกเช่นนั้นน่าจะเป็เพราะเื่คนในเรือนนอกทำร้ายจิตใจของนางอย่างรุนแรงจนนางไม่คิดจะมีความเมตตาอีกต่อไป
“กระหม่อมรู้ดีครั้งนี้กระหม่อมไม่คิดจะปิดบังสิ่งใดจากองค์หญิงเจ็ดอีกแล้ว” เมื่อหยางกวงเอ่ยเช่นนี้ฉู่ิหรงฮ่องเต้ก็พลันมีสีพระพักตร์มึนงงในทันที
“ครั้งนี้หรือ? มีเื่ราวในครั้งก่อนที่ข้าไม่รู้ด้วยหรือ”คำถามประโยคนี้ของฉู่ิหรงฮ่องเต้ทำให้หยางกวงยิ้มออกมาในทันที
“กระหม่อมหมายถึงต่อไปกระหม่อมจะซื่อตรงต่อองค์หญิง จะไม่คิดว่าตนเองเก่งกาจจนสามารถควบคุมความคิดและการกระทำของผู้อื่นได้อีกแล้ว”เมื่อหยางกวงเอ่ยเช่นนี้ฉู่ิหรงฮ่องเต้ก็พยักหน้า
“เปิดเผยและจริงใจคือความมั่นคงในชีวิตคู่ เสด็จพ่อทรงตรัสกับข้าเช่นนี้อยู่เสมอแม้ว่าในก่อนหน้านี้เสด็จพ่อจะทรงมีสนมมากมาย แต่คู่ชีวิตเพียงหนึ่งเดียวของเสด็จพ่อก็คือเสด็จแม่เพียงเท่านั้น”ถ้อยคำประโยคนี้ของฉู่ิหรงฮ่องเต้ทำให้หยางกวงหันไปจ้องมองฉู่ิหรงฮ่องเต้ในทันทีแล้วจึงได้เอ่ยถามออกมาตามตรง
“ในบรรดาบุคคลที่กระหม่อมรู้จัก คนที่ไม่สมควรจะคิดเื่การมีคู่ชีวิตเพียงหนึ่งเดียวก็คือฝ่าาจริงอยู่ว่าในยามนี้ทรงใช้ข้ออ้างเื่ความไม่สงบของแคว้นมาเลื่อนการคัดเลือกองค์ฮองเฮาพระชายาและพระสนมได้ แต่ก็ทรงไม่สามารถเลื่อนได้ตลอดไปนะพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อหยางกวงเอ่ยเช่นนี้ฉู่ิหรงฮ่องเต้ก็ตรัสออกมาตามตรงเช่นเดียวกัน
“ซินเอ๋อร์ของบ้านเ้าชื่นชมที่บิดาของพวกเ้าที่เขาไม่รับอนุภรรยาอีกทั้งยังไม่มีสาวใช้ข้างห้องข้าเองก็อยากจะเป็หนึ่งในบุคคลที่นางชื่นชมและชื่นชอบ”คำตอบที่ได้รับทำให้หยางกวงเม้มปากแน่นแล้วสุดท้ายจึงได้เอ่ยออกมาเสียงเบา
“ยามนี้ท่านพ่อของกระหม่อมแอบเลี้ยงดูสตรีนางหนึ่งอยู่ที่ชายแดนทรงอย่าได้เข้มงวดกับพระองค์เองเพียงเพราะเื่ราวของท่านพ่อของกระหม่อมเลยพ่ะย่ะค่ะอีกทั้งด้วยนิสัยของน้องสาวของกระหม่อมนางเป็คนที่มีความยืดหยุ่นสูงหากมีความจำเป็ต้องรับสตรีอื่นเข้าวังแม้ว่านางอาจจะคิดมากอยู่บ้างแต่ก็คงจะไม่เสียใจแต่สิ่งเดียวที่จะทำให้นางเสียใจก็คือคนที่นางรักทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจของนางต่างหากพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อหยางกวงเอ่ยมาจนถึงประโยคนี้เสียงของเขาก็ขาดหายไปเมื่อคิดถึงความไว้เนื้อเชื่อใจที่ฉู่ิอวี้เคยมอบให้แก่เขา
“ท่านแม่ทัพหยางเขา...ข้าไม่เคยรู้เลยว่าท่านแม่ทัพจะทำเช่นนี้”
“อย่าว่าแต่ฝ่าาที่ไม่ทรงรู้กระหม่อมเองก็พึ่งจะรู้ได้ไม่นานท่านแม่กับซินเอ๋อร์เองก็ไม่รู้เื่นี้เช่นเดียวกันดังนั้นขอฝ่าาได้โปรดทรงเห็นความสัมพันธ์ฉันสหายระหว่างพวกเราได้โปรดอย่าทรงตรัสถึงเื่นี้กับซินเอ๋อร์ย่างเด็ดขาด รอให้กระหม่อมสะสางเื่บางอย่างให้แล้วเสร็จก่อนกระหม่อมจะทำให้ท่านพ่อเป็คนบอกเล่าเื่นี้ให้ท่านแม่และซินเอ๋อร์ได้รับรู้ด้วยตนเอง”หยางกวงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอึดอัดใจชาติก่อนเขาปกป้องพวกนางจนทำร้ายจิตใจสตรีที่เขารักชาตินี้คนที่จะต้องปกป้องความรู้สึกของพวกนางหาใช่เขาไม่แต่ควรจะเป็คนที่ลงมือก่อเื่อย่างหยางจิ่นผู้เป็บิดาของเขาต่างหาก
“ฝ่าาพวกเราเลิกพูดถึงเื่อื่นเถิดมาพูดถึงเื่ของกระหม่อมดีกว่าวันนี้ฝ่าาจะสามารถพากระหม่อมไปเยี่ยมเยียนองค์หญิงได้หรือไม่”หยางกวงเอ่ยถามออกมาตามตรง ยามนี้ร่างกายของเขาเริ่มจะทนรับการตรากตรำไม่ไหวแล้วแม้ว่าเมื่อครู่นี้หมอหลวงจะพึ่งใส่ยาบนาแให้แต่อาการเ็ปที่ได้รับทำให้เขาเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว
“เช่นนั้นก็ตามข้ามา”ฉู่ิหรงฮ่องเต้เองก็มองออกว่าหยางกวงน่าจะเริ่มปวดแผลแล้วเขาไม่เคยเข้าใจว่าเพราะเหตุใดหยางกวงจึงได้ยึดมั่นถือมั่นกับฉู่ิอวี้ผู้เป็น้องสาวร่วมมารดากับเขานักนางไม่ใช่สตรีที่มีใบหน้างดงามที่สุด ไม่ใช่สตรีที่มีจิตใจงดงามที่สุดอีกทั้งยังเคยทำให้ใบหน้าของหยางกวงเกือบเสียโฉมอีกทั้งหากหยางกวงแต่งงานกับฉู่ิอวี้คนที่ได้ประโยชน์ก็มีแค่เพียงเขาตำแหน่งพระสวามีขององค์หญิงที่หยางกวงกำลังจะได้ไปสุดท้ายแล้วหยางกวงก็จะนำตำแหน่งนี้มาสร้างประโยชน์ให้เขาอยู่ดีแต่สำหรับหยางกวงแล้วกลับไม่ได้อะไรเลยนอกจากได้รับความเห็นใจจากเขา
“อืมที่แท้สิ่งที่เ้าอยากได้ก็คือความเห็นอกเห็นใจจากข้าและความรู้สึกผิดจากข้านี่เอง”เมื่อฉู่ิหรงฮ่องเต้ทรงตรัสออกมาเช่นนี้หยางกวงก็พยักหน้าพลางยิ้มออกมา
“เช่นนั้นก็ทรงรีบเสด็จนำเถิดหาไม่แล้วฝ่าาอาจจะต้องรู้สึกผิดมากกว่านี้อีกนะพ่ะย่ะค่ะ”คำพูดของหยางกวงหาใช่การข่มขู่ข้อนี้ฉู่ิหรงฮ่องเต้รู้ดีดังนั้นจึงทำได้แค่เพียงสะบัดชายแขนเสื้อแล้วเดินนำไปยังทิศทางที่ตั้งของตำหนักหรูเฟิ่งในทันที
ยามที่ได้ยินว่าฉู่ิหรงฮ่องเต้เสด็จมาเยี่ยมเยียนที่ตำหนักหรูเฟิ่งฉู่ิอวี้ก็รู้สึกประหลาดใจมากแล้ว แต่พอเห็นว่าหยางกวงติดตามมาด้วยนางก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจมากยิ่งขึ้นสีหน้าของหยางกวงดูซีดเซียวมากกว่าที่นางเคยจำได้อีกทั้งยามนี้ยังเป็่เวลาที่ในชาติก่อนเขายังไม่กลับมาจากชายแดนดังนั้นพอนางเห็นเขาในยามนี้ในใจก็อดรู้สึกสงสัยไม่ได้ว่าเหตุใดเขาจึงได้กลับมาเมืองหลวงเร็วกว่าในชาติที่แล้วอีกทั้งยังติดตามฉู่ิหรงฮ่องเต้มาปรากฏตัวในตำหนักหรูเฟิ่งของนางอีกด้วย
“ได้ยินว่าอาการป่วยของเ้าดีขึ้นมากแล้ว”เมื่อฉู่ิหรงฮ่องเต้ทรงตรัสถามเช่นนี้ฉู่ิอวี้ก็รีบตอบกลับในทันที
“ดีขึ้นมากแล้วเพคะขอบพระทัยที่ฝ่าาทรงเป็ห่วง” ฉู่ิอวี้เอ่ยออกมาด้วยท่าทีนอบน้อมยามที่หยางกวงได้เห็นท่าทีเช่นนี้ของนางแววตาของเขาก็พลันแปรเปลี่ยนไปในทันที
‘นางได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่’ หยางกวงมั่นใจเป็อย่างยิ่งในตอนที่ฉู่ิอวี้มีอายุเพียงเท่านี้นางไม่ได้สุขุมนุ่มลึกเช่นนี้อีกทั้งนางไม่มีทางที่จะไม่แสดงอาการต่อต้านฉู่ิหรงฮ่องเต้
“องค์หญิงเจ็ดทรงสบายดีหรือไม่กระหม่อมได้ยินมาว่าองค์หญิงเจ็ดทรงตกน้ำเมื่อครู่นี้ฝ่าากำลังจะเสด็จมาเยี่ยมเยียนองค์หญิงพอดีกระหม่อมก็เลยขอติดตามฝ่าามาด้วย”คำพูดของหยางกวงทำให้ฉู่ิหรงฮ่องเต้ตวัดสายพระเนตรที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองให้เขาในทันทีเป็เขาที่บังคับให้ฉู่ิหรงฮ่องเต้มาเยี่ยมเยียนฉู่ิอวี้แถมยังบังคับให้พาเขาติดตามมาด้วยแต่ยามนี้หยางกวงกลับมาพูดเช่นนี้ทำให้ฉู่ิหรงฮ่องเต้อดรู้สึกไม่พอใจหยางกวงไม่ได้จริงๆ
“ข้าสบายดีขอบคุณท่านแม่ทัพที่เป็ห่วงข้า” คำพูดของฉู่ิอวี้ทำให้หยางกวงยิ้มออกมาแม้ว่าในยามนี้าแที่กลางแผ่นหลังของเขาจะปวดแสบปวดร้อนมากเพียงใดแต่เขากลับไม่ได้รู้สึกถึงความเ็ปเ่าั้เลยสักนิดสิ่งเดียวที่เขารับรู้ได้ในยามนี้ก็คือความรู้สึกยินดีเพียงเท่านั้นเขายินดีที่์มอบโอกาสให้ทั้งเขาและนางทำให้สามารถย้อนกลับมาแก้ไขอดีตที่ผิดพลาดไปของตนเองได้อีกครั้ง
“กระหม่อมย่อมจะต้องเป็ห่วงถึงอย่างไรอีกไม่นานพวกเราก็กำลังจะเข้าพิธีสมรสกันแล้วสุขภาพขององค์หญิงคือสิ่งสำคัญที่กระหม่อมจะต้องคอยดูแลในวันหน้าและครั้งนี้กระหม่อมขอสัญญาว่าจะดูแลองค์หญิงให้ดีไม่ทำให้องค์หญิงต้องถูกคนเ่าั้รวมหัวกันรังแกอีก”คำพูดของหยางกวงทำให้ฉู่ิหรงฮ่องเต้ทอดถอนใจกับคำว่าครั้งนี้ของเขาพลางคิดอยู่ในใจว่าหยางกวงพูดผิดอีกแล้ว แต่ฉู่ิอวี้กลับไม่คิดเช่นนั้นคำว่า“ครั้งนี้” ของหยางกวงทำให้นางคิดถึงเื่การได้ย้อนกลับมาอีกครั้งในทันที
1K
