ราชันย์ปีสาทโลหิต

'โฮ่~ น่ากลัวแล้วนะเนี่ย~'

"มันก็ตรงตามที่เจ้าพูดนั้นแหละ

ข้ากับนางแต่งงานกันเพราะเป็นคู่หมั้นกัน

ตั้งแต่เยาว์วัย ในตอนนี้พวกข้าก็ไม่ได้อยู่

ด้วยกัน เพราะนางได้ไปเข้าร่วมพรรคเยือก-เย็นซึ่งเจ้าก็น่าจะรู้ถึงกฎของที่นั้นสินะ"

"ทำให้พวกข้าไม่ได้สานสัมพันธ์กันแต่อย่างใดกันเลยแม้แต่นิดเดียว"

หลานเยว่ก็เผลอไปเล่าความจริงให้ฟัง

คาลที่ได้ยินนั้น สีหน้าของนางก็พลันยิ้มแย้ม

และสดใสดั่งเช่นเดิม

"ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหาแล้วสิ~"

'เวนกำ~ ปัญหามันต่อจากนี้ต่างหาก'

"แต่ข้ายังไม่ได้รู้จักอะไรเจ้าเลยสักอย่าง

เจ้าก็ยังไม่ได้รู้จักข้า ทีนี้เจ้าคงอยากจะตามข้า

มาอีกอย่างนั้นรึ?"

"อืม"

คาลพยักหน้าทันที

"แต่เจ้าจะตามข้าไปไม่ได้"

หลานเยว่พูดอย่างจริงจัง

"เพราะเหตุใด?!"

 "เพราะถ้าเจ้าตามข้าไป

ชีวิตเจ้าก็ต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน"

"ตกอยู่ในอันตราย?"

"งั้นข้าก็คงต้องเดินทางไปซะแล้ว"

หลานเยว่พูดพร้อมกำลังเดินออกไป...

"แต่ก่อนหน้านั้น ข้าคงต้องไปสะสางเรื่องราวให้เสร็จซะก่อนสินะ~"

"เดี๋ยวก่อน! ข้าจะไปกั..."

คาลพูดไม่ทันจบหลานเยว่ก็เดินออกไปแล้ว

"เช้ามืดแล้วสิ จะเป็นอย่างไรกันบ้างนะ?"

ภรรยาของฉวนโต่พูดขึ้น

"ป่านนี้เด็กหนุ่มนั้นก็คงโดนฆ่าตายไปแล้ว

ถึงไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้เลยก็เถอะ

แต่พวกเราจะไปขัดใจนางได้อย่างไร?"

ฉวนโต่พูดพร้อมกับความสำนึกผิด

ฉวนโต่ ภรรยา ลูกสาว นั่งอยู่บนเก้าอี้

และคนอื่นๆต่างก็กำลังยืนรอดู

"เจ้ากำลังสำนึกผิดงั้นรึ?"

ในขณะนั้นทุกๆคนต่างก็ตกใจและอึ้งไปด้วย

เพราะจู่ๆก็มีชายหนุ่มมาปรากฏตัวที่กำลังนั่ง

อยู่บนเก้าอี้ในพริบตา?

"ห.ห.หลานเยว่?!"

ฉวนโต่พูดขึ้นด้วยความตกใจสุดขีด

และผู้คนรอบๆข้างก็พูดคุยกันอย่างแปลกใจ

"เด็กหนุ่มคนนั้นงั้นรึ?!"

"ข้าซาบซึ้งในความใจดีของเจ้าอยู่นะ

แต่เรื่องแบบนี้มันอะไรกัน?"

หลานเยว่หันไปถามฉวนโต่อย่างเยือกเย็น

"ข.ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย"

"ข้าไม่มีทางเลือก!"

ฉวนโต่พูดพร้อมกับก้มหัวขอโทษอย่างไว

"เจ้าไม่มีทางเลือก? เพราะเหตุใด?"

"ท่านคาลตั้งกฎเอาไว้ว่า

ทางหมู่บ้านต้องนำตัวชายหนุ่มไปให้นาง

หมู่บ้านนี้จึงได้รับการคุ้มครองจากท่านคาล

ทำให้ไม่ค่อยได้มีโจรกล้ามาโขมยมากนัก

แต่ชายหนุ่มทุกคนที่เราส่งไปให้นางนั้น

ทุกคนต่างก็ไม่รอดกลับมาเลยสักคนเดียว"

'แบบนี้จึงส่งข้าไป เพราะชายหนุ่มในหมู่บ้าน

ก็จะไปต้องไปสักระยะนึง'

"ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ

ข้าก็คงไม่ใจดีปล่อยเจ้าที่จะให้ข้าไปตายแทน

งั้นโทษของเจ้าก็คงต้องตายด้วยสินะ?"

หลานเยว่พูดพร้อมกับกำลังเดินไปหาฉวนโต่