@ทะเลหวานน้ำตาลครีม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย มองสำรวจใบหน้าคมคายที่โน้มลงมาใกล้ชิดอย่างพิจารณา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀รอยยิ้มที่มุมปากของคุณวัลยานั้น… ช่างร้ายกาจ! นี่ไม่ใช่รอยยิ้มอ่อนโยนที่เธอคุ้นเคย แต่มันเป็รอยยิ้มของผู้ล่าที่กำลังจ้องมองเหยื่ออย่างเธอ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ขะ…ขยับ… เอว?” จีน่าทวนคำเสียงตะกุกตะกัก ราวกับคนละเมอ เธอรู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองกำลังเต้นผิดจังหวะ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀นี่มันคำสั่ง… หรือคำเชื้อเชิญกันแน่?
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ใช่ เด็กน้อย ขยับเอว” วัลยาย้ำอีกครั้ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀คราวนี้เสียงของเธอกระเส่าและลึกล้ำยิ่งกว่าเดิม ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดใบหูของจีน่าจนขนอ่อนลุกซู่ มือเรียวที่วางทาบอยู่บนเอวบางออกแรงกดเบาๆ ราวกับ้าเร่งเร้าให้เธอทำตามคำสั่ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าเม้มปากแน่น ริมฝีปากสั่นระริก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่ากระอักกระอ่วนเช่นนี้มาก่อน ความรู้สึกสับสน ตื่นเต้น และประหม่าตีรวนกันในอก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอควรจะทำยังไงดี?
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ปฏิเสธ?
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มันก็ดูจะเสียเชิงไปหน่อย ทำตาม?
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มันจะไม่อันตรายเกินไปเหรอ?
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ก่อนที่จีน่าจะได้ตัดสินใจ ร่างกายของเธอก็เริ่มขยับไหวไปตามแรงกดดันจากมือของคุณวัลยาเสียแล้ว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀สะโพกกลมกลึงค่อยๆ บิดเอียงไปมาอย่างเชื่องช้า กางเกงในตัวบางเสียดสีกับท่อนกล้วยหอมที่แข็งขันในชั้นศาล สร้างความรู้สึกแปลกใหม่ที่เธอไม่เคยััมาก่อน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ดีมาก…” วัลยาพึมพำชมเชยเสียงแ่
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เมื่อรู้สึกถึงการตอบสนองจากร่างนุ่มนิ่มบนตัก ดวงตาคมกริบเป็ประกายวาววับ จ้องมองไปยังใบหน้าแดงก่ำของจีน่าอย่างพึงพอใจ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่ากัดฟันแน่น พยายามควบคุมการเคลื่อนไหวของตัวเองไม่ให้มากเกินไป แต่ยิ่งขยับ ความรู้สึกเสียวซ่านก็ยิ่งทวีคูณ ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นปราดไปทั่วร่างกาย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอเริ่มหายใจหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าแดงก่ำราวกับลูกตำลึงสุก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“เร็วกว่านี้อีกนิดสิ” วัลยาเร่งเร้า เสียงกระซิบของเธอแหบพร่าและยั่วยวน มือเรียวที่เอวของจีน่าเริ่มเลื่อนต่ำลงมา ัับริเวณสะโพกกลมกลึงอย่างแ่เบา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าแทบคลั่ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอไม่เคยถูกใครกระตุ้นััแบบนี้มาก่อน ความรู้สึกเสียวซ่านมันรุนแรงเกินกว่าที่เธอจะรับมือไหว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀สมองของเธอเริ่มเบลอ ความคิดต่างๆ เริ่มตีกันวุ่นวาย เธอควรจะหยุด? หรือปล่อยเลยตามเลย?
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ร่างกายของเธอกลับไม่ฟังคำสั่งของสมอง สะโพกกลมกลึงเริ่มขยับเร็วขึ้น แรงขึ้น ตามคำบัญชาของคุณวัลยาอย่างว่าง่าย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกควบคุม ถูกครอบงำโดยััและคำพูดของผู้หญิงตรงหน้า
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“อ๊ะ… อือ…” จีน่าครางเสียงแ่ เธอพยายามกลั้นเสียงของตัวเองไม่ให้ดังเกินไป แต่ก็ยากเกินกว่าจะต้านทานไหว ริมฝีปากเม้มแน่น กัดจนเป็สีชมพูระเรื่อ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“เก่งมากเด็กดี ฝึกเอาไว้ต้องได้ใช้ไปตลอดชีวิต” วัลยาพึมพำชมเชยอีกครั้ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงของเธอแหบแห้งและพร่ากระเส่า เมื่อเห็นท่าทางทรมานแต่ก็แฝงไปด้วยความสุขสมของจีน่า
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ความปรารถนาในส่วนลึกของหัวใจก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มือเรียวของวัลยาเริ่มซุกซน ลูบไล้ไปตามสะโพกกลมกลึงของจีน่าอย่างแ่เบา ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมา ัับริเวณต้นขาด้านในที่อ่อนนุ่ม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ไม่ได้นะ แบบนี้มันชักจะเกินขอบเขตเกินไปแล้วค่ะ” จีน่าร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกเล็กน้อย ความรู้สึกเสียวซ่านพุ่งสูงขึ้นราวกับพลุแตก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ เธอแทบจะทนไม่ไหวแล้ว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"คำนั้นฉันควรจะเป็คนพูด!" วัลยาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น นิ้วเรียวของเธอเริ่มสอดแทรกเข้าไปใต้กระโปรงของจีน่า ัับริเวณต้นขาด้านในที่เปลือยเปล่าอย่างแ่เบา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ก่อนจะค่อยๆ ไล่สูงขึ้นไป ัับริเวณกึ่งกลางความอ่อนนุ่มที่ถูกกางเกงในตัวบางกั้นไว้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“คุณ… วัลย์…” จีน่าร้องเรียกชื่อของวัลยาสั่นเครือ เสียงของเธอแหบพร่าและขาดห้วง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะะเิ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“แค่นี้ก็เสร็จแล้วเหรอเด็กน้อย” วัลยาถามเสียงกระซิบแ่เบา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀คำถามนั้นราวกับเชื้อเพลิงที่เติมเข้าไปในกองไฟ ความปรารถนาของจีน่าพลุ่งพล่านขึ้นถึงขีดสุด
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ม่าย!” จีน่าครางตอบรับในลำคอ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอไม่สามารถโกหกตัวเองได้อีกต่อไป เธอชอบ เธอชอบััของคุณวัลยา ชอบทุกอย่างที่เป็อยู่ตอนนี้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“คาดหวังให้เป็แบบนี้ไม่ใช่หรือไง” วัลยากระซิบเสียงแหบพร่า มือเรียวของเธอเริ่มขยับเร็วขึ้น แรงขึ้น กดคลึงบริเวณกึ่งกลางความอ่อนนุ่มของจีน่าผ่านเนื้อผ้าบางเบา “อยากยั่วแต่ก็เล่นตัวว่างั้นเถอะ ชอบทำอะไรให้มันยุ่งยากจริงๆ นะ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ต่อจากนั้นทุกสิ่งก็เตลิดไปไกล
ภาพตัดกลับมาที่เวลาปัจจุบันอย่างว่องไว
วัลยาก้มลงมองร่างบางนุ่มนิ่มบนโซหา หอบหายใจสั่น ผลลิ้นจี่ผลิตน้ำหวานแตกเยิ้มคาร่องมากมาย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ จีน่าในตอนนี้แตกต่างจากจีน่าคนเดิมที่เธอรู้จัก ความใสซื่อ ร่าเริง ขี้เล่น ถูกแทนที่ด้วยความเขินอาย ความร้อนรุ่ม และความปรารถนาที่แผดเผา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มันเป็ภาพที่ทำให้หัวใจของวัลยาพองโตอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“เธอทำให้อารมณ์ฉันขึ้นซะแล้วสิ” วัลยาถามเสียงกระซิบแ่เบา แต่มันกลับก้องกังวานในความเงียบงันของห้อง "แบบนี้เธอต้องรับผิดชอบ"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าเม้มปากแน่น ส่ายหน้าไปมาอย่างไม่ยอม ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความประหม่า
วัลยายิ้มบางๆ ให้กำลังใจ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀หญิงสาวค่อยๆ ประคองใบหน้าของจีน่าขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวสวยไล้ไปตามโครงหน้าหวาน สำรวจทุกรายละเอียดอย่างทะนุถนอม จากหน้าผากมน สันจมูกโด่งรั้น แก้มใสที่ขึ้นสีระเรื่อ จนถึงริมฝีปากอิ่มที่เม้มแน่นจนเป็เส้นตรง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ฉันน่ะเกลียดผู้หญิงอย่างเธอจริงๆ” วัลยาพูดเสียงอ่อนโยน “มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าสบตาวัลยาอย่างอ้อนวอน ในแววตาคู่นั้นมีความอบอุ่น ความดุร้าย และความเกลียดชังอย่างท่วมท้น ความสนุกสนานในใจค่อยๆ จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความหวั่นใจและอยากรู้อยากลอง..?
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาโน้มใบหน้าลงมาอีกครั้ง ริมฝีปากหยักสวยประทับลงบนหน้าผากมนของจีน่าอย่างแ่เบา เนิ่นนาน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนลงมาที่เปลือกตาบาง สันจมูก และในที่สุดก็หยุดอยู่ที่ริมฝีปากอิ่ม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ริมฝีปากของวัลยาแนบชิดกับริมฝีปากของจีน่า แตะเบาๆ อย่างหยอกล้อ ััอ่อนโยนแต่กลับเร่าร้อนจนจีน่ารู้สึกชาวาบไปทั้งตัว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาค่อยๆ ขยับริมฝีปาก คลอเคลีย ดูดดึง เล็มเลีย ริมฝีปากของจีน่าอย่างเชื่องช้า ราวกับกำลังชิมรสชาติของขนมหวาน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าหลับตาพริ้ม ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับััที่วัลยามอบให้ ริมฝีปากของวัลยานุ่มนวลและช่ำชอง ราวกับมีเวทมนตร์สะกดให้เธอเคลิบเคลิ้ม ลืมความกังวลทุกอย่าง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เหลือเพียงแค่ความรู้สึกวาบหวามที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง
วัลยาค่อยๆ เพิ่มระดับความเร่าร้อนให้กับการจูบ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอเริ่มสอดแทรกลิ้นเรียวเข้าไปในโพรงปากหวาน ตวัดเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กของจีน่าอย่างอ่อนโยน แต่ก็หนักแน่นและรุกเร้าในเวลาเดียวกัน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าครางอือในลำคอ ตอบรับจูบของวัลยาอย่างไม่ประสาประสี แต่ก็เต็มไปด้วยความตั้งใจ
สองลิ้นเกี่ยวพันกันนัวเนีย แลกเปลี่ยนรสชาติของกันและกัน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀น้ำลายหวานฉ่ำไหลรินออกมาจากมุมปาก วัลยาผละริมฝีปากออกเล็กน้อย มองจีน่าด้วยแววตาเยิ้มเยิ้ม ริมฝีปากของจีน่าบวมเจ่อ แดงก่ำ ชุ่มไปด้วยน้ำลาย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ช่างเป็ภาพที่ยั่วยวนจนวัลยาแทบคลั่ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ขอเดานะ นี่เป็จูบแรกของเธอสินะ” วัลยากระซิบ “อยากเสียตัวจนตัวสั่นเลยสิท่า”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าหน้าแดงก่ำ แต่ก็ไม่ปฏิเสธตรงๆ เพราะปากแข็ง “หนูก็แค่อยากสนิทด้วย ทำไมต้องทำกันถึวขนาดนี้ด้วยคะ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยายิ้มขำ เอ็นดูท่าทางเขินอายแต่ก็แอบทะเล้นของจีน่า “ยังจะปากแข็งอีกนะ ดี! ฉันจะสั่งสอนเธอเอง”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าเลิกคิ้ว “ยังไม่พอใจคุณอีกหรือไงคะ!?”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“เธอต่างหากที่ยังไม่พอ” วัลยาตอบเสียงดุร้าย “ปากแข็งมากนักใช่มั้ย เดี๋ยวจะทำให้อ่อนเอง”
พูดจบ วัลยาก็ผละจากริมฝีปากของจีน่า เลื่อนลงมาที่ลำคอระหง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอเริ่มไซร้ซอกคอของจีน่าอย่างละเมียดละไม สูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆ ของหญิงสาว ลิ้นร้อนเริ่มเลียไล้ไปตามผิวเนื้อเนียนละเอียด สร้างความเสียวซ่านให้จีน่าจนต้องบิดเร้าร่างกาย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“อ๊ะ… พี่วัลย์… หยุดซักทีเถอะค่ะ” จีน่าครางเสียงสั่น มือเล็กๆ กำลังขยุ้มผ้าปูโซฟาแน่น
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาไม่ตอบ แต่ยังคงปรนเปรอจีน่าด้วยริมฝีปากและลิ้นต่อไป เธอไล่เลียจากลำคอ ลงมาที่เนินอกอวบอิ่ม วนเวียนอยู่รอบยอดอกสีชมพู
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ก่อนจะใช้ฟันคมงับเบาๆ สร้างความเจ็บแปลบปนเสียวซ่านให้จีน่าจนแทบคลั่ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ซี้ด… อย่านะ… ไม่เคยมีใครทำกับหนูแบบนี้” จีน่าครางกระเส่า ร่างบิดเร้าไปมา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ความรู้สึกมันมากเกินกว่าที่เธอจะรับไหว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาเงยหน้าขึ้นมามองจีน่า เห็นสีหน้าเหยเก แต่ก็เต็มไปด้วยความสุขสม ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู “ชอบใช่มั้ยล่า”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าสายหัวไม่ยอมรับ “ม่าย! ออกไปจากตัวหนูซักที”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“แล้วถ้าตอบว่าไม่ล่ะ” วัลยาพูดเสียงนุ่ม “ถ้าเกิดฉัน้ามากกว่านี้ล่ะ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀พูดจบ วัลยาก็ผละออกจากร่างของจีน่า ล่วงเอากล้วยหอมจากใต้กระโปรง ปอกเปลือกมันออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นเนื้อสีชมพูนวลน่ากิน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่ามองกล้วยหอมในมือของวัลยาด้วยความแตกตื่น เธอเพิ่งจะเคยเห็นของจริงกับตาตัวเอง “สัตว์ประหลาด!”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ใช่ที่ไหนกันเล่า แท่งอุ่นคุณธรรมต่างหาก” วัลยาตอบเสียงแ่ แต่แววตากลับเปล่งประกายวาววับ "เรามาขยับเหงือกกันหน่อยมา"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าเบิกตากว้าง “ขยับเหงือก?”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀“บทจะซื่อ ก็ซื้อซื่อ” วัลยายิ้ม “ผิดหวังนะเนี่ย”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀พูดจบ วัลยาก็เอามือทั้งสองข้างของจีน่ามาจับท่อนกล้วยหอมที่โค้งยาวได้รูปสวย “ลองถือไว้สิคะ”
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀มือจีน่าสั่นจากความอุ่นและแข็งนุ่ม หยุดตัวเองอย่างไรก็อยากท้าทายความตื่นเต้นนี้ มองวัลยาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม..?
157
