ทองคำอสูร

     " เป็๲อะไรไปอีกล่ะ? " รูนถามซิลเวอร์ที่กำลังทำหน้าเคร่งเครียดอยู่

     " ทำไมข้าถึงควบคุมพลังไม่ได้นะ "

     " ก็เ๽้ายังมือใหม่ จะให้เก่งเท่าข้าได้ยังไงล่ะ "

     " เอางี้! ถ้าเ๽้าเป็๲เด็กดีข้าอาจจะสร้างสร้อยคอควบคุมพลังให้เ๽้าก็ได้นะ ดีไหม "

     " จริงหรอ "

     " ใช่สิ เ๽้าไม่เชื่อใจข้าหรอ? "

     " อืม มากเลยล่ะ "

     " เ๽้าเป็๲คนไม่ควรไว้ใจ เชื่อใจไม่ได้ ข้าไม่อยากถูกหลอกเป็๲ครั้งที่สามหรอกนะ " เขาพูดด้วยอาการท่าทางระแวง

     " นี่ๆ เ๽้าพูดมากเกินไปแล้วนะ "

     .................................................

     ผ่านไป 15 นาที

     " อาหารที่สั่งมาแล้วค่ะ " พนักงานเดินมาเสิร์ฟด้วยตัวเอง

     " รีบกินซะ! ข้ายังมีงานต้องทำอีก " รูนพูดอย่างหงุดหงิด

     อะไรของเธอ มาทำหน้าบูดอะไรตอนนี้เนี่ย เมื่อกี้ยังอารมณ์ดีอยู่เลย " ครับๆ จะกินเดี๋ยวนี้แหละ "

     หลังจากกินเสร็จพวกเขาก็ได้ออกไปข้างนอก

     " ฟังนะ เวลาที่ข้ากำลังทำงานอยู่ เ๽้าควรจะอยู่ห่างจากข้า เพื่อความปลอดภัยของตัวเ๽้าและเหยื่อของข้า "

     คำพูดนี่มัน.....นายของข้าจะไปปล้นใครอีกเนี่ย " ครับ ทราบแล้วครับ "

     " ดีมาก! ตอนนี้ข้ามีกำลังใจอยากจะสร้างให้กับเ๽้าแล้วสิ "

     " แล้วทำไมถึงไม่สร้างเลยล่ะ? " เ๽้าหมาถามด้วยความสงสัย

     " หือ? " เธอทำหน้าเขียวอย่างหน้ากลัว

     " เอ่อ....คือว่าข้าแค่จะบอกท่านว่า ขอให้โชคดีนะ แหะๆ "

     " อ้อ แล้วไป "

     เฮ้อ เกือบไม่รอดแล้วไหมล่ะ