ตอนที่ 17: สัญญาลับในช่องลิฟต์ขนส่ง
หลังจากเหตุการณ์หวาดเสียวในออฟฟิศเสมียนกระจกผ่านพ้นไป น้าหมวยใช้เวลาตลอดทั้งบ่ายจัดเตรียมรายงานสต็อกสินค้าชุดใหม่ที่คลาดเคลื่อน ทว่าความลับดำมืดที่ถูกกุมไว้ในกล้องสมาร์ตโฟนของพวกคนงานยังคงคอยตอกย้ำให้หัวใจของเธอไม่เคยสงบสุขได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว คำขู่ของเข้มยามบ่ายทำเอาซอกโคนขาขาวของเธอร้อนผ่าวสลับสั่นสะท้านอยู่เป็ระยะยามก้าวเท้าเดินตรวจเอกสาร
จนกระทั่งสัญญาณกริ่งบอกเวลาสี่โมงครึ่งดังขึ้น น้าหมวยจำต้องหอบหิ้วแฟ้มเอกสารเพื่อลงไปตรวจนับสต็อกสินค้าในโกดังชั้นใต้ดิน ซึ่งเป็พื้นที่จัดเก็บสารเคมีและอะไหล่เครื่องจักรเก่าที่เงียบสงบปราศจากคนงานพลุกพล่าน
ที่หน้าประตูเหล็กบานใหญ่ของ ‘ลิฟต์ขนส่งสินค้าขนาดใหญ่’ (Cargo Elevator) น้าหมวยยืนกดปุ่มเรียกประตูเหล็กเลื่อนเปิดออกดัง *ครืด...* เผยให้เห็นกล่องสเตนเลสขนาดใหญ่ทึบตันสลัวแสงที่ผ่านการใช้งานมาเนิ่นนาน น้าหมวยก้าวเข้าไปด้านใน ทว่าจังหวะที่กำลังจะปิดประตูกลับมีร่างสูงใหญ่ของชายฉกรรจ์สองเงาก้าวตามเข้ามาทันควัน
คนแรกคือ ‘เข้ม’ หัวหน้าคนงานหนุ่มไทยร่างั์ ผิวเข้มหน้าตาดิบเถื่อน ส่วนคนที่สองคือ ‘ซอย’ คนงานต่างด้าวชาวกัมพูชาผิวดำแดงร่างล่ำสันบึกบึน น้าหมวยหน้าเสียทันทีเมื่อลิฟต์ถูกด้วยกลิ่นอายดิบเถื่อนและกลิ่นเหงื่อชายชื้นฝนจากคนงานทั้งสองคน
“พวกลงมาทำไมกัน? ฉันจะลงไปตรวจสต็อกคนเดียว” น้าหมวยทำเสียงดุข่มขู่เบี่ยงตัวหลบเข้ามุมลิฟต์แคบๆ
“พวกผมก็ต้องลงไปช่วยขนอะไหล่สิครับน้า ขืนปล่อยให้เสมียนป้าเ้าระเบียบยกของคนเดียว ประเดี๋ยวเอวเคล็ดจะแย่เอา” ซอยเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าดวงตาหื่นกระหายกลับลากไล้มองเนินอกอวบอัดที่เบียดชิดใต้เสื้อเชิ้ตเสมียนที่แทบปริ
เข้มไม่พูดพล่ามทำเพลง เขากดปุ่มชั้น ‘B’ (Basement) ทันที ประตูเหล็กหนาเลื่อนปิดสนิทดัง *ปัง* ลิฟต์เริ่มขยับเคลื่อนตัวดิ่งลงสู่เบื้องล่างอย่างช้าๆ ความเงียบงันทำให้น้าหมวยต้องกอดแฟ้มเอกสารไว้แน่นแนบอก
*กึก...*
ทันใดนั้น ลิฟต์ส่งเสียงสั่นะเืรุนแรงจนน่ากลัว ก่อนจะหยุดนิ่งกะทันหันอยู่กึ่งกลางช่องลิฟต์ แสงไฟนีออนสลัวบนเพดานกระพริบสองสามครั้งแล้วดับวูบลงในทันที ทิ้งให้ภายในห้องลิฟต์ตกอยู่ในความมืดมิดสนิทที่เหน็บหนาวและเงียบงันอย่างไร้ทางออก
“อ๊ะ! ลิฟต์เสียหรือยังไงกันน่ะ? เข้ม! ซอย! รีบกดปุ่มฉุกเฉินสิ!” น้าหมวยตื่นตระหนกร้องเสียงหลง
*หึๆ...*
เสียงหัวเราะต่ำๆ ของเข้มดังก้องคลังลิฟต์ ท่ามกลางความมืดมิด ซอยเปิดไฟฉายจากสมาร์ตโฟนสาดแสงสีขาวสลัวกระทบผนังเหล็ก เผยรอยยิ้มมาดร้ายของคนงานหนุ่มทั้งสองที่ปราศจากอาการใกลัวแต่อย่างใด
“ไม่มีประโยชน์หรอกครับน้า ป่านนี้ไอ้กล้ามันคงสับคัตเอาต์ไฟหลักทิ้งเรียบร้อยแล้วล่ะ” เข้มพูดพลางก้าวสามขุมตรงดิ่งมาหาเสมียนป้าเ้าระเบียบ “ถ้าไม่มีรหัสเปิดสวิตช์จากห้องควบคุม ลิฟต์ตัวนี้ก็เป็แค่กล่องเหล็กฝังศพน้าดีๆ นี่เอง”
“พวกแกจงใจแกล้งฉัน! ปล่อยฉันออกไปนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งความจับพวกแกให้หมด!” น้าหมวยตวาดเสียงสั่นสะท้าน แขนอวบกอดแฟ้มแน่นหลังชนผนังเหล็กของลิฟต์ที่เย็นเยียบสะท้านผิวเนื้อ
“แจ้งความข้อหาอะไรดีล่ะครับ? หรือข้อหาที่น้าชอบหักเงินคนงานต่างด้าวอย่างผมกันล่ะครับ?” ซอยก้าวเข้ามาขนาบข้าง สายตาคมกริบจดจ้องร่างอวบอัดของน้าหมวยที่สั่นระริกด้วยความกลัวระคนเสียวซ่าน “ความหยิ่งยโสของน้า ทิ้งไว้บนดินเถอะครับ อยู่ตรงนี้น้ามีหน้าที่แค่อย่างเดียว”
ซอยยื่นมือแกร่งกระชากแฟ้มเอกสารออกจากอ้อมกอดโยนทิ้งไปบนพื้นเสียงดัง *โครม* กระดาษเอกสารกระจัดกระจาย น้าหมวยกรีดร้องพยายามจะทุบประตูลิฟต์ ทว่าเข้มกลับก้าวเข้ามารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น กดตรึงข้อมือของเธอแนบผนังโลหะลิฟต์
“ปล่อยนะ! เข้ม! ฉันเจ็บ! ซอย อย่าเข้ามา!” น้าหมวยร้องอ้อนวอนใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความกลัวผสมผสานความกระสันเร่าร้อนที่ก่อตัวขึ้นอย่างฉับพลัน
“ปากดีๆ แบบนี้สิครับที่ผมชอบ ตอนอยู่ข้างบนน้าใช้น้ำเสียงดุๆ สั่งงานเหลือเกินนะป้า” เข้มแสยะยิ้ม ก้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคออวบอิ่มอย่างรุนแรงสูดกลิ่นแป้งหอม ขบเม้มเนื้อผิวอ่อนจนขึ้นรอยแดงช้ำ
ขณะเดียวกัน ซอยก้มลงคุกเข่าต่อหน้าเรียวขาอวบของน้าหมวย ฝ่ามือหนาถกกระโปรงทำงานของเธอขึ้นรั้งเหนือสะโพก เผยให้เห็นแก้มก้นอวบอิ่มขาวผ่องที่ปราศจากกางเกงในปกปิด ซอยบีบเค้นคลึงสะโพกอย่างบ้าคลั่งด้วยความแค้นและราคะสะสม ปลายนิ้วหยาบกร้านสอดแทรกเข้าหาซอกเนื้อกลีบแคบอุ่นชื้นที่เปียกเยิ้มต้อนรับัั
“อ๊า... ซอย... อย่าบีบตรงนั้น... อึก ฮื้อ...” น้าหมวยแอ่นอกสะท้านสั่นเทาพยายามดิ้นรนหนี ทว่าข้อมือที่ถูกเข้มตรึงเหนี่ยวทำได้เพียงสั่นสะท้านรัญจวนใจ
“หูย รูของน้าหมวยแฉะชุ่มเตรียมพร้อมขนาดนี้แล้ว ยังจะร้องห้ามอีกหรือครับเสมียนป้า” ซอยเอ่ยเยาะสำเนียงเขมรแปร่งหู ก่อนจะปลดเข็มขัดกางเกงยีนส์ ดึงแกนกายหนาร้ายร้อนผ่าวสีดำแดงขนาดใหญ่ออกมาชี้ใส่หน้าขาอวบ
ซอยจับเรียวขาอวบข้างหนึ่งของน้าหมวยยกขึ้นพาดบ่ากว้าง ดันสะโพกแกร่งดันจ่อหัวเนื้อแดงก่ำเข้าหาช่องทางรักแคบชื้นที่เต้นระริก น้าหมวยตื่นตระหนกสั่นสะท้านสุดขีดร้องลั่นลิฟต์เหล็กทึบ “ซอย! ไม่เอา! มันใหญ่ไป... ฉันจะขาดใจ... อื้อออ!”
*ปึก!*
ซอยกระแทกสะโพกดันแกนกายดำหนาเข้าใส่รวดเดียวจนสุดความยาว ทิ่มทะลวงลึกเข้าสู่ช่องทางอุ่นแน่นแคบที่หดรัดรึงแ่า น้าหมวยเบิกตากว้างใบหน้าหวานแหงนหงาย ความเสียวซ่านรุนแรงทำเอาเธอกรีดครางหวานลั่นลิฟต์ กายอวบอัดเกร็งสะท้านผนังลิฟต์เย็นะเืสะโพกกลมสั่นสะท้านตามแรงอัด
“แน่นชิบเป๋งเลยน้าหมวย! รูดตอดจนลำเอ็นผมแทบขาด” ซอยซี้ดปากครวญครางเสียงต่ำ ขยับโยกสะโพกกระหน่ำซอยเข้าออกจังหวะดิบเถื่อนรัวแรง แรงกระแทกส่งผลให้ร่างอวบอัดสั่นโยน ทรวงอกกระเพื่อมไหวรุนแรง หัวนมชูชันเสียดสีกับเสื้อเชิ้ตเสมียนที่กระดุมหลุดกระเด็นหายไปหมดสิ้น
ใต้แสงไฟสลัวจากมือถือ เข้มจ้องมองดูเนื้อตัวอวบอัดของน้าหมวยที่สะท้านไหวระริกด้วยอารมณ์ราคะพลางกลืนน้ำลายเอื้อมมือบีบเค้นเต้านมใหญ่โตล้นมืออย่างเมามัน เขาก้มลงไปปล่อยข้อมือของเธอแล้วใช้ฝ่ามือบีบปากอวบอิ่มให้อ้าออกช้าๆ
“ปากที่เคยด่าคนงานต่างด้าวอย่างพวกผม ตอนนี้ครางเสียวกระเส่าเชียว อมของผมแก้เหงาปากหน่อยสิป้า” เข้มกระซิบสั่งแกมหัวเราะในลำคอ
เข้มจ่อท่อนเอ็นหนาร้อนระอุเข้าหาเรียวปากนุ่มของเสมียนใหญ่ น้าหมวยไม่มีทางเลือกภายใต้ความกระสันของซอยที่ซัดสาดเข้าเบื้องล่างอย่างบ้าระห่ำ เธออ้าปากรับรูดอมแกนกายของเข้มเข้าปากกลืนกินความอุ่นร้อนขยับหัวเข้าออกช้าๆ ลำคอเกร็งตัว ขยับตามจังหวะซอยเนื้อ ลิ้นชื้นเลียตวัดปลุกเร้าจนน้ำกามหลั่งปะปนน้ำลายใส
เสียงเนื้อกระทบเนื้อ *ตับๆๆๆ* ดังสะท้อนก้องสะเปะสะปะสลับเสียงครางอู้อี้ในลำคอของน้าหมวยและเสียงร้องซี้ดซ้าดของสองคนงานดังระงมในช่องลิฟต์แคบๆ ซอยซัดสะโพกแรงขึ้นตามอารมณ์ดิบเถื่อน ตอกอัดแกนกายเข้าลึกจนเสมียนป้าบวมเกร็งสะท้านตอดรัด น้าหมวยจิกปลายนิ้วลงบนไหล่แกร่งของซอยและไหล่ของเข้มระบายความเสียวซ่านรัญจวนแทบขาดใจ
“ซอย... อ๊า... จะออกแล้ว... เข้ม... อื้อออ!” น้าหมวยครางเสียงอู้อี้ผละปากออกจากเข้มเพื่อกรีดร้องเมื่อช่องทางรักเบื้องล่างบีบรัดตัวแน่นตอดขยับจังหวะสุดท้ายของซอย
ซอยกระแทกเน้นๆ สามครั้งซ้อนจนสุดโคน ก้นแกร่งเกร็งสั่นระริกปลดปล่อยหยาดน้ำกามอุ่นร้อนขาวข้นทะลักเข้าเต็มช่องทางสวาทล้นปรี่ น้าหมวยเกร็งตัวแอ่นตะโพกกระตุกปล่อยน้ำหวานชุ่มฉ่ำเสร็จสมตามกันไปในทันที
ทว่าเข้มยังไม่ยอมปล่อยให้เธอพัก เข้มดึงร่างอวบอัดของน้าหมวยที่กะปลกกะเปลี้ยหมุนพลิกคว่ำหน้าเกาะผนังลิฟต์เย็นะเื แอ่นสะโพกกลมกลึงลอยเด่นที่มีคราบน้ำกามขาวขุ่นผสมปนเปน้ำหวานไหลหยาดหยด เข้มจ่อแกนกายร้อนระอุของตนจ้วงกระแทกสอดใส่เข้าแทนที่ซอยรวดเดียวสุดความยาว เสียงกรีดร้องหวานลั่นดังขึ้นอีกระลอก
เข้มกระหน่ำซอยสะโพกอย่างไม่ปรานี บดเค้นตะโพกกลมดุดันจนน้าหมวยเข่าทรุดฮวบจนซอยต้องช่วยประคองเอวหนาเอาไว้ไม่ให้เธอล้มฟุบลงพื้นสเตนเลสลิฟต์เหล็กสั่นไหวเบาๆ ตามแรงขยับร่วมรักอันร้อนแรงข้ามชั่วโมงกลางความมืดมิด
*ครืด... แกรก...*
ทันใดนั้น เสียงมอเตอร์ลิฟต์ทำงานอีกครั้งพร้อมแสงไฟสลัวกระพริบกลับมาสว่างโร่ บ่งบอกว่ากล้าสับคัตเอาต์ไฟคืนระบบแล้ว ลิฟต์เคลื่อนดิ่งลงสู่ชั้น B ทันที น้าหมวยใจหายระทึกสั่นสะท้านพยายามอ้อนวอน “เข้ม... พอแล้ว... ลิฟต์จะเปิดแล้ว... คนอื่นจะเห็น... อ๊า!”
ทว่าเข้มกลับยิ้มสะใจ กระแทกยัดเยียดความกระสันรอบสุดท้ายหนักหน่วงจนน้ำกามร้อนระอุทะลักเปรอะเต็มช่องทางรักของเธอ ก่อนจะถอนกายออกอย่างรวดเร็วพร้อมประตูเหล็กของลิฟต์ที่เลื่อนเปิดออกช้าๆ ตรงหน้าโกดังชั้นใต้ดิน
ประตูลิฟต์เปิดออกกว้าง น้าหมวยทรุดเข่าพิงกำแพงลิฟต์ระหดระแงก เสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ยมีคราบรักเปรอะโคนขา แฟ้มเอกสารหล่นกระจายเกลื่อน ตรงหน้าลิฟต์มีพนักงานตรวจสต็อกและคนงานอีกสองคนยืนถือกระดานจดงานอยู่ ทุกคนหันมามองด้วยความสงสัย น้าหมวยใบหน้าแดงก่ำปนความละอายสะกดกลั้นอารมณ์สั่นเครือเอ่ยตวาดกรบเกลื่อนรวดเร็ว
“มองอะไรกัน! ลิฟต์ขัดข้องไม่เคยเห็นหรือยังไง! รีบเข้ามาช่วยฉันเก็บแฟ้มเอกสารไปทำงานต่อเดี๋ยวนี้เลย!”
พนักงานรีบก้มเก็บกวาดกระดาษส่งคืนโดยไม่ได้เอะใจมองลึก ทว่าเข้มและซอยที่เดินตามออกมากลับลอบยิ้มเยาะพึงใจ จับมองเสมียนป้าที่พยายามเดินกะเผลกไร้กางเกงในเข้าไปในโกดังชั้นใต้ดินด้วยความทรมานและเสียวซ่านอย่างไม่มีวันหลุดพ้นไปชั่วกาลนาน...