ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

       กองรบพร้อมเรือรบลำใหญ่ เริ่มที่จะรุกคืบ ช่วงชิงดินแดนเทพคืน ในเช้าของวันรุ่นขึ้น ทว่าท่ามกลางท้องฟ้าสูง จู่ๆ ก็เกิดอากาศ แปรปรวนอย่างหนัก พร้อมสายฟ้าที่แลบแปลบปลาบ ดังออกมากึกก้องทั่วท้องฟ้า 
 

       ก่อนร่างราชาอมตะผู้หนึ่ง ที่นั่งบนบัลลังก์สายฟ้า จะปรากฏตัวออกมาท่ามกลางท้องฟ้าสูง ชี้นิ้วออกมาเบื้องหน้า ส่งการโจมตีสายฟ้าทมิฬ เข้าโจมตีกองเรือรบอย่างโหดเหี้ยม จนต้องให้ผู้อาวุโส ซวนซี ขี่วัวออกรับหน้าศัตรู

      กองกำลังที่เคลื่อนทัพภาคพื้นดิน ครั้นเห็นสายฟ้าสีดำทมิฬ แหวกท้องฟ้าจนเปลี่ยนสี เรือรบ ร่วงหล่น ตกลงมาเป็นห่าฝนเพลิง คุกรุ่นไปด้วยสายฟ้าที่ผ่าฟาด ต่างก็พาให้เหล่านักรบ สูดลมหายใจเย็นกันเข้าไปลึก ครั้นได้ยินเสียงปะทะกัน ดังออกมากึกก้องทั่วท้องฟ้า ราวกับสวรรค์สุราลัย จะพังทลายลงมา แม้แต่พื้นดินยังเกิดการสั่นไหว ประหนึ่งจะพลิกกลับด้าน

       เมื่อร่างดั้งเดิมของราชาอมตะผู้หนึ่ง เผยร่างสัตว์อสูร แท้จริงต้นกำเนิดออกมา เข่นฆ่าพัวพันกันขึ้นไปบนสวรรค์ เหนือชั้นฟ้า แม้แต่หมู่ดาวยังสั่นไหวโยกคลอน จากคลื่นพลังที่มหาศาล ปะทุขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง หากผู้ใดเพลี่ยงพล้ำ พร้อมจะตัดผ่า เต๋าภายในกายทั้งหมดลงอย่างง่ายดาย

       “นี่หรือคือการต่อสู้ ของราชาอมตะที่แท้จริง” ด้วยพลังที่มากล้น น่าพรั่นพรึง อดไม่ได้ที่หมู่ชนจะกล่าวพูดพึมพำ ออกมาอย่างไม่รู้ตัว แม้แต่ฝีเท้ายังสั่นเทา ก้าวถอยหลัง

     อี้เฉินที่เห็นกองกำลังอื่นๆ เริ่มปะทะเข้ากับเหล่าราชันสวรรค์ ทำให้สีหน้าของเขา เคร่งขรึมจริงจังขึ้นมาไม่น้อย ทว่าดันผิดคาดอี้เฉิน เมื่อเห็นว่าไม่ใช่ศัตรูคู่แค้นเก่า ของเขา สืบฝีเท้ามารับหน้า

        ครั้นเมื่อเมฆขมุกขมัว บนท้องฟ้า แหวกออกกว้าง ส่งร่างชายหนุ่ม วัยกลางคนสืบฝีเท้าออกมา จากแสงพร่างพราว เหนือสวรรค์เก้าชั้นฟ้า

 พร้อมร่างวิญญาณใหญ่ยักษ์ ที่ฉายทอดยาวลงมา ราวกับหนึ่งฝ่ามือของราชาอมตะ จะปิดแผ่นฟ้า มองอี้เฉินเล็กจ้อยอยู่ในฝ่ามือ

       จากริ้วคลื่นที่ราชาอมตะ ปลดปล่อยกดดันมาที่พวกเขา เหล่านักรบ อี้เฉิน ซีเผิง พวกเขาจึงถูกกดดันอย่างหนัก จากรัศมีคลื่นที่กดข่ม ส่วนทหารคนอื่นๆ แทบไม่ต้องพูดถึง จวนจะหมอบคลานกับพื้นดินเบื้องล่าง “สมแล้วที่เป็นถึงราชันสวรรค์ ราชาอมตะ แรงกดดันรุนแรงจริงๆ”

       ประหนึ่งในยามนี้ พวกอี้เฉินถูกฝ่ามือ วิถีธรรมก่อร่างขึ้นมา บีบรัดร่างพวกเขาไว้ในหนึ่งฝ่ามือ อี้เฉินครั้นปรายตาไปมอง ร่างวิญญาณวิถีธรรม ที่ฉายทอดยาวลงมา ราวกับเป็นหนึ่งฝ่ามือสยบหล้า เขาชี้นิ้วออกไปเบื้องหน้า ปลดปล่อยหนึ่งดัชนีตัดฟ้า ออกไปอย่างไม่ลังเล “จงผ่าแยก!” ลำแสงคลื่นพลังจากปลายนิ้วมืออี้เฉิน ที่แพร่ขยายลำแสงสีแดง ออกไปยาวไกล ราวกับเป็นกระบี่ตัดผ่าสวรรค์ ปฐพี ส่งให้ร่างฉายทอดยาวลงมา แฝงไว้ด้วยวิถีธรรม ถอยหลังไปสอง สามก้าว เต๋าธรรมภายในกาย แตกร้าวพังทลาย ออกมาก้องอย่างไม่น่าเชื่อ

เคร้ง!! ตู้ม!! ดังออกมาสนั่นกึกก้อง ในไม่กี่ชั่วลมหายใจ

       “หืม!!เป็นไปได้อย่างไร” แม้แต่ชายวัยกลางคน เอ้อหลาง ผู้ได้ฉายาเทพสามตา ยังไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง ว่าอี้เฉินจะทำให้เขาบาดเจ็บ กระอักเลือดได้ เขาเป็นถึงราชาอมตะเชียวนะ จะมาบาดเจ็บให้กับขั้นเจ้าสำนักต่ำต้อย ในสายตาเขาได้อย่างไร

       ฉับพลันที่ปราณพลังปะทุขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง เขตแดนดวงตาก็ปรากฏขึ้นมา ทั่วทิศในทันใด ภาพที่เหล่านักรบเบื้องล่าง เห็นมิติที่เต็มไปด้วยดวงตา ปิดแผ่นฟ้าภายในโดมขนาดใหญ่ ต่างก็พาให้หัวใจตกวูบ เมื่อสัมผัสการรับรู้ต่างๆ ถูกช่วงชิงออกไป ก่อนราชาอมตะ เอ้อหลาง จะส่งหมัดอัดกระแทกอี้เฉิน

        ทว่าเพียงหมัดนั้นหมัดเดียว กลับสะเทือนไปถึงวิญญาณภายในร่าง แม้ว่าอี้เฉินจะตั้งรับสุดกำลังก็ตาม แต่มันกลับสะเทือนไปถึงรากฐานชีวิตของเขา “มันหมายความว่าอย่างไร”

        ซีเผิงที่เห็นอี้เฉินต่อสู้พัวพันด้วยกำปั้น กับราชันสวรรค์ เขากล่าวเตือนอี้เฉินในทันใด “ข้าว่ามันต้องเกี่ยวกับเขตแดนนี้แน่ ข้าจะหาวิธีทำลายมันเอง เจ้าระวังตัวด้วยอี้เฉิน”

        อี้เฉินที่ต่อสู้ พัวพันกับศัตรูที่อยู่เบื้องหน้า ริมฝีปากเขา กระอักเลือดออกมาไม่หยุด เมื่อปะทะกันหลายชั่วอึดใจ ฝีเท้าเองก็ล่าถอย อย่างต่อเนื่อง ไม่คิดกายเนื้ออมตะ เฉกเช่นเดียวกัน จะมีความห่างชั้นกันอยู่ระดับหนึ่ง

        แม้แต่นิ้วมืออี้เฉิน ยังเกิดการบิดงอไม่คิดว่า การจะสู้กับ ราชันสวรรค์ เอ้อหลาง ที่ตัวอี้เฉินอยู่ในขั้นเซียนสวรรค์ เทียบเท่า ระดับ เจ้าสำนัก ต่ำกว่าหนึ่งขั้นพลัง จะยากลำบากถึงเพียงนี้

..เวลาครึ่งชั่วยามอี้เฉินไม่คิดว่า เขาจะถูกไล่ต้อนอย่างสมบูรณ์ แม้แต่ปราณพลัง ภายในร่างยังปั่นป่วน หายใจหนักถี่ขึ้นมา

        อี้เฉิน เรียกหม้อหลอมฟ้าดิน ออกมาป้องกันอย่างไม่ลังเล ทันใดที่เสียงหมัดอัดกระแทก หม้อหลอมฟ้าดิน ออกมาดังเคร้ง!! ร่างอี้เฉินจึงถอยกลับไปตั้งหลัก มองศัตรูด้วยสายตาลึกล้ำ

        ชายวัยกลางคน เอ้อหลาง เขากล่าวพูดขึ้นมา ด้วยสายตาโลภ ครั้นเห็นของล้ำค่าฟ้าดิน ในฝ่ามืออี้เฉิน “นั้นหรือเตาหลอมฟ้าดิน จากมหันตะสายฟ้าในตำนาน”

       ก่อนเสี้ยวพริบตากลางหว่างคิ้ว อี้เฉินจะถูก นิ้วมือชายวัยกลางคน เอ้อหลาง ทะลวงกลางหน้าผาก จากความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ ประหนึ่งว่าเขามี ตัวตนอยู่ทุกที่ ภายในเขตแดนแห่งนี้ มันก็ทำให้อี้เฉินคำราม ออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ

“ไม่! ไม่!”

        ครั้นพลังบ้าคลั่งปลายนิ้วมือ อัดกระแทก กลางหว่างคิ้วอี้เฉิน จนหน้าผาก เกิดการปริแตกเลือดไหลซึมออกมา อาบนองใบหน้า พร้อมร่างเขาที่ถอยกรูดกระเด็น ใบหน้าเต็มไปด้วยโลหิตสด กัดกรามส่งเสียงชิ!!เล็ดลอด ผ่านไรฟันออกมาทันที

        ทว่าก็ไม่วาย ที่อี้เฉินจะส่งหยดเลือด ของเขาเข้าทิ่มแทง ตัดสะบั้น ชายวัยกลางคน เอ้อหลาง จนขาดครึ่ง ภาพนั้นต่างก็พาให้ เหล่านักรบตกตะลึง ครั้นเห็นร่างขาดครึ่งตายตก จู่ๆ ก็กลับมามีชีวิต แถมยังไม่มีอาการบาดเจ็บแม้แต่น้อย

        เอ้อหลางยิ้มเย็นเหยียบมาหาอี้เฉิน “ไม่แปลกที่หัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ จะพลาดท่าให้กับเจ้าหนุ่มน้อย แต่บัดนี้ เจ้าฆ่าสังหารข้าไม่ได้หรอกหากข้ายังอยู่ ภายในเขตแดนดวงตานี้”

อี้เฉินที่ปาดโลหิตเปรอะเปื้อนใบหน้าออก หากไม่ได้ร่างปราณจิตอี้เฉินน้อย ขัดสมาธิกลางหว่างคิ้ว เกรงว่าเขาคงจะตายตกไปแล้ว

       ทว่าอี้เฉินก็ไม่เชื่อว่า เขาจะฆ่าสังหารศัตรูไม่ได้ ครั้นส่งปราณพลังควบคุมเตาหลอมฟ้าดิน ส่งคลื่นสายฟ้าที่รุนแรง ออกไปโจมตี ชายวัยกลางคน เอ้อหลาง จนหน้าอกเป็นรูโหว่ใหญ่ ชายวัยกลางคน เอ้อหลางก็ยังกลับมาได้ ช่างเป็นเขตแดนดวงตา ที่ประหลาดจริงๆ

       “เจ้าช่างดื้อด้านเสียจริง หนุ่มน้อย” ฉับพลันราชาอมตะ เอ้อหลาง เปิดดวงตาดวงที่3 กลางหว่างคิ้วออกมากว้าง ภาพบนท้องฟ้า ที่เต็มไปด้วยดวงตาฉาบผืนฟ้า จู่ๆ กลอกตา ลงมาจ้องมองอี้เฉิน เป็นสายตาเดียวในทันใด แถมยังให้ความรู้สึกที่น่าขนลุก สะอิดสะเอียน เมื่อดวงตานับพันดวง กลอกกลิ้งไปมา

ทำให้อี้เฉินรับรู้ถึงจิตวิญญาณ ภายในร่างกรีดร้อง อย่างหนักเมื่อรับรู้ถึงความตาย แม้แต่ด้านซีเผิง ที่ส่งเปลวเพลิงโจมตี ยังไม่ระคายเขตแดนนี้

      ฝ่ามือราชาอมตะ เอ้อหลาง ครั้นแตะเข้าใกล้ดวงตาที่สาม กลางหน้าผาก ริ้วคลื่นสีแดงก็ประกายแสงขึ้นมาทันที ก่อนส่งลำแสง รัศมีเข่นฆ่า จากดวงตานับไม่ถ้วน พุ่งปราดเข้าใส่อี้เฉิน

      ในเสี้ยวพริบตา เขตบริเวณภายในโดม เขตแดนขนาดใหญ่ ก็อาบไปด้วยโลหิตสดสีแดงฉาน ส่งให้ผู้คนตายตก ร้องโหยหวนออกมาอย่างน่าเวทนา

      แม้แต่เหล่านักรบฝั่งศัตรูยังกล่าวขอร้อง ขอความเห็นใจ ราชาอมตะของพวกเขา ทว่าราชาอมตะ เอ้อหลาง ผู้นี้ไม่มีความเห็นใจแม้แต่น้อย เขาถือเป็นคนเหี้ยมอย่างแท้จริง แม้การโจมตี จะเป็นลำแสงไม่ใหญ่มากนัก แต่กลับแทงทะลุ ตัดผ่าธรรมทั้งหมด ภายในร่างของผู้คนอย่างง่ายดาย

      อี้เฉินร่างกายที่เต็มไปด้วยหลุมบาดแผลลึก ของลำแสงนับไม่ถ้วน ธรรมภายในกาย ถูกตัดขาดสะบั้นไปหลายส่วน เจียนเกือบตายตก เอาชีวิตไม่รอด ไม่ว่าจะเป็นการป้องกันใดๆ ก็ไม่อาจหยุดการโจมตีของ ราชาอมตะ เอ้อหลางได้

       ยังดีที่อี้เฉินขับเคลื่อน กระดูกศักดิ์สิทธิ์ กระตุ้นวัฏจักรชีวิต ภายในกายขึ้นมาใช้ ขับเคลื่อนวิชาสังสารวัฏ ที่ไม่สมบูรณ์ภายในกระดูกศักดิ์สิทธิ์ จึงทำให้เขารอดพ้นหายนะ ความตายมาได้ แต่ก็แลกมากับการสูญเสียปราณพลัง ไปมากมายเช่นกัน

***หมายเหตุ ขั้นพลัง ราชันสวรรค์ เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าราชาอมตะ