พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ด เซ็กเธาว์ 10

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ด  เซ็กเธาว์  10

    ผมวิ่งข้ามผ่านประตูเมืองที่มีการวางกฎเกณฑ์ไว้เข้มงวดอย่างไม่แยแสต่อกฎของราชสำนักฮั่น

    ทำให้ทุกคนเห็นว่าผมอยู่เหนือกว่ากฎของประตูเมืองและกำแพงเมืองที่แม้แต่ฮั่นโกโจเล่าปังก็ยังต้องปฏิบัติตามหยุดทัพนอกกำแพงเมืองเพราะเคยถูกนายยทวารเฝ้าประตูยิงธนูใส่ในเวลากลางคืนในตอนที่ต้องการจะเข้าไปในเมือง

    ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาการเคารพหลักการไม่เข้าออกยามวิกาลหรือการเข้มงวดในเรื่องประตูเมืองคือหลักการพื้นฐานของราชวงศ์ฮั่น

    และผมแสดงออกว่าหลักการที่ฮั่นโกโจเล่าปังสร้างขึ้นมา

    มันใช้ไม่ได้กับผม!!!

    หรือความเป็นไปได้อีกอย่างอาจจะเพราะว่าไม่มีใครที่สติดีนั้นต้องการจะขวางทางม้าปีศาจเอ๊ยม้าสวรรค์อย่างเซ็กเธาว์ที่ปีนไต่ข้ามกำแพงเมืองได้และต้องใช้คนหลายสิบคนพร้อมทั้งโซ่เหล็กเย็นในการจับกุมตัว

    ผมวิ่งผ่านประตูเมืองและเขตพระราชฐานที่แม้แต่ขุนนางใหญ่ก็ต้องลงจากรถม้า

    วิ่งข้ามผ่านสวนในวังต้องห้ามที่แม้แต่ขุนนางใหญ่หรือแม้แต่ท่านอ๋องก็ไม่มีสิทธิแม้จะเดินตามปรกติ

    วิ่งขึ้นไปบนหลังคาวังต้องห้ามที่อยู่สูงเหนือใต้หล้า

    ฮี้

    และเซ็กเธาว์กระโดดขึ้นราวกับจะปีนป่ายขึ้นสวรรค์แม้เราจะมาถึงส่วนที่สูงที่สุดของวังต้องห้ามแล้ว

    โครม

    หลังคาวังต้องห้ามส่วนหนึ่งพังลงไป

    การพังของหลังคานั้นเพียงพอที่จะประหารนายช่างนางกำนัลหรือคนที่ต้องรับผิดชอบในจุดนั้นได้ทั้งตระกูลทีเดียว

    แต่ผมวิ่งเซ็กเธาว์เหยาะๆไปบริเวณสวนของวังต้องห้ามอย่างไม่สนใจใคร

    ฮี้

    เซ็กเธาว์พยายามกัดผมอย่างสบายอารมณ์

    ผมกัดมันกลับไป

    พวกเรากัดกันไปมาสักพักหนึ่ง

    “ฮาได้เหงื่อพอสมควรเลยนะวันนี้คราวหน้าข้าว่าจะลองแบบกของหนักกว่านี้ว่ายน้ำดูบ้าง”

    ผมกล่าวต่อเซ็กเธาว์ที่พ่นไอขาวออกจากจมูกอย่างถือดี

    “ฮา จะลองดูว่าเจ้าจะแน่แค่ไหน”

    ฮี้ ฮี้

    เซ็กเธาว์กระทืบเท้าไปมาอย่างสบายอารมณ์และเริ่มกัดกินไม้ต่างๆในสวนของราชวังต้องห้าม

    ซึ่งก็เพียงพอที่จะทำให้โดนประหารได้ถ้าเป็นคนธรรมดาอีกล่ะ

    ผมหันไปหาทหารองครักษ์ที่ทำท่าไม่เห็นสิ่งที่ผมทำอยู่

    เพราะผมฝึกพวกเขามากับมือ

    ว่ามีคำสั่งให้เคลื่อนไหวไม่มีคำสั่งอย่าเคลื่อนไหว

    “พวกเจ้าสนใจอยากลองจะหยุดเซ็กเธาว์บ้างไหม?”

    องครักษ์ผู้นั้นกระแอม

    “นายน้อยเอ่อ ท่านราชองครักษ์ล้อเล่นแล้วอาหม่าเคยจะไปจับเซ็กเธาว์จนบาดเจ็บนอนลุกไม่ขึ้นอยู่สามเดือน ข้าไม่กล้าอีกแล้ว”

    คนสนิทของตระกูลผมที่ผมวางไว้เป็นองครักษ์ในวังหลวงกล่าวตอบ

    คล้ายกับเรื่องพลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง ที่คุณอ่าน