“คือว่าพี่อยากจะขอให้ของขวัญ ช่วยไปเป็เลขาดูแลนายทิวให้พี่หน่อยน่ะ จะได้หรือเปล่า”ฉันอึ้งจนพูดไม่ออก ให้ฉันไปดูแลคุณคีรีอย่างนั้นเหรอผู้ชายคนนั้นไม่ชอบฉันเอามากๆ ฉันรู้สึกได้เลยทั้งการกระทำสีหน้าและแววตาเขาไม่ชอบฉันเลยสักนิด
“เอ่อให้ขวัญไปเป็เลขาคุณคีรี เหรอคะ”ฉันทวนสิ่งที่ฉันได้ยินอีกครั้งอย่างไม่ค่อยแน่ใจเผื่อว่าคุณทิวาอาจจะพูดอะไรผิดไป
“ใช่จ้าเป็เลขาให้นายทิว” คุณทิวาตอบฉันด้วยน้ำเสียงจริงจังชัดเจนมากขึ้น
“ทำไมเหรอคะขวัญทำงานได้ไม่ดีหรือทำอะไรให้คุณทิวาไม่ชอบใจตรงไหนเหรอคะทำไมถึงย้ายขวัญไปที่อื่น คุณทิวาบอกขวัญได้นะคะขวัญจะปรับปรุงค่ะ”ฉันอยากรู้เหตุผลที่คุณทิวาสั่งย้ายฉันไปอยู่กับคุณคีรีคุณทิวาก็น่าจะรู้ว่าคุณคีรีไม่ชอบฉัน ทำไมกัน ทำไมเธอถึงย้ายฉันไปเป็เลขาคุณคีรีฉันทำอะไรผิดไป
“ของขวัญทำงานดีมากดีมากจริงๆ แต่เรามีเหตุผลที่ต้องส่งขวัญไปดัดนิสัย เอ่อ พี่หมายถึงพวกเราอยากให้ขวัญไปดูแลนายทิวเื่ภาพลักษณ์ส่วนตัวหน่อยน่ะ”
“ภาพลักษณ์ส่วนตัวเหรอคะหมายถึงให้ขวัญไปดูแลเื่ส่วนตัวเหรอคะ”
“ใช่ดูแลนายทิว เหมือนที่ขวัญดูแลพี่ เื่งานเอกสารต่างๆ ขวัญดูแลทั้งหมดเหมือนตอนที่อยู่กับพี่และที่อยากให้ขวัญทำพิเศษคือเื่เสื้อผ้าการแต่งกาย ขวัญดูแลพี่ดีมาตลอดรวมถึงของคุณพ่อคุณแม่ด้วย พวกเราประทับใจมาก เื่นี้พี่มั่นใจว่าขวัญทำได้ของหลายอย่างที่ขวัญเลือกให้นายทิว นายทิวเองก็ดูพอใจมากเื่พวกนี้พี่ไม่ห่วงพี่มั่นใจว่าขวัญทำได้” ฉันมองคุณวิทย์และคุณนาราท่านทั้งสองก็ยิ้มและพยักหน้าเห็นด้วยกับคุณทิวาทุกคำ
“เท่าที่ขวัญทราบมาคุณคีรีก็ไม่ได้มีปัญหาเื่อะไรนี่คะเื่เสื้อผ้าการแต่งกายคุณคีรีก็ดูแลตัวเองดีมาตลอด”ฉันก้มหน้าอุบอิบพูดถึงน้องชายของเ้านาย ในความคิดของฉัน เขาดูจะไม่มีปัญหาอะไรเลยสักนิด
“มีสิลูกปัญหาใหญ่ของบ้านเราเลยล่ะ” คราวนี้คุณนาราออกหน้าพูดบ้างปัญหาใหญ่ที่ทำให้คุณนารากังวลใจจะเป็เื่อะไรนะ
“ปัญหาใหญ่เหรอคะแล้วขวัญจะช่วยแก้ปัญหานั้นได้ยังไงกันคะ” ฉันถามท่านอย่างงงๆปัญหาที่ครอบครัวท่านแก้ไม่ได้แล้วฉันที่เป็คนนอกจะแก้ไขได้ยังไงกัน
“เื่มันมีอยู่ว่าหลายเดือนที่ผ่านมาทิวเขาทำตัวเสเพลมาก เที่ยวกลางคืน อะไรอีกนะทิวา”
“เก็บแต้มค่ะแม่”
“ใช่ๆเก็บแต้ม เสเพลเกินไป แม่รับไม่ได้ ตอนนี้ยังไม่กระทบงานแต่ถ้ายังไม่ปรับปรุงต้องทำให้เสียงานแน่ๆ มีแค่หนูคนเดียวแล้วของขวัญที่พวกเราพอจะพึ่งพาได้ เราคิดกันอยู่นานว่าใครกันที่เหมาะจะช่วยทิวเขาปรับปรุงตัวมีแค่หนูคนเดียวเท่านั้น อายุหรือก็ไล่เลี่ยกัน ความคิดอ่านก็คงจะทันกันหมดหนูทั้งเก่งทั้งฉลาด ต้องเอาตาทิวเขาของพวกเราอยู่แน่ๆ”คุณนาราเล่าเื่คุณคีรีที่ทำตัวไม่น่ารักจนท่านรับไม่ได้อย่างน่าสงสารคนเป็แม่อย่างท่านทั้งเสียใจและหนักใจจนต้องให้คนที่ท่านไว้วางใจมากอย่างฉันเป็คนจัดการลูกชายสุดที่รักของท่านอย่างนั้นเหรอท่านเอาความมั่นใจมาจากไหนนะ ที่คิดว่าฉันจะแก้ไขนิสัยเสียของคุณคีรีได้น่ะ
“ขวัญคิดว่าขวัญไม่น่าจะเป็ตัวเลือกที่ดีหรอกนะคะ” ฉันตัดสินใจพูดในสิ่งที่ฉันคิดออกไป
“ทำไมล่ะของขวัญพี่ว่าของขวัญเหมาะจะดัดนิสัยนายทิวที่สุดแล้ว”
“ขวัญคิดว่าคุณคีรีไม่ค่อยจะชอบขวัญค่ะถ้าให้ขวัญไปทำงานกับคุณคีรีน่าจะเป็ปัญหามากกว่าช่วยเหลือนะคะ”
“ไม่จริงหรอกหนูขวัญทิวเขาเป็คนเสนอให้หนูมาเป็เลขาเองเลยนะลูก ทิวเขาจะไม่ชอบหนูได้ยังไง”
“คุณคีรีเป็คนเสนอเองเหรอคะ”ฉันใกับสิ่งที่ได้รับรู้ เขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ชอบฉันแต่ทำไมถึงอยากให้ฉันไปเป็เลขาของเขานะ
“ใช่แล้วแถมยังบอกอีกว่าจะต้องเป็ของขวัญคนเดียวเท่านั้น ถ้าไม่ได้ก็ไม่ยอมหาเลขาใหม่พี่ก็เลยบอกว่าขอคุยกับขวัญก่อน”
“อย่างนั้นเหรอคะ”ฉันงงมากๆกับสิ่งที่ได้ยิน
“แค่ชั่วคราวเท่านั้นของขวัญไม่นานหรอก พอนายทิวหาเลขาของตัวเองได้ พี่ก็จะไปรับขวัญกลับมาทำงานกับพี่ตามเดิมนะขวัญ เป็เลขาช่วยดูแลเื่ภาพลักษณ์ให้นายทิว พี่ขอเท่านั้นนะ”คุณทิวจับมือฉันพร้อมกับอ้อนฉันเหมือนเด็ก เธอน่ารักจนฉันปฏิเสธไม่ลง
“ค่ะ”ฉันตอบรับคำขอของเ้านายทั้งสามอย่างหนักใจ ถ้าคุณคีรีจะพอเป็มิตรกับฉันบ้างฉันคงไม่หนักใจขนาดนี้
‘นี่ฉันลืมไปได้ยังไงกันนะว่าเขาคือน้องชายของคุณทิวาพี่ยังไงก็ต้องยอมน้อง’ ฉันได้แต่บอกกับตัวเองในใจหวังว่าการตัดสินใจของฉันครั้งนี้จะไม่ทำให้ตัวเองต้องลำบากมากนะ
“ขอบใจมากนะจ๊ะของขวัญพี่จะเพิ่มเงินพิเศษให้ขวัญค่าดูแลนายทิวนอกเหนือจากงานเลขาด้วยนะงานนี้ขวัญต้องเหนื่อยหน่อย ถ้ามีอะไรที่ขวัญคิดว่ามากไปลำบากไปหรือนายทิวทำอะไรให้ขวัญลำบากไม่สบายกายใจ ขวัญสามารถบอกพี่ได้ทุกเวลาเลยนะพี่จะจัดการนายทิวให้เอง”
“ขอบคุณค่ะคุณทิวาแล้วขวัญต้องเริ่มงานวันไหนคะ”
“จันทร์หน้าจ้ะ พี่จะไปส่งขวัญที่ไซต์งานของนายทิวเอง”
“มีอะไรที่ขวัญต้องทำความเข้าใจเป็พิเศษไหมคะ”
“มีเื่เดียวจ้าทำยังไงก็ได้ให้นายทิวเลิกเที่ยวกลางคืน”
“ห๋า!เลิกเที่ยวกลางคืนเหรอคะ เื่นี้มันเป็เื่ของรสนิยม เอ่อ ความชอบนะคะขวัญจะแก้ยังไงคะเนี่ย”
“ลองหาวิธีดูนะหนูขวัญเก่งๆอย่างหนูทำได้แน่นอน สู้ๆจ้า”
“ขวัญจะพยายามนะคะคุณนารา”
ฉันนั่งพูดคุยเื่ส่วนตัวที่ควรรู้เกี่ยวกับคุณคีรีกับเ้านายทั้งสามอยู่เกือบสองชั่วโมงคุณทิวาก็ขับรถมาส่งฉันกลับคอนโดฉันไม่คิดว่าวันหนึ่งฉันต้องมานั่งกลุ้มใจที่ตัวเองต้องเป็คนดูแลผู้ชายประเภทที่ฉันไม่ชอบจนถึงกลับเกลียดฉันได้แต่หวังว่าคุณคีรีจะไม่เลวเหมือนอดีตพี่รหัสของฉันคนนั้นแต่อย่างน้อยฉันก็พอจะเบาใจได้อย่างหนึ่งคือคุณคีรีไม่ชอบฉันเขาคงไม่มาทำตัวรุ่มร่ามกับคนที่เขาไม่ชอบแน่นอนเื่งานฉันคิดว่าฉันทำได้ไม่น่าห่วง แต่สิ่งที่ฉันกังวลคือฉันจะทำยังไงให้คุณคีรีเลิกเที่ยวกลางคืนกันล่ะฉันต้องทำยังไงนะ ฉันคิดเื่นี้จนหลับไปในที่สุด
และวันสุดท้ายของการทำงานเป็เลขาของคุณทิวาก็มาถึงฉันได้รับหนังสือโยกย้ายตำแหน่งงานเมื่อสามวันก่อนเพื่อนร่วมงานหลายคนมาแสดงความยินดีและอิจฉาที่ฉันจะได้ทำงานกับคุณคีรีที่ทั้งหล่อทั้งมีเสน่ห์แต่ใครจะรู้ว่าฉันไม่ได้คิดอย่างนั้น ฉันทั้งหนักใจและคิดมากไม่มีใครรู้นี่นาว่าฉันมีภารกิจพิเศษที่ยากลำบากขนาดไหนถ้าทุกคนรู้คงจะไม่ได้มาแสดงความยินดีอย่างนี้แน่นอนแต่เปลี่ยนมาสงสารฉันแทนยังไงล่ะ
“เริ่มเก็บของหรือยังของขวัญมีอะไรที่อยากซื้อหรือเปล่า”
“เรียบร้อยแล้วค่ะคุณทิวาเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋าทำงาน ขวัญเตรียมพร้อมลุยแล้วค่ะ”
“ลำบากหน่อยนะขวัญแต่พี่รับรองว่าสนุกแน่นอน พี่อยากทำงานแบบนายทิวมากถ้าพ่อแม่ยอมให้พี่ทำงานแบบนั้นเราสองคนคงตะลุยเที่ยวไปทั่วไทยแน่นอน”
“น่าสนุกขนาดนั้นเลยเหรอคะคุณทิวา”ฉันจินตนาการถึงการตะลุยทำงานออกพื้นที่กับคุณทิวาตาเป็ประกายถ้าเป็อย่างนั้นจริงมันคงสนุกน่าดูเลย
“ใช่จ้ะสมัยที่พี่ทำงานใหม่ ถ้าไม่ติดที่แม่ตามไปด้วยทุกทีคงสนุกกว่านี้มากพี่ไม่อยากให้แม่ลำบากและไม่สบายใจ เลยกลับมาทำที่สำนักงานใหญ่ไม่ได้ลุยงานแต่ก็นะ สนุกคนละแบบ อยู่ที่นี่ขวัญก็เห็นพี่ได้แต่งตัวสวยไปคุยงานแทบทุกวัน”
“ถ้ามีความสุขงานแบบไหนก็ทำให้สนุกได้ ใช่หรือเปล่าคะ”
“ใช่เลยจ้าเอ๊ะ! นี่ขวัญเตรียมพวกครีมกันแดดครีมบำรุงผิวพร้อมหรือยัง ให้พี่ไปช่วยเลือกไหม”
“เรียบร้อยค่ะขวัญเตรียมพร้อมหมดแล้ว วันนี้ขวัญจะไปทานข้าวเย็นกับยัยเก้าคุณทิวาไปด้วยกันไหมคะ”
“เอาสิเดี๋ยวมื้อนี้พี่เลี้ยงเอง อยากกินอะไรเลือกมาเลย”
“เราเลือกร้านแล้วค่ะวันนี้จะไปร้านอาหารแถวที่ทำงานเก่ายัยเก้าค่ะ มีดนตรีสดให้ฟังด้วย”
“อย่างนั้นก็ดีสิพี่ไม่ได้ไปร้านที่มีดนตรีสดให้ฟังนานแล้ว ไปรำลึกความหลังหน่อยแล้วกัน”
“ถ้าอย่างนั้นคุณทิวาไปรถขวัญแล้วกันนะคะวันนี้คุณทิวาเป็เ้ามือขวัญจะเป็คนขับรถให้นั่งเองค่ะ”
“โอเคได้จ้ะ” ฉันกับคุณทิวาจัดการเก็บโต๊ะทำงานของตัวเองจะบอกว่าเก็บโต๊ะทำงานสำหรับฉันคงไม่ถูก เพราะโต๊ะของฉันสะอาดไม่มีเอกสารอะไรแล้วเพราะส่งมอบงานกลับคืนคุณทิวาเรียบร้อยั้แ่เมื่อบ่ายแล้วฉันไม่ต้องส่งมอบงานให้เลขาคนใหม่ของคุณทิวาเพราะทางบริษัทเพิ่งจะลงประกาศรับสมัครได้ไม่กี่วันกว่าคุณทิวาจะได้เลขาคนใหม่ ฉันก็คงทำงานกับคุณคีรีได้เกือบเดือนแล้วน่ะสิ
ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ^^
460
