Secret Dungeon

เขตของกองทัพ แต่ทว่าเต็มไปด้วยผู้คน ในเวลาที่ไม่มีสงครามเกิดขึ้นเช่นเวลานี้ ผู้คนต่างใช้ชีวิตกันตามปกติ มีห้างร้านขายของทั่วไปไม่ต่างจากในเมืองมากนัก ที่เห็นต่างคงจะเป็นความสะดวกสบายในการเคลื่อนตัวโดยใช้รถยนต์ส่วนบุคคล ในกรณีฉุกเฉินหากต้องการเรียกคนจึงสามารถทำได้อย่างรวดเร็ว
รถยนต์หรูยี่ห้อดังพร้อมกับคนขับรถรอรับเขาอยู่ด้านหน้าโรงแรม การที่เขาเดินมากับหญิงสาวที่ชื่อ เรเชล ค่อนข้างดึงดูดสายตาคนรอบข้างอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ได้นำมันมาใส่ใจมากนัก มังกรน้อยที่อยู่บนไหล่เขาหลับลงตั้งแต่แช่น้ำเสร็จ เขาตั้งใจจะทิ้งมันไว้ในห้องเพื่อที่จะให้มันนอนสบาย แต่พอเห็นเขาเดินออกมามันก็เดินตามมาด้วย
ท่าทางแปลกประหลาดของเขาที่อุ้มเจ้ามังกรน้อยก่อนออกมา อยู่ในสายตาของเรเชล แต่ก็อย่างที่บอกไป เขาไม่ได้ใส่ใจมากนัก
"สวัสดี องค์หญิง เรเชล แห่งตระกูลราฟ ชายคนนี้เหรอที่ท่านพามาตัดชุดในวันนี้ เข้ามาด้านในก่อนเถิด มันใช้เวลาเพียงไม่นาน" ชายเจ้าของร้านตัดชุดมีการแต่งกายคล้ายกับหญิงสาวนางหนึ่งกล่าวขึ้นทันทีที่เรามาถึง
".....องค์หญิง เรเชล ท่านสามารถนั่งรอที่ด้านนอกได้มันใช้เวลาไม่กี่นาที"
หญิงสาวส่ายหน้าและยืนยันว่าตนเองจะยืนรออยู่ด้านในด้วย เรเชลคิดว่ามันเป็นหน้าที่อันสมควรปฏิบัติ แต่ในสายตาของชายเจ้าของร้านไม่ได้เป็นแบบนั้น โดยปกติแล้วจะมีแค่คนในครอบครัวเท่านั้นที่ต้องการเข้ามาดูการวัดตัวเช่นนี้
"ข้าได้ยินมาว่าองค์หญิง เรเชล มาร้านตัดเสื้อแห่งนี้ เป็นเรื่องจริงหรือไม่" เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านนอกร้าน เพียงพอให้ได้ยินถึงด้านใน
หลินได้ยินดังนั้นจึงหันไปมองหญิงสาวเจ้าของชื่อ พอเห็นว่าหญิงสาวไม่มีปฏิกิริยาจึงได้ถามออกไป
"เขาเรียกหาคุณไม่ใช่เหรอ ?"
เรเชล พยักหน้ารับ แต่ไม่ได้เดินออกไป
"เสร็จแล้วครับ ทั้งหมด 10 ชุดจะถูกส่งไปที่บ้านของคุณผู้ชายพรุ่งนี้เช้า ส่วนเรื่องค่า......" เจ้าของร้านพูดไม่ทันจบ เรเชลได้นำบัตรสีเงินยื่นให้เพื่อเป็นการชำระเงิน
"ขอบคุณค่ะ องค์หญิง ที่หน้าร้านมีชุดที่ทางร้านเพิ่งวางขายเป็นพิเศษในวันนี้หลายตัว มีแบบที่องค์หญิงชอบด้วยนะคะ"
"องค์หญิง ท่านมาที่ร้านแห่งนี้จริงๆ ข้าได้ยินว่าชุดแบบที่ท่านโปรดปรานได้วางขายวันนี้ ข้ากำลังจะซื้อมันให้ท่านก่อนจะไป โปรดรับมันเอาไว้ ถือเป็นน้ำใจที่ข้ามีให้แก่ท่าน"
ทันทีที่หลินและเรเชลเดินออกมาจากด้านใน มีชายสวมใส่ชุดของกองทัพเดินเข้ามาและกล่าวทักทายหญิงสาวทันที
หลินไม่ได้ใส่ใจเขาเดินผ่านชายคนดังกล่าว เขามีเวลาอีกมากจึงคิดจะดูชุดสักหน่อย ตอนที่เดินเข้ามาเห็นหลายตัวที่ดูน่าสนใจ
"บัดซบ เจ้าเป็นใคร เดินผ่านหน้าข้ายังไม่หยุดทำความเคารพ" ชายสวมใส่ชุดกองทัพ เห็นชายหนุ่มออกมาพร้อมกับหญิงสาวที่ตนหลงใหลมานานก็เกิดความรู้สึกไม่ถูกชะตาอยู่ก่อนแล้ว พอเห็นโอกาสเป็นทีของตนจึงคิดกลั่นแกล้งชายหนุ่ม
"นั่นไม่จำเป็น เดเนียสเราไม่ต้องการชุดของเจ้า หากท่านซื้อแล้ว ก็นำมันกลับไปให้น้องสาวท่านเถอะ" ยังไม่ทันทีหลินจะพูดอะไรออกมาเป็นหญิงสาวพูดขึ้นมาก่อน
เมื่อได้ยินดังนั้นหลินจึงเดินต่อ แต่ในขณะนั้นเอง ชายผู้โดนหญิงสาวหักหน้าต้องการระบายอารมณ์จึงนำดาบของตนออกมาและพุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มที่เดินผ่านหน้าตนเองไป แม้ว่ามันจะผิดกฏกองทัพแต่มันก็เป็นเรื่องเล็ก คนระดับสูงเช่นเขา ไม่นับว่ามันเป็นปัญหา
ทันใดนั้นดอกกุหลาบสีแดงจำนวนมากได้พุ่งเข้ามาขวางและกลายเป็นโล่ดอกไม้ที่สวยงามช่อใหญ่
"องค์หญิงเรเชลท่าน......." เดเนียสกัดฟันด้วยความโกรธและหันกลับมามองหญิงสาวผู้เป็นเจ้าของดอกกุหลาบสีแดง
"เดเนียส อย่าให้เราต้องลงมือ" เรเชลอยู่ในท่าที่ยื่นมือขวาออกมาเพื่อควบคุมทักษะของตน
"มันเป็นใคร ทำไมท่านต้องปกป้องมันด้วย ?" เดเนียสถามออกไปอย่างไม่ยินยอม
"ไม่ใช่เรื่องที่เราจำเป็นต้องบอกท่าน" หญิงสาวตอบด้วยท่าทางที่สงบ ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าหญิงสาวกำลังคิดสิ่งใดอยู่
"เหอะ อย่าโทษข้าหากท่านไม่สามารถปกป้องมันได้"
ร่างของเดเนียสกลายเป็นสั่นไหวก่อนจะหายไปและปรากฏตรงหน้าชายหนุ่มดาบเล่มยาวชี้ขึ้นไปที่ใบหน้าของชายหนุ่ม ดาบยาวแทงไปตรงๆเป้าหมายคือบริเวณหน้าอกของชายหนุ่ม ดาบที่แทงออกไปสัมผัสกับความอ่อนหนุ่มไม่เป็นอย่างที่ควรจะเป็น
ร่างของชายหนุ่มถูกห่อหุ้มด้วยดอกกุหลาบและถูกพาให้ถอยออกมา โดยที่ชายหนุ่มไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด
เรเชล รับหน้าที่ดูแลคนตรงหน้าเธอรู้เพียงว่าเขาเป็นคนสำคัญ นอกเหนือจากนั้นเธอล้วนไม่ทราบ นอกจากนั้นแล้วเดเนียสยังเป็นนักเรียนลำดับต้นๆของสถาบันการทหารเหมือนกับเธอ เรื่องความสามารถในการต่อสู้ของเขาเธอได้เห็นมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง แถมชายตรงหน้าเธอมีความสามารถมากน้อยเพียงใดเธอเองก็ไม่ทราบเช่นกัน
ทางออกที่ดีที่สุดคือเธอควรจะลงมือ หนึ่งเป็นหน้าที่ของเธอ สองหากเกิดอะไรขึ้นมาตระกูลของเธออาจได้รับผลกระทบ
หลินไม่ได้ตอบโต้หรือขัดขืน ไม่มีแม้เพียงคำพูดเดียวที่ออกมาจากปากของเขา หากเป็นปกติแล้วเหตุการณ์เช่นนี้ควรทำให้เขารู้สึกโกรธ แต่ตอนนี้ค่อนข้างกับกัน เขารู้สึกค่อนข้างสนุกและยังอยากดูว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างไร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

สถาบันการทหาร #3

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

สถาบันการทหาร #3

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้