ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    ตอนที่ 28

    ตอนที่ 28

    เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)


    Day 2

    โทรุ : " โคตรสูงเลยวะ ขนาดยังไม่ได้ตั้งแท่นโดดน้ำนะเนี่ย "

    กลุ่มผู้ชาย : " 10กว่าเมตรได้ ถ้านับแท่นโดดน้ำด้วยก็ประมาณ 20 เมตร "

    กลุ่มผู้ชายรวมกลุ่มกันอยู่บนหน้าผาเหนือทะเลสาบพอดี กลุ่มผู้ชายเอาขวานตัดไม้มาด้วย

    และเอาไม้ที่ตัดมาสร้างเป็นแท่นโดดน้ำให้สูงกว่าเดิม เมื่อสร้างแท่นโดดน้ำเสร็จ

    กลุ่มผู้หญิงก็มาพอดี พวกเธอมาพร้อมชุดว่ายน้ำที่ทำให้กลุ่มผู้ชายทุกคนต้องหยุดมอง


    กลุ่มผู้หญิง : " อย่าจ้องขนาดนั้น เจ้าพวกหื่น "

    กลุ่มผู้หญิง : " ถ้าไม่โดดพวกเราโดดก่อนนะ "

    กลุ่มผู้ชาย : " ตามสบายเลยครับ!! "

    กลุ่มผู้ชายปล่อยให้กลุ่มผู้หญิงขึ้นแท่นกระโดดน้ำก่อน ส่วนพวกเขาก็ยืนดูสาวๆ ในชุดว่ายน้ำโดดน้ำลงไปทีละคน

    เนื่องจากการมาเป็นกลุ่มใหญ่ของพวกผู้ชาย ทำให้กลุ่มผู้ชายมีความมั่นใจมากขึ้น

    กลุ่มผู้ชายหลายคนจึงกล้าเข้าไปจีบกลุ่มผู้หญิงที่ชอบ แต่ก็ยังมีบางส่วนที่ไม่กล้าเข้าไปจีบ


    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ตั้งแต่ตอนงานแต่งแล้ว ไอ้โทรุเหล่มองไมเด้นอยู่ตลอดเลยนะ "

    เม็ก : " ....................................... เห็นแล้วหงุดหงิดวะ ยืนมองอยู่ได้ "

    เม็กย่องไปด้านหลังโทรุ เมื่อได้โอกาสเม็กก็ผลักโทรุเข้าไปหากลุ่มผู้หญิงที่มีไมเด้นอยู่ด้วย

    โทรุล้มใส่ไมเด้นพอดีเหมือนกับว่าเม็กคำนวณไว้แล้วว่าจะเป็นแบบนี้


    ไมเด้น : " ใจกล้าเกินไปไหมยะ ล้มใส่หน้าอกฉันพอดีแบบนี้ "

    โทรุ : " ไม่ใช่!! ไม่ใช่!! ไม่ใช่!! ไม่ใช่!! ใครไม่รู้ผลักฉันมา "

    กลุ่มผู้หญิง : " แก้ตัวน้ำขุ่นๆ เลยนะ "

    กลุ่มผู้หญิง : " เดี๋ยวก่อนพวกเธอ พวกเราเห็นเม็กผลักโทรุนะ "

    กลุ่มผู้หญิงหันไปมองเม็กที่แอบอยู่หลังต้นไม้

    .

    .

    .

    (เม็กโดนกลุ่มผู้หญิงรุมกระทืบ)

    .

    .

    .

    เม็ก : " ในฐานะคิวปิดแห่งความรัก ถือว่าคุ้มค่ามาก "

    กลุ่มผู้ชาย : " ไม่เห็นยุติธรรมเลย ทำไมโทรุไม่โดนไปด้วย "

    กลุ่มผู้หญิง : " เพราะต้องมีคนค่อยรักษาคนเจ็บนะสิ "

    เมื่อพูดจบพวกเธอก็โดดน้ำกันเป็นกลุ่มจนครบทุกคน เหลือแค่กลุ่มผู้ชายที่อยู่บนหน้าผา

    พวกเธอปล่อยโทรุไปก่อนเพราะโทรุช่วยพวกเธอติวจนสอบผ่านกันหมดทุกคน

    หลังจากกลุ่มผู้หญิงโดดลงไปจนหมด ก็ถึงเวลาสนุกของกลุ่มผู้ชาย

    พวกเขาโดดน้ำเล่นกันจนเกือบถึงช่วงเย็นก่อนจะเดินทางกลับจุดกางเต็นท์


    กลุ่มผู้ชาย : " หิวแล้วอะ พวกผู้หญิงครับ!! ทำอาหารให้หน่อยครับ!!! "

    กลุ่มผู้หญิง : " เมื่อวานพวกเราทำแล้ว วันนี้พวกนายทำสิ "

    กลุ่มผู้ชาย : " โทรุ!!!!!!! "

    โทรุ : " เออๆ รู้แล้ว ไปก่อไฟซะ หยิบของมาให้ด้วย "

    กลุ่มผู้ชายก่อไฟใหญ่กว่าปกติ บางส่วนกำลังยกลำโพงและเครื่องเสียงออกมาติดตั้ง

    ส่วนโทรุกำลังทำอาหารให้คนทั้งกลุ่มกินอยู่ ซึ่งนั้นต้องใช้เวลานานมาก

    จนทำให้กลุ่มผู้หญิงบางส่วนเข้ามาช่วยโทรุทำอาหาร


    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ไอ้โทรุทำแต้มไปเยอะเลยวะ "

    กลุ่มผู้ชาย : " อย่าพึ่งห่วงไอ้โทรุเลย มีคนได้แฟนหลายคู่แล้ววะ "

    ในช่วงบ่ายที่กำลังโดดน้ำเล่นอยู่ กลุ่มผู้ชายที่กล้าเดินหน้าจีบหญิงก็ได้เป็นแฟนกันหลายคู่เลย

    หลังจากได้ทำอาหารเสร็จ กลุ่มผู้ชายก็ออกไปเต้นรอบกองไฟขนาดใหญ่กัน

    เสียงเพลงดังกระหึ่มไปทั่วเกาะตลอดช่วงค่ำ


    กลุ่มผู้หญิง : " คนมีคู่นี้ดีจังเลยนะ น่าอิจฉาจัง"

    กลุ่มผู้หญิง : " พวกผู้ชายใจไม่กล้าเลยที่จะเข้ามาขอพวกเราออกไปเต้นด้วย "

    คนมีคู่ได้ชวนของตัวเองออกไปเต้นรอบกองไฟ ส่วนคนไม่มีคนคู่ก็ได้แต่นั่งมองด้วยความอิจฉา


    Day 3

    เนื่องจากเมื่อวานพวกเขาอยู่กันจนดึกมากๆ ทำให้ในตอนเช้าแทบจะไม่มีใครตื่นขึ้นมาเลย

    โทรุ : " ใครตื่นแล้ว มาช่วยทำอาหารหน่อยสิ "

    มีเพียงความเงียบและเสียงคลื่นทะเลที่ตอบกลับมา

    โทรุ : " สุดยอดเลย ไม่มีใครตื่นสักคน ต้องทำเองคนเดียวสินะ "

    ไมเด้น : " ฉันต้องทำอะไรบ้างละ "

    ไมเด้นเดินกลับมาจากทะเลสาบและเห็นโทรุกำลังทำอาหารอยู่คนเดียว เธอจึงเข้ามาช่วย

    เธอใส่ชุดว่ายน้ำของเมื่อวาน ทำให้โทรุนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานในตอนที่โทรุล้มใส่ไมเด้น


    ไมเด้น : " หน้าแดงแบบนั้น นึกถึงเรื่องเมื่อตอนนั้นสินะ เจ้าหื่นเอ๊ย "

    ไมเด้นมองหน้าโทรุและเห็นเขากำลังหน้าแดงอยู่ เธอจึงรู้เลยว่าโทรุต้องนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน

    เรื่องนี้มันทำให้ไมเด้นหน้าแดงตามไปด้วย ทั้งสองคนช่วยกันทำอาหารทั้งสภาพแบบนั้น


    โทรุ : " ทำไมถึงยังใส่ชุดว่ายน้ำอยู่ละ "

    ไมเด้น : " ไปว่ายน้ำที่ทะเลสาบมานะ แล้วเมื่อไรนายจะหยุดหน้าแดงสักที "

    โทรุ : " เธอเองก็เหมือนกันละน่า " ทั้งสองคนหน้าแดงระหว่างช่วยกันทำอาหาร

    โทรุพยายามหาเรื่องชวนคุยเพื่อไม่ให้สถานการณ์อึดอัด แต่กลับทำให้สถานการณ์มันอึดอัดมากกว่าเดิม


    กลุ่มผู้หญิง : " คู่สามีภรรยา ทำอาหารด้วยกันเหรอ "

    ไมเด้น , โทรุ : " ไม่ใช่!!! "

    พวกที่ยังนอนอยู่เริ่มตื่นขึ้นมาทีละคน วันนี้พวกเขาไม่ได้มีแผนอะไรเป็นพิเศษ

    เพราะหลังจากกินข้าวเสร็จบางคนก็กลับไปนอนต่อ ส่วนพวกที่ไม่ได้นอนต่อก็ออกไปเดินเล่นรอบเกาะ

    บางส่วนก็ออกมาเก็บกวาดที่จุดกางเต็นท์ที่พวกเขาทำเละไว้เอาเมื่อวาน


    ในช่วงเย็น

    กลุ่มผู้ชายก็ออกไปตัดไม้ในป่า พวกเขาเอามันมาสร้างเป็นแพเพื่อสำหรับออกทะเลในวันพรุ่งนี้

    กลุ่มผู้หญิง : " พวกนายจะกลับด้วยไอ้แพไม้นี้เหรอ "

    กลุ่มผู้ชาย : " จะบ้าหรือไง จะเอาไว้ออกไปตกปลากลางทะเลต่างหาก "

    กลุ่มผู้ชายได้เตรียมของมาเพียบ หนึ่งในนั้นก็คือเบ็ดตกปลา และนี้จะช่วยเรื่องอาหารได้มาก

    เนื่องจากเมื่อวานในตอนเต้นรอบกองไฟ พวกเขากินอาหารมากเกินไป ทำให้อาหารลดลงไปเยอะ

    หากไม่หาอาหารมาเพิ่มอาจจะไม่พอไปจนถึงวันสุดท้าย


    Day 4

    เป็นเพราะเมื่อวานไม่ได้ทำอะไรมากมาย ทำให้กลุ่มผู้ชายตื่นแต่เช้ามืดเพื่อออกทะเลไปตกปลา

    โทรุ : " แพโคตรเล็ก คงไปได้ไม่กี่คน "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ไปได้เฉพาะคนที่ว่ายน้ำเป็นเท่านั้นนะ "

    กลุ่มผู้ชาย : " ต้องเอาไอ้เม็กไปด้วย จะได้ดำน้ำหาของกินใต้ทะเลได้ "

    พลังของเม็กมีประโยชน์มากในการดำน้ำหาของกินใต้ทะเล แพที่กลุ่มผู้ชายสร้างมีขนาดไม่ใหญ่มาก

    ทำให้ขึ้นไปได้เพียงไม่กี่คน กลุ่มผู้ชายบางส่วนที่ยังอยู่บนเกาะก็ออกไปหาผลไม้ป่ามากิน

    กลุ่มผู้หญิงเองก็ออกไปช่วยกลุ่มผู้ชายหาของป่าด้วยเช่นกัน เหลือคนอยู่ที่จุดกางเต็นท์อยู่ไม่กี่คน


    นีโร่ : " แล้วพวกเราต้องทำอะไรวะ โทรุ "

    โทรุ : " ไม่ต้องทำอะไร มึงจะไปเดินเล่นก่อนก็ได้ เช้าแบบนี้ไม่มีอะไรมากหรอก "

    กลุ่มผู้ชายที่ออกทะเลไปไม่นานก็กลับมาพร้อมกับปลาจำนวนมาก

    พวกเขายังดำน้ำลงไปเก็บพวกหอยเม่น ปูและกุ้งที่อยู่ก้นทะเลด้วย


    กลุ่มผู้ชาย (ที่ออกทะเล) : " จะให้พวกกูทำอะไรกับพวกปลานี้ โทรุ!! "

    โทรุ : " พวกเรามีเกลืออยู่ เอาเกลือไปโรยบนปลา และไปรมควันก็พอ "

    กลุ่มผู้ชาย (ที่ไปหาของป่า) : " โทรุ!! มีคนเจ็บ มาช่วยหน่อย!! "

    พวกที่ออกไปหาของป่ารีบวิ่งกลับเรียกโทรุที่อยู่ตรงจุดกางเต็นท์

    โทรุก็รีบวิ่งตามไปโดยมี นีโร่ถือกระเป๋าพยาบาลวิ่งตามไปด้วย

    เมื่อไปถึงก็พบว่าหนึ่งในกลุ่มผู้หญิงข้อเท้าแพลง โทรุใช้ผ้าพันข้อเท้าและให้กินยาแก้ปวด


    กลุ่มผู้หญิง : " เธอควรจะทำข้อเท้าแพลงด้วยนะ "

    ไมเด้น : " ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ "

    กลุ่มผู้หญิง : " โทรุจะได้อุ้มเธอกลับไปจุดกางเต็นท์ไง พวกเราจะเรียกโทรุให้ "

    ไมเด้น : " เดี๋ยว!! เดี๋ยวก่อน หยุดนะ "

    กลุ่มผู้หญิง : " โทรุ!! ไมเด้นเจ็บข้อเท้าเหมือนกัน มาดูเธอหน่อย "

    โทรุ : " นีโร่ฝากแบกคนเจ็บอีกคนกลับไปด้วย ..................... ข้อเท้าก็ไม่บวมหรือแดงนะ "

    กลุ่มผู้หญิง : " เธอบ่นเจ็บข้อเท้าและเดินกะเผลกนะ "

    กลุ่มผู้หญิงบังคับให้ไมเด้นนั่งลงบนก้อนหินเพื่อให้โทรุมาดูข้อเท้า

    และพวกเธอก็พยายามอ้างโน้นอ้างนี้เพื่อให้โทรุอุ้มไมเด้นกลับจุดกางเต็นท์

    ในช่วงหลายวันที่โทรุช่วยติวสอบก่อนหน้านี้ พวกเธอสังเกตว่าโทรุแอบมองไมเด้นอยู่บ่อยๆ

    และในตอนที่มาที่นี่ โทรุก็พยายามเข้าหาไมเด้นอยู่บ่อยครั้ง พวกเธอจึงรู้ว่าโทรุจะต้องชอบไมเด้นแน่ๆ

    พวกเธอจึงพยายามให้สองคนนี้อยู่ด้วยกัน


    โทรุ : " พันข้อเท้าให้แล้ว ฉันจะแบกเธอขึ้นหลังไปนะ "

    กลุ่มผู้หญิง : " ผู้หญิงไม่ชอบโดนแบกขึ้นหลังนะ ต้องอุ้มไปสิ "

    โทรุ : "............................ เอางั้นก็ได้ "

    ตลอดช่วงที่โทรุเอาผ้าพันข้อเท้าของไมเด้น เธอหน้าแดงและพยายามโวยวายอยู่ตลอด

    แต่กลุ่มผู้หญิงเอามือปิดปากปิดหน้าเธอเอาไว้ไม่ยอมให้ไมเด้นโวยวาย

    โดยแกล้งทำเป็นปลอบใจไมเด้นเพื่อไม่ให้โทรุสงสัย

    โทรุยอมอุ้มไมเด้นกลับจุดกางเต็นท์ตามที่กลุ่มผู้หญิงบอก

    ตลอดเส้นทางเดินกลับ กลุ่มผู้หญิงที่มากับไมเด้นเดินเร็วมาก

    และพวกเธอก็ไล่กลุ่มผู้ชายที่อยู่ด้านหน้าให้เดินเร็วขึ้น ทิ้งโทรุที่อุ้มไมเด้นอยู่ให้รั้งท้าย

    เมื่ออยู่กันสองคนอีกครั้ง สถานการณ์ก็อึดอัดขึ้นมาทันที

    โทรุพยายามวิ่งตามกลุ่มเพื่อนให้ทันทั้งๆ ที่อุ้มไมเด้นอยู่


    ไมเด้น : " ทำฉันต้องยอมให้นายอุ้มด้วยนะ "

    โทรุ : " คิดซะว่าเป็นเรื่องที่แพ้เรื่องคะแนนสอบก็ได้ " โทรุเดินสะดุด

    ไมเด้น : " มือนาย! จับโดนหน้าอกฉันแล้วนะ "

    โทรุ : " ตัวเธอเปียกนะสิและก็อย่าดิ้นด้วย "

    กลุ่มผู้หญิง : " จับโดนอะไรเหรอ!? " โผล่ออกมาจากไหนก็ไม่รู้

    โทรุ : " อย่าพูดให้คนอื่นเข้าใจผิดสิ "

    โทรุวิ่งไล่ตามกลุ่มเพื่อนจนทัน กลุ่มที่อยู่ตรงจุดกางเต็นท์ใกล้ทำอาหารเสร็จแล้ว

    ซึ่งพวกเขากลับมาทันเวลาอาหารพอดี


    _______________________________จบตอน__________________________________

    คล้ายกับเรื่องชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์) ที่คุณอ่าน