กวินทร์จ้องมองแฟ้มเอกสารที่ปิดลงดังฉาด ใบหน้าคมคายฉายความแปลกประหลาดใจ แววตาคมกริบสีดำสนิทหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อประเมินท่าทางที่แข็งกร้าวทว่าเปี่ยมไปด้วยศักดิ์ศรีของลินิน
"รับไม่ได้งั้นเหรอ?" กวินทร์ถาม น้ำเสียงทุ้มและราบเรียบดุจผิวน้ำที่เยือกเย็น "เธอรู้ไหมว่าข้อเสนอในสัญญานี้มีมูลค่ามหาศาลขนาดไหน? ผู้หญิงร้อยคนพันคนพร้อมจะคลานเข้ามาหาฉันเพื่อรับมันด้วยซ้ำ... แต่เธอกลับบอกว่ารับไม่ได้"
"นั่นคือผู้หญิงคนอื่นค่ะคุณกวินทร์ ไม่ใช่ฉัน" ลินินพูดพลางสบสายตากับเขาตรงๆ ด้วยดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่ไม่มีแววหวั่นไหว เธอหยิบปากกาหมึกซึมราคาสูงลิ่วที่วางคู่กันขึ้นมา เปิดฝาออกแล้วเริ่มขีดเส้นหนาๆ ทับเนื้อหาหลายข้อในสัญญานั้นอย่างหนักแน่นและไม่ลังเล
"ข้อแรก... ฉันไม่้าเพนท์เฮาส์หรู บัตรเครดิต หรือเงินช่วยเหลือรายเดือนใดๆ ทั้งสิ้นจากคุณ ร่างกายและเวลาของฉันไม่มีราคาเป็เงินทอง และคุณไม่มีวันเอาเงินมาซื้อฉันได้ ข้อสอง... ฉันจะอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เดิมของฉัน และรับทำงานออกแบบด้วยความสามารถของตัวเอง หากคุณ้าจ้างฉัน ให้จ้างตามอัตราตลาดอย่างเป็ธรรมผ่านบริษัทของคุณ ไม่ใช่ใส่มาในสัญญาความสัมพันธ์ส่วนตัวนี้ ข้อสาม... สัญญาฉบับนี้ต้องมีความเท่าเทียม หากฉัน้าปฏิเสธหรือยุติความสัมพันธ์นี้ในวันใดวันหนึ่ง ฉันมีสิทธิ์ทำได้ทันทีโดยไม่มีข้อผูกมัดหรือการชดเชยใดๆ ทั้งสิ้น"
ลินินขีดเขียนและจดบันทึกเงื่อนไขใหม่ลงบนขอบกระดาษด้วยลายมือที่สวยงามและมั่นคง ก่อนจะยื่นแฟ้มสัญญากลับคืนไปให้เขา
กวินทร์รับมันมาดู สายตาคมกริบมองกระดาษสัญญาที่ถูกขีดฆ่าจนแทบเสียรูป แววตาของเขาไม่ได้ฉายความโกรธเกรี้ยว ทว่ากลับเปล่งประกายสีเข้มจัดด้วยความทึ่งปนกับแรงอารมณ์เสน่หาที่ทวีตัวรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว ลินินฉลาด หยิ่งทระนง และมีจุดยืนเป็ของตัวเองอย่างชัดเจน สิ่งเหล่านี้ไม่เคยมีในตัวผู้หญิงที่เข้ามาพัวพันกับเขาในอดีต พวกเธอเ่าั้มักพยายามทำตัวว่าง่ายและยอมรับข้อเสนอทุกอย่างเพื่อแลกกับเงินทอง ทว่าลินินกลับเตะเงินทองเ่าั้ทิ้งเพื่อรักษาศักดิ์ศรี
"เธอเป็ผู้หญิงบ้าอำนาจและอวดดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย ลินิน" กวินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าพลางโยนแฟ้มเอกสารไปที่มุมโต๊ะอย่างไร้ความหมาย "เธอคิดจริงๆ หรือว่าการปฏิเสธเงินของฉันจะทำให้เธออยู่เหนือเกมนี้ได้?"
"ฉันไม่ได้อยากอยู่เหนือเกมค่ะ แต่ฉัน้ายืนอยู่ในฐานะมนุษย์ที่เท่าเทียมกับคุณ" ลินินเอ่ยพลางลุกขึ้นยืน ก้าวถอยหลังเตรียมจะลาจากหากเขาไม่ยินยอมตามเงื่อนไขใหม่
ทว่ากวินทร์กลับขยับตัวอย่างรวดเร็วจนลินินแทบไม่ทันตั้งตัว ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนและกลิ่นป่าซีดาร์ดิบชื้นแผ่ซ่านเข้ามาล้อมกรอบตัวเธอไว้ทั้งหมด กวินทร์ยื่นมือหนามาคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้ ััทางกายในครั้งนี้ทำให้เกิดกระแสไฟร้อนแปลบปลาบแล่นปะทะสลับกันรุนแรงในทันที ลินินสั่นสะท้านไปทั่วเรือนร่าง ช่องท้องวูบวาบด้วยความเสียวซ่านรัญจวนใจ ขณะที่กวินทร์ััได้ถึงพลังคำสาปมืดในิญญาของเขาที่กรีดร้องและเริ่มถูกเหนี่ยวนำด้วยแรงดึงดูดลึกลับจากกายสาวตรงหน้า
"เธอทำให้ฉันแทบคลั่ง ลินิน... และคืนนี้ ฉันจะไม่ปล่อยให้ความหยิ่งทระนงของเธอหลุดลอยไปเปล่าๆ" กวินทร์กระซิบข้างหู น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความกระหายปรารถนาอันรุนแรง
"กวินทร์... ปล่อย..." ลินินกระซิบเสียงแ่ สองมือยกขึ้นยันหน้าอกแกร่งของเขาไว้แต่ไร้กำลังที่จะผลักไส ร่างกายของเธอกำลังโหยหาััที่ลึกซึ้งกว่านี้ สัญชาตญาณในสายเืเต้นระรัวบอกว่าพลังงานรอบตัวกำลังพลุ่งพล่านถึงขีดสุด
กวินทร์ช้อนอุ้มร่างบางของลินินขึ้นในอ้อมแขนอย่างง่ายดาย ลินินโอบแขนรอบลำคอหนาของเขาโดยอัตโนมัติ ใบหน้าคมคายโน้มลงมากดจูบที่หน้าผากมนของเธอก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนใหญ่โทนสีเทาดำที่เงียบสงัดและเต็มไปด้วยเสน่ห์อันน่าค้นหา
25K
