แท่งเดียวเสียวยกครัว
ตอน ครอบครัว
หกปีต่อมา
ฮือ! ๆ ๆ ๆ
เด็กชายชั้นป.1นั่งร้องไห้อยู่ที่สนามเด็กเล่น ในมือกอดห่อขนมอบกรอบที่แตกกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น
ตรงหน้าของหนุ่มน้อยที่กำลังร้องไห้อยู่มีเด็กอ้วนชั้นป.2ยืนหัวเราะร่า
"จีโน่ ไอ้ขี้แย ได้ข่าวว่าแกมีแม่สามคนรึ" เด็กอ้วนเอ่ยจบแล้วเอาขนมที่เเย่งมาได้เต็มมือเข้าปาก
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ เพื่อนๆโดยรอบหัวเราะลั่นเมื่อได้ยินเสียงจีโน่ร้องไห้ดังขึ้นอีก
"มารี! ๆ ๆ ยัยมารี ๆ ๆ" เด็กอ้วนกับเด็กผอมอีกสองคนล้อชื่อแม่จีโน่
ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เสียงรองเท้านักเรียนหญิงอันเล็กจิ๋วสี่ข้างกระแทกพื้นหญ้า ผมเปียสองคู่โบกสะบัด
สองมือน้อยกำกันมั่น ใบหน้าเล็กขาวเรียงคู่ ดวงตากลมแป๋วมองไปยังสนามเด็กเล่นตรงหน้า
"จีโน่ ร้องทำไม" นีน่า
"ใครทำอะไรพี่" นานี่
ฮือ! ๆ ๆ พี่ชายกลับก้มหน้ากอดเข่านั่งร้องไห้
"ลูกยัยแตงโม ๆ แบร่ๆ ๆ ๆ" เด็กอ้วนที่ปากมันแผล็บชี้หน้าล้อชื่อแม่ของเด็กหญิงฝาแฝด
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ เพื่อนๆหัวเราะตามกันลั่น
อึ๊บ! ๆ ๆ นีน่าปีนขึ้นมายืนบนกระดานลื่น ส่วนนานี่ก้มเก็บขนมที่ตกบนพื้นดินขึ้นมาเคี้ยวกินอย่างหน้าตาเฉย
กรุบ! ๆ ๆ ปากสีชมพูเล็กจิ๋วขยับเขยื้อน แก้มสองข้างป่องโตจนหน้าบานฉ่ำ
"หมูอ้วน ลูกป้าขายผักตลาดล้อม" นีน่าที่ยืนบนกระดานลื่นะโล้อแม่เด็กอ้วน
"นมแม่นายใหญ่บะละเฮิ่มหยั่งกับตูดหมู" นานี่ที่กำลังหยิบขนมบนพื้นกินเอ่ยขึ้น
ฮร่า! ๆ ๆ ๆ เพื่อนๆรอบๆหัวเราะร่วน เด็กอ้วนหน้าแดงปั่ด
"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว" นีน่าเอาสองมือเล็กๆป้องปาก เงยหน้าะโขึ้นฟ้า
"มีแม่หมูตัวหนึ่ง ไปสืบพันธุ์กับหมูนิโกรตัวดำปี๋"
ตุ๊บ! ๆ ๆ นานี่วิ่งขึ้นมายืนบนกระดานลื่นข้างๆกับนีน่า จากนั้นเธอเล่าต่อ
"ณ. บัดนั้นการสืบพันธุ์ด็เกิดขึ้น"
"และแล้วร่องมหาสมุทรของแม่นายบอยก็บานสะพรั่ง" นีน่า
บึ้ม!
"บาน ดั่งดอกไม้ไฟ" นานี่
"ต่อมาไม่นานก็เกิดเด็กชายตัวน้อยๆ" นีน่า
"ตัวดำปี๋" นานี่
"เค้าชื่อว่าบอย" นีน่า
ฮร่า! ๆ ๆ ๆ เพื่อนๆหัวเราะลั่นจนท้องแข็ง บ้างลงไปนั่งตูดจ้ำเบ้ากับพื้น บ้างตัวงอเป็กุ้งเพราะขำจนปอดโยก ทุกๆคนล้วนหน้าแดงก่ำ
ฮือ! ๆ ๆ เด็กอ้วนที่แย่งขนมจีโน่เอาสองมือปิดหน้าร้องไห้ระงม
"แท่งแครอทยังดีกว่าแท่งหมูดำๆของพ่อยฃนายบอยอีก ใช่ไหมจีโน่" นีน่า
"ห๋าาา นี่จะบอกว่าให้แม่นายบอยเอากับผักยังดีกว่าเอากับพ่อของมันหย๋อ" นานี่
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ โอ๊ย! เจ็บท้อง! เสียงเด็กๆโดยรอบ
"หยุดเลย หยุดแกล้งเพื่อนเรานะ งั้นเราจะฟ้องคุณครูหนิง" เด็กผอมรีบปกป้องเด็กอ้วนจอมเกเร
"ฟ้องทำไมในเมื่อพวกเราก็พูดเื่จริง ความจริง" นีน่า
"ช่าย อีกหน่อยคุณครูก็ต้องโดนเปิดซิงเหมือนแม่นายบอยอยู่ดี" นานี่
ฮร่า! ๆ ๆ ๆ
เพื่อนๆหัวเราะลั่นไปอีก ตุ๊บ! ๆ ๆ เด็กชายผอมปาดน้ำตาวิ่งหนีไปไหนไม่รู้
ตุ๊บ! ๆ เด็กหญิงสองคนโดดลงจากกระดานลื่นแล้วเดินมาเอามือเล็กๆตบบ่าเด็กชายจีโน่คนละข้าง
แปะ! ๆ "ไม่ต้องห่วง" นีน่า
"ต่อไปนี้พี่จะดูแลน้องเอง" นานี่
"เราเป็พี่ไม่ใช่เหรอ" จีโน่เงยหน้ามองเด็กหญิงฝาแฝด
"เราสองคนอายุรวมกันมากกว่านายอีกจีโน่" นีน่า
"ว่าแต่อย่าบอกเื่นี้กับแม่แตงนะ นะ นะ" นานี่
"อื้อ แม่แตงโมไม่ให้พูดคำหยาบ แต่ครั้งนี้พี่จะไม่บอกก็ได้" จีโน่ลุกยืนและกอดคอน้องสาวฝาแฝดคนละข้าง
ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ทั้งสามคนวิ่งไปเล่นกลางสนามฟุตบอล
"นีน่า นานี่"
"รอด้วย"
"เล่าเื่ให้พวกเราฟังต่ออีกหน่อยสิ"
เสียงเพื่อนๆที่วิ่งตามหลัง
หลายปีมานี้อะไรๆเปลี่ยนไปมาก แตงโมได้ลูกสาวฝาแฝดที่น่ารัก พวกเธอตัวเล็กขาวเหมือนแม่ทุกอย่าง ทว่าสมองกลับเหมือนพ่อเมธาที่เป็นักธุรกิจทั้งเก่งและฉลาด
ั้แ่คลอดลูกสาวส้มโอก็พาลูกไปดูแลกิจการของพ่อเลี้ยงเมธาที่ต่างประเทศตั้งหลายปีจนได้ปิ๊งรักกับสามีฝรั่งที่นั่น เธอจึงเลิกกับเมธาไปโดยปริยาย
ที่บ้านจึงเหลือแต่คุณแม่มารี แตงโม และเมธากับลูกๆอีกสามคน
เด็กๆจะอยู่กับมารีเป็หลักเพราะแตงโมกับเมธาต้องออกไปดูแลกิจการ กว่าจะเข้าบ้านก็ค่ำมืดดึกดื่น
"แม่มารีฮะ ทำไมแม่แตงโมกับพ่อเมธายังไม่กลับล่ะฮะ ผมรอดูหนังด้วย" จีโน่เอ่ยขณะกอดรีโมททีวีไว้ที่อก
มารีกำลังนั่งถักหมวกสีชมพูอยู่บนโซฟา ข้างซ้ายและขวามีเด็กหญิงฝาแฝดนั่งขนาบเอว
กร๊อบ! ๆ ๆ ทั้งสองสาวหยิบขนมเข้าปากและเคี้ยวกินพลางเงี่ยหูฟัง
"เห็นบอกว่าติดประชุมน่ะจ๊ะ วันนี้พวกเราเข้านอนก่อนดีไหม" สาวใหญ่หน้าหวานตอบลูกๆ
"ทำไมพวกเราถึงมีแม่หลายคนคะ" นีน่าคันปากยิบๆจนโพล่งออกมา
"นั่นสิฮะ" จีโน่รีบเสริม
"เอิ่ม คือว่า แม่ว่ามันเป็เื่ของผู้ใหญ่นะ"
"อีกหน่อยลูกๆโตขึ้นมาก็จะเข้าใจเอง"
แกร่ก! ๆ ๆ จีโน่เกาหัว
"ไม่เป็ไร หนูว่าได้กำไรดีออก มีแม่สามคนมีพ่อหนึ่งคน" นีน่าตอบตัวเอง
"ช่าย อยากได้อะไรก็ได้ อยากซื้ออะไรก็ซื้อ" นานี่เอ่ยขณะก้มหน้าเลียไอศรีมถ้วย
"ป่ะ งั้นไปนอนกันนะ" แม่มารีลุกยืน
"พวกเราอยากดูหนังอีกหน่อยค่ะ" นีน่า
"พรุ่งนี้วันเสาร์นะคะ" นานี่
"งั้นผมไปนอนกับแม่ฮะ" จีโน่จับมือแม่และเดินตามหลังต้อยๆ
ชั่วครู่ต่อมา
บรืนน! ๆ ๆ เสียงรถเก๋งวิ่งเข้าบ้าน ตุบ! ๆ เสียงปิดประตูรถดังขึ้น
แก๊ก! ๆ ๆ รองเท้าส้นสูงสลับก้าวเข้ามาในบ้าน เรียวขาที่ขาวเนียนช่างเข้ากับชุดเดรสสีครีมที่ดูเรียบหรู
"เหนื่อยไหม เด็กดีของป๊า" หนุ่มใหญ่เดินตามมาโอบเอวคุณแม่ยังสาว
"ไม่เท่าไหร่ค่ะ ว่าแต่ลูกค้าจะตกลงซื้อรีสอร์ทเราไหม" แตงโม
ตุบ! ๆ ๆ หนุ่มใหญ่กับสาวรุ่นลูกเดินเอวติดกันเข้ามาในบ้านที่ปิดไฟมืดสลัว
"น่าจะนะ" เมธาตอบ
"ขอให้ขายได้เถอะค่ะ กิจการเรามันเยอะจนดูแลไม่ไหวแล้วนะคะ เอาไว้แต่โรงแรมกับไร่องุ่นก็พอ หนูจะได้มีเวลาอยู่กับลูกอยู่กับแม่"
แตงโมทำหน้างอน ทว่ากลับดูน่ารักน่าชัง
"จ๊ะ จ้าา! ได้หมดจ้า แล้วแต่เมียจ๋า" หนุ่มใหญ่กล้ามโตเอ่ยจบแล้วจับเอวเล็กคอดกอดไว้
ฟุ่บ! พ่อเลี้ยงยกร่างเพรียวบางดั่งนางเอกละครวางนั่งบนเปียโน
ตึ๊งงงง! เสียงเปียโนดัง สองขาเรียวยาวห้อยลงมา
หนุ่มใหญ่ในชุดสูทคุกเข่าลงไปนั่งกับพื้น ก้มใบหน้าหล่อเหลาคมคายลงต่ำ บรรจงจูบปากกับหลังเท้าแตงโมก่อนจะถอดส้นสูงออก
ฮิ! ๆ ๆ สาวน้อยยิ้มแก้มปริอย่างอารมณ์ดี
"เมียจ๋าคงเหนื่อยแย่เลย งั้นผัวจ๋าจะนวดให้หายเมื่อยเลยนะคะ" เมธาเอ่ยและยกขาสองข้างวางบนบ่า
หมับ! ๆ ๆ มือใหญ่บีบนวดน่องขาวๆ เท้าเล็กๆย่ำเสื้อสูทหรูจนยับยู่ยี่
จุ๊บ! ๆ ๆ ปากแดงร้อนพรมจูบหน้าแข้ง แผล็บ! ๆ ๆ ลิ้นสากยาวเลียรูดหัวเข่าขึ้นมาบนหน้าขา
อูวแหวะ! เด็กหญิงนานี่อ้วกพุ่งออกมา บนพื้นมีแต่ไอศรีม
"ฮั่นแหน่ จ้องแต่จะเอากัน" เด็กหญิงนีน่า
"ว๊ายยย! อยู่ตรงนั้นทำไม แล้วทำไมไม่เปิดไฟ" แตงโมร้องลั่นขณะชายตามองไปยังโซฟาหนังหน้าทีวี
"ป๊ามีลูกตั้งสามสี่คนแล้วนะคะ" นีน่า
"ยังไม่พออีกหรือคะ" นานี่
"พอแล้ว ๆ ป่ะ ไปนอนกัน" เมธารีบลุกหนีแม่แล้ววิ่งมาอุ้มลูกๆ
"ไม่เอา จะฟังนิทานก่อน" เสียงเด็กๆ
"โอเค ๆ งั้นไปห้องแม่มารี" พ่อเอ่ย
พ่อเมธากับแม่แตงโมนั่งคุกเข่าเกาะขอบเตียงขณะที่เด็กๆกำลังนอนฟังนิทานจากแม่มารี
ชั่วครู่ต่อมาเด็กทั้งสามคนก็นอนหลับปุ๋ยบนเตียงของมารี แตงโมและเมธาลุกไปอาบน้ำ ก่อนจะเข้านอนด้วยกันที่ห้องนอนชั้นบนด้วยความอิดโรย
1K
