ลีโอรู้สึกทึ่งกับรายละเอียดอันน่าประทับใจของเกม Terra Nova Online เมื่อเขาเข้าสู่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน
ทุกอย่าง ั้แ่ทางเข้าบ้านไปจนถึงการจัดวางภายใน ดูเหมือนจะได้รับการออกแบบมาอย่างพิถีพิถัน
สิ่งของต่างๆ ในบ้านดูสมจริงจนลีโออดสงสัยไม่ได้ว่าเกมนี้สร้างระบบเกมที่มีความสมจริงระดับนี้ได้อย่างไร
แม้แต่ของใช้ในบ้านธรรมดาๆ เช่น มือจับของตู้ไม้ ก็เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและฝุ่นที่สะสมอยู่บนพื้นผิว ราวกับว่ามันถูกใช้งานมาหลายปีและตั้งอยู่อย่างนั้นมานาน
พื้นไม้ในบ้านบางส่วนดูเหมือนจะใหม่ แต่บางจุดกลับแสดงให้เห็นถึงร่องรอยการใช้งานและความสึกหรออย่างชัดเจน...
รายละเอียดที่สมจริงเช่นนี้ มันเกินกว่าการออกแบบเกมทั่วไป จนให้ความรู้สึกราวกับว่าเป็โลกอีกใบหนึ่ง ทำให้ลีโอถึงกับอึ้งไปกับประสบการณ์การเล่นเกมที่สมบูรณ์แบบและลุ่มลึก
"ขออภัยสำหรับคำถามที่เสียมารยาทก่อนหน้านี้ เรามีความเข้าใจผิดกันไปว่า ทุกครั้งที่เ้าหน้าที่ Virex มาถึง มักจะเป็เื่การลอบสังหาร ข้าตัดสินท่านไปผิด ขอโทษด้วยจริงๆ"
บราฮิมกล่าว ขณะขอโทษลีโออย่างสุภาพที่หลงเชื่อในภาพจำที่ผิดเกี่ยวกับหน่วย Virex
"ไม่เป็ไรครับ ท่านหัวหน้าหมู่บ้าน" ลีโอตอบขณะนั่งลงตรงข้ามชายร่างใหญ่ในห้องนั่งเล่น
เมื่อทั้งสองนั่งลงแล้ว หญิงคนหนึ่งที่ลีโอคาดว่าน่าจะเป็ภรรยาของบราฮิม เดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบๆ พร้อมกับจุดไฟในเตาผิง ก่อนจะออกไปอีกครั้งโดยไม่มองหน้าหรือตาสบกับลีโอเลยั้แ่ต้นจนจบ
เมื่อไฟในเตาผิงลุกโชน อุณหภูมิในห้องก็อบอุ่นขึ้น แต่ลีโอก็ไม่กล้าผ่อนคลาย เขายังคงรักษาท่าทางในบทบาททหารในเครื่องแบบ ด้วยการนั่งหลังตรงและแสดงออกอย่างเคร่งขรึมเพื่อคงความสมจริงของตัวละคร...
“อย่างที่ท่านคงทราบ หมู่บ้านซิลเวอร์ไพน์ตั้งอยู่ในพื้นที่สูง บนูเาที่ไม่สะดวกสำหรับการดำรงชีวิตนัก”
“หมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดอยู่ต่ำลงไปที่ระดับความสูง 3200 เมตรจากระดับน้ำทะเล แต่เรายังคงอาศัยอยู่ที่นี่ในระดับความสูงมหาศาลนี้เพราะเหมืองแร่เหล็ก”
“70% ของผู้ชายในหมู่บ้านของข้าเป็คนงานเหมือง และพวกเขาได้ให้คำมั่นสัญญาในการทำงานให้กับหนึ่งในสามบริษัทเหมืองใหญ่ ซึ่งคาดหวังให้พวกเขาทำงานต่อเนื่อง 9 เดือนั้แ่หิมะแรกละลายจนถึงฤดูใบไม้ร่วง”
“แม้ว่าหมู่บ้านซิลเวอร์ไพน์จะมั่งคั่งและมีประชากรชายแข็งแรงจำนวนมาก แต่เราพึ่งพาการทำเหมืองอย่างมากเพื่อความอยู่รอดในฤดูหนาว”
“ขณะนี้เป็ฤดูหนาว และฤดูใบไม้ผลิจะเริ่มในอีกสองสัปดาห์ แต่ครั้งนี้ หมาป่าได้ใช้เหมืองเป็ถ้ำจำศีลของพวกมัน ซึ่งหมายความว่าเราจะไม่สามารถกลับไปเริ่มทำเหมืองได้ทันทีเมื่อหิมะละลาย”
“หากปัญหาเื่หมาป่าไม่ได้รับการแก้ไข และคนงานเหมืองของข้าเริ่มงานช้ากว่ากำหนดแม้เพียงหนึ่งสัปดาห์ พวกเขาจะต้องเสียค่าปรับเทียบเท่ากับค่าจ้างหนึ่งเดือนเนื่องจากไม่สามารถทำตามโควตาได้ และอนาคตเช่นนั้นทำให้ข้ากังวลยิ่งนัก”
"เงินออมของบรรดาชาวบ้าน โดยเฉพาะหลังฤดูหนาว มักจะเหลือไม่มาก และการบังคับให้พวกเขาจ่ายค่าปรับจะส่งผลเสียต่อสภาพการเงินของครอบครัวส่วนใหญ่”
“อย่างที่ท่านคงได้รับแจ้งแล้ว หมาป่าเป็ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อความปลอดภัยของหมู่บ้านเรา”
“เหตุผลเดียวที่เราต้องอยู่หลังแนวกำแพงไม้หนาและมียามธนูประจำการตลอดเวลา ก็เพื่อป้องกันการโจมตีจากหมาป่า”
“แต่ตอนนี้หมาป่าได้ยึดเหมืองเป็บ้านใหม่ของพวกมัน เราจึง้าความช่วยเหลือจากรัฐบาลอย่างเร่งด่วนเพื่อแก้ไขปัญหานี้”
บราฮิมกล่าวอธิบายถึงวิกฤตที่หมู่บ้านซิลเวอร์ไพน์กำลังเผชิญ ให้ลีโอได้ฟัง
ลีโอที่เข้าใจความลำบากของหัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้า แต่ในใจกลับรู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง
เขารู้ว่าความกลัวที่เลวร้ายที่สุดของเขากำลังจะเป็จริง และเขาคงจะต้องเผชิญหน้ากับหมาป่า ทั้งที่เขาไม่มีประสบการณ์ต่อสู้ใดๆ เลย...
“ข้าได้ร้องขอไปยังสมาคมนักผจญภัยทุกแห่งเพื่อช่วยแก้ปัญหานี้ อย่างไรก็ตาม แม้พวกเขาจะส่งนักผจญภัยฝีมือดีมาหลายคน แต่จนถึงตอนนี้ ทุกคนก็ยังล้มเหลวในการขับไล่หมาป่า ท่านคือความหวังสุดท้ายของหมู่บ้านนี้ที่จะสามารถกลับไปทำงานได้ตามกำหนด ขอร้องเถิด โปรดช่วยเราจัดการปัญหาหมาป่านี้ด้วย”
บราฮิมกล่าว ขณะที่ทันใดนั้น การแจ้งเตือนของระบบ ก็ปรากฏขึ้น
[การแจ้งเตือนภารกิจ]
[ —---> ท่านได้รับภารกิจบังคับจากหัวหน้าหมู่บ้านซิลเวอร์ไพน์, NPC บราฮิม
• ท่านไม่สามารถปฏิเสธภารกิจนี้ได้
—-------> ทำให้เหมืองปลอดภัย โดยการกำจัดหมาป่าทั้งหมดในเหมือง หรือขับไล่พวกมันออกไป เพื่อให้สามารถทำเหมืองได้ทันทีหลังฤดูหนาวสิ้นสุดลง
เวลาจำกัด : 14 วัน
บทลงโทษหากล้มเหลว : ถูกคุมขัง
รางวัล : ปลดล็อกคลาส Actor, +10 เลเวล, +??? เหรียญทอง, +??? คัมภีร์สกิล, +???? ]
ลีโอได้รับการแจ้งเตือนภารกิจบังคับ เขาถอนหายใจเบาๆ ภายใต้หน้ากาก
"ได้ ข้าจะจัดการที่เหลือเอง" เขากล่าว ขณะลุกขึ้นยืนตามบทบาท โดยพยายามไม่ลงน้ำหนักที่ขาข้างที่แสร้งทำเป็าเ็ และยื่นมือออกไปเพื่อจับมือกับบราฮิม
"ท่านครับ ได้โปรดพักค้างคืนที่นี่และเพลิดเพลินกับอาหารของข้าเถิด ข้ามั่นใจว่าภรรยาของข้ากำลังทำเนื้อชั้นเลิศให้ท่านอยู่ตอนนี้ แล้วข้าได้เรียกหมอของหมู่บ้านมาแล้ว นางควรจะมาถึงเร็วๆ นี้เพื่อรักษาอาการาเ็ของท่านด้วย—"
บราฮิมกล่าว พลางพยายามรั้งให้ลีโออยู่ต่อ
อย่างไรก็ตาม ลีโอปฏิเสธอย่างแเี
"ขออภัย ข้าไม่สามารถรับการต้อนรับอันอบอุ่นของท่านได้ จนกว่าข้าจะทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายเสร็จสมบูรณ์ นี่คือวิถีของ Virex"
ลีโอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ลึกกว่าปกติ ทำให้ดวงตาของบราฮิมเปล่งประกายด้วยความชื่นชม
ในความเป็จริง ลีโอไม่ได้รังเกียจการรับประทานอาหาร แต่เขากังวลว่า ในการกินเขาจำเป็ต้องถอดหน้ากาก ซึ่งเขาไม่แน่ใจว่านั่นจะเป็ความคิดที่ดีหรือไม่
ตามคำอธิบายของหน้ากาก หน้ากากนี้ช่วยป้องกันเขาจากคาถาตรวจสอบบางประเภท และลีโอ้าเก็บการป้องกันเพิ่มเติมนี้ไว้
หากเขาถอดหน้ากากเพื่อกินอาหาร และถูกพบว่าเป็ผู้เล่นเลเวล 0 อาจทำให้เกิดปัญหาได้ ด้วยเหตุนี้ ลีโอจึงไม่้าเสี่ยง
ในทำนองเดียวกัน เขากำลังแสร้งทำเป็ว่าได้รับาเ็ แต่หากหมอมาตรวจดูและไม่พบาแใดๆ บนร่างกายของเขา ก็จะดูน่าสงสัยเช่นกัน
เนื่องจากทั้งสองสถานการณ์นี้อาจเป็ผลเสียต่อตัวเขา ลีโอจึงตัดสินใจเลี่ยงออกมา ซึ่งเป็การตัดสินใจที่ดีที่สุดที่เขาทำได้ เพราะหากเขาไม่ทำเช่นนั้น เขาอาจจะล้มเหลวในภารกิจจริงๆ
ขณะที่เขาเดินออกจากบ้านหัวหน้าหมู่บ้าน เขาถามทางไปยังโรงเตี๊ยมที่ใกล้ที่สุดและมุ่งหน้าไปที่นั่นเพื่อพักค้างคืน
อันดับแรก เขาต้องรวบรวมข้อมูลมากมายเกี่ยวกับโลกในเกมและกลไกการเล่นเกม โดยเฉพาะผลกระทบจากการ 'ตาย' ในเกม
ลีโอ้าหาข้อมูลนี้ก่อนที่จะเริ่มทำภารกิจที่ยากลำบากอย่างการกำจัดหมาป่า เพราะหากการตายในเกมมีผลร้ายแรงและเ็ป เขาไม่้าเสี่ยง และคิดว่าการหลบหนีออกจากหมู่บ้านซิลเวอร์ไพน์ทั้งหมดอาจเป็ทางเลือกที่ดีกว่า...
1K
