ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

          ด้านอี้เฉิน ที่ทนดูดซับปราณพลังเซียนเข้าไปตรงๆ อยู่ร่วมเดือน ทำให้กายาของเขาพังทลายอย่างหนัก จากปราณพลังเซียนที่บริสุทธิ์ เป็นพิษร้ายต่อร่างกาย ซึ่งมันไม่ต่างอะไรไปจากอี้เฉินสูดลมหายใจที่เป็นพิษเข้าไป ทำให้กายาของเขาต้องแบกรับกับความเจ็บปวดไว้ มากมหาศาล รอยแตกร้าวเริ่มลุกลามไปทั่ว เผยให้เห็นหน้าอก มีรูโหว่ใหญ่มองเห็น อวัยวะภายในเต้น ตุ้บๆ พร้อมจะตายตกลงทุกเมื่อ
 

          แต่เลือดในกายอี้เฉินที่เดือดพล่าน ยิ่งเข้มข้นจนน่าประหลาดใจ ประหนึ่งว่ามันกำลังจะถูกขัดเกลา ยกระดับอย่างบ้าคลั่ง แม้ว่าเลือดภายในกาย อี้เฉินจะเหือดแห้งไปไม่น้อยก็ตาม แต่มันกลับค่อยๆ กลายสภาพเป็นสีทองเรืองรอง แม้แต่ความยึดมั่นที่ไม่มีเสื่อมคลายของอี้เฉิน ที่พุ่งไปสูงมากในยามนี้ ยังขัดเกลาปราณจิต ของเขาอย่างมากมายโดยไม่รู้ตัว

...เพียงเวลาที่ไหลผ่านไปร่วม3 เดือนสภาพของอี้เฉิน ก็แทบไม่ต่างอะไรไปจากซากศพกายาค่อยๆ เหือดแห้ง อย่างเห็นได้ชัด เลือดภายในกาย ถูกขัดเกลา ยกระดับไปอย่างบ้าคลั่ง จากปราณพลังเซียนที่เป็นพิษ แทรกซึมเข้าไปภายในร่าง

          หากอี้เฉินร่างกายไม่มีการฟื้นตัวความเร็วสูง เกรงว่ายามนี้ เขาได้ตายตกไปแล้วเป็นแน่ สิ่งที่ยังช่วยให้เขามีชีวิตรอดอยู่ได้ เนื่องด้วยความเร็วในการฟื้นตัวของเขา จากการเคยหยั่งรู้เต๋าแห่งการฟื้นฟู ที่ยังหลงเหลืออยู่ภายในกาย

         แม้ว่าอี้เฉินจะต้องทนทุกข์ทรมาน จากความเจ็บปวดอย่างบ้าคลั่ง แสนสาหัส เสียงกัดกรามดังออกมาไม่ขาด จนเกิดเสียงฟันแตกหักดังออกมาลั่น ดวงตาในกรอบสายตาหม่นแสงไปไม่น้อยก็ตาม ทว่าด้วยความมุ่งมั่นของเขา จิตใจเขาจึงไม่ยอมพังทลาย

          แต่เช้าของวันนี้ มันกลับทำให้อี้เฉิน ที่ราวกับเป็นซากศพยกยิ้มขึ้นมาได้ เมื่อเขาสัมผัสได้ว่าร่างกายค่อยๆ ปรับสภาพ ดูดซับปราณพลังเซียนเข้าไปได้ช้าๆ ทำให้อี้เฉินคลี่ยิ้มปนความเจ็บปวดขึ้นมาได้อีกครา

          เมื่ออี้เฉินหมุนฝ่ามือโคจร ค่อยๆ เพิ่มการดูดซับปราณพลังไปทีละน้อย มันก็ทำให้ปากของเขากระอักเลือดออกมาไม่หยุด แต่เมื่อเห็นว่า10ประตูวิถี ไม่ได้เกิดการพังทลายเฉกเช่นในยามก่อนอีกต่อไป เขาจึงค่อยๆ เพิ่มการดูดซับเข้าไปภายในร่างทีละน้อยอย่างค่อยเป็นค่อยไป

...เวลาสงคราม เทพพันปี เปิดเข้าปีที่10 ภายในสงคราม เทพพันปี ขณะนี้เกิดการปั่นป่วนอย่างหนัก จากปราณพลังเซียนหมุนวนก่อตัวอย่างบ้าคลั่ง ประหนึ่งมีพายุลูกใหญ่ เกิดขึ้นในหลายๆ ทิศทางของ 4ชนเผ่าบรรพกาลในยามนี้

          ทำให้ปราณพลังเซียนภายในดินแดนแห่งนี้บ้าคลั่ง หลั่งไหลมารวมตัว ที่เหล่าจอมยุทธ์ที่จะเปิดเส้นลมปราณเซียน ในตำนาน ก่อให้เกิดภาพอันน่าคร้ามเกรง มองเห็นเส้นปราณพลังเซียนด้วยตาเปล่า หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง พร้อมสายฟ้าที่ผ่าแลบออกมาไม่ขาดสาย

         ทำให้ปราณพลังเซียนเหล่านั้น ถูกสูบกลืนแย่งชิงกันอย่างบ้าคลั่งในทันที เมื่อปราณพลังเซียน ของสถานที่แห่งนี้ มีน้อยเกินไป ด้านราชัน10ทิศเขายกยิ้มขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง หมุนฝ่ามือโคจร เร่งการดูดซับแย่งชิงปราณพลังเซียนในทันทีเมื่อรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงภายในทะเลความรู้ ค่อยๆ ออกสู่ภายนอก

         คนอื่นๆ ก็เริ่มการแข่งขันแย่งชิงปราณพลังเซียนเช่นกัน พวกเขาเหล่านั้นต่างก็เป็นผู้สูงส่งกันแทบทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็น เยว่ชิงเซียนจากทิศทาง เหนือสุดของหุบเขาหิมะ ไม่ห่างจากนางมากนักก็มี หงส์เหมิงแห่งสำนักเซียนสวรรค์

         ส่วนทิศทางเผ่าเต่านิลกาฬ ราชันน้อย เหรินเจี๋ย เขาเองขับเคลื่อนปราณพลังสูบกลืน แย่งชิงปราณเซียนรอบๆ จนอากาศที่บ้าคลั่งโดยรอบปั่นป่วนอย่างรุนแรง ปราณพลังฟ้าดินแตกซ่านกระจัดกระจายไปทั่วทิศ ส่งให้เขตเผ่าเต่านิลกาฬ เกิดความวุ่นวายไม่น้อย

         ทางด้านเผ่ามังกรทอง หลวงจีนน้อย นามว่ามารพุทธ ทงอี้ เขาเองก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน ขับเคลื่อนฝ่ามือโคจร เร่งการสูบกลืนปราณพลังเซียนแข่งกับเหล่าจอมยุทธ มีชื่อคนอื่นๆ อย่างไม่หวาดเกรง พร้อมกับเสียงหัวเราะ เมื่อรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลง

        จนในยามนี้ มีเพียงซีเผิงคนเดียว ของกลุ่มคนดินแดนเบื้องล่างที่สามารถสร้างพายุปราณพลังเซียนขึ้นมาได้ เข้าแย่งชิงกับผู้สูงส่งคนอื่นๆ อย่างไม่มีหวาดเกรง ทำให้ผู้คนภายในป่าเบญจพรรณ ตกอกตกใจกันไม่น้อย เม็ดเหงื่อผุดผายขึ้นมา เต็มแผ่นหลัง เมื่อสัมผัสได้ถึงเส้นสายของปราณพลังเซียนที่ถูกสูบกลืน

       แต่ที่น่าตกตะลึงสุดแสนย่อมหนีไม่พ้น เผ่ากิเลนโลกันตร์ เมื่อพายุใหญ่ทั้ง3ก่อตัวขึ้นพร้อมๆ กันอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะเป็น เสียงสังหารเฉินอิน องค์ชายชิงไป๋ยี่ องค์ชายซือจงเทียน การแย่งกันดูดกลืนปราณพลังเซียน จึงดุเดือดบ้าคลั่งเป็นอย่างมาก ส่งให้ปราณพลังฟ้าดินปั่นป่วนอย่างรุนแรง สัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดที่บ้าคลั่งในหลายๆ ทิศทาง ทำให้เผ่าบรรพกาลต่างๆ ในยามนี้เกิดความวุ่นวายอากาศเต็มไปด้วยแรงบีบคั้นจนต้องเปิดค่ายกลป้องกันเมือง

        ทว่าแรงระเบิด พายุปราณพลังเซียนที่บ้าคลั่งของบุรุษผู้หนึ่ง ปะทุขึ้นมาในรอบ5วันหลังจาก เหตุการณ์ความวุ่นวายที่เกิดขึ้น ทำให้เหล่าจอมยุทธที่แย่งชิงดูดซับปราณพลังเซียนกัน ต้องหรี่ตาจนเล็กแคบ เมื่อสัมผัสได้ถึง พายุปราณพลังเซียนที่เกิดใหม่ แถมยังรุนแรงเป็นอย่างมาก แม้แต่เมี่ยนจือที่ปิดขั้นพลังยังต้องถอยห่าง ริมฝีปากกัดกรามไว้แน่น ไม่อยากเชื่อสายตาตนเองว่า ร่างกายอี้เฉินที่บาดเจ็บหนัก ราวกับซากศพ จะรับปราณพลังเซียน ที่มากมายเฉกเช่นนั้นเข้าไปได้

        ก่อนเมี่ยนจือ นางจะกำหมัดไว้แน่น ส่งฝ่าเท้าเหยียบอากาศอย่างรุนแรง ครั้นคิดจะทำตามวิธีของอี้เฉิน แต่นางก็ต้องรีบเก็บความคิดเหล่านั้นกลับไป "เจ้าช่างถึกทนจริงๆ อี้เฉิน ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่ได้อยู่ในสายตาของข้าเสียแล้ว ไม่คิดเจ้าจะแซงหน้าข้าไปได้อีกครา"

        อี้เฉินครั้นคลี่ยิ้มบางขึ้นมาได้ เขาโคจรฝ่ามือใช้พายุลูกใหญ่ดูดกลืนปราณพลังเซียนเข้าหาตัวเขาในทันที จนปราณพลังเซียนที่เต็มไปด้วยสายฟ้าแลบ แปลบปลาบ มืดครึ้มในฉับพลัน พร้อมกับพายุปราณพลังเซียนที่โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ส่งให้ทั่วเขตบึงน้ำมืดสั่นไหวไม่หยุดจากแรงดูดกลืนที่บ้าคลั่ง

        พายุปราณพลังเซียน ของจอมยุทธคนอื่นๆ ค่อยๆ ถูกพายุปราณพลังเซียนของอี้เฉิน สูบกลืนแย่งปราณพลังเซียนอย่างเห็นได้ชัดถนัดตา ปราณพลังเซียนหลั่งไหลออกมาเป็นเส้นสาย ราวกับน้ำวนยักษ์ที่สูบกลืนทุกสรรพสิ่งเข้าไป ส่งให้จอมยุทธคนอื่นๆ มีสีหน้าบูดเบี้ยว ไม่น่ามองในทันที เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดที่บ้าคลั่ง

        "บัดซบ! บัดซบ! ใครกันที่อยู่บริเวณเขตบึงน้ำมืด ช่างโอหังนักเพียงปราณพลังเซียนเกิดใหม่ไม่นาน ถึงกับสูบกลืนปราณพลังเซียนของข้าไปเลยงั้นหรือ"

         เยว่ชิงเซียนที่อยู่ในทิศทาง หุบเขาหิมะ นางเองก็เปิดเปลือกตาปรายตามองไปในทิศทางเขตบึงน้ำมืดอยู่แวบหนึ่ง "หืม!!! อี้เฉินอย่างนั้นหรือ เจ้ายังคิดจะเหนือกว่าข้าอีกอย่างนั้นหรือ" ครั้นหญิงสาวเม้มริมฝีปากแดงน้อย ไว้แน่นอยู่ชั่วครู่นางก็กลับไปตั้งใจดูดซับปราณพลังเซียน

        ยามนี้สงคราม เทพพันปี มองในมุมสูงแทบจะไม่ต่างอะไรไปจาก หลุมน้ำวนยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นในหลายๆ สถานที่ เต็มไปด้วยแรงดูดกลืน แย่งชิงปราณพลังเซียน

         ทว่ากลุ่มคนพวกนั้น กลับมีเพียงไม่กี่หยิบมือที่ทำได้สำเร็จ จนหลายๆ คนที่นั่งปิดขั้นพลังไม่อาจสัมผัสจับต้องได้ ต้องกำฝ่ามือไว้จนแน่น แม้ว่าพวกเขาจะเพิ่มพูนศักยภาพไปได้ไม่น้อย แต่เมื่อเทียบกับ การเปิดเส้นลมปราณเซียนในตำนาน มันก็ทำให้พวกเขา ยากจะคาดเดาการเปลี่ยนแปลง ของกลุ่มคนพวกนั้นได้

        โดยเฉพาะกลุ่มคนที่รับรู้ว่าเขตบึงน้ำมืดมีผู้ใดอยู่อาศัย พวกเขายิ่งหน้ามืดทะมึน เอ่ยสั่งการเหล่าลิ่วล้อให้ไปขัดขวางอี้เฉินในทันใด อย่างไรพวกเขาก็ไม่ยินยอมให้อี้เฉินนำหน้า พวกเขาไปได้

       "พวกเจ้า ไปขัดขวางการสูบกลืนปราณพลังเซียนของมันเสีย หากเป็นไปได้ให้ฆ่าสังหารมันลง" ครั้นซูเซ่อ เอ่ยสั่งการเสร็จสิ้น เขาส่งแผ่นยันต์ข้อความไปหากลุ่มพันธมิตร4สำนักใหญ่ ในทันที หมายมั่นจะให้คนอื่นๆ ส่งกำลังเสริมไปช่วย หาญเจีย แห่งศาลาซากศพ

ซูเซ่อแค่นเสียงกล่าว ก่อนที่จะปิดขั้นพลัง "เจ้าอย่าทำพลาดอีกล่ะหาญเจีย ยามนี้ถึงเวลาแก้แค้นของเจ้าแล้ว"

        หาญเจียที่ยันกายขึ้นมาด้วยสายตาดุร้าย ขานรับในทันที "ข้าเข้าใจแล้วศิษย์พี่ ข้าจะไม่พลาดอีกเป็นครั้งที่สอง" ชายหนุ่มยังจดจำได้ดีในยามที่ เขาเผชิญหน้ากับอี้เฉิน ภายในมิติ ลับ หุบเหวสวรรค์ ยามนั้น ทำให้เขาอับอายเป็นอย่างมาก ก่อนจะพากลุ่มคนร่วม5ชีวิต ล้วนเป็นเทพสวรรค์แท้จริงกันทั้งสิ้น ตรงไปยังเขตบึงน้ำมืด

****หมายเหตุ หลังจากตอน500เป็นต้นไป  จะเปลี่ยนจากการขาย1ฟรี 3 เป็นขาย1ฟรี 2นะครับ เพิ่มให้คนเขียนมีเงิน ติดกระเป๋าบ้าง แล้วจะเป็นขาย1ตอน  ฟรี 2ตอนไปจนเกือบจบ มีเพียงช่วงท้ายเรื่องเท่านั้นที่จะติดเหรียญติดๆกัน หากมีข้อเสนอแนะพิมพ์แนะนำได้ครับ