สะกดรัก บำบัดเสียว (ภาคต่อ ลีดเดอร์สาว คาวสวาท)

ความเงียบสงัดในยามวิกาลภายในห้องปฏิบัติการสืบสวนคดีพิเศษกองบัญชาการตำรวจถูกทำลายลงด้วยเสียงรัวนิ้วลงบนแผงแป้นพิมพ์อย่างสม่ำเสมอ แสงสีฟ้าสลัวจากหน้าจอมอนิเตอร์หลายสิบจอส่องสว่างสะท้อนลงบนใบหน้าของทีมงานทุกคนที่ก้าวเข้าสู่ภาวะตึงเครียดสูงสุด ผู้พันวุฒิยืนกอดอกจ้องมองตัวเลขข้อมูลดิจิทัลที่ขยับเคลื่อนไหวอยู่บนหน้าจอใหญ่ด้วยสายตาคมกริบ แววตาแกร่งกล้าของทหารหนุ่มใหญ่สะท้อนความจริงจังและเด็ดเดี่ยวในทุกรายละเอียดคดี

ข้างกายเขามีผู้กองเมย์ นายตำรวจหญิงผู้กองคนสวยที่กำลังเปรียบเทียบตารางพิกัดพื้นที่และเส้นทางการกระจายคลื่นความถี่อย่างละเอียด แววตาของเธอเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นที่จะสยบความค้างคาและนำตัวการใหญ่มาลงโทษให้จงได้ ขณะที่ ดร.น้ำฟ้า นั่งจดจ่ออยู่หน้าคอมพิวเตอร์เครื่องหลัก คอยควบคุมโปรแกรมถอดรหัสลับและประสานประมวลข้อมูลที่เพิ่งส่งมาจากระบบไฟล์แฟลชไดรฟ์ที่มิ้นท์นำกลับมาได้อย่างแม่นยำ

"รหัสข้อมูลชุดนี้หนาแน่นและซับซ้อนมากค่ะผู้พัน" น้ำฟ้าเอ่ยอธิบายเสียงทุ้มต่ำและสม่ำเสมอพริ้วไหว "รัชชาไม่ได้แค่เขียนแอปพลิเคชันธรรมดา แต่เธอสร้างการเชื่อมต่อความถี่ที่เข้ากับระบบโครงประสาทรับรู้ส่วนกลางของเหยื่อได้พอดี โชคดีที่มิ้นท์ได้ระบุรหัสผ่านตัวเลขตัวสุดท้ายมาเมื่อครู่ ทำให้ฉันสามารถเจาะระบบไฟร์วอลล์และดึงไฟล์โครงข่ายของแอปพลิเคชันนี้ออกมาได้สมบูรณ์โดยที่ระบบไม่ได้ทำลายตัวเองตามคำสั่งบล็อกค่ะ"

วุฒิพยักหน้าช้า ๆ สองมือแกร่งกระชับกอดอกแน่นขึ้น "แล้วเราสามารถชี้จุดพิกัดแหล่งซ่อนตัวของเป้าหมายหลักได้หรือยังน้ำฟ้า? ถ้าคืนนี้ปล่อยให้เธอหลุดมือไปได้ เธอคงต้องส่งคลื่นป่วนเมืองและลอบหลบหนีออกพรมแดนอย่างแน่นอน"

"พิกัดล่าสุดถูกระบุออกมาแล้วค่ะ" น้ำฟ้าชี้ไปที่แถบดาวเทียมกะพริบบนจอแผนที่ "ข้อมูลการจราจรเครือข่ายบลูทูธและสายเคเบิลอินเทอร์เน็ตโยงกลับไปสู่เพนท์เฮาส์หรูส่วนตัวใจกลางเมืองของเธอเอง นอกจากนี้ ในฐานข้อมูลยังมีประวัติการจองตั๋วเดินทางหลบหนีธรรมชาติผ่านชายแดนที่ถูกจองไว้ในช่วงเช้าวันพรุ่งนี้ด้วยค่ะ นั่นหมายความว่าเธอเตรียมพร้อมหลบเลี่ยงการสืบสวนทุกทิศทาง"

เมย์จ้องมองพิกัดบนแผนที่ด้วยสายตาเขม็งตึง "คอนโดมิเนียมหรูนั่นมีระบบการควบคุมความปลอดภัยระดับสูง การบุกจับกุมในยามวิกาลต้องดำเนินไปอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบที่สุดค่ะผู้พัน ไม่อย่างนั้นเธออาจจะไหวตัวทันและสลายเซิร์ฟเวอร์ระบบทั้งหมดทิ้งทันที"

"เราจะนำกำลังหน่วยพิเศษและกองปราบเคลื่อนพลบุกกวาดล้างทันที" วุฒิกล่าวด้วยน้ำเสียงทรงพลังเฉียบขาด "เมย์ ประสานงานทีมจู่โจมชุดเกราะและปืนสั้นเพื่อเตรียมล้อมทางเข้าออกคอนโด ส่วนน้ำฟ้า... คุณควรอยู่ที่รถตู้ควบคุมส่วนกลางเพื่อคอยวิเคราะห์ความเคลื่อนไหวสัญญาณความถี่บลูทูธของเธอ"

"ฉันขอขึ้นไปกับทีมจับกุมด้วยค่ะผู้พัน" น้ำฟ้าหันกลับมาสบสายตาคมเข้มของตำรวจหนุ่ม แววตาของเธอนิ่งสงบแต่เฉียบขาด "รัชชาอาจใช้อุปกรณ์กระจายคลื่นสะกดอารมณ์บงการใจในระยะประชิดเพื่อป้องกันตัว ฉันมีซอฟต์แวร์ตัดกระแสและแผงป้องกันความถี่สั้นติดตัวไปด้วย หากเกิดเหตุวิกฤตฉันจะได้ช่วยระงับเหตุทางจิตวิทยาและเบี่ยงสัญญาณระบบได้ทันทีค่ะ"

วุฒิมีสีหน้าลังเลอยู่ครู่หนึ่งด้วยความห่วงใยผิวกายบอบบางและชีวิตของน้ำฟ้า ทว่าสุดท้ายเขาก็ตระหนักดีว่าความรู้ของน้ำฟ้าเป็นอาวุธที่ขาดไม่ได้ในภารกิจนี้ ชายหนุ่มตบไหล่มนของเธอเบา ๆ "ตกลงครับน้ำฟ้า แต่คุณต้องอยู่ในแนวหลังการคุ้มกันของตำรวจเสมอ ห้ามนำตัวเองไปเสี่ยงเด็ดขาด"

เวลาตีสี่สิบห้านาที ท้องฟ้าด้านนอกยังคงมืดสนิทปกคลุมไปด้วยม่านเมฆหนาทึบ ขบวนรถตู้ทึบของหน่วยปฏิบัติการพิเศษเคลื่อนตัวเข้าล้อมพื้นที่บริเวณรอบทางเข้าตึกสูงย่านหรูหราอย่างสงบเงียบ ปราศจากเสียงไซเรนเตือนภัย เจ้าหน้าที่ตำรวจในชุดเกราะกันกระสุนพร้อมอุปกรณ์เครื่องมือบุกทะลวงประจำจุดตามบันไดหนีไฟและทางเข้าหลักทุกจุดอย่างรวดเร็วและเป็นระบบ

วุฒิและเมย์นำกำลังพลก้าวเข้าสู่หน้าห้องพักระดับวีไอพีบนชั้นสามสิบห้าอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวเงียบสนิทมีเพียงเสียงลมหายใจในหน้ากาก น้ำฟ้ายืนอยู่ในระยะเยื้องหลังคอยเฝ้าสแกนสัญญาณบนอุปกรณ์พกพา วุฒิชูสามนิ้วขึ้นให้ทุกคนเตรียมพร้อม อุปกรณ์เหล็กทำลายกลอนประตูถูกติดตั้งเข้ามุมสลัก

สาม... สอง... หนึ่ง...

โครม!

บานประตูหนาทึบถูกกระทุ้งเปิดออกอย่างแรงจนโครงไม้แตกหัก เจ้าหน้าที่ตำรวจกรูเข้าไปในห้องพักขนาดใหญ่พร้อมไฟฉายกำลังสูงที่สาดส่องตัดความมืด "ตำรวจ! ทุกคนยกมือขึ้นแล้วหมอบลงกับพื้นเดี๋ยวนี้!" เสียงตะโกนก้องกังวานดังก้องสะท้อนผนังห้อง

ทว่าภายในห้องนอนใหญ่ที่มีเพียงแสงไฟสลัวสีแสด รัชชาที่สวมเสื้อคลุมไหมพรมบางเบานอนอยู่บนเตียงกลับไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกจนทรุดตัวร้องไห้ ใบหน้างามสะคราญของเธอแสยะยิ้มมุมปากอย่างมีชัยและเย้ยหยัน มือเรียวคว้าโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมากดปุ่มส่งคลื่นสัญญาณแม่เหล็กไฟฟ้าบงการจิตระดับสูงสุดผ่านแม่ข่ายไร้สายในห้องทันที

ระบบทีวีจอยักษ์และเครื่องขยายเสียงสเตอริโอรอบห้องส่งสัญญาณเสียงหึ่งต่ำลึกสะเทือนเลื่อนลั่นขึ้นมาทันที มันคือความถี่ระดับสามที่พุ่งตรงเข้ากระตุ้นระบบประสาทส่วนกลางและเซลล์รับอารมณ์ใคร่ในสมองของเจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนที่บุกเข้ามาในรัศมีห้องอย่างรวดเร็วป่าเถื่อน

"อึก!... ทุกคนข่มสติไว้... รักษาระบบหายใจ!" วุฒิตะโกนลั่น ร่างแกร่งของทหารหนุ่มใหญ่เริ่มสั่นเกร็งสะท้าน ท้องน้อยและกึ่งกลางกายร้อนผ่าวตึงเครียดตามแรงเหนี่ยวนำความเสียวสะท้านที่ถูกส่งมากระตุ้นโดยตรง

"ช้าไปแล้วค่ะผู้พันสุดหล่อ!" รัชชาหัวเราะเสียงแหลมสะใจ คลื่นสัญญาณความเร่าร้อนแผ่ซ่านสะกดใยสมองของทุกคนอย่างรุนแรง เจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยปราบปรามในห้องเริ่มมีแววตาสีแดงก่ำแดงเรื่อด้วยตัณหาความกระสันอยากที่ยากจะควบคุม ร่างกายของพวกเขาร้อนระอุประหนึ่งมีไฟลวก ปืนพกและอุปกรณ์จู่โจมร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังคลิกเกลื่อนกลาด ผิวเกราะกันกระสุนหนาหนักถูกเจ้าหน้าที่ปลดรูดสลัดออกอย่างอึดอัดจากไอร้อนคาวสวาทที่ปะทุพล่านไปทั่วสมอง

ท่ามกลางภวังค์แห่งความสับสนและอลหม่าน เจ้าหน้าที่ตำรวจชายหญิงหลายนายที่ไร้การยับยั้งชั่งใจหันหน้าเข้าหากัน กอดก่ายนัวเนีย บดริมฝีปากและลูบไล้สรีระเนื้อแนบเนื้ออย่างดูดดื่ม สะโพกและบั้นท้ายกลมมนของเจ้าหน้าที่หญิงถูกลูบคลึงเคล้นขยำจนเสื้อผ้าขาดวิ่น สัญชาตญาณกระสันรักบีบบังคับให้พวกเขาเริ่มทำกิจกรรมรักกันอย่างดุเดือดกลางห้องนอนและโต๊ะทำงานโดยไม่หลงเหลือเกียรติแห่งเครื่องแบบสีกากีอีกต่อไป

รัชชาแสยะยิ้มสมเพชภาพการร่วมรักหมู่ของหน่วยตำรวจที่นอนระเริงราคะกันอยู่บนฟูกเตียงนอนและพื้นห้องอย่างสิ้นสภาพความทระนง เธอขยับกายหลบเข้าไปหลังแผงประตูเปิดลับใต้ตู้เสื้อผ้าหรูหรา วิ่งทะลุลงบันไดหลบหนีพิเศษที่เตรียมพรางตาไว้ล่วงหน้าและหนีรอดไปได้ในความสลัวเงียบ

เมื่อรัชชาและโทรศัพท์มือถือแม่ข่ายเคลื่อนพ้นระยะตึก คลื่นสัญญาณบงการสวาทก็แผ่วจางและตัดขาดลงทันที เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เกลือกกลั้วความค้างคาบนพื้นค่อย ๆ ได้สติฟื้นตื่นกลับมาด้วยความเหนื่อยอ่อน สะอ้าวเหงื่อชุ่ม และเต็มไปด้วยความอับอายอับจนปัญญาต่อภาพลักษณ์ตนเองเมื่อครู่ บางนายถึงกับก้มหน้านิ่งด้วยความอับยศอดสูต่อร่างกายที่ตอบสนองความใคร่อย่างไม่สามารถควบคุมได้

ผู้กองเมย์พยุงตัวขึ้นช้า ๆ ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความอายและโกรธแค้น มือเรียวรีบขยับจัดแต่งเสื้อผ้าเครื่องแบบด้วยความขัดเคืองใจอย่างหนัก "เป้าหมายหลบหนีไปได้แล้วค่ะผู้พัน! สัญญาณความถี่วิทยุของมือถือรัชชาขาดหายไปจากระบบติดตามโดยสิ้นเชิง ดูเหมือนเธอจะหลบเข้าไปในมุมตึกที่ไม่มีสัญญาณเพื่อปิดบังรอยเท้าค่ะ"

วุฒิขบกรามแน่นจนนูนโปนเป็นมัดกล้ามหน้าขากลั้นความเจ็บใจอย่างที่สุด เขาพยายามสูดลมหายใจเพื่อขจัดภาพอันน่าละอายที่เกิดขึ่นเมื่อครู่ออกไปจากความทรงจำ ทว่าระหว่างที่น้ำฟ้าพยายามใช้เครื่องคอมพิวเตอร์พกพาเก็บข้อมูลโครงข่ายที่รัชชาลบไม่หมดในเซิร์ฟเวอร์ห้องพัก เธอพลันตรวจพบโฟลเดอร์ไฟล์ข้อมูลแปลกปลอมซ่อนเร้นที่ติดตั้งแฝงอยู่ในระบบสายสัญญาณดักจับอย่างจงใจ

"ผู้พันคะ มี่นี่มีไฟล์โครงสร้างระบบบงการจิตที่ถูกเจาะระบบข้ามมิติส่งเข้ามาช่วยเหลือทีมเราค่ะ" น้ำฟ้าเอ่ยเสียงสั่นด้วยความตื่นใจ แววตาของเธอสว่างไสวขึ้น "คนส่งเจตนาทิ้งลายนิ้วมือดิจิทัลและรหัสส่วนตัวแฝงเพื่อแสดงตัวตนจริงไว้ รูปแบบซอร์สโค้ดนี้เฉียบคม ซับซ้อน และมีเอกลักษณ์ระดับเทพไอทีที่ยากจะหาตัวจับได้ค่ะ รูปแบบการเขียนเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เก่งกาจมาก"

"รู้ไหมว่าเขาคือใคร?" วุฒิหันมาถามทันทีด้วยความหวังอันริบหรี่

"ระบบระบุพิกัดชี้ว่าสัญญาณข้อมูลถูกส่งมาจากห้องพักย่านชุมชนแออัดชานเมืองค่ะ" น้ำฟ้ารายงานพยายามอธิบาย "ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นแฮกเกอร์ฝีมือระดับเซียนที่เคยพ่ายแพ้และถูกรัชชาใช้อุปกรณ์สั่นทำร้ายแบล็กเมล์มาก่อนทำให้เขาผูกใจเจ็บและต้องการช่วยเหลือทีมเราอย่างลับ ๆ ถ้ารัชชาหนีไปพร้อมแอปพลิเคชันเวอร์ชันอันตรายแบบนี้ ลำพังพวกเราจะรับมือลำบากมากค่ะ เราจำเป็นต้องล้อมพื้นที่และนำแฮกเกอร์คนนี้มาเป็นพวกให้ได้ เพื่อความมั่นคงและการล่าล้างผู้บงการจิตให้เสร็จสมในรุ่งสว่างวันถัดไป คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้านี้อันตรายเกินกว่าจะประมาท"

วุฒิจดจ้องรูปแบบโค้ดที่ขยับไหวบนจอมอนิเตอร์ด้วยความแน่วแน่ แววตาของหัวหน้าทีมตำรวจประทับรอยมุ่งมั่นที่จะกวาดล้างวิกฤตตัณหาสนองกิเลสนี้ให้พินาศราบคาบ เขามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสของตึกหรู ท้องฟ้าชานเมืองเริ่มทอแสงทองอรุณรุ่งแห่งการไล่ล่าครั้งสำคัญเปิดฉากขึ้นแล้วในบทต่อไปด้วยใจที่เด็ดเดี่ยวไม่ยอมแพ้พ่ายต่อความมืดชั่วร้าย!