ไม่นานเขาก็เทมเพลตตัวหนึ่ง
ไม่ใช่เทมเพลตของสามก๊กสุดคิวต์
เกมสามก๊กสุดคิวต์เป็ต้นตำรับของเกมการ์ดอื่นๆและยังเป็เกมที่ฮิตที่สุดในตลาด เปรียบเป็เหมือนบ่อเงินบ่อทองไม่มีทางที่บริษัทจะโง่เอาเทมเพลตตัวเองออกมาวางขาย
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าบริษัทอื่นจะไม่ทำ
มีหลายบริษัทที่ะโเข้ามาจับกระแสเกมการ์ด พวกเขาเขียนโค้ดเกมขึ้นโดยหยิบระบบการเล่นของเกมสามก๊กสุดคิวต์มาเป็แบบอย่าง
แต่พอบริษัทเ่าั้ทำเงินกับเกมของตัวเองไม่ได้ ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปรับตัวเกมนิดหน่อยและเอาไปปล่อยบนเว็บไซต์รวมทรัพยากรเพื่อขายเป็เทมเพลตเผื่อว่ายอดขายจะมาช่วยหักกลบลบหนี้ที่ขาดทุนไป
เทมเพลตที่เผยเชียนพบมาจากเกมเลียนแบบที่เจ๊งไม่เป็ท่า
“มาจากเกมเก๊งเหรอ พี่ชอบ!”
ถือเป็สัญญาณที่ดีสำหรับเผยเชียน
เขากดดูระบบการเล่น
ั้แ่ปี 2008 ที่เกมการ์ดบนมือถือได้รับความนิยมเกมสามก๊กสุดคิวต์ก็ผ่านการอัปเดตเพิ่มเติมระบบการเล่นมาหลายครั้ง
แต่เทมเพลตนี้เป็ของเก๋ากึ๊กดึกดำบรรพ์ มีแค่องค์ประกอบพื้นฐาน เช่นระบบเลเวล ระบบเล่นอัตโนมัติ อารีน่า และอื่นๆ
ส่วนรูปแบบการเล่นใหม่ๆ นั้นไม่มีเลยแม้แต่อย่างเดียว!
ตัวเกมทั้งหมดดูแย่มาก
ซึ่งก็ทำให้เผยเชียนรู้สึกพึงพอใจ!
นี่เป็เทมเพลตเกมการ์ดในฝันของเขา! เป็เทมเพลตที่ไม่มีรูปแบบอะไรที่จะทำให้เกมสนุกและระบบการเล่นก็ไม่ได้โดดเด่น!
เขาดูราคา หนึ่งแสน!
“...ทำไมแค่แสนเดียวเอง”
ตอนนี้เขาไม่ค่อยพอใจกับราคาเท่าไหร่ เพราะมันถูกเกินไป!
ถ้าตั้งไว้สักแสนห้า ฉันก็จะซื้อ!
แต่พอคิดดูดีๆ เทมเพลตเกมขับรถก็ราคาแค่สองหมื่นเองถึงเทมเพลตเกมการ์ดจะซับซ้อนและมีระบบการเล่นเยอะกว่าราคาหนึ่งแสนก็ไม่ได้ถือว่าถูกเลย
เผยเชียนสังเกตเห็นว่ายอดดาวน์โหลดของเทมเพลตนี้น้อยกว่าของเทมเพลตจำลองการขับรถที่ซื้อไปก่อนหน้าอยู่มาก
บ่งบอกได้ชัดเจนว่าเทมเพลตนี้แพงเกินเหตุและน่าจะใช้การไม่ค่อยได้
เผยเชียนไม่ลังเลอีกต่อไปและกดซื้อทันที!
ของราคาแพงเกินเหตุแบบนี้นี่ละที่เขาชอบนักเพราะเป็อะไรที่ทำให้เขาผลาญเงินได้โดยไม่ต้องกลัวทำผิดกฎระบบ
พอซื้อเทมเพลตเสร็จ เขาก็มีระบบการเล่นพื้นฐานแล้วต่อไปก็เพิ่มงานภาพเข้ามา
ต้องมีหน้าจอใช้งาน (UI) เอฟเฟ็กต์ตอนต่อสู้ แอนิเมชันประกอบการ์ด และอื่นๆ
นอกจากพวกนี้แล้ว เขาต้องซื้อเพลงประกอบ เสียงเอฟเฟ็กต์และซื้ออุปกรณ์สำหรับใช้บริการระบบคลาวด์ ทั้งหมดนี้คงต้องใช้เงินมากหน่อย
แต่ส่วนใหญ่ก็ต้องใช้ไปกับงานภาพ
เผยเชียนครุ่นคิดถึงเื่นี้เขาจะเอาเงินไปซื้อเพลงกับเสียงเอฟเฟ็กต์สักสามหมื่นกันไว้สักหนึ่งหมื่นสำหรับค่าใช้จ่ายอื่นๆส่วนที่เหลืออีกประมาณแสนหกก็เอาไว้ซื้องานภาพ
หนึ่งแสนหกหมื่น ไม่ได้เป็จำนวนที่เยอะหรือน้อย
เผยเชียนยังไม่ได้คิดว่าอยากได้งานภาพแนวไหน
เกมการ์ดเหมาะกับการเปลี่ยนการออกแบบ
สำหรับเกมการ์ดนั้น การออกแบบถือเป็เื่สำคัญ
เพราะว่าการออกแบบนั้นสำคัญมาก เผยเชียนจึงต้องทำตรงนี้ให้เละ!
แต่จะตั้งใจทำให้ออกมาน่าเกลียดก็ไม่ได้
เพราะระบบมีกฎห้ามเขาจงใจซื้อสินค้าหรือบริการที่ไม่ได้มาตรฐาน
ถ้าจ่ายไปแสนหกแล้วได้งานภาพที่มีมูลค่าจริงประมาณหกหมื่นมาระบบจะไม่ให้ผ่าน
เขาต้องซื้อของที่คุณภาพถึงเกณฑ์ ไม่สูงกว่าหรือต่ำกว่ามาตรฐานเกินไป
เผยเชียนต้องใช้สมองสักหน่อยแล้ว
เขาจะซื้องานภาพคุณภาพดีที่ชาวเกมเมอร์จะต้องเกลียดได้อย่างไร
ง่ายๆ!เขาก็แค่จ้างคนมาออกแบบให้ดูเข้าถึงยากจนเกมเมอร์รับไม่ไหว แค่นั้นก็โอเคแล้วนี่
จุดสำคัญคือเขียนอธิบายงานภาพแบบที่้า
เผยเชียนไม่มั่นใจความสามารถของตนเองในส่วนนี้จากประสบการณ์ความล้มเหลวของเกมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทรายทำให้เขาเริ่มสงสัยในความสามารถของตนเอง
เมื่อเป็แบบนี้ก็ต้องเอาหม่าหยางเข้ามาช่วย!
เผยเชียนดาวน์โหลดแบบฟอร์มสากลที่ใช้ในการอธิบายงานภาพที่้าออกมา
ในแบบฟอร์มต้องกรอกข้อมูลขนาดงานภาพที่้า รวมถึงคำอธิบายคร่าวๆ
งานภาพหลักๆ มีอยู่สองประเภท ประเภทแรกคืองานออกแบบออริจินัล งานแบบนี้มีราคาสูงกว่าและต้องใช้ฝีมือมากกว่าเพราะนักวาดต้องวาดอย่างพิถีพิถัน จึงต้องเขียนอธิบายงานภาพที่้าอย่างละเอียด
งานอีกแบบคือพวก UI เอฟเฟ็กต์พิเศษ และอื่นๆ
งานจำพวกนี้เป็งานภาพที่เหมือนๆ กันซึ่งมีในอินเทอร์เน็ตเอามาปรับนิดๆ หน่อยก็ใช้งานได้
แต่เผยเชียนย่อมไม่อยากได้งานที่เอามาปรับก็ใช้ได้แบบนี้ถ้าใช้งานพวกนี้เขาจะเอาเงินไปผลาญได้อย่างไร
ดังนั้นงานภาพทุกชิ้นจะต้องวาดขึ้นใหม่หมด!
เผยเชียนไล่รายการ UI เอฟเฟ็กต์พิเศษ และงานภาพอื่นๆ ที่ไม่ค่อยสำคัญมากจากนั้นก็กรอกรายละเอียดคร่าวๆ ลงไปว่า...
ต้องออกมาเท่!
เข้ากับธีมสามก๊ก!
เขากรอกแต่อะไรที่กำกวมไป
ส่วนผลงานจะออกมาอย่างไรนั้น...
เผยเชียนไม่ได้สนใจ!นักวาดจะออกแบบมาอย่างไรก็ได้!
จากนั้นเผยเชียนก็เอาแบบฟอร์มให้หม่าหยาง
ตอนนั้นหม่าหยางตื่นแล้ว
แต่หลังจากนอนกอดหนังสือเล่มหนาไปสองนาทีก็ทำท่าจะหลับอีกครั้ง
พอเห็นเผยเชียนยื่นแบบฟอร์มให้ หม่าหยางก็ฟื้นคืนชีพอีกรอบก่อนจะโยนหนังสือทิ้ง ยื่นหัวลงไปที่เตียงชั้นล่างแล้วกระซิบถาม “เริ่มงานแล้วเหรอ”
เผยเชียนพยักหน้า “เอาแบบฟอร์มไปกรอกปลดปล่อยจินตนาการตัวเองออกมาให้เต็มที่!”
หม่าหยางพยักหน้ารัว “จัดไป!”
ความมุ่งมั่นในการทำงานพุ่งพรวด!
หม่าหยางดูแบบฟอร์ม เป็แบบฟอร์มให้ลงรายละเอียดงานภาพที่้ามีส่วนที่ต้องกรอกอยู่หลายส่วน แต่หลักๆ คือต้องอธิบายรูปแบบตัวละครออริจินัลที่้า
เผยเชียนเลือกธีมไปแล้ว ซึ่งก็คือสามก๊ก
ในสามก๊กมีตัวละครมากมาย เผยเชียนเลือกมาห้าสิบตัวสิบห้าตัวเป็การ์ดหายาก อีกยี่สิบห้าตัวเป็การ์ดระดับสูงส่วนอีกสิบตัวที่เหลือเป็การ์ดทั่วไป
งานภาพออริจินัลมีมากมากหลายราคา ถูกสุดอยู่ที่ประมาณแปดร้อยหยวนต่อชิ้นแพงสุดอยู่ที่ห้าพันหยวนต่อชิ้น
ถ้าไปหาเด็กตามโรงเรียนศิลปะในเมืองอันดับสอง อันดับสามอาจจะได้ชิ้นละร้อยหยวน
ถ้าจ้างนักวาดชื่อดัง ราคาอาจสูงถืงชิ้นละแปดพันหยวน
จ่ายเท่าไหร่ก็ได้คุณภาพตามนั้น
เผยเชียนไม่จ้างนักวาดชื่อดังมาทำงานภาพให้แน่นอนถึงจะทำให้เขาผลาญเงินไปได้เยอะก็เถอะ
เพราะมีโอกาสว่านักวาดชื่อดังจะสร้างกระแสให้เกมได้!
คิดตามนี้ ถ้าเขาจ่ายงานภาพไปชิ้นละห้าพันก็จะเสียเงินได้เยอะแต่ถ้าพวกเกมเมอร์ดันติดใจงานภาพออริจินัลของเขาขึ้นมาจะทำอย่างไร
ท้ายที่สุดแล้ว การออกแบบก็เป็องค์ประกอบที่สำคัญที่สุดถ้างานภาพออกมาสวยก็มีโอกาสทำเงินได้แม้เกมจะกากก็ตาม!
เผยเชียนจึงตัดสินใจซื้องานภาพออริจินัลราคาถูก!
ถ้าอยากเสียเงินเยอะๆ ก็แค่สั่งหลายๆ ชิ้น!
จากตัวละครทั้งหมดห้าสิบตัวเขาสามารถใส่ร่างแต่ละแบบที่แตกต่างกันหลังอัปเลเวลและดาวของตัวละคร
ก็จะมีตัวละครห้าสิบตัว แต่ละตัวมีร่างอัปเกรดสี่แบบตอนเลเวลอัป
ตัวละครแต่ละตัวกับร่างแปลงสี่ร่างราคาอยู่ที่สามพันหยวนรวมทั้งหมดก็เป็หนึ่งแสนห้าพัน เผยเชียนคำนวณมาอย่างดี
การ์ดเริ่มต้นไม่จำเป็ต้องมีตัวละครทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายตรงนี้ไปได้
แต่แน่นอนว่าต้องดูราคาจริงจากทางนักวาดตัวเลขดังกล่าวเป็แค่ตัวเลขที่เผยเชียนคาดการณ์คร่าวๆ
หม่าหยางงงไปหมด ถ้าทุกอย่างกำหนดไว้แล้ว เขาจะมีหน้าที่ทำอะไร
หลังจากอ่านข้อความของเผยเชียนอย่างละเอียด เขาก็เข้าใจ
หน้าที่ของเขาคือเอาตัวละครดั้งเดิมมาออกแบบใหม่ทั้งหมด!
พูดอีกอย่างก็คือเค้นเอาความคิดสร้างสรรค์ที่มีมาใช้ออกแบบตัวละครทั้งห้าสิบตัวใหม่ให้ไม่เหลือเค้าเดิมจนไม่มีใครจำได้!