จริงๆแล้วข้าเป็น...เทพ

       แสงสีเลือดกลืนกินสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของหลินเทียนเข้าไปอย่างตะกละตะกลามราวกับมันหิวโหยและไม่ได้กินอะไรมาตั้นแต่ชาติปางก่อน!

       เวลาผ่านไป10นาทีเเสงสีเลือดก็ยังคงกำลังกลืนกินสัมผัสศักดิ์สิทธิ์อย่างต่อเนื่องราวกับว่าตัวของมันไม่มีวันอิ่มต่อให้จะกินไปเยอะเเค้ไหนก็ตาม!

       ''เฮ้ๆ นี่เจ้าคิดจะกินไปจนถึงเมื่อไหร่กัน?"หลินเทียนเอามือกุมขมับตัวเองรู้สึกเหนื่อยและรู้สึกเบื่อเล็กน้อยที่ถูกดูดสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ไปเช่นนี้

       ถ้าเป็นคนอื่นๆมาอยู่สถานการเดียวกับหลินเทียนละก็พวกเขาิาจไม่ได้แค่เหนื่อยแบบนี้เท่านั้น ไม่เเน่มันอาจถึงขั้นเอาชีวิตพวก้ขาเลยด้วยซ้ำ

       "เหอะ! ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าเจ้าจะกินไปจนถึงเมื่อไหร่" หลินเทียนปลดปล่อยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์อีกระลอกป้อนเข้าไปที่แสงสีเลือดนั้นอย่างต่อเนื่อง สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขานั้นมีอยู่อย่างไร้ขีดจำกัดแน่นอนว่าเขาไม่กลัวที่จะหมดมันไป

       แสงสีเลือดไม่ทำให้หลินเทียนผิดหวังมันกลืนกินสัมผัสศักดิ์สิทธิ์เข้าไปอย่างไม่รู้จักพอราวกับเถาเทียสัตว์ในตำนาน!

       เวลาผ่านไปอีกประมาณอ10 นาที ดูเหมือนว่าแสงสีเลือดจะกลืนกินสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของหลินเทียนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว รูปร่างของวงเวทย์อาคมในตอนนี้เริ่มจะมีการเปลี่ยนแปลงขึ้นมาบ้างแล้ว!

       อักษรบนวงเวทย์อาคมเริ่มพากันเปลี่ยนแปลง พวกตัวอักษรทั้งหมดต่างก็พากันวิ่งวนอย่างรวดเร็วตามเข็มนาฬิกา

       'หื้ม? อิ่มแล้วอย่างงั้นหรอ'หลินเทียนเห็นวงเวทย์อาคมเริ่มเปลี่ยนตัวเขาก็อดไม่ได้ที่เผยความตื่นเต้นออกมาเล็กน้อย 'จะเริ่มแล้วงั้นหรอ'

       ฟูม!!

       ตัวอักษรบนวงเวทย์อาคมต่างก็หมุนเร็วขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ พวกมันหมุนไปอย่างรวดเร็วและไม่นานก็เกิดเสียง "ซูม!!" ขึ้นมา!

       แสงสีเลือดเปล่งออกมาจากวงเวทย์อาคมอย่างสว่างจ้า จากนั้นไม่นานมันก็เกิดก่รระเบิดขึ้นมา!

       "ตูม!!"

       วงเวทย์อาคมระเบิดออกมากลายเป็นกลุ่มก้อนพลังงานสีเลือดกระจายตัวออกไปในบริเวณต่างๆ จากนั้นไม่นานกลุ่มก้อนพลังสีเลือดก็ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งที่จุดกึ่งกลางภายในกริชโบราณ

       "โอ้วว!? ถ้าข้าจำไม่ผิดนี่มันกระบวนการถือกำเนิดวิญญาณนี่น่า"หลินเทียนกล่าวออกมาอย่างแปลกใจในขณะที่จ้องมองกลุ่มก้อนพลังงานสีเลือดที่กำลังรวมตัวกัน

       กลุ่มก้อนพลังสีเลือดค่อยๆรวมตัวกันจากนั้นไม่นานก็ได้ปรากฏเป็นรูปร่างรูปร่างหนึ่งขึ้นมา

       รูปร่างนี้ยังไม่ชัดเจนมากนักแต่พอมองออกได้ว่ามันน่าจะทีลักษณะที่คล้ายกับงู สังเกตจากที่บำตัวของมันมีขนาดที่ยาว

        ใช้เวลาเพียงแค่5นาทีไม่นานรูปร่างร่างของกลุ่มก้อนพลังงานสีเลือดก็ปรากฏขึ้นให้เห็นชัดเจนมากขึ้น   

พลังงานสีเลือดรวมตัวกันกลายเป็นมังกรสีเลือดตัวหนึ่งขึ้นมาไม่ใช่งู!

       มังกรตัวนี้มีลำตัวเป็นสีแดงเลือดมีเขาทั้งสองข้างเหมือนกวางอยู่บนหัวและก็มีขาทั้งสี่ขาเหมือนกับขานกอินทรีแต่มันพิเศษกว่านั้นซึ่งก็คือมันมี5กรงเล็บ!

        มังกรโลหิตแหวกว่ายไปมาภายในกริชโบราณมันคำรามออกมาเสียงสนั่นดังลั่น

       "โฮ๊กก!!!"

       เสียงคำรามของมังกรดังสนั่นจนเสียงของมันทะลวงออกมายังภายนอก  หลังจากที่มังกรสีเลือดคำรามออกไปตัวกริชโบราณที่มีสนิ่มเกาะอยู่นั้นก็เปล่งแสงสีเลือดออกมา 

       หลินเทียนจับไปที่กริชในมือแน่นจากนั้นก็ได้รับงับเสียงจิงมันเพื่อไม่ให้คนอื่นๆที่อยู่ภายนอกตกใจ

       กริชโบราณพยายามดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นออกมาจากมือของหลินเทียน

       เมื่อหลินเทียนเห็นอย่างนั้นเขาก็ตัดสินใจปล่อยมือออกจากกริชโบราณทันทีอย่างดูถูก

       ทันทีที่กริชโบราณได้รับอิสระมันก็ลอยตัวพุ่งตรงออกไปจากทางหน้าต่างและทะยานขึ้นสู่บนท้องฟ้าพยายามที่จะหลบหนีเพื่อให้ได้อิสระ!

       หลินเทียนมองดูการกระทำของกริชเล่มนั้นเเละอดไม่ได้ที่จะถอนหายใตอย่างเหนื่อยหน่ายว่า"เห้อ...ช่างยุ่งยากจริงๆ"

       ทันทีที่กล่าวจบร่างของหลินเทียนก็ได้หายตัวไปจากห้องพักที่เคยอยู่ทีนที

        ในเวลานี้บนท้องฟ้าปรากฏหนึ่งกริชโบราณเล่มหนึ่งกำลังพยายามที่จะหนีอย่างบ้าคลั่ง แต่มันยังไม่ทันมันจะหนีไปไหนได้ไกลทันใดนั้นร่างของหลินเทียนก็ได้ปรากฏตัวขึ้นมาด้านหน้าของมันอย่างกระทันหันโดยไม่ส่งเสียงใดออกมาเลยสักนิด

       หลินเทียนสังเกตุไปที่กริชโบราณที่ตอนนี้รูปร่างของมันกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วด่วยใบหน้าที่ครุ่นคิด

       ตัวสนิมนี่เกาะอยู่บนกริชโบราณอยู่ค่อยๆหลุดลุ่ยออกมาอย่างช้าๆ สีของกริชเองก็เริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงเป็นสีแดงและมีลวดลายประหลาดกำลังก่อตัวอยู่บนตัวของมัน

       ใช้เวลาไม่นานกริชโบราณรูปโฉมใหม่ก็โพล่ออกมาสู่สายตาของหลินเทียน ตอนนี้กริชโบราณแตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิงตัวกริชโบราณตอนนี้ไม่มีสนิมเกาะอยู่แล้วอีกทั้งใบมีดของกริชก็ได้เปลี่ยนมาเป็นสีแดงและยังมีลวดลายประหลาดพันอยู่รอบๆตัวกริช

       ตอนนี้กริชโบราณได้เปล่งแสงสีแดงเลือดออกมาและทำให้บนท้องฟ้าตอนนี้กลายเป็นสีแดง

       หลินเทียนเมื่อเห็นอย่างนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ถ้าเกิดยังปล่อยแบบนี้ต่อไปมีหวังจะต้องมีคนมาเห็นแน่

       "เห้อ..." หลินเทียนปล่อยลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดจากนั้นผายมือทั้งสองข้างออกมา เขานำเอามือทั้งสองข้างมาประกบกันจากนั้นก็พึมพำกับตัวเองเบาๆ"มิติแยก!"

       ฟุบ!!

       สิ้นเสียงกล่าวจู่ๆทันใดนั้นเองทั้งหลินเทียนและกริชโบราณก็ได้อันตรธานหายไปหายจากกลางอากาศทันที

       .........

       หลินเทียนและกริชโบราณได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งภายในพื้นที่สีขาวล้วนแห่งหนึ่ง รอบๆตัวของเขาในขณะนี้ปรากฏเป็นพื้นที่สีขาวสุดลูกหูลูกตา 

       ทางด้านของกริชโบราณเมื่อมันเห็นว่าจู่ๆมันก็มาปรากฏตัวขึ้นในพื้นที่ประหลาดตัวมันก็อดไม่ได้ที่จะเปล่งแสงสีแดงเลือดออกมาเพื่อสำรวจพื้นที่ที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ มันไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆตัวของมันจึงได้มาปรากฏตัวยังพื้นที่แห่งนี้ได้

       แสงสีแดงเลือดได้พุ่งสำรวจพื้นที่ต่างๆจากนั้นมันก็พุ่วเข้ามาหาหลินเทียนเพื่อที่จะสำรวจตัวของเขา

        ฟูม!!

       ในขณะที่แสงสีแดงเลือดกำลังจะถึงตัวหลินเทียนนั้นจู่ๆมันก็ชนเข้ากับอะไรบางอย่างทำให้มันไม่สามารถเข้ามาถึงตัวหลินเทียนได้

       แสงสีแดงไม่ลดละความพยายามมันพยายามที่จะทะลวงสิ่งกีดขวางและพุ่งมาหาหลินเทียน

       หลินเทียนเห็นอย่างนั้นก็รู้สึกเบื่อเล็กน้อยเขาตะโกนไปทางกริชโบราณ" ออกมาได้แล้ว! ข้าเห็นเจ้าแล้ว!"หลินเทียนตะโกนออกมาด้วยความเบื่อหน่าย เขาไม่อยากที่จะลีบาเสียเวลากับกริชเล่มนี้อีกต่อไปแล้ว

       "เจ้ายังไม่ออกมาอีกรึนี่เจ้าจะให้ข้าลากตัวเจ้าออกมา?"หลินเทียนเทียนตะโกนขึ้นอีกครั้งไปทางกริชโบราณเมื่อเห็ว่าตัวที่ซ่อนอยู่ภายในไม่มีทีท่าว่าจะออกมา

       กริชโบราณเหมือนว่ามันจะมีสติปัญญาเข้าใจคำพูดของหลินเทียนมันสั่นไหวเล็กน้อย

       "ถ้าเจ้ายังไม่ออกมา..."ยังไม่ทันที่หลินเทียนจะพูดจบกริชโบราณก็ได้สั่นไหวอีกครั้งและปรากฏอะไรบางอย่างออกมาจากกริช