กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

หยางตงช่วยกู้ซุนหนี่ทำอาหารมื้อเที่ยงกู้ซุนหนี่บอกหยางตงว่า 

“ภรรยาจะทำอาหารมื้อเที่ยงแสนอร่อยให้สามีทานนะคะ” 

หยางตงพยักหน้าตอบรับ

“ครับ สามีจะรอชิมอาหารของภรรยา” 

กู้ซุนหนี่บอกสามีว่าเธอจะทำกับข้าว 3 อย่าง

“ต้มซี่โครงกระดูกหมูใส่ฟัก ผัดผักบุ้ง ไข่ตุ๋น” 

กู้ซุนหนี่ลงมือทำอาหารโดยมีหยางตงเป็นผู้ช่วยทั้งก่อไฟควบคุมไฟ ล้างผัก หั่นผัก กู้ซุนหนี่จะเริ่มทำต้มซี่โครงกระดูกหมูก่อนตามด้วยไข่ตุ๋น และ ผัดผักบุ้งเป็นลำดับสุดท้าย 

กู้ซุนหนี่ทำไข่ตุ๋น

“ตอกไข่ไก่ 4 ฟองใส่ถ้วยและใส่น้ำเปล่ามากกว่าปริมาณไข่ 2 เท่า ปรุงรสด้วยซีอิ๊วขาว 2ช้อนโต๊ะ แล้วคนไข่ให้ส่วนผสมเข้ากันดี เทใส่ถ้วยที่จะใช้นึ่งโดยนำกระชอนมากรองไข่เพื่อให้เนื้อเนียน และไม่มีเศษไข่ขาวใส่แครอทและต้นหอมซอยลงไป ระหว่างนี้ให้ตั้งน้ำให้เดือดจัด ให้ลดไฟลงเหลือไฟอ่อนก่อนนำไข่ตุ๋นใส่ลงไปให้เปิดฝาหม้อนึ่งออกก่อน ประมาณ 5 วินาทีเพื่อไล่ความร้อนออก จากนั้นใส่ถ้วยไข่ตุ๋นลงไปแล้วปิดฝา ตั้งเวลาประมาณ 15-20นาที”

ระหว่างรอไข่ตุ๋นสุกหยางตงก็เดินมากอดกู้ซุนหนี่ด้านหลัง แล้วซบหน้าลงบนไหล่ของเธอ 

“สามีกอดด้านหลังเรา” 

กู้ซุนหนี่ยืนนิ่งค้างให้หยางตงกอดและซบไหล่เธอ 

หยางตงหันลำตัวของกู้ซุนหนี่เข้าหาตนแล้วกอดและจูบเธออย่างดูดดื่มแต่หยางตงอยากเข้าไปทักทายลิ้นของกู้ซุนหนี่ด้วยลิ้นของเขา 

กู้ซุนหนี่ร้องห้ามอย่างพอเป็นพิธี เพราะจริงๆแล้วเธอชอบจูบของสามีของเธอมาก “อย่าค่ะ” 

หยางตงสบโอกาสขณะที่กู้ซุนหนี่เปิดปากพูดออกมาแล้วเขาก็สอดแทรกลิ้นของเขาไปเกี่ยวกระวัดรัดลิ้นของเธอทันทีเขาหยอกล้อลิ้นเล็กของเธอ 

หยางตงจูบริมฝีปากกู้ซุนหนี่สลับกับสอดแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเธอและเขายังลูบคลำตัวของกู้ซุนหนี่ 

กู้ซุนหนี่คิดในใจ

“โอ้ ตาย ตาย แล้วฉัน ยืนจะไม่ไหวแล้วนะดีนะที่สามีกอดเราไว้ ชอบจัง” 

เมื่อไข่ตุ๋นครบเวลา 15 นาทีกู้ซุนหนี่ดันหยางตงออกและบอกหยางตงว่า 

“พอก่อนค่ะ ไข่ตุ๋นสุกแล้วต้องยกลงจากเตาค่ะ” 

หยางตงจึงยอมหยุดจูบและปล่อยตัวกู้ซุนหนี่ 

กู้ซุนหนี่ลงมือทำผัดผักบุ้งน้ำมันหอยเป็นอย่างสุดท้าย 

กู้ซุนหนี่และหยางตงทำอาหารมื้อกลางวันเสร็จแล้วก็ช่วยกันยกอาหารออกไปทานมื้อกลางวันด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อยและสิ่งที่ขาดไม่ได้ คือ หยางตงเอ่ยชมอาหารทั้งสามอย่างที่กู้ซุนหนี่ทำ

“อาหารภรรยาอร่อยมาก” 

หยางลี่ที่เห็นพ่อเอ่ยชมแม่แล้วเธอก็พูดตามทันที “อาหารแม่อร่อย” 

กู้ซุนหนี่ยิ้มอย่างเอียงอายที่เห็นหยางตงส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้เธอ 

กู้ซุนหนี่คิดในใจ

“ตาย ตาย สามีหยอดตลอดเวลาเลยนะคะไม่ไหวแล้วหัวใจฉัน ใจเต้นไม่เป็นส่ำแล้ว” 

ช่วงบ่าย หยางตง กู้ซุนหนี่หยางลี่นั่งเล่นในห้องโถง สักพักกู้ซุนหนี่นำซาลาเปาไส้หมู ซาลาเปาไส้เผือกซาลาเปาไส้ถั่วแดง อย่างละ 3 ลูก และ นมสำหรับหยางลี่ 1แก้ว

“สามี ลี่ลี่ กินซาลาเปากันค่ะ” 

หยางตงมองซาลาเปาที่มีลูกขนาดใหญ่ กลิ่นหอมและยังคงความร้อนเหมือนเพิ่งเอาออกมาจากเตาเลยน่ากินมาก หยางตงพูดว่า

“ภรรยาน่ากินมาก” 

หยางตงกินซาลาเปาครบทั้งสามไส้หมดไปและเอ่ยกับกู้ซุนหนี่ว่า

“ภรรยาอร่อยมาก” 

หยางลี่พูดเลียนแบบหยางตงทันที 

“แม่อร่อยมาก” 

กู้ซุนหนี่ได้ยินอย่างนั้นก็หน้าแดงและยิ้มเอียงอาย 

กู้ซุนหนี่คิดในใจ

“สามี พูดสองแง่สองง่ามนะคะไม่ไหวใจสั่นระรัวแล้วฉัน” 

กู้ซุนหนี่คิดลึกไปไกลและดูเหม่อลอยหยางตงเห็นอย่างนั้นจึงเอ่ยเรียกกู้ซุนหนี่ 

“ภรรยา กู้ซุนหนี่ เป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณดูใจลอยเลย” 

กู้ซุนหนี่คิดในใจว่า “เพราะใครหล่ะยังมีหน้ามาถามอีก” 

แต่กู้ซุนหนี่ก็ตอบไปว่า “ฉันไม่ได้ไม่เป็นอะไรค่ะ” 

กู้ซุนหนี่ให้หยางลี่กินนมก่อนนอนกลางวัน

“ลี่ลี่ ดื่มนมแล้วนอนกลางวันค่ะ” 

เมื่อหยางลี่หลับไปแล้วกู้ซุนหนี่จึงพาหยางตงไปวัดตัวเพื่อตัดชุดใหม่ที่บ้านป้าจางทันที 

“พี่หยางตงคะฉันซื้อผ้าฝ้ายใหม่เก็บไว้ให้สามีตัดชุดใหม่ด้วยค่ะ แต่ฉันตัดเย็บชุดใหม่ไม่เป็นฉันเลยจะพาพี่หยางตงไปวัดตัวเพื่อตัดชุดใหม่ที่บ้านป้าจางค่ะ ค่าตัดเย็บไม่เเพงค่ะ” 

กู้ซุนหนี่เล่าบอกหยางตงว่า

“ป้าจางคอยช่วยเหลือฉันและลูกตลอดมาเลยนะคะไม่ว่าจะเป็นข้าวสาร ไข่ไก่ ผัก มันเทศ นำมาฝากฉันตลอด แม้ว่าฉันป่วยไข้ป้าจางก็ยังแวะมาถามข่าวคราวด้วยค่ะ ไม่งั้นฉันคงจากไปนานแล้วค่ะ” 

หยางตงได้ยินอย่างนั้นแล้วเขาก็กอดปลอบกู้ซุนหนี่ 

กู้ซุนหนี่พูดออกไปว่า

“ตอนนี้ภรรยาไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ” 

หยางตงจึงคลายอ้อมกอดออกหลังจากนั้นทั้งคู่นำผ้าฝ้าย 2 ผืน สีน้ำเงิน และ สีน้ำตาลสำหรับตัดชุดให้หยางตง 2 ชุด

หยางตงและกู้ซุนหนี่เดินทางไปบ้านป้าจาง พร้อมผ้า2 ผืน น้ำตาลทราย 1 จินไปฝากป้าจางด้วยเนื่องจากสามีเธอเพิ่งกลับบ้านมา ถือว่าเป็นของฝากจากสามีของเธอแต่แท้จริงแล้วเป็นของจากมิติของเธอเพื่อแสดงความน้ำใจและขอบคุณที่ป้าจางช่วยดูแลกู้ซุนหนี่ก่อนหน้านี้อีกด้วย

ป้าจางรับปากจะตัดเย็บชุดใหม่ให้หยางตงและให้มารับชุดใหม่ทั้ง 2 ชุด ได้ในอีก 2 วันข้างหน้า

หยางตงและกู้ซุนหนี่จึงกล่าวลาป้าจางและกลับบ้าน

"งั้นพวกเรากลับก่อนนะครับ/นะคะ"