ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

    ตอนที่ 152 มังกรอมตะเปลวเพลิงเนรมิต

            อาณาเขตของห้วงจิตสัมผัสที่ทรงพลังกระจายไปทั่วหลายพันกิโลเมตร ด้วยพลังของเขาที่พัฒนามาถึงขั้นนี้แล้วมันก็ไม่ยากเย็นอะไรอีกต่อไปแล้ว แต่เมื่อห้วงจิตสัมผัสที่แผ่ออกไปก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างตรงบริเวณมุมนึงของนิกายเทียนตี้ ร่างเงาหลายสิบคนที่มีพลังไม่มากนักกำลังทำอะไรบางอย่างกับศพของคนตาย


            "หือ? ไอ้พวกนั่น นิกายของตาแก่ทำไมถึงถูกเหยียดหยามเช่นนี้..!!"


            หลินตงเมื่อเห็นมันก็มีสีหน้าที่บึงตึง นัยน์ตาสีแดสงเพลิงเยียบเย็นขึ้นถึงขีดสุด อารมณ์ของเขาตอนนี้้เรียกได้ว่าโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก ใครจะไปคิดว่านิกายเทียนตี้เมื่อถูกทำลายลงจะตกต่ำถึงขนาดนี้ ถึงแม้จะถูกกวาดล้างไปแล้วพวกเขาก็ยังไม่พ้นมลทินและมีชื่ออยู่ในประวัติศาสตร์ที่ผู้คนได้รับรู้ไว้แบบนั่น เพราะถึงยังไงผู้คนภายในทวีปชิงหลงแห่งนี้ก็ไม่ได้รับรู้เรื่องราวที่แท้จริงเลยซักนิด


            อีกฟากนึงบริเวณมุมนึงของอาณาเขตนิกายเทียนตี้ ท่ามกลางซากอาคารที่พังทลายพร้อมกับซากศพมากมายนับไม่ถ้วน มีผู้ฝึกยุทธหลายสิบคนกำลังค้นหาสิ่งของจากเศษซากของพวกเขาอย่างเร่งรีบ ในแววตาของพวกเขาแต่ละคนเต็มไปด้วยความโลภที่มากล้น ไม่ว่าจะชายหนุ่มหรือหญิงสาวพวกเขาก็ทำในสิ่งเดียวกันโดยที่ไม่ได้สนใจถึงศพของคนตายเลยซักนิด


            "ก๊าก ฮ่าฮ่าฮ่า ดูสิ ข้าเจอแหวนห้วงมิติอีกแล้ว ไอ้คนที่ตายนี่มั่งคั่งอะไรเช่นนี้ ภายในนั่นเต็มไปด้วยทรัพยากรฝึกยุทธที่มากมายนัก"


            ชายหนุ่มสังเกตเห็นแหวนมิติสีขาวบนมือของศพคนนึงก็รีบฉกฉวยขึ้นมาและเมื่อเขาพบเห็นของด้านในก็ถึงกับตาลุกวาว


            ระหว่างนั่นเสียงของคนอื่นๆก็ดังขึ้นอย่างดีใจ พวกเขาแต่ละคนก็ดูเหมือนว่าจะพบเจอบางสิ่งที่ต้องการเช่นเดียวกัน


            "โอ้ว ข้าก็เช่นกัน ข้าได้แหวนมิติระดับสูงเชียวนะ นิกายชั่วร้ายที่ถูกราชวงศ์ชิงหลงกวาดล้างแห่งนี้ร่ำรวยชะมัด..!!"


            "ข้าคิดว่าคนของราชวงศ์นี้ดีจังนะ พวกเขาสังหารเสร็จก็ไม่ได้ฉกฉวยทรัพยากรไปเลยแถมยังประกาศส่งมอบให้พวกเราเข้ามาสำรวจได้ไม่อั้นอีก ใครที่เจออะไรก็หยิบไปได้เลย ราชวงศ์ชิงหลงนี้เป็นผู้ปกครองที่ดีจริงๆนั่นละ"


            "แต่น่าเสียดายนักที่พวกเรามาช้าไป มันก็ผ่านมาหนึ่งปีนับจากนั่นแล้ว ทรัพยากรส่วนใหญ่ที่อยู่ภายในนี้ก็ถูกขนย้ายไปก่อนหน้านั่นนานแล้ว มีผู้คนหลายแสนหลายล้านคนมาหลังจากที่ถูกกวาดล้างจนสิ้น"


            "เฮ้อ ถ้ารู้เช่นนี้พวกเราคงจะมาหลังจากพวกชั่วนี่ถูกสังหารจนสิ้นแล้ว มิเช่นนั่นพวกเราคงจะได้ทรัพยากรของล้ำค่ามากมายเป็นแน่"


            ผู้ฝึกยุทธกลุ่มนั่นพูดคุยกันอย่างนึกเสียดาย แต่ละคนแทบจะถอนหายใจออกมากลับความโง่เขลาของพวกเขาไม่ได้ นิกายเทียนตี้แห่งนี้ถ้าพวกเขามาเร็วกว่านี้ซักหนึ่งปีละก็ ของล้ำค่าหลายๆสิ่งที่ทรงพลังพวกเขาก็อาจจะได้รับมันมาซักหนึ่งชิ้นก็เป็นได้


            "พอแล้ว เพียงแค่นี้กลุ่มของพวกเราก็มีสถานะที่ร่ำรวยขึ้นมาในพริบตาแล้ว รีบเข้าเถอะ เอาของทั้งหมดที่หาได้แล้วไปจากที่แห่งนี้ซะ"


            "นั่นสิน่ะ ข้าเห็นด้วยกับเจ้าเด็กนี่ กลิ่นอายโลหิตที่ฟุ้งกระจายไปทั่วนี่ทำเอาข้าขยะแหยงนัก..!!"


            ชายวัยกลางคนผู้นึงพูดขึ้นพลางทำสีหน้าที่จะอ้วกออกมา แต่ทว่าในชั่วพริบตานั่นเขาก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง ด้วยการที่เขามีพลังสูงสุดในกลุ่มและเป็นถึงผู้มีพลังจิตยุทธแห่งปฐพีก็ทำให้มีประสาทสัมผัสที่รวดเร็ว เขาค่อยๆแหงนหน้าขึ้นไปยังท้องฟ้าก็ต้องพบเจอกับภาพที่น่าหวาดกลัว ในใจทำได้เพียงอุทานออกมาอย่างหวาดหวั่น คลื่นพลังนี้มันอะไรกัน


            ชายหนุ่มคนนึงที่มีดวงตาสีแดงเพลิงกำลังจ้องมองลงมาอย่างเยียบเย็นพร้อมกับกางฝ่ามือมายังทิศทางของพวกเขา


            "ไอ้พวกขยะ กล้าดียังไงถึงได้มาลบหลู่ผู้คนของนิกายเทียนตี้ ตาย..!!"


            สิ้นคำพูดของเขาก็มีเปลวเพลิงที่ราวกับฝนดาวตกสาดส่องลงจากท้องฟ้า ความร้อนมหาศาลของมันเพียงแค่ปรากฏตัวออกมาก็เผาผลาญทุกสรรพสิ่งจนสิ้น กลุ่มผู้ฝึกยุทธยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไรก็แตกสลายกลายเป็นความว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว พวกเขาไม่ได้แม้แต่จะกรีดร้องออกมาเลยด้วยซ้ำ


            "เฮ้อ พวกเขาถึงแม้จะตายไปแล้วก็ยังมีคนมารบกวน"


            หลินตงบ่นพึมพำออกมาพลางมองไปยังอาณาเขตของนิกายเทียนตี้ ขณะเดียวกันเขาก็กวาดมือไปยังเบื้องหน้า เปลวเพลิงเทพพิโรษลุกโชนขึ้นที่ใจกลางฝ่ามือพร้อมกับกวาดผ่านห้วงมิติทั้งหมดของอาณาเขตนี้จนสิ้น เศษซากที่พังทลาย อาคารบ้านเรือน ซากศพนับล้านชีวิตที่กองกันเป็นภูเขารวมถึงหอคอยบรรพบุรุษเทียนตี้ก็ถูกเปลวเพลิงแผดเผาจนหมดสิ้น


            อาณาเขตนับหมื่นนับกิโลเมตรที่ถูกปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายของโลหิตที่เหม็นฝุ้งในตอนนี้กลับไม่มีอีกแล้ว จะมีก็เพียงแค่ลานกว้างโล่งๆสีดำที่ถูกเปลวเพลิงเผาผลาญจนสิ้น


            บนท้องฟ้าร่างเงาของชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าทุกสรรพสิ่งไม่หลงเหลืออะไรแล้วก็จ้องมองอย่างเฉยชา ถ้าทิ้งไว้ต่อไปทั้งหมดนิกายเทียนตี้แห่งนี้ก็จะกลายเป็นสถานที่ๆดึงดูดความโลภของผู้คนให้มาค้นหาสิ่งของอย่างไม่รู้จบ ผู้คนที่ตายไปก็ชั่งน่าเวทนากันนัก


            "ไม่อยู่? ตาแก่หวังกับบรรพชนตงฟางโจวที่เคยเห็นไม่มีศพ เกิดอะไรขึ้น? หรือว่าถูกสังหารจนแตกดับไปแล้ว..!!"


            กลับที่เรื่องราวของหัวข้อเดิม หลินตงที่ใช้พลังของตนเองตรวจสอบก็ไม่อาจจะเห็นศพของคนที่เขารู้จักเลยซักนิด ส่วนคนอื่นๆที่ตกตายไปเขานั่นไม่เห็นพบหน้า คงจะบอกได้เพียงว่าพวกเขาคือคนของนิกายเทียนตี้ก็เท่านั้นแหละ


            "เทพวิญญาณยุทธระดับตาแก่ไม่น่าจะพลาดท่าเช่นนี้ได้ ไหนดูสิ หวังว่าจะใช้วิธีนี้ได้..!!"


            เมื่อพูดจบชายหนุ่มก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ขณะนั่นเปลวเพลิงมังกรเทพพิโรธก็ปะทุขึ้นทั่วทั้งร่างจนทำให้เขาตอนนี้เป็นเทพเจ้าแห่งอัคคี


            หลินตงหรี่ตาลงอย่างจริงจังพร้อมกับกางฝ่ามือที่ลุกโชนสาดส่องไปยังห้วงของท้องฟ้า วินาทีนั่นเปลวเพลิงก็ก่อตัวกันเป็นเสาขนาดใหญ่และแตกกระจายไปทั่วทุกสารทิศ มันเข้าครอบคลุมท้องฟ้าทั้งหมดรวมถึงอาณาเขตของนิกายเทียนตี้เอาไว้จนทำให้บรรยากาศที่ได้เห็นต้องเต็มไปด้วยเปลวเพลิงที่อหังการ


            "วิชามังกรเซียน มังกรอมตะเปลวเพลิงเนรมิต..!!"


            สิ้นคำพูดของเขาเปลวเพลิงมังกรเทพพิโรธก็เริ่มแผดเผาความว่างเปล่าทั้งหมด ห้วงมิติเริ่มแตกร้าวและบิดเบี้ยวขึ้นอย่างเห็นได้ชัดและภาพต่างๆก็ปรากฏขึ้นมาให้เห็นอย่างเลือนลางอยู่บนฟากฟ้าที่กว้างใหญ่


            "จงปรากฏ..!!"


            หลินตงที่เห็นมันก็หน้าเคร่งเครียดพร้อมกับปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกไป ทำให้ท้องฟ้าที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงก็กลายเป็นกระจกเปลวไฟขนาดยักษ์ที่ฉายภาพของบางสิ่งบางอย่างออกมา


            เพียงชั่วครู่เดียวห้วงมิติทั้งหมดก็ปรากฏภาพของนิกายเทียนตี้ขึ้น ผู้คนนับไม่ถ้วนรวมถึงอาคารบ้านเรือนก็ตั้งตระหง่านกันมากมาย ฝูงชนก็พูดคุยกันอย่างคึกคักราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน


            "เยี่ยมมาก การย้อนภาพจากเมื่อหนึ่งปีก่อนได้ผลจริงๆ ต้องขอบคุณไอ้พวกเชี่ยนั่นที่บอกว่านิกายเทียนตี้ถูกทำลายลงเมื่อไหร่ ถ้าไม่เช่นนั่นการใช้พลังในการแทรกแซงในห้วงกาลเวลาก็คงจะไม่ได้ผล"


            ชายหนุ่มอุทานออกมาอย่างดีใจ นี่คือพลังในการแทรกแซงห้วงมิติและกาลเวลา มันคือพลังแห่งความว่างเปล่าของสายเลือดมังกรอมตะที่เพิ่งตื่นขึ้น พลังที่แท้จริงของท่านอาจารย์ที่เคยบอกเอาไว้ พลังแห่งเทพผู้สร้าง


            ในตอนนี้เขาสามารถใช้เปลวเพลิงมังกรเทพพิโรธเป็นสื่อกลางในการปลดปล่อยพลังของมันได้และนี่คือพลังแท้จริงของเขา


    คล้ายกับเรื่องศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ) ที่คุณอ่าน