เทพยุทธ์โลกนิยาย

ตอนที่ 52

     หลังจากช่วยกันทิ่มแทงไป๋กุนหลางคนละแผลสองแผล จนเป็นที่พอใจ สามสาวก็หันไปเลือกของฝาก หัวเราะต่อกระซิกกันอย่างสนุกสนาน

     ไป๋กุนหลางก็มองภาพนี้อย่างสุขสม อารมณ์เหมือนชายผู้เดินทางไกลได้กลับบ้านมาเจอครอบครัว โดยเฉพาะเมื่อสายตาของเขาทอดไปที่ชูหลิง ถ้าตำรวจยุคปัจจุบันได้มาเห็นสีหน้าไป๋กุนหลางตอนนี้ คงจะรวบตัวเขาเข้าคุกข้อหาวางแผนทำอนาจารเด็ก

     'นายท่านขอรับ' เจ้าระบบทักขึ้น ในระหว่างที่ไป๋กุนหลางกำลังคิดหาวิธีเอาชูหลิงมาเป็นของตน

     'มีไร?'

     'ข้าคิดว่าน้องสาวของท่านเป็นผู้ใช้กฎแล้วขอรับ' เจ้าระบบตอบ

     'จริงดิ?' ไป๋กุนหลางถามลอยๆ เบนสายตาไปมองไป๋เหมยเซี่ยนด้วยความยินดี

     'ขอรับ!' เจ้าระบบยืนยัน

     "อืม.." ไป๋กุนหลางผงกศีรษะ แล้วกล่าว "เหมยเซี่ยน น้องเป็นผู้ใช้กฎแล้วหรือ?"

     "ใช้เจ้าคะ ข้าเข้าใจกฎแห่งยันต์แล้ว…" ไป๋เหมยเซี่ยนชะงักเล็กน้อย แล้วยิ้มออกมา "พวกเรามาประลองฝีมือกันดูมั้ย เสด็จพี่" นางท้าทาย

     ไป๋กุนหลางยิ้ม... "เอาสิ" เขาเองก็อยากรู้ระดับฝีมือของน้องสาวเหมือนกัน

     ทั้งสี่คนก็ไปที่ลานกว้าง ปินปินกับชูหลิงยืนดูอยู่ด้านข้าง

     กระบี่ในมือไป๋กุนหลางคือ กระบี่กฤษณาโลหะทมิฬ ที่ข้ารับใช้ไปเอามาให้

     พอเริ่มประลองไป๋กุนหลางก็เดินเข้าหาไป๋เหมยเซี่ยนตรงๆ ใช้ความดุดันอหังการ กดข่มไป๋เหมยเซี่ยน

     "ปินปินนี่องค์ชายห้า จะทำร้ายองค์หญิงจริงๆเหรอ?" ชูหลิงถามเสียงสั่น

     ปินปินส่ายหัว "องค์ชายไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่ ที่ทำแบบนี้พระองค์คงจะมีเหตุผลอะไรสักอย่าง"

     "แต่มันก็แค่การประลองเองนะ" ชูหลิงแย้ง "ทำไมท่าทางเหมือนแค้นองค์หญิงมาสิบชาติอย่างนั้นล่ะ"

     ปินปินไม่ได้ตอบ

     ในความเข้าใจของไป๋กุนหลาง จากศึกเสี่ยงตายที่ผ่านมา เขาคิดว่าสิ่งสำคัญที่สุดในการต่อสู้คือ 'การมีสติ'

     ไป๋กุนหลางจึงใช้ สภาวะกดดันประหนึ่งจะฆ่ากันให้ตาย มาประเมินไป๋เหมยเซี่ยน

     ด้านไป๋เหมยเซี่ยนก็ยืนหลับตา ประสานมือไว้ข้างหน้า สงบนิ่งเหมือนไม่รู้สึกถึงสำนึกฆ่าฟันของไป๋กุนหลาง

     จนไป๋กุนหลางรุดหน้ามาได้ สามส่วนสี่ของระยะห่าง นางค่อยลืมตาขึ้น!

     ยันต์แห่งลม กระสุนวายุประปราย!

     แขนเสื้อข้างขวาของไป๋เหมยเซี่ยนสั่นไหวเบาๆ ไม่มีร่องรอยของวัตถุยันต์ แต่สายลมกลับรวมตัวกัน กลายเป็นหมุดเหล็ก หลายสิบอัน พุ่งเข้าหาไป๋กุนหลางอย่างพร้อมเพรียง!

     นี่คือการเขียนยันต์ด้วยพลังจิต มีเพียงผู้เข้าใจกฎแห่งยันต์เท่านั้นที่ทำได้

     "เฮ้อ…" ไป๋กุนหลางรู้สึกผิดหวัง

     ขอบเขตผสานสำนึก มองท้องฟ้าสังเกตเมฆ ผสาน สัมผัสสายลมพงไพร!

     เสียง ปง!,ปัง! ดังรัวๆ ไป๋กุนหลางปัดกระสุนวายุ ให้พ้นตัวได้อย่างไม่ยากเย็น 

     หลังจากฝึกฝนเป็นเวลานาน ไป๋กุนหลางก็สามารถ ใช้การผสานสำนึกได้ดั่งใจนึก ไม่จำเป็นต้องรวบรวมสมาธิพลักดันสภาวะจิตใจอีกต่อไป 

     ส่วนที่ถอนหายใจก็เพราะว่า ไป๋กุนหลางรู้สึกว่าไป๋เหมยเซี่ยนทำได้ไม่ดีพอ นางลนลานเกินไป กระสุนหลายสิบนัด ที่เข้าเป้ามีไม่ถึงครึ่ง

     ไป๋กุนหลางจึงตัดสินใจปะทะอย่างหักโหม บุกฝ่าดงกระสุน ไปพิชิตไป๋เหมยเซี่ยนให้เร็วที่สุด เพื่อให้นางรู้ถึงความผิดพลาดของตัวเอง

     'นายท่าน..ท่านพลาดแล้วขอรับ' เจ้าระบบกล่าว

     'หือ?' ไป๋กุนหลางไม่เข้าใจ

     'ท่านประเมินนางต่ำเกินไปขอรับ'

     ทีแรกไม่ได้ตั้งใจมอง พอเจ้าระบบทัก ไป๋กุนหลางจึงกวาดสายตาสังเกตอย่างละเอียด 

     แล้วเห็นจริงดังที่เจ้าระบบว่า เขาดูถูกน้องสาวเกินไป

     มีเพียงกระสุนวายุชุดแรกที่ยิงมาอย่างสะเปะสะปะ ชุดต่อจากนั้น ได้ยิงมาอย่าง มีจังหวะจะโคน เหมือนนักดนตรีบรรเลงเพลง ทำให้ไป๋กุนหลางไม่อาจก้าวขึ้นหน้าต่อไป

     "ฮ่าฮ่าฮ่า!"

     ไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกเสียใจที่ตัวเองติดกับดัก ไป๋กุนหลางยังหัวเราะร่า การควงกระบี่แฝงความคึกคักแจ่มใส

     "ปินปินเจ้าว่าองค์ชายเป็นบ้าไปแล้วรึเปล่า" ชูหลิงถาม นางมองไป๋กุนหลางไม่ออกจริงๆ "ทีแรกทำอย่างกับจะฆ่าคน ตอนนี้กลับมาหัวเราะร่า นี่มันอาการของคนบ้าชัดๆ"

     ปินปินเองก็งง ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นพฤติกรรมแปลกๆ ของไป๋กุนหลางมามาก นางก็คงจะคิดว่าไป๋กุนหลางเป็นบ้าไปแล้วเหมือนกัน

     กับดักยังไงก็คือกับดัก ต่อให้ไป๋กุนหลางคึกคักเข้มแข็งกว่านี้ ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าไป๋เหมยเซี่ยนเป็นคนคุมเกมส์ และดูเหมือนว่าสิ่งที่ไป๋เหมยเซี่ยนคือ ผลาญพลังสมาธิของไป๋กุนหลาง การโจมตีของนาง บังคับให้ไป๋กุนหลางต้องขบคิดหาวิธีเคลื่อนไหว ให้ต่อเนื่องเหมือนกับวงล้อ ที่หมุนโดยไม่ติดขัด 

     ไป๋กุนหลางปวดหัวตุบเลย ไม่คิดว่าน้องสาวของตนจะร้ายกาจขนาดนี้

     ในที่สุดเมื่อสมาธิไม่มั่นคง การเคลื่อนไหวเริ่มไม่ปะติดปะต่อ ไป๋กุนหลางเลยต้องยอมแพ้กับการบุกครั้งนี้ แล้วถอยไปตั้งหลักใหม่

     แต่ไป๋เหมยเซี่ยนจะยอมหรือ?

     ไม่!

     ทักษะเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติพลัง พายุกรีดเฉือน!

     กระสุนวายุที่เหลือได้กลายเป็นพายุหมุน ขนาดเท่าตัวคน พัดเข้าใส่ไป๋กุนหลาง!

     ตะลึงแล้ว!!! 

     ไป๋กุนหลางตกตะลึงแล้ว! การเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติพลังของผู้ใช้กฎอื่นๆ ทั่วไปอาจจะเป็นทักษะที่ง่ายดาย

     แต่สำหรับกฎแห่งยันต์ถือเป็นทักษะชั้นสูง นับเป็นไม้ตายอย่างหนึ่งเลยทีเดียว เพราะพลังยันต์ที่ใช้ออก ก็เหมือนกับกระสุนปืนที่พุ่งออกจากลำกล้อง ไม่ถือว่าเป็นของผู้ใช้ยันต์อีกต่อไป ทำได้เพียงควบคุมทิศทาง

     ทักษะเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติ คือทักษะนำพลังยันต์ที่ใช้ออกไป กลับมาเป็นของผู้ใช้อีกครั้ง

     ตะลึงก็ส่วนตะลึง พายุหมุนของไป๋เหมยเซี่ยนไม่ได้สนใจอาการตกตะลึงของไป๋กุนหลาง มันยังคงพุ่งหาเขาด้วยความรวดเร็ว

     ไป๋กุนหลางตั้งสติขจัดความคิดฟุ้งซ่าน

     ท่าร่างสายฟ้าแกร่งกร้าว!

     ไป๋กุนหลางถอยหลังด้วยความเร็วที่สูงขึ้นหลายเท่า แต่พายุกรีดเฉือนก็เหมือนจะไม่ได้ใช้ความเร็วเต็มที่ในตอนแรก เพราะมันสามารถเร่งความเร็วตามไป๋กุนหลางมาติดๆ

     "ดีมากเพคะองค์หญิง...เอาให้หนักเลย!" ชูหลิงดูจะชอบใจ ที่ไป๋กุนหลางถูกไล่ต้อน

     ด้านไป๋กุนหลางก็ไม่สามารถถอยหลังไปได้มากกว่านี้แล้ว ไม่เกินสี่ก้าวเขาจะหลุดออกจากลานกว้าง

     สิ่งที่เกิดต่อมาทำให้ ไป๋เหมยเซี่ยน,ปินปิน,ชูหลิง ได้แต่มองด้วยความงงงวย เพราะร่างไป๋กุนหลางที่กำลังถอยหลัง อยู่ๆก็ทะยานขึ้นหน้า ทำมุมสี่สิบห้าองศากับเส้นทางถอย โดยไม่มีการหยุดชะงัก! เฉียดผ่านพายุกรีดเฉือนไป

     ไป๋กุนหลางเคลื่อนที่ไปอีกสิบก้าวค่อยหยุดลง ปรับสภาวะจิตใจของตนเองใหม่ พร้อมฟื้นฟูพลังวัตร

     ในขณะที่พายุกรีดเฉือนยังต้องวกอ้อมเป็นวงใหญ่ อุ้ยอ้ายเหมือนสิบล้อกลับลำ ช่วยซื้อเวลาให้ไป๋กุนหลางได้พอดี

     นี่คือความพิเศษของ 'ท่าร่างสายฟ้าแกร่งกร้าว' มันสามารถหักเลี้ยวได้ทุกทิศทาง โดยไม่ต้องหยุดชะงัก เป็นวิชาที่เจ้าระบบพัฒนาขึ้นหลังจากเห็นช่องโหว่ ในวิชาท่าร่างเก่า แต่มันก็สิ้นเปลืองพลังมาก ใช้แค่สองครั้งไป๋กุนหลางสูญเสียพลังวัตรไปตั้งสามส่วน

     'ระวังด้วย น้องสาวของท่าน ปล่อยยันต์ชุดใหม่แล้วขอรับ' เจ้าระบบเตือน

     'อืม' ไป๋กุนหลางมองน้องสาวไม่กระพริบตา หาเบาะแสของยันต์ชุดต่อไป 

     แต่ก็มองได้ไม่ถึงสามวิ เพราะพายุกรีดเฉือนคุกคามเข้ามาในระยะสามก้าวแล้ว ไป๋กุนหลางจำต้องละสายตา หมุนตัวกลับหลัง กระบี่ฟันขวาง!

     ประจักษ์ห้วงสมุทร ผสาน เที่ยวชมบรรพต! 

     น้ำตกสวรรค์!!

     ครั้งนี้ไม่ได้สร้างเขื่อนสะสมพลัง แต่เปรียบกระบี่ในมือเป็นเหมือนก้อนศิลาสวรรค์หนักนับพันตัน 

     เปรียบท่อนแขนเป็นดั่งกระแสน้ำตกสวรรค์อันเชี่ยวกราด สาดซัดก้อนศิลาตกสู่พื้นโลก!

     กระบวนท่านี้เหมาะแก่การฟาดฟันเป็นอย่างยิ่ง

     ซูมมม!!

     ออกกระบี่แค่ทีเดียว! ก็ฟันพายุกรีดเฉือนอันหน้าเกรงขามสลายไป

     'นายท่านระวังข้างหลัง!!!'

     ในเงาของไป๋กุนหลาง ที่ทอดยาวไปข้างหลัง เพราะหันหน้าหาดวงอาทิตย์ ได้มีอสรพิษไร้ตา ตัวสีดำเมือมอ้าปากโชว์เขี้ยวสีดำเหมือนตัวมัน นับได้สิบตัวทะยานออกมาฉกไป๋กุนหลาง!!

     ยันต์แห่งความมืด ผสาน ยันต์แห่งพิษ อสรพิษทมิฬเหน็บชา!

_________________________________

ขอขอบคุณนะครับที่ติดตามอ่าน